kpc ustawodawca wyraził zakaz dołączania jakichkolwiek dokumentów do powództwa wniesionego drogą elektroniczną. W pozwie powód powinien wskazać jedynie dowody na poparcie swoich twierdzeń. Takie wnioski dowodowe powód złożył. Zdaniem skarżącego Sąd I instancji miał obowiązek wezwać po przekazaniu mu sprawy powoda na podstawie art. 207 § 3 kpc i art. 208 § 1 pkt 5) kpc do dołączenia dowodów zgłoszonych w pozwie. Powołanie dowodów nie jest bowiem tym samym co fizyczne załączenie ich do pisma. Tymczasem Sąd Rejonowy zaniechał tych czynności pomimo, iż powziął wątpliwości co do zasadności dochodzonego roszczenia, chociaż pozwany nie kwestionował roszczenia i nie udzielił odpowiedzi na pozew. W konsekwencji zdaniem apelującego Sąd I instancji nie rozpoznał istoty sprawy, gdyż nie dokonał żadnych ustaleń faktycznych w oparciu o zgłoszone przez powoda w pozwie wnioski dowodowe. Sąd Okręgowy zważył, że: Apelacja jest uzasadniona. Słusznie apelujący wskazuje, iż zgodnie z dyspozycją art.
Dowodów nie dołącza się do pozwu.”. przepis ten koresponduje z art. 128 § 1 kpc, który stanowi, że: „Do pisma procesowego należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich uczestniczącym w sprawie osobom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. i § 2 W elektronicznym postępowaniu upominawczym przepisu § 1 nie stosuje się.” Powód zatem prawidłowo sporządził pozew w elektronicznym postępowaniu upominawczym, w którym złożył również szereg wniosków dowodowych z dokumentów. Sąd Rejonowy, któremu sprawa została przekazana na podstawia art. 505 33 § 1 kpc prawidłowo zastosował art. 505 37 1 kpc wzywając pełnomocnika powoda do wykazania umocowania zgodnie z art. 68 zdanie pierwsze kpc oraz dołączenia pełnomocnictwa zgodnie z art. 89 § 1 zdanie pierwsze i drugie kpc, w terminie dwutygodniowym pod rygorem umorzenia postępowania. Jednak fakt, że ustawodawca nie nakazał w powołanym przepisie Sądowi wprost wezwać powoda w odpowiednio zakreślonym terminie sądowym - do uzupełnienia wniosków dowodowych zawartych w pozwie poprzez nadesłanie dowodów w nim wymienionych, pod rygorem ich pominięcia, nie oznacza, że obowiązek taki nie wynika z innych przepisów. Rację ma skarżący, że na podstawie art. 208 § 1 kpc „Przewodniczący, stosownie do okoliczności, wyda przed rozprawą na podstawie pozwu i innych pism procesowych zarządzenia mające na celu przygotowanie rozprawy. Przewodniczący może w szczególności: (…) pkt 5) zarządzić przedstawienie dokumentów, przedmiotów oględzin, ksiąg, planów itd.” Sąd I instancji nie miał podstawy do oddalenia wniosków dowodowych powoda zgłoszonych w terminie już w pozwie (art. 206 § 6 kpc), zwłaszcza w sytuacji gdy powód zgodnie z art.
128 § 2 kpc nie mógł ich dołączyć do pozwu. Oczywiście jest dopuszczalne zgodnie z postanowieniami art. 207 § 3 zdanie drugie kpc, że strona złoży pismo przygotowawcze zawierające wyłącznie wnioski dowodowe, do którego załączy dokumenty, których nie mogła nadesłać przy pozwie. Jednak sytuacja faktyczna sprawy jest odmienna, bowiem powód w pozwie już złożył wnioski dowodowe, a jedynie z powodu przeszkody prawnej nie nadesłał dokumentów. Podkreślić należy, że przepis art. 207 § 3 kpc dotyczy możliwości zobowiązania przez przewodniczącego przed pierwszym posiedzeniem wyznaczonym na rozprawę do złożenia dalszych pism przygotowawczych. Jednak nie miał on zastosowanie w okolicznościach faktycznych przedmiotowej sprawy co zarzuca skarżący, gdyż pozwany nie udzielił odpowiedzi na pozew i dlatego nie było podstaw do zobowiązania stron do wymiany dalszych pism. Powyższe uzasadnia stwierdzenia, że w sytuacji gdy powód w pozwie złożonym w elektronicznym postępowaniu upominawczym złożył wnioski dowodowe, to obowiązkiem Sądu było zgodnie z art. 208 § 1 kpc przed rozprawą wydać na podstawie pozwu zarządzenie mające na celu przygotowanie rozprawy, w tym zarządzenie przedstawienia dokumentów wymienionych we wnioskach dowodowych pozwu. Dopiero w razie odmowy przedstawienia tych dowodów w zakreślonym terminie Sąd zgodnie z dyspozycją art. 233 § 2 kpc oceni jakie nadać temu znaczenie zgodnie z własnym przekonaniem oraz na podstawie wszechstronnego rozważenia zebranego materiału – art. 233 § 1 kpc. Może to być podstawą do oddalenia wniosków dowodowych powoda, których w takiej sytuacji nie da się przeprowadzić z przyczyn leżących po stronie powoda. Będzie on musiał wówczas ponieść negatywne konsekwencje procesowe w postaci nieudowodnienia swoich twierdzeń do czego jest zobowiązany zgodnie z przepisami art. 6 kc i art. 232 kpc. W okolicznościach faktycznych przedmiotowej sprawy Sąd jednak zaniechał takiego wezwania i w konsekwencji, co słusznie zarzuca apelująca, przedwcześnie oraz bezpodstawnie oddalił jej wnioski dowodowe, co miało wpływ na dokonane przez Sąd Rejonowy ustalenia faktyczne, a w rezultacie na rozstrzygnięcie w sprawie (art. 505 9 § 1 1 kpc) i skutkowało, że Sąd I instancji w ogóle nie przeprowadził postępowania dowodowego i dlatego nie rozpoznał istoty sprawy w rozumieniu art. 386 § 4 kpc (tak w postanowieniu SN z dnia 21.10.2014 r., III PZ 9/14 i postanowieniu SN z dnia 9.10.2014 r., IV CZ 70/14). Mając powyższe okoliczności faktyczne i prawne na uwadze należało orzec jak w sentencji.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.