kodeksu pracy. Objęcie pracowników dyspozycją ww. artykułu następuje z mocy prawa i ma charakter automatyczny do wszystkich pracowników, których działania pracownicze mieszczą się w zakresie przekazywanej części przedsiębiorstwa. Ponadto powód zarzucił pozwanej, że w stosunku do jego osoby wystąpił mobbing i celowa dyskryminacja, czego potwierdzeniem był fakt, iż w kolejnych proponowanych porozumieniach zmieniających w odstępie 2 tygodni stanowisko pracy ulegało zmianie. Potwierdza to tezę, iż pozwana sama nie wiedziała co zmienia i dlaczego. Zdaniem powoda, pozwana w sposób celowy dążyła do zdeprecjonowania jego osoby, proponując mu z upływem czasu coraz gorsze warunki, co miało w efekcie zmusić go do dobrowolnego odejścia z pracy. Powód wskazał, że potwierdzeniem braku wiedzy pozwanej o skutkach i przyczynach wprowadzanych zmian potwierdza także notatka służbowa spisana po spotkaniu w dniu 28 lutego 2013 roku zgodnie z którą pozwana nie była w stanie wskazać jakichkolwiek istotnych okoliczności w przedmiotowej sprawie. Pozwana jako oddział spółki prawa handlowego przechodzącej proces restrukturyzacji ma doświadczenie w procedurach obowiązujących w takim przypadku. Wszelkie działania restrukturyzacyjne w podmiotach Grupy E. wymagają zgodnie z art. 8 i 18 ust. 2 umowy społecznej przeprowadzenia procesu uzgodnień pomiędzy partnerami społecznymi. W przedmiotowym przypadku proces uzgodnień nie miał miejsca. Wskazuje to tym samym, iż także proces restrukturyzacyjny, na który powołuje się pozwana u niej nie wystąpił. Podana przyczyna wypowiedzenia zmieniającego jest zatem nieprawdziwa. W dalszej części powód przedstawił, iż spółki eksploatacyjno-inwestycyjne zwane są potocznie w Grupie jako (...) czyli (...). Zostały powołane celem przejęcia pewnych obszarów działalności od Spółki (...). W maju 2012 roku miał miejsce u pozwanej proces wydzielenia części zakładu pracy i przekazania pracowników do wskazanej w wypowiedzeniu zmieniającym spółki eksploatacyjno – inwestycyjnej. Procesowi temu towarzyszyły wielomiesięczne negocjacje ze stroną związkową, zakończone przystąpieniem przez wskazaną spółkę do Umowy (...). Przechodzącym w trybie art. 23
k.p., lecz do przekształceń organizacyjnych wewnątrz pracodawcy, do których nie będzie miał zastosowania wyżej wymieniony przepis. Pozwana nadmieniła, iż takie przejścia zakładu pracy na podstawie tego przepisu jest powszechnie aprobowane w literaturze przedmiotu, gdzie przyjmuje się, że ponieważ przejście zakładu pracy lub jego części wiąże się ze zmianą statusu pracodawcy, nie dojdzie do przejścia zakładu pracy w przypadku reorganizacji, polegającej jedynie na tworzeniu lub likwidacji stanowisk pracy albo całych działów, które nie wpływają na status prawny pracodawcy jako takiego /Kodeks Pracy. Komentarz, red. Krzysztof Walczak/. Wobec tego, według pozwanej w tych okolicznościach nie doszło do przejścia zakładu pracy na podstawie cytowanego przepisu. Nadto pozwana wskazała, że w przypadku powoda, nie zostały naruszone żadne z postanowień Umowy (...) nr 1/1 – GK (...). Zmiana warunków pracy powoda związana jest z likwidacją stanowiska pracy z przyczyn leżących po stronie pracodawcy. Nie jest zatem konieczne uzyskanie przez pracodawcę zgody pracownika na dokonanie wypowiedzenia. Zaproponowana zamiana warunków pracy nie wiąże się również z obniżeniem wynagrodzenia powodowi. Powodowi przysługiwało będzie identyczne wynagrodzenie, jak na obecnie zajmowanym stanowisku, ponieważ jest to zagwarantowane na mocy Umowy (...). Zaproponowane powodowi stanowisko pracy odpowiada również kwalifikacjom zawodowym powoda, a jego miejsce pracy nie ulegnie zmianie. W związku z powyższym w ocenie pozwanej, dokonane wypowiedzenie zmieniające mimo zastrzeżeń reprezentującego pracownika Związku Zawodowego nie narusza art. 13 ust. 1 Umowy (...) nr (...) – GK (...), a tym samym jest zgodne z przepisami prawa pracy. Nadto pozwana podała, że zakres czynności wykonywanych na zaproponowane powodowi stanowisko, pomimo jego odmiennej nazwy, jest związane z jego dotychczasowym zakresem obowiązków powoda, a część czynności jest wręcz identyczna. Nie jest zatem w jej ocenie zasadne twierdzenie, że w wyniku wypowiedzenia zmieniającego, ulegnie pogorszeniu status zawodowy powoda. Jednocześnie przedstawiono, że w ramach restrukturyzacji dokonanej u pozwanej wyodrębniono szereg spółek eksploatacyjno-inwestycyjnych, którym przekazano zadania dotyczące oględzin sieci niskiego napięcia. W związku z tym, nastąpiła konieczność zlikwidowania stanowisk pracy związanych z zadaniami przekazanymi spółkom. Jednocześnie zakres pracowników, którzy przeszli od pozwanej do nowo powstałych spółek był ograniczony z uwagi na malejący popyt na