Sygn. akt III Ca 1872/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 3 kwietnia 2014 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący - Sędzia SO Leszek Dąbek Sędzia SO Danuta Morys - Woźniak SR del. Anna Hajda (spr.) Protokolant Tomasz Bałys po rozpoznaniu w dniu 3 kwietnia 2014 r. w Gliwicach na rozprawie sprawy z powództwa P. W. przeciwko Wojewódzkiemu Szpitalowi (...) w J. przy udziale interwenienta ubocznego po stronie pozwanej Towarzystwa (...) Spółki Akcyjnej w W. o zapłatę i rentę na skutek apelacji pozwanego od wyroku Sądu Rejonowego w Żorach z dnia 25 kwietnia 2013 r., sygn. akt I C 77/08 uchyla zaskarżony wyrok w punktach: 1, 2, 3, 4, 6, 7, 8 i w tym zakresie sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu w Żorach do ponownego rozpoznania, pozostawiając temu Sądowi rozstrzygnięcie o kosztach postępowania odwoławczego. SSR del. Anna Hajda SSO Leszek Dąbek SSO Danuta Morys – Woźniak UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 25 kwietnia 2013 r. Sąd Rejonowy w Żorach zasądził od pozwanego Wojewódzkiego Szpitala (...) w J. na rzecz powoda P. W. kwotę 50.000 złotych z ustawowymi odsetkami od dnia uprawomocnienia się wyroku tytułem zadośćuczynienia. W punktach 2, 3 i 4 wyroku Sąd zasądził także na rzecz powoda odpowiednie kwoty tytułem renty wyrównawczej począwszy od 1 marca 2005 r.Ponadto Sąd oddalił powództwo w pozostałym zakresie, zasądził od pozwanego na rzecz powoda 4.728 złotych tytułem zwrotu kosztów procesu oraz nakazał pobrać od pozwanego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 10.407,27 złotych tytułem nieuiszczonych kosztów sądowych. Sąd Rejonowy oddalił także wniosek interwenienta ubocznego Towarzystwa (...) Spółki Akcyjnej w W. o zasądzenie zwrotu kosztów procesu. Sąd I instancji ustalił, iż Powód P. W. pozwem z dnia 30 stycznia 2002 roku domagał się zasądzenia od pozwanego Wojewódzkiego Szpitala (...) w J. kwoty 20.000 złotych za utratę zdrowia, straty moralne, ból fizyczny oraz straty finansowe w związku z leczeniem. Sąd Rejonowy w Jastrzębiu-Zdroju wyrokiem z dnia 22 grudnia 2005 roku w sprawie o sygn. akt I C 112/02 zasądził od pozwanego na rzecz powoda żądaną kwotę 20.000 złotych tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę. Rozstrzygnięcie oparte zostało w szczególności na opinii lekarskiej biegłego sądowego z dnia 25 lutego 2005 roku, sporządzonej po zbadaniu powoda w dniu 8 lutego 2005 roku, a w której biegły stwierdził, że zakażenie jest opanowane i nie należy się spodziewać nawrotów, bowiem źródło infekcji poprzez resekcję części zakażonego obojczyka zostało usunięte, a stopień trwałego uszczerbku na zdrowiu nie powinien się zwiększać. Obecnie przeprowadzone badanie sądowo-lekarskie wykazało u powoda znaczną deformację barku prawego, z wyraźnym ograniczeniem jego ruchomości, wyraźny jest zanik mięśnia naramiennego oraz mięśni łopatki prawej, która jest skręcona do przodu i linii pośrodkowej ciała. W przyszłości nie należy się spodziewać znaczącej poprawy stanu zdrowia powoda w w/w zakresie. W przypadku uaktywnienia się procesu zapalnego może wymagać leczenia operacyjnego polegającego na chirurgicznym oczyszczeniu zmiany. Powód jest osobą trwale niezdolną do wykonywania prac fizycznych ciężkich i średnio-ciężkich, szczególnie takich, które wymagają odwodzenia i unoszenia prawej kończyny górnej. Aktualnie trwały, łączny uszczerbek zdrowia określić można na 30%. Związane z procesem zapalnym i jego leczeniem – ból, cierpienia fizyczne i psychiczne co najmniej do 2005 roku mogły być dość znaczne, zaś po tym okresie i obecnie są już przeważnie umiarkowane, z możliwością jednak okresowych zaostrzeń, najczęściej w związku z uaktywnieniem się miejscowego procesu zapalnego. Powód P. W. prawą rękę ma coraz mniej sprawną, nie może podnosić nią rzeczy ani wykonywać czynności przez dłuższy czas. Przy dłuższym chodzeniu ręka mu drętwieje, a samego ramienia nie potrafi podnieść do góry. Rana często się otwiera, wypływa z niej ropa, ręka mu puchnie, zimą praktycznie cały czas, a wiosną i latem przy słońcu się wysusza, przy czym zależy to od jego ruchów, albowiem gdy za dużo rusza ręką to rana od razu się otwiera i robi się stan zapalny. Wówczas musi być leczony antybiotykiem, co trwa od 2 tygodni do miesiąca, gdyż grozi mu zakrzepica. Nawrotowi choroby towarzyszy ból, co powoduje konieczność zażywania leków przeciwbólowych, oraz załamanie psychiczne. Poza leczeniem o ortopedy leczył się psychiatrycznie gdyż przebył załamanie nerwowe, musiał zażywać leki antydepresyjne. W związku z leczeniem choroby nowotworowej, na którą zachorował gdy miał 9 lat, został uznany za częściowo niezdolnego do pracy w 2000 roku i od tego czasu pobiera rentę z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Choroba nowotworowa została wyleczona w wieku 16 lat i nie ma żadnych nawrotów. Z zawodu jest malarzem-tapeciarzem, pracował w zawodzie do czasu złamania obojczyka. Po leczeniu obojczyka nie podejmował pracy, przez pewien okres był zarejestrowany jako osoba bezrobotna. Próbował podjąć pracę zarobkową w październiku 2011 roku, jednak z uwagi na otwieranie się rany musiał z niej zrezygnować. Nawet, jeśli nie ma nawrotu choroby, to musi ubierać się tak, aby zakrywać prawy obojczyk. Od grudnia 2012 roku miał silną depresję, zażywa leki antyzakrzepowe i przeciwbólowe, ponadto korzysta z (...), gdzie konsultuje się z lekarzem psychiatrą, który twierdzi, że leki – które zażywa – będzie brał już na stałe. Sytuacja finansowa powoda jest bardzo trudna. Prowadzi gospodarstwo domowe wraz z żoną i 3 letnią córką, uzyskując dochód z tytułu renty z ZUS w wysokości około 540 złotych miesięcznie. Jego żona jest zatrudniona w połowie wymiaru czasu pracy za wynagrodzeniem 700 złotych miesięcznie. Córka zaczęła chorować, prawdopodobnie ma astmę. Nieruchomość, w której mieszkają, należy do jego matki i ona również z nimi zamieszkuje, wspólnie starają się ponosić koszty utrzymania domu. Otrzymuje dopłatę do przedszkola z MOPS-u w Ż. na część świadczenia żywieniowego dziecka. Ponadto pomaga mu finansowo rodzina, najbardziej wujek, który mieszka w J., sam pomaga koledze w warsztacie samochodowym za co dostaje jakieś pