poprzez błędne przyjęcie, że uprawniony złożył w terminie pozew o zwolnienie zajętego przedmiotu spod egzekucji. W uzasadnieniu zażalenia skarżący wskazał, że powód uchybił terminowi do wytoczenia powództwa, co powoduje bezwzględną konieczność jego oddalenia bez potrzeby oceny jego merytorycznej zasadności. Według skarżącego powód i jego przedstawiciele ustawowi tj. M. i S. U.
okoliczności stanowiące przesłanki udzielenia zabezpieczenia wymagają uprawdopodobnienia. Uprawdopodobnienie roszczenia w postępowaniu zabezpieczającym, przy uwzględnieniu treści przepisu art. 243 k.p.c. (zezwalającego na odstępstwo od rygorów przewidzianych w postępowaniu dowodowym), należy rozumieć w ten sposób, że uprawniony powinien przedstawić i należycie uzasadnić twierdzenia, które stanowią podstawę dochodzonego roszczenia. Uprawdopodobnienie dotyczy w praktyce dwóch aspektów. Odnosi się ono zarówno do okoliczności faktycznych, na których opiera się roszczenie i które powinny być przedstawione, a ich istnienie prawdopodobne w świetle dowodów oferowanych przez uprawnionego, jak i do podstawy prawnej roszczenia, która powinna być również prawdopodobna w tym znaczeniu, że dochodzone roszczenie znajduje podstawę normatywną (choć jej wskazanie oczywiście nie stanowi obowiązku podmiotu ubiegającego się o udzielenie zabezpieczenia). Roszczenie jest wiarygodne, jeżeli istnieje uzasadniona podstawa do przypuszczenia, że ono istnieje i jest wymagalne. Uprawdopodobnienie może polegać na przedstawieniu dokumentów lub innych środków dowodowych, wskazujących na okoliczności faktyczne, z których wynika roszczenie (art. 243 k.p.c.). Uprawdopodobnienie jest zatem słabszą formą od udowodnienia, bowiem sąd nie wymaga na tym etapie postępowania, niepodważalnych dowodów istnienia dochodzonego roszczenia. Jednak uprawdopodobnienie w rozumieniu art.
oznacza uzasadnienie zgłoszonych twierdzeń o istnieniu roszczenia, dające przekonanie o jego prawdopodobieństwie, a nawet pewność, będące wynikiem postępowania, zmierzającego do poznania rzeczywistości, ale bez zachowania szczegółowych przepisów o postępowaniu dowodowym. Roszczenie jest zatem uprawdopodobnione, jeżeli prima facie istnieje znaczna szansa na jego istnienie. Ze względu na specyfikę postępowania o zabezpieczenie, które zakłada brak udziału w nim obowiązanego do chwili doręczenia orzeczenia o zabezpieczeniu, w zasadzie podstawą wszelkich ustaleń co do uprawdopodobnienia roszczenia, jak również interesu prawnego w udzieleniu zabezpieczenia są twierdzenia uprawnionego zawarte w uzasadnieniu wniosku. Niemniej ostatecznie ocena uprawdopodobnienia musi uwzględniać cały materiał dowodowy, także ten przedstawiony przez obowiązanego np. w zażaleniu. Uwzględniając powyższe uwagi natury ogólnej, Sąd Okręgowy podziela zarzut pozwanego, że powód nie uprawdopodobnił dostatecznie istnienia dochodzonego roszczenia. Powód domaga się zwolnienia spod egzekucji oznaczonych co do tożsamości rzeczy ruchomych. Powództwo o zwolnienie zajętego przedmiotu od egzekucji (powództwo ekscydencyjne) stanowi środek merytorycznej obrony osoby trzeciej, której prawa zostały przez egzekucję naruszone (art. 841 § 1 k.p.c.) przy czym – co istotne – może być wniesione w terminie wynoszącym miesiąc od dnia dowiedzenia się o naruszeniu prawa (art. 841 § 3 k.p.c.). Jak słusznie wskazał skarżący, sam fakt uchybienia terminowi z art. 841 § 3 k.p.c. (który jest terminem prawa materialnego i nie podlega przywróceniu) powoduje bezwzględną konieczność oddalenia powództwa bez potrzeby oceny jego merytorycznej zasadności. Dniem, w którym osoba uprawniona dowiedziała się o naruszeniu prawa, jest - według art. 841 § 3 k.p.c. - dzień, w którym osoba ta faktycznie dowiedziała się o zajęciu przedmiotu. Mając jednakże na uwadze fakt, że powód jest małoletni i pozostaje pod władzą rodzicielską swych rodziców tj. M. U. i S. U. (a przynajmniej matki M. U. – co wyraźnie wskazano w treści pozwu), za miarodajny uznać należy dzień, w którym o zajęciu przedmiotu dowiedzieli się jego przedstawiciele ustawowi. Uzyskanie przez przedstawiciela ustawowego małoletniego wiedzy, mającej znaczenie dla ukształtowania sytuacji majątkowej małoletniego, należy uznać za równoznaczne z uzyskaniem tej wiedzy przez samego małoletniego. Norma art. 98 § 1 k.r.o. (zgodnie z którym rodzice są przedstawicielami ustawowymi dziecka pozostającego pod ich władzą rodzicielską) nie jest wyłączona, gdy małoletni jest osobą uprawnioną do wytoczenia powództwa ekscydencyjnego uregulowanego w art. 841 k.p.c. Dotyczy to także terminu do wytoczenia takiego powództwa. Niezachowanie tego terminu przez przedstawicieli ustawowych małoletniego odnosi skutki także wobec małoletniego. W związku z tym wskazać należy, że z dołączonych do zażalenia odpisów protokołu zajęcia i protokołu czynności egzekucyjnych (karty 35 i 36 akt sprawy) wynika, że czynności w postępowaniu egzekucyjnym toczącym się z wniosku wierzyciela T. D. przeciwko dłużnikowi S. U.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.