usługi energetyczne i w związku z tym zmniejszoną koniecznością dokonywania oględzin sieci. W związku z powyższym nie było możliwości zagwarantowania wszystkim pracownikom zajmującym stanowiska związane z oględzinami sieci zachowania ich stanowisk. Jednym z tych pracowników był powód. Podkreślono, że do przeprowadzenia przedstawionych przekształceń pozwana była zobligowana w związku z koniecznością dostosowania polskich przepisów do bezwzględnie obowiązujących norm prawa Unii Europejskiej. Następnie zawarto, iż twierdzenia powoda, zgodnie z którymi złożone mu wypowiedzenie zmieniające było przejawem mobbingu należy zatem uznać za zupełnie bezzasadne. Pozwana wskazała, że sam fakt proponowania pracownikowi różnych stanowisk nie świadczy o tym, że przyczyna wypowiedzenia zmieniającego jest niezasadna, a pracodawca „sam nie wie co zmienia i dlaczego”. (...) S.A. podała, że z takim stanowiskiem nie sposób się zgodzić, zwłaszcza mając na uwadze całokształt okoliczności sprawy. Następnie wskazano, że w ramach przekształceń wewnętrznych, doszło do przekazania czynności wykonywanych przez dział, w którym bezpośrednio pracował powód spółce eksploatacyjno-inwestycyjnej, w wyniku czego zlikwidowaniu muszą ulec wszystkie stanowiska techników ds. oględzin sieci. Z kolei pracodawca, związany postanowieniami Gwarancji Zatrudnienia zawartymi w Umowie (...), nie może dokonać wypowiedzenia stosunku pracy pracownikom zajmującym wskazane stanowiska. Zmuszony jest do poszukiwania odpowiednich stanowisk dla pracowników zajmujących likwidowane stanowiska w ramach istniejącego zapotrzebowania oraz dokonania im wypowiedzeń zmieniających. Pozwana podkreśliła, że zmiany w organizacji wewnętrznej dotknęły nie tylko powoda, ale szereg innych pracowników, a spółka w miarę możliwości dążyła do zawarcia porozumienia zmieniającego, aby uniknąć sporów. Zdaniem pozwanej na tle przedstawionych okoliczności należy rozpatrzyć oferowanie powodowi w krótkim odstępie czasu kilku różnych stanowisk. Pozwana przedstawiała, iż mając na uwadze zarówno zapotrzebowanie zakładu pracy oraz malejący popyt na usługi świadczone przez pozwanego, jak i dobro powoda, starała się znaleźć dla niego odpowiednie stanowisko, a gdy powód odmówił wyrażenia zgody na proponowane porozumienia zmieniające, stanowiska te zostały zaproponowane innym pracownikom, którzy zajmowali się oględzinami sieci, po czym pozwany zaproponował powodowi stanowisko, które odpowiadałoby jego kwalifikacjom, a jednocześnie pozwoliłoby na efektywne wykorzystanie powoda jako pracownika. Ponadto w ocenie pozwanej za bezprzedmiotowe należy uznać twierdzenia powoda, że treść notatki służbowej sporządzonej w dniu 28 lutego 2013 r. wskazuje na brak wiedzy pozwanej o przyczynach i skutkach dokonanych zmian. Pozwana przytoczyła, iż notatka została podpisana jedynie przez członków związku zawodowego, którzy byli bezpośrednio zainteresowani w sprawie i nie podpisał jej uczestniczący w spotkaniu reprezentant pracodawcy, nie potwierdzając tym samym, że jego oświadczenie w niej zawarte są zgodne z prawdą. Niemniej jednak w ocenie pozwanej nawet jeżeli uznać, iż wskazane oświadczenia są zgodne z prawdą, w żaden sposób nie wskazują one, że pozwana nie ma wiedzy na temat dokonanych zmian, a tym samym przyczyna jest pozorna. Jednocześnie przedstawiono, iż pozwana jest dużą spółką, wykonującą szereg rodzajów działalności i nie każda osoba z jej władz ma pełną wiedzę na temat każdego z aspektów działalności. W związku z tym w jej ocenie nie można uznać, że brak odpowiedzi związany był z brakiem wiedzy pozwanego o przyczynach wypowiedzenia zmieniającego, a tym samym świadczy o jego pozorności. Sąd Rejonowy w Elblągu wyrokiem z dnia 15 kwietnia 2014r., w punkcie I wyroku, oddalił powództwo, a w punkcie II zasądził od powoda na rzecz pozwanej kwotę 60 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. Swoje rozstrzygnięcie Sąd Rejonowy oparł na następujących ustaleniach i wnioskach: Powód A. T. jest zatrudniony u pozwanej na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony od dnia 01 sierpnia 2001 roku na stanowisku technika do spraw oględzin sieci, wykonując oględziny linii niskiego napięcia i stacji transformatorowych. Dnia 12 grudnia 2011 roku została zarejestrowana spółka (...) i (...) Sp. z o.o., która rozpoczęła działalność operacyjną od 1 maja 2012 roku. Wówczas w spółce (...) S.A. nastąpił proces wydzielenia części zakładu pracy i przekazano część pracowników do wskazanej w wypowiedzeniu zmieniającym spółki eksploatacyjno – inwestycyjnej. Temu procesowi towarzyszyły wielomiesięczne negocjacje ze stroną związkową, zakończone przystąpieniem przez spółkę do Umowy (...). Wówczas przechodzącym w trybie przepisu art.
