II Ca 1325/14

Sygn. akt II Ca 1325/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 20 stycznia 2015r. Sąd Okręgowy we Wrocławiu II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący - Sędzia SO Elżbieta Sobolewska-Hajbert Sędzia SO Dorota Stawicka-Moryc (spr.) Sędzia SR del. Małgorzata Dasiewicz-Kowalczyk Protokolant: Elżbieta Biała po rozpoznaniu w dniu 20 stycznia 2015r. we Wrocławiu na rozprawie sprawy z powództwa J. G. przeciwko (...) S.A. w W. o zapłatę na skutek apelacji strony pozwanej od wyroku Sądu Rejonowego w Oławie z dnia 24 czerwca 2014r. sygn. akt I C 610/12 I. prostuje oczywistą omyłkę pisarską w ten sposób, że w miejsce błędnie wpisanej daty wyroku „23 czerwca 2014r.” wpisuje prawidłowo „24 czerwca 2014r.”; II. oddala apelację; III. zasądza od strony pozwanej na rzecz powoda 1200 zł kosztów postępowania apelacyjnego. Sygn. akt 1325/14 UZASADNIENIE Zaskarżonym wyrokiem Sąd Rejonowy w Oławie w punkcie I - zasądził od pozwanego (...) S. A. z siedzibą w W. na rzecz powoda J. G. kwotę 42 771,93 zł (czterdzieści dwa tysiące siedemset siedemdziesiąt jeden złoty 93/100) wraz z ustawowymi odsetkami liczonymi od kwoty 33 626,00 zł począwszy od dnia 29 marca 2012 r. do dnia zapłaty oraz w punkcie II – zasądził od pozwanego (...) S. A. z siedzibą w W. na rzecz powoda J. G. kwotę 6 543,97 zł, w tym kwotę 2 400 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. Powyższe rozstrzygnięcie oparł na następujących ustaleniach faktycznych: J. G. jest właścicielem gospodarstwa rolnego położonego w J. przy ul. (...), stanowiącego zabudowaną budynkiem mieszkalnym i budynkami gospodarczymi działkę nr (...), dla której Sąd Rejonowy w Oławie V Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą o nr KW (...). W związku z obowiązkiem właścicieli gospodarstw rolnych ubezpieczenia tychże gospodarstw od odpowiedzialności cywilnej, J. G. zawarł w dniu 24 sierpnia 2010 r. z (...) S. A. z siedzibą w W., umowę ubezpieczenia. Okres ubezpieczenia obejmował 12 miesięcy. W dniu 21 – 22 maja 2010 r. na skutek wylania wód z rzeki O., doszło do zalania J., w tym m.in. budynku mieszkalnego i budynków gospodarczych, pomieszczeń oraz ruchomości znajdujących się wewnątrz budynków i na terenie gospodarstwa rolnego J. G. przy ul. (...). W wyniku zalania gospodarstwa rolnego, zalaniu uległ budynek mieszkalny powoda, tj. pomieszczenie garażu, piwnica, kotłowania – na wysokość ok. 1,5 m. Zniszczeniu uległy m.in. tynki wewnętrzne, tynki zewnętrzne budynku, pomalowane ściany wewnętrzne, posadzki, instalacja c.o., grzejniki, okna zespolone, stolarka drzwiowa wewnętrzna i zewnętrzna, instalacja elektryczna. Zniszczeniu uległa także część elewacji budynku oraz istniejący komin spalinowy. Bezpośrednio po zdarzeniu, J. G. zgłosił szkodę (...) S.A. w W.. Po przeprowadzeniu w dniu 4 czerwca 2010 r., oględzin budynku, wykonaniu zdjęć i kalkulacji, ubezpieczyciel oszacował wartość szkody poniesionej przez J. G., na kwotę 12 901,00 zł, która to kwot została ubezpieczonemu wypłacona. Od decyzji strony pozwanej powód za pośrednictwem (...) wniósł odwołanie, wnioskując o ponowne oględziny i wypłatę odszkodowania odpowiadającego pełnej wysokości poniesionej szkody. Ubezpieczyciel odmówił zmiany stanowiska w sprawie, wskazując, że wysokość odszkodowania może zostać zweryfikowana wyłącznie na podstawie sporządzonego przez powoda kosztorysu. Pismem z 9 listopada 2010 r. powód ponownie zwrócił się do pozwanego ubezpieczyciela o weryfikację wypłaconego świadczenia załączając faktury VAT stanowiące udokumentowanie dokonanego jak dotąd zakupu materiałów i wykonanych jak dotychczas robót remontowych. Jednocześnie do pisma został załączony sporządzony na zlecenie powoda kosztorys budowlany, opracowany przez M. Ł. i inż. R. B.. Kosztorys niezbędnych do wykonania robót remontowych został oszacowany za pomocą programu (...), na kwotę 48 083,82 zł. Ujmował on zarówno wycenę robocizny jak i koszty materiałów budowlanych. Decyzją z 26 listopada 2010 r. (...) S.A. w W. odmówiła wypłaty dalszego świadczenia, wskazując że udokumentowanie przez powoda kosztów remontu za pomocą w/w kosztorysu szczegółowego oraz faktur zakupu materiałów budowlanych i usług nie odpowiada wymogom art. 68 ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polski Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych. Pismem z 21 lutego 2011 r. powód wniósł o ponowną weryfikację wysokości