X Cz 225/14

Sygn. akt X Cz 225/14 POSTANOWIENIE Dnia 08 stycznia 2015 roku Sąd Okręgowy w Bydgoszczy Wydział X Cywilny Rodzinny w składzie: Przewodniczący: SSO Katarzyna Chajęcka Sędziowie: SO Anna Pochylczuk SO Iwona Pydych po rozpoznaniu w dniu 08.01.2015 roku w Bydgoszczy na posiedzeniu niejawnym w sprawie z powództwa W. G. przeciwko Ł. G. o uchylenie alimentów na skutek zażalenia pełnomocnika pozwanego na postanowienie zawarte w pkt 2 wyroku Sądu Okręgowego w Bydgoszczy z dnia 08.10.2014 roku, wydanego w sprawie sygn. akt X Ca 147/14 w przedmiocie zasądzenia od powoda kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu pozwanemu za II instancję postanawia zmienić zaskarżone postanowienie w ten tylko sposób, że w miejsce kwoty 369 zł zasądzić od powoda na rzecz pozwanego kwotę 553,50 zł. UZASADNIENIE Postanowieniem zawartym w pkt 2 wyroku Sądu Okręgowego w Bydgoszczy z dnia 08.10.2014 roku, wydanego w sprawie sygn. akt X Ca 147/14 zasądzono od powoda na rzecz pozwanego kwotę 369 zł zawierająca podatek VAT tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu pozwanemu w II instancji (k.139). W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Sąd wskazał, że oparł się o przepis § 6 ust. 3 § 13 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28.09.2002 w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz zasad ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (k.145-145v). Powyższe postanowienie zaskarżył zażaleniem pełnomocnik pozwanego zarzucając naruszenie art. 98 kpc w zw. z § 13 ust. 1 pkt 1 w/w rozporządzenia poprzez przyznanie mu wynagrodzenia jedynie w wysokości 50% stawki minimalnej (podwyższonego o podatek VAT), zamiast 75% stawki, gdyż nie reprezentował pozwanego przed Sądem Rejonowym, a został ustanowiony pełnomocnikiem z urzędu już po wydaniu wyroku przez Sąd I instancji. Powołując się na powyższe skarżący domagał się zasadzenia na jego rzecz dalszego wynagrodzenia w kwocie 184,50 zł zawierającego podatek VAT tytułem brakującej części wynagrodzenia (k.152-152v). Sąd Okręgowy ustalił i zważył, co następuje: zażalenie zasługiwało na uwzględnienie. Niesporne jest, że w sprawie V RC 1080/12 toczyło się postępowanie o uchylenie alimentów z pozwu W. G. przeciwko Ł. G.. Dnia 19.11.2013 w sprawie zapadł wyrok (k.69), od którego apelację wywiódł osobiście pozwany w dniu 07.01.2014 (k82-83). Również nie budzi wątpliwości, że pozwany w toku postępowania odwoławczego złożył wniosek o ustanowienie pełnomocnika z urzędu (k.102), który uwzględniono postanowieniem z dnia 19.03.2014 (k. 104) i pozwany korzystał z pomocy prawnej adw. M. C. ustanowionego z urzędu (k. 115). Pełnomocnik ten na rozprawie dnia 01.10.2014 złożył wniosek o przyznanie mu wynagrodzenia według norm urzędowych i oświadczył, że nie zostało ono zapłacone ani w całości ani w części (k. 134). Istotą zażalenia jest zarzut, że wynagrodzenie przyznane pełnomocnikowi od Skarbu Państwa zostało obliczone zgodnie z § 13 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28.09.2002 w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz zasad ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, przy błędnym przyjęciu stawki 50% w miejsce stawki 75%. Zarzut jest trafny. Zgodnie z § 13. ust. 1 rozporządzenia: „Stawki minimalne wynoszą za prowadzenie sprawy w postępowaniu apelacyjnym: 1)przed sądem okręgowym - 50% stawki minimalnej, a jeżeli w pierwszej instancji nie prowadził sprawy ten sam adwokat - 75% stawki minimalnej, w obu wypadkach nie mniej niż 60 zł;” Bezsporne jest, że pełnomocnik z urzędu został ustanowiony w postepowaniu odwoławczym i nie prowadził sprawy pozwanego w I instancji. Z uwagi na powyższe należało zmienić zaskarżone postanowienie na podstawie art. 386 § 1 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c., i zasądzić kwotę 553,50 zł, tj. 75% kwoty 600 zł (wynikającej z § 6 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28.09.2002 w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz zasad ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu), czyli 450 zł podwyższoną o podatek VAT zgodnie z § 2 ust. 3 w/w rozporządzenia w kwocie 23% (450 x 23%=103,50), co uczyniono w sentencji rozstrzygnięcia.