k.p. pracownikom zagwarantowano wszelkie, nabyte u dotychczasowego pracodawcy, uprawnienia wynikające z wewnątrzzakładowych uregulowań. Przechodzący pracownicy zachowali dotychczasowe warunki pracy i płacy. Spółka zajmowała się eksploatacją sieci, usuwaniem awarii i sprawami inwestycyjnymi. Z dniem 01 stycznia 2013 roku w (...) S.A. rozpoczął się proces przekazywania czynności dotyczących oględzin sieci do realizacji przez spółki eksploatacyjno-inwestyjne. W związku z zaprzestaniem realizowania wskazanych czynności z zakresu działalności (...) S.A. Oddział w E. zaistniała konieczność dostosowania wielkości zatrudnienia do bieżących potrzeb. Przy ograniczeniu zakresu realizowanych zadań przez D. (...) Eksploatacją konieczna stała się likwidacja stanowiska technika ds. oględzin sieci. W dniu 28 lutego 2013 roku oraz w dniu 15 lutego 2013 roku pozwana złożyła powodowi propozycję dwóch projektów porozumień zmieniających, których powód nie przyjął. Wobec powyższego pozwana skierowała w dniu 22 lutego 2013 roku do związków zawodowych pismo z zapytaniem o ewentualne zastrzeżenia odnośnie zamierzonego względem powoda wypowiedzenia zmieniającego warunki pracy. W odpowiedzi (...) Związek Zawodowy (...) wskazał, że nie wyraża zgody na dokonanie przedmiotowego wypowiedzenia, a wskazane w treści pisma przyczyny, podstawy i zakres wypowiedzenia uważa w całości za nieuzasadnione i nieprawidłowe. Pomimo negatywnej opinii związków zawodowych i zgłoszonych zastrzeżeń, w dniu 28 lutego 2013 roku zostało powodowi wręczone wypowiedzenie zmieniające warunki umowy o pracę, zgodnie z którymi zmianie uległo dotychczasowe stanowisko pracy powoda oraz komórka organizacyjna do której był podporządkowany. Pozwana jako przyczynę wypowiedzenia zmieniającego warunki umowy o pracę podała likwidację stanowiska pracy technika ds. oględzin sieci w związku z zaprzestaniem przez pozwaną wykonywania oględzin sieci. Z wypowiedzenia zmieniającego wynikało, że czynności powoda zostały przeniesione do (...) Sp. z o.o., co uzasadniało zmianę stanowiska pracy powoda z wyspecjalizowanego stanowiska technika ds. oględzin sieci na stanowisko robotnika gospodarczego. W wyniku wypowiedzenia zmieniającego warunków umowy o pracę zmianie uległa kategoria zaszeregowania z VII grupy na grupę X, natomiast wynagrodzenie powoda pozostało bez zmian. Zakres czynności wykonywanych na zaproponowanym stanowisku pomimo jego odmiennej nazwy jest związany z dotychczasowym zakresem obowiązków powoda, a część czynności jest wręcz identyczna. Sąd I instancji dokonał swoich ustaleń w oparciu o akta osobowe powoda, umowę społeczną nr 1/1 –GK (...) dotycząca zabezpieczenia praw i interesów pracowniczych w procesie konsolidacji i restrukturyzacji Grupy (...), akt założycielski E.- (...) sp. z o.o., a nadto zeznania świadka R. B.
stanowi, iż w razie przejścia zakładu pracy lub jego części na innego pracodawcę staje się on z mocy prawa stroną w dotychczasowych stosunkach pracy. Natomiast skutek wskazany w § 1 następuje z mocy prawa i dlatego nie podlega on ocenie w aspekcie nadużycia prawa przez pracownika /art. 8 k.p./, jest on niezależny od tego, czy pracownik podjął pracę u nowego pracodawcy. W doktrynie dominuje pogląd, że wskazany skutek następuje niezależnie od woli pracodawców dokonujących tej czynności oraz od woli pracowników zatrudnianych w przejmowanym zakładzie. Jednakże gdy sprzeciwiają się przejściu do nowego pracodawcy, mogą skorzystać z uprawnienia przewidzianego w § 4 przepisu. W dalszej części Sąd nadmienił, że SN w wyroku z dnia 01 lutego 2000 r., I PKN 508/99, OSNAPiUS 2001, nr 12, poz. 412, przyjął, iż przepis art.
jest bezwzględnie obowiązujący i przejęcie w tym trybie pracowników przez nowego pracodawcę następuje z mocy prawa, co nie jest uzależnione od jakichkolwiek czynności pracowników. Nie jest również możliwe uchylenie skutków działania tego przepisu w wyniku czynności prawnej /umowy/ pomiędzy dotychczasowym i nowym pracodawcą. Sąd jednocześnie podzielił pogląd Sądu Najwyższego wyrażony w wyroku z dnia 03 czerwca 1998 r., I PKN 159/98, OSNAPiUS 1999, nr 11, poz. 363, według którego dla zakresu zastosowania art.
obojętny jest przedmiot działalności prowadzonej przez nowego pracodawcę w oparciu o majątek przejęty w całości lub w części od poprzedniego pracodawcy, a więc nie musi być to działalność tego samego lub podobnego rodzaju. Trzeba bowiem mieć na uwadze, że ograniczenia nowego pracodawcy co do dopuszczalności zmiany rodzaju działalności związanej z przejętym zakładem pracy pozostawałyby w sprzeczności z zasadą wolności działalności gospodarczej /art. 20 i 22 Konstytucji RP/. W świetle przytoczonego orzecznictwa, Sąd Rejonowy, zaakcentował, iż wymieniony przepis nie będzie miał zastosowania w przypadku przesunięć zadań w ramach wewnętrznej organizacji pracodawcy. Sąd Rejonowy w świetle materiału dowodowego przyjął, że powód jest obecnie zatrudniony w D. (...) Eksploatacją w Rejonie (...) w B. w ramach oddziału pozwanego w E.. Czynności które były dotychczas wykonywane w ramach tego działu zostały przekazane (...) Sp. z o.o. Wobec tego Sąd zważył, iż nie jest to podmiot zewnętrzny w stosunku do pracodawcy, a podmiot wewnętrzny ściśle z nim powiązany. (...) S.A. posiada 100 % udziałów w spółce (...) i (...) Sp. z o.o. Dyrektor pozwanej ustala budżet dla spółki określa zakres jej zadań oraz kontroluje ich wykonanie. Zatrudnianie pracowników przez spółkę ograniczone jest ściśle zakresem zadań określanych przez władze pozwanej. Spółka jest uzależniona od pozwanej pod względem finansowym i ekonomicznym. Ponadto na mocy decyzji Naczelnika (...) Urzędu Skarbowego w G. z dnia 30 stycznia 2012 roku jest członkiem Podatkowej Grupy (...) pod nazwą (...). Wobec tego, Sąd uznał, iż w przedmiotowej sprawie nie doszło do przejścia zakładu pracy w trybie art.
k.p., lecz do przekształceń organizacyjnych wewnątrz pracodawcy, do których nie ma zastosowania wyżej wymieniony przepis. Sąd I instancji podkreślił, że takie rozumienie przejścia zakładu pracy na podstawie przepisu art.
jest powszechnie aprobowane w literaturze przedmiotu, gdzie przyjmuje się, że przejście zakładu pracy lub jego części wiąże się ze zmianą statusu pracodawcy, nie dojdzie do przejścia zakładu pracy w przypadku reorganizacji polegającej jedynie na tworzeniu lub likwidacji stanowisk pracy albo całych działów, które to nie wpływają na status prawny pracodawcy jako takiego, powołują się na literaturę prawną /Komentarz do kodeksu pracy. red. Krzysztof Walczak/. Jednocześnie Sąd zważył, że pozwana w żaden sposób nie naruszyła postanowień umowy (...) nr 1/1 –GK (...) dotycząca zabezpieczenia praw i interesów pracowniczych w procesie konsolidacji i restrukturyzacji Grupy (...), wypowiadając powodowi dotychczasowe warunki umowy o pracę, przyjmując, iż pozwany wykazał, że dokonane wypowiedzenie zmieniające powodowi warunki pracy odpowiada wymogom formalnym i jest prawdziwe oraz konkretne. W ocenie Sądu pozwana poprzez przedstawione dokumenty oraz zeznania świadków udowodniła, że dotychczasowe obowiązki powoda zostały przekazane spółce zewnętrznej i obecnie pozwana nie ma możliwości zatrudnienia powoda powierzając mu dotychczasowe obowiązki. Nadto zdaniem Sądu Rejonowego pozwana dołożyła wszelkich starań, aby obecny zakres obowiązków powoda był jak najbardziej zbliżony do obowiązków wykonywanych przez niego przed dokonanym wypowiedzeniem zmieniającym. Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd I instancji orzekł jak w pkt I wyroku, a nadto w pkt II zasądził od powoda na rzecz pozwanej kwotę 60 zł tytułem kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa prawnego, na podstawie art. 98 § 1 i 3 k.p.c. w zw. z art. 99 k.p.c., a także § 11 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu /tekst jedn. Dz. U. z 2013r. poz. 490/. Apelację od powyższego wyroku wniosła strona powodowa, zaskarżając wyrok Sądu I instancji w całości. Powód postulował o zmianę zaskarżonego wyroku i uwzględnienie powództwa w całości oraz zasądzenie od pozwanej na jego rzecz kosztów procesu w tym kosztów zastępstwa procesowego za obie instancje. Powód jednocześnie na wypadek nie uwzględnienie powyższego wniosku wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania przy uwzględnieniu kosztów postępowania, jako części kosztów procesu. Apelant zaskarżonemu wyrokowi Sądu Rejonowego zarzucił: - błędy w ustaleniu stanu faktycznego skutkujące nieprawidłową oceną całokształtu okoliczności ujawnionych w toku postępowania przed Sądem I instancji, w tym w szczególności w zakresie charakteru przejścia pracowników do spółki zależnej oraz faktycznej zmiany zakresu obowiązków powoda oraz okoliczności dotyczących przejścia oględzin do spółki zależnej, - naruszenie przepisów prawa materialnego poprzez błędną wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie w tym w szczególności art. 13 ust. 1 Umowy (...) nr (...) – GK (...) oraz art.
kodeksu pracy, a także art. 42 § 1 w zw. z art. 30 § 4 kodeksu pracy oraz art. 38 i art. 45 kodeksu pracy, - naruszenie przepisów prawa procesowego mające istotne znaczenie dla sprawy, w tym w szczególności art. 233 § 1 k.p.c., art. 316 k.p.c. i art. 328 § 2 k.p.c., - nierozpoznanie przez Sąd I instancji istoty sprawy, w szczególności polegające na pominięciu analizy prawidłowości i zgodności z prawem wypowiedzenia zmieniającego w zakresie podanej przez pracodawcę przyczyny wypowiedzenia, - nieuwzględnienie zmian podmiotowych po stronie pozwanej, zgłoszonych przez pełnomocnika pozwanego. W uzasadnieniu apelacji powód wskazał, iż Sąd I instancji popełnił szereg błędów formalnych i merytorycznych, które w całości uzasadniają wniesienie środka odwoławczego. Odnośnie błędów w ustaleniu stanu faktycznego apelant podniósł, iż Sąd błędnie uznał, iż spółka (...) i I. przejęła całość zadań dotyczących oględzin sieci, a tym samym, że pozwany zaprzestał prowadzenia tego rodzaju działalności, co jest sprzeczne z treścią dowodów w sprawie. Powód podkreślił, iż świadkowie i pozwany wskazali, że do spółki zależnej przeniesione zostały jedynie oględziny sieci niskiego napięcia oraz stacji transformatorowych, podczas gdy oględziny sieci średniego i wysokiego napięcia pozostały u pozwanego. Tym samym jego zdaniem, wskazana w wypowiedzeniu przyczyna likwidacji stanowiska pracy technika ds. oględzin sieci, wynikająca - jak wpisano w wypowiedzeniu - z zaprzestania przez pozwaną wykonywania oględzin sieci - jest nieprawdziwa, co Sąd Rejonowy w wyrokowaniu całkowicie pominął. Nadto zdaniem powoda, Sąd Rejonowy błędnie przyjął w ustalonym stanie faktycznym, iż „zakres czynności powoda wykonywanych na zaproponowanym stanowisku pomimo jego odmiennej nazwy jest związany z dotychczasowym zakresem obowiązków powoda, a część czynności jest wręcz , identyczna", bowiem z dołączonych do akt sprawy zakresów obowiązków powoda na pierwszy rzut oka widać, iż nie pokrywają się w żadnym punkcie. Reasumując w ocenie strony powodowej mając na uwadze fakt, iż zakresy obowiązków dotyczące stanowiska technika ds. oględzin sieci oraz stanowiska robotniczego - zostały przez stronę powodową zgłoszone jako dowody, a ponadto znajdowały się w aktach osobowych powoda, wysuwanie przez Sad I Instancji twierdzeń tak wyraźnie sprzecznych z rzeczywistością, rodzi uzasadnione obawy, iż Sąd w ogóle nie zapoznał sie z materiałem dowodowym zebranym w sprawie i orzekał wyłącznie opierając się na pismach procesowych strony pozwanej. Wobec tego powód zarzucił, iż Sąd Rejonowy pominął fakt, że nowy zakres obowiązków powoda był rodzajowo odmienny i wiązał się z innym ryzykiem zawodowym, co miało wpływ na bezzasadne niezastosowanie w przedmiotowej sprawie art. 13 Umowy (...). Następnie w kontekście zarzutów naruszenia przepisów prawa materialnego, powód zwrócił uwagę na błędne przyjęcie przez Sąd Rejonowy w Elblągu - za niezasadne - zastosowanie art. 13 ust. 1 Umowy (...) nr (...) - GK (...) z uwagi na uznanie, że wypowiedzenie zmieniające warunki pracy powoda nie naruszyło Umowy (...). Apelant przytoczył, iż Sąd orzekający uznał złożone powodowi wypowiedzenie za nienaruszające w „żaden sposób przepisów" Umowy (...). W jego ocenie z uwagi na brak szerszego uzasadnienia stanowiska, można jedynie domniemywać, że Sąd I instancji dokonał takiej oceny wypowiedzenia także w kontekście zapisów art. 13 ust. 1 pkt 1 i 3 Umowy (...). Powód także zawarł iż Sąd w całości pominął wzrost ryzyka zawodowego pracownika, które zgodnie z art. 13 ust. 1 pkt 1 Umowy (...) uzasadniało uzyskanie zgody związków zawodowych na dokonanie wypowiedzenia, a nadto pominął fakt, iż sama zmiana kategorii zaszeregowania odbije, się w sposób jednoznaczny na rzeczywistym wynagrodzeniu pracownika. Apelant wskazał, że przypisanie do ostatniej kategorii zaszeregowania z dotychczasowym wynagrodzeniem skutkować będzie pozbawieniem go prawa do wszelkich awansów, a w konsekwencji, prawa do podwyżek i wzrostu wynagrodzenia. Taka sytuacja nie miałaby miejsca, gdyby nie dokonano wypowiedzenia zmieniającego i obniżenia o kilka stopni kategorii zaszeregowania powoda. Apelant wskazał, iż potwierdzeniem przedstawionego stanowiska, są zeznania świadka R. B.
kp poprzez przyjęcie, że przejście części oględzin do spółki zależnej wraz z pracownikami, nie stanowiło przejścia w trybie art.
kp, opierając się twierdzeniu pozwanego, iż skoro spółki te są powiązane kapitałowo i stanowią podatkową grupę kapitałową, to przedmiotowa zmiana stanowiła element przekształcenia organizacyjnego wewnątrz pracodawcy. Powód zaznaczył, iż Sąd Rejonowy oparł się na cytacie z komentarza, który dotyczył reorganizacji i zmian stanowisk w ramach działów danego pracodawcy, wobec czego całkowicie absurdalne jest twierdzenie Sądu, iż przesunięcia pracowników oraz czynności do innej spółki - są elementem wewnętrznej reorganizacji w ramach pracodawcy. Zdaniem powoda o ile dopuszczalne jest istnienie w ramach jednej spółki kilku pracodawców (w ramach samodzielnych oddziałów itp.), o tyle uznanie grupy podatkowej za jednego pracodawcę (złożonego z dwóch spółek), jest swoistą nowością w zakresie analizy art.'3 kodeksu pracy. Następnie apelant powołał się na niewłaściwe zastosowanie przez Sąd art. 42 § 1 w zw. z art. 30 § 4 kodeksu pracy oraz art. 38 i art. 45 kodeksu pracy, poprzez pominięcie faktu, iż pozwany nie wskazał prawdziwej przyczyny wypowiedzenia, a ponadto w procedurze konsultacji zamiaru wypowiedzenia nie podał jej treści oraz nie wskazał i nie ocenił kryteriów doboru pracowników do wypowiedzenia zmieniającego. Wobec tego w jego ocenie z okoliczności sprawy wynika bowiem, iż przedmiotowe wypowiedzenie zmieniające zostało złożone z naruszeniem prawa. W dalszej części powód ponownie podkreślił, iż pozwany wskazał nieprawdziwą przyczynę wypowiedzenia, który to fakt, Sąd orzekający całkowicie pominął, z zaznaczeniem że skoro nie całe oględziny uległy likwidacji, to tym samym pracodawca nie uzasadnił podstawy wypowiedzenia zmieniającego w sposób wystarczający, szczególnie, iż pozwany nie ma prawa do uzupełniania przyczyny wypowiedzenia w trakcie procesu. Zatem według niego Sąd I instancji całkowicie pominął obowiązek prawidłowego zastosowania przytoczonych przepisów kodeksu pracy. Nadto apelant podał, że prawidłowa przyczyna wypowiedzenia powinna była zostać wskazana także w piśmie składanym stronie związkowej w trybie art. 38 kodeksu pracy, a brak tej przyczyny uniemożliwił związkom zawodowym odniesienie się do jej zasadności, co w konsekwencji prowadzi do uznania, iż złożone wypowiedzenie jest niezgodne z prawem, co narusza art. 45 kp. Wobec tego, zdaniem powoda, mając bowiem na uwadze jedynie częściową likwidację czynności związanych z prowadzeniem oględzin, de facto doszło do likwidacji części stanowisk pracy, czego dowodem jest pozostawienie u pracodawcy na stanowisku technika ds. oględzin sieci M. S.. Zatem w takim wypadku pracodawca naruszył przepisy prawa pracy, ponieważ nie wskazał kryteriów doboru pracowników do wypowiedzenia, co stanowi to oczywiste naruszenie prawa, które Sąd orzekający w całości pominął, kwitując w uzasadnieniu kwestię wypowiedzenia jednym zdaniem: „w toku postępowania przez Sądem pozwany wykazał, że dokonane wypowiedzenie zmieniające powodowi warunki pracy odpowiada wymogom formalnym i jest prawdziwe oraz konkretne". W konkluzji zdaniem powoda, Sąd w żaden sposób nie zastosował przepisów materialnego prawa pracy, i co więcej nie wskazał, na jakiej podstawie dał w tej kwestii wiarę jedynie stronie pozwanej. W dalszej części przedstawił stanowisko w zakresie naruszenia przepisów prawa procesowego. W pierwszym rzędzie strona powodowa podniosła naruszenie art. 233 § 1 k.p.c., przez dokonanie oceny dowodów zebranych w sprawie w sposób niewszechstronny, fragmentaryczny i powierzchowny, w odniesieniu do zeznań świadków: R. B.