odszkodowania w oparciu o załączony kosztorys szczegółowy. W odpowiedzi na powyższe pozwany, decyzją z 6 kwietnia 2011 r. zawiadomił powoda o przyznaniu dodatkowego odszkodowania z tytułu obowiązkowego ubezpieczeni o.c. w wysokości 1 556,82 zł. W uzasadnieniu decyzji pozwany wskazał, że w/w kwota została przyznana w związku z weryfikacją kosztorysu po dokonaniu dodatkowych oględzin miejsca szkody. Dopłata zakończyła proces likwidacji szkody przez (...) S.A. Pismem z 20 kwietnia 2011 r. powód wezwał pozwanego do zmiany stanowiska i uwzględnienia przedstawionego przez niego kosztorysu szacunkowego, jednakże kolejna odpowiedź pozwanego była negatywna. Szczegółowy zakres robót remontowych w budynku powoda obejmował : sprzątanie i osuszanie budynku, odbicie tynków wewnętrznych i okładzin do wysokości 2,00m, odgrzybienie ścian, rozebranie posadzek i wykonanie nowych posadzek, wymiana stolarki drzwiowej, wymiana pieca centralnego ogrzewania, skucie posadzek z terakoty na schodach zewnętrznych i tynku cieńkowarstwowego, wywóz gruzu z rozbiórki, wykonanie nowej instalacji elektrycznej w pomieszczeniach na parterze, wykonanie nowego komina spalinowego. Koszt w/w robót, niezbędnych do wykonania w celu przywrócenia budynku mieszkalnego należącego do J. G. do stanu istniejącego przed zniszczeniem budynku wodami rzeki, wynosi 57 229,75 zł. Apelację od powyższego rozstrzygnięcia wywiódł pozwany. Zaskarżając wyrok w całości, wniósł o jego zmianę poprzez oddalenie powództwa oraz o zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego za obie instancje. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucił naruszenie norm prawa procesowego, które miały wpływ na rozstrzygnięcie, a to przepisu art. 233 § 1 k.p.c. poprzez sprzeczność istotnych ustaleń sądu z treścią zebranego w sprawie materiału dowodowego oraz brak jego wszechstronnego rozważenia, polegające na błędnym przyjęciu, iż pozwanemu nie udało się zakwestionować opinii biegłego sądowego, podczas gdy biegły sądowy nie odpowiedział w sposób rzeczony na zadane przez pozwanego pytania sformułowane w piśmie procesowym z dnia 5 listopada 2013 r.; nadto zarzucił błędne przyjęcie, iż sporządzona przez biegłego opinia jest kompletna, spójna i w sposób całościowy odpowiada na pytanie jakie są rzeczywiste koszty naprawy i remontów poniesionych przez powoda, podczas gdy biegły sądowy sztucznie zawyżył wartość kosztorysu poprzez stosownie wyższych cen i narzutów, a także m.in. uwzględnił naprawę komina spalinowego, podczas gdy z opinii kominiarskiej nie wynika by komin został uszkodzony przez powódź. W odpowiedzi na apelację, powód wniósł o jej oddalenie oraz o zasądzenie na jego rzecz kosztów procesu w II instancji, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Sąd Odwoławczy zważył co następuje: Apelacja nie zasługiwała na uwzględnienie. Sąd II instancji mając nie tylko uprawnienie, ale wręcz obowiązek rozważenia na nowo całego zebranego w sprawie materiału dokonał jego własnej, samodzielnej i swobodnej oceny, w następstwie czego nie znalazł podstaw do zakwestionowania wydanego w sprawie rozstrzygnięcia. Sąd Rejonowy poczynił ustalenia faktyczne, które Sąd Odwoławczy akceptuje i przyjmuje za własne, wydał też orzeczenie, które poparł poprawną argumentacją. Przeprowadził przy tym niewadliwie postępowanie dowodowe, a zebrany materiał, wbrew wywodom skarżącego, poddał ocenie z zachowaniem granic swobodnej oceny dowodów, zgodnie z zasadą wyrażoną w przepisie art. 233 § 1 k.p.c. Apelacja pozwanego została ograniczona do naruszenia przez Sąd Rejonowy normy art. 233 k.p.c., poprzez dokonanie ustaleń co do zakresu i wysokości szkody na podstawie opinii biegłego sądowego, której w ocenie apelującego należało odmówić wiarygodności. Na wstępie podkreślenia wymaga, iż Sąd Odwoławczy pozostawał związany przedstawionymi w apelacji zarzutami dotyczącymi naruszenia prawa procesowego. Sąd Odwoławczy może z urzędu, nawet bez zarzutu skarżącego, stwierdzić jedynie naruszenie prawa materialnego. Natomiast bez podniesienia w apelacji lub w toku postępowania apelacyjnego odpowiedniego zarzutu - nie może wziąć z urzędu pod rozwagę uchybień prawu procesowemu, popełnionych przez sąd I instancji, choćby miały wpływ na wynik sprawy. Jedyny wyjątek ustanowiony w art. 378 § 1 zd. 2 k.p.c., nakazuje sądowi II instancji w granicach zaskarżenia wziąć pod uwagę nieważność postępowania przed sądem I instancji (por. uchw. SN