kp, w którym Sąd uznaje, iż przejście czynności do spółki zależnej, nie stanowi przejścia w trybie art.
kp, ponieważ stanowi to wewnętrzną, organizacyjną sprawę spółki (z uwagi na powiązanie kapitałowe ze spółką zależną). Apelant podał, że gdyby przyjąć taką interpretację za prawdziwą to należałoby zakwestionować wszystkie dokonane przejścia pracowników w trybie art.
k.p. zrealizowane w Grupie E. w ostatnich 10 latach, ponieważ praktycznie wszystkie dokonywane były w ramach spółek ściśle powiązanych kapitałowo. Zatem w jego ocenie analiza Sądu I instancji uznająca przejście pracowników pomiędzy spółkami zależnymi, za wewnętrzną zmianę organizacyjną spółki jest kuriozalna i wskazuje na brak wiedzy Sądu o charakterze spółek kapitałowych i ich odrębności prawnej. Mylenie bytu prawnego spółki z bytem prawnym jej wspólnika jest czymś zaskakującym, szczególnie jeśli dotyczy to orzeczenia niezawisłego Sądu. W konkluzji zarzutów do wskazanego przepisu, powód wskazał, iż przekroczenie przez Sąd I instancji granic swobodnej oceny dowodów znalazło istotne przełożenie na wynik sprawy, wpływając na ocenę prawną zaistniałych okoliczności faktycznych. Kolejnym naruszeniem prawa procesowego, zdaniem apelującego jest art. 328 § 2 k.p.c. w zakresie wyczerpującego wskazania podstawy prawnej i sposobu jej wykładni odnośnie zgodności z prawem wypowiedzenia zmieniającego złożonego powodowi. W tym kontekście w apelacji wskazano, iż Sąd I instancji nie przedstawił w wyroku wyczerpującej podstawy prawnej swojego rozstrzygnięcia odnośnie zgodności z prawem wypowiedzenia zmieniającego złożonego powodowi, posługując się w przeważającej części uzasadnienia wyłącznie cytatami z pism procesowych strony pozwanej i ograniczając swoje własne rozważania jedynie do kilku lakonicznych sformułowań. W jego ocenie z uwagi na przedmiot pozwu, Sąd I instancji był zobowiązany do oceny dokonanego wypowiedzenia według wskazań art. 45 k.p., tj. pod względem jego zasadności oraz zgodności z prawem. Z kolei dla takiej oceny Sąd zdaniem powoda winien był zastosować w szczególności odpowiednie przepisy kodeksu pracy oraz postanowienia Umowy (...), będącej dla pozwanego źródłem wiążącego go prawa pracy. Sposób przeprowadzenia tej oceny, powinien zostać wyrażony w uzasadnieniu wyroku, ze wskazaniem jakie przepisy prawa Sąd zastosował oraz z wyjaśnieniem, jakie elementy stanu faktycznego zdecydowały o ich zastosowaniu i w jaki dany przepis sposób wpłynął na treść rozstrzygnięcia (zgodnie z wyrokiem SN z dnia 9 maja 2013 r., II UK 301/12), czego Sąd w żaden sposób nie dopełnił w przedmiotowej sprawie. Następnie apelant podniósł, iż Sąd Rejonowy po dokonaniu szerokiej wykładni art.
k.p., zakończonej stwierdzeniem, że ten przepis nie znajduje zastosowania w stanie faktycznym niniejszej sprawy, w pozostałej części uzasadnienia, zwłaszcza w ocenie zgodności wypowiedzenia z Umową Społeczną, poprzestał jedynie na lakonicznych stwierdzeniach, zgodnie z którymi: pozwana spółka nie naruszyła w żaden sposób postanowień Umowy (...) (...) wypowiadając powodowi dotychczasowego warunki umowy o pracą oraz dokonane wypowiedzenie zmieniające pogodowi warunki pracy odpowiada wymogom formalnym i jest prawdziwe oraz konkretne. Wobec tego, w jego przekonaniu tak sformułowane uzasadnienie Sądu Rejonowego nie spełnia w żaden sposób istoty i wyjaśnienia podstawy prawnej wyroku, do której zobowiązany jest Sąd na mocy art. 328 § 2 k.p.c., ze zwróceniem uwagi, iż takie wyjaśnienie było tym bardziej konieczne, że kwestią sporną między stronami była właśnie zgodność wypowiedzenia z art. 13 Umowy (...), w kontekście podnoszonych przez powoda zarzutów o zwiększeniu ryzyka zawodowego i faktycznym obniżeniu wynagrodzenia, z uwagi na pozbawienie prawa do podwyżki (w efekcie zmiany kategorii zaszeregowania). W takim stanie wobec przedstawionych braków, treść uzasadnienia zaskarżonego orzeczenia całkowicie uniemożliwia dokonanie oceny toku wywodu Sądu, który doprowadził do wydania takiego, a nie innego rozstrzygnięcia. W tym miejscu powód po raz kolejny podkreślił, iż Sąd I instancji błędnie przyjął, że pozwany w sposób całościowy przekazał czynności dotyczące oględzin sieci - wykonywane m.in. na stanowisku powoda - do realizacji przez spółki eksploatacyjno-inwestycyjne i tym samym definitywnie zaprzestał ich realizacji, co wiązało się z koniecznością dostosowania zatrudnienia do bieżących potrzeb pozwanego. Więc wedłu niego wniosek wyprowadzony przez Sąd Rejonowy pozostaje w całkowitej sprzeczności z treścią dowodów przeprowadzonych w sprawie. Następnie powód ponownie wskazał, że z zeznań świadków i powoda, oględziny sieci zostały przeniesione na zewnątrz tylko częściowo. Zeznania wszystkich świadków powołanych w sprawie zgodnie potwierdziły, że spółki ekspoatacyjno-inwestycyjne przejęły jedynie oględziny sieci niskiego napięci i stacji transformatorowych, natomiast oględziny sieci średniego napięcia pozostały u pozwanego. Z zeznań R. B.
k.p. nie powinny mieć zastosowania na gruncie niniejszej sprawy, gdyż w przypadku wysuwania roszczeń w zakresie art.
k.p. powód winien odmiennie sformułować żądanie pozwu. Nadto zdaniem strony pozwanej zadaniem Sądu Rejonowego było ustalenie, czy przedmiotowa przyczyna zawarta w wypowiedzeniu warunków umowy o pracę była rzeczywista, po czym zawarła, iż takie ustalenia zostały poczynione i można z nich wywieść, że faktycznie doszło do zaprzestania wykonywania oględzin sieci oraz w wyniku tego dokonano likwidacji stanowiska technika ds. oględzin sieci, które zajmował powód. Dodatkowo w jej ocenie należy skonstatować, iż przekazanie prowadzenia oględzin sieci do spółki zewnętrznej miało wpływ na wypowiedzenie warunków pracy powodowi, z uwagi na likwidację stanowiska wraz z brakiem konieczności dokonywania oględzin sieci średniego i wysokiego napięcia w takim rozmiarze jak dotychczas. Ponadto kryteria, którymi kierował się pracodawca w stosunku do powoda to staż pracy oraz gwarancje zatrudnienia bezpośrednio wymienione w wypowiedzeniu /staż pracy oraz gwarancja zatrudnienia wynikająca z umowy społecznej/. Sąd Okręgowy zważył , co następuje: Apelacja powoda jako zasadna skutkowała zmianą zaskarżonego wyroku i przywróceniem powodowi A. T. poprzednich warunków pracy u pozwanej (...) S.A. w G. Oddział w O.. Przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie było czy przyczyna wypowiedzenia warunków pracy, wskazana przez pracodawcę w wypowiedzeniu z dnia 28 lutego 2013 roku, zmieniającym warunki pracy powodowi w zakresie stanowiska pracy – z technika ds. oględzin sieci na robotnika gospodarczego, oraz w zakresie komórki organizacyjnej z D. (...) (...)ą na (...) była rzeczywista i uzasadniona. Pracodawca wskazał ,że przyczyną wypowiedzenia powodowi warunków pracy w części dotyczącej stanowiska pracy i komórki organizacyjnej jest ,,likwidacja stanowiska pracy technik ds. oględzin sieci w związku z zaprzestaniem przez (...) Oddział w E. wykonywania oględzin sieci. Wymienione czynności zostały włączone w zakres usług zewnętrznych realizowanych przez spółki eksploatacyjno-inwestycyjne”. Pracodawca zauważył przy tym, że kieruje się zagwarantowaniem możliwości kontynuowania pracy w spółce, stażem pracy powoda oraz gwarancjami zatrudnienia wynikającymi z Umowy (...) nr (...) - GK (...) z dnia 19 lipca 2007r.. Biorąc pod uwagę fakt, że przepis art. 382 k.p.c. nie nakłada na Sąd drugiej instancji obowiązku przeprowadzenia postępowania dowodowego, lecz Sąd ten jest władny samodzielnie dokonać ustaleń faktycznych bez potrzeby uzupełniania materiału dowodowego zebranego przed Sądem pierwszej instancji, możliwa był ocena zarzutów apelacyjnych powoda bez potrzeby uzupełniania materiału dowodowego w sprawie. Trafnie zauważył apelant, iż Sąd Rejonowy dopuścił się błędów w ustaleniu stanu faktycznego, w szczególności Sąd błędnie uznał, iż spółka (...) i I. przejęła całość zadań dotyczących oględzin sieci, a tym samym, że pozwany zaprzestał prowadzenia tego rodzaju działalności, co jest sprzeczne z treścią dowodów w sprawie. Ze zgromadzonego przed Sądem I instancji materiału dowodowego wynika bowiem ,że do spółki zależnej przeniesione zostały jedynie oględziny na liniach niskiego napięcia oraz stacjach transformatorowych średniego i niskiego napięcia. Pozostały zatem u pozwanej oględziny linii średniego i wysokiego napięcia, więc nie doszło do zaprzestania wykonywania przez pozwanego oględzin sieci, na co powoływała się pozwana w wypowiedzeniu zmieniającym powodowi warunki pracy. Podkreślić należy, że niezależnie od zeznań świadków J. F., R. B.
kp polegająca na przyjęciu, że przejście części oględzin sieci do spółki zależnej wraz z pracownikami, nie stanowiło przejścia w trybie art.
kp.. Sąd Rejonowy oparł się tu na stanowisku pozwanego, iż skoro spółki te są powiązane kapitałowo i stanowią podatkową grupę kapitałową, to przedmiotowa zmiana stanowiła element przekształcenia organizacyjnego wewnątrz pracodawcy. Miałoby to swoje logiczne uzasadnienie gdyby reorganizacja dotyczyła stanowisk w ramach działów danego pracodawcy. Trudno uznać za prawidłowe rozważania Sądu Rejonowego, że przesunięcia pracowników oraz czynności do innej spółki - są elementem wewnętrznej reorganizacji w ramach pracodawcy. O ile dopuszczalne jest istnienie w ramach jednej spółki kilku pracodawców (w ramach samodzielnych oddziałów itp.), o tyle uznanie grupy podatkowej za jednego pracodawcę (złożonego z dwóch spółek), jest argumentacją całkowicie pozbawioną podstaw w zakresie analizy art.23' kodeksu pracy. W świetle przepisu art.
: §
k.p. reguluje zagadnienie przekształceń organizacyjno-prawnych, które polegają na przejściu zakładu lub jego części na innego pracodawcę. Pojęcie "zakład pracy" występuje tutaj w znaczeniu przedmiotowym jako pewien zespół środków materialnych i osobowych, składający się na zorganizowaną całość. Część zakładu powinna posiadać zorganizowany zespół pracowników oraz zespół środków majątkowych umożliwiający wykonywanie określonej działalności. Również część zakładu rozumieć należy przedmiotowo. Winna ona charakteryzować się określonym stopniem organizacyjnego wyodrębnienia z zakładu pracy jako całości, musi być ona na tyle wyodrębniona organizacyjnie, aby mogła stanowić placówkę zatrudnienia dla pracowników z nią związanych. W ujęciu art.
k.p., część zakładu może stanowić pewna określona całość funkcjonująca jako zorganizowana placówka zatrudnienia dla pracowników, którzy mimo zmian po stronie pracodawcy nadal pozostają z nią silnie związani (uchw. SN z 19.01.1993 r., I PZP 70/92, OSN 1993/6/100). Skutkiem przejęcia części zakładu pracy przez inny podmiot jest jego wejście w rolę nowego pracodawcy wszystkich pracowników, którzy przedmiotem swego zobowiązania byli związani z działalnością przejmowanej części zakładu, przy czym skutek ten nie zależy od liczby zatrudnionych, a więc może obejmować jedną osobę (wyr. SN z 2.10.1996 r., I PRN 72/96, OSN 1997/7/1150 – patrz komentarz do art.
k.p. -M. P.. Skoro bezspornym w sprawie było ,że od 1 maja 2012 roku w spółce (...) S.A. nastąpił proces wydzielenia części zakładu pracy i przekazano część pracowników do wskazanej w wypowiedzeniu zmieniającym spółki eksploatacyjno – inwestycyjnej, przy czym zgodnie z postanowieniami w/w Umowy (...) przechodzącym w trybie przepisu art.
k.p. pracownikom zagwarantowano wszelkie, nabyte u dotychczasowego pracodawcy, uprawnienia wynikające z wewnątrzzakładowych uregulowań i zachowali oni dotychczasowe warunki pracy i płacy, niezrozumiałym jest inne potraktowanie powoda. Jego sytuacja nie różni się pod względem prawnym w żaden sposób od sytuacji pracowników, którzy zostali przejęci przez nową spółkę we wcześniejszym okresie, skoro obecnie przekazuje się (stopniowo) zadania organizacyjnie wyodrębnionego D. (...) Siecią. Powyższe rozważania są o tyle niecelowe, że powód nie formułował roszczeń w oparciu o przepis
k.p.. Powód jednak wywodził ,że przyczyna wypowiedzenia warunków pracy była pozorna właśnie dlatego, że pracodawca chciał uniknąć skutków wynikających z powyższego przepisu, co wymagało odniesienia się również do tego zarzutu apelacyjnego. Wobec powyższych ustaleń i rozważań przyjąć należało, że przyczyna wypowiedzenia warunków o pracę powodowi nie była rzeczywista, lecz miała charakter pozorny. Dodatkowo naruszała przepisy prawa pracy, a mianowicie art.13 ust. 1 pkt 1w/w Umowy (...). Pozwana zdaje się nie zauważać ,że w niniejszej sprawie doszło do klasycznego przejścia zadań / i pracowników / przez spółkę zewnętrzną w zakresie oględzin sieci i proces ten nadal trwa. Zatem, należało powoda przenieść do spółki zajmującej się obecnie tymi zadaniami, bądź pozostawić go na dotychczasowym stanowisku, ograniczając zakres zadań do sieci średniego i wysokiego napięcia, gdyż wypowiedzenie warunków pracy powodowi w ogóle było niedopuszczalne w tej sytuacji. Odnosząc się do zarzutu nierozpoznania istoty sprawy należało uznać go za niezasadny. Podkreślić należy, że : Nierozpoznanie istoty sprawy oznacza m.in., że sąd zaniechał zbadania materialno-prawnej podstawy żądania, bezpodstawnie przyjmując, że istnieją przesłanki materialno-prawne unicestwiające roszczenie (por. wyrok Sądu Najwyższego z 12.02.2002r., ICKN 486/00, OSP 20/03, Nr3, poz. 36, wyrok S.N z dnia 23.09.1998r. II CKN897/97, OSN 1999r., Nr1, poz.22) . Z taką sytuacją nie mamy do czynienia w niniejszej sprawie gdyż sąd badał materialno-prawną podstawę roszczenia, choć dopuścił się naruszenia prawa materialnego, które było wynikiem błędów w ustaleniu stanu faktycznego. Biorąc powyższe pod uwagę, na zasadzie art. 386 § 1 kpc należało zmienić zaskarżony wyrok i orzec jak w pkt II wyroku. Z uwagi na fakt ,że na dzień wydania wyroku przez Sąd Rejonowy pozwana nosiła nazwę (...) S.A. w G. Oddział w O., w oparciu o przepis art.350 kpc dokonano w pkt I wyroku sprostowania strony pozwanej wpisując jej właściwą nazwę (pkt I wyroku) . O kosztach procesu orzeczono w oparciu o przepis art. 98 § 1 kpc w zw. z art. 108 kpc w związku z §11 ust.1 w zw. z §12 ust.1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r.w sprawie opłat za czynności prawne radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu ( Dz. U. z 2013r.,poz. 490- tekst. jedn) .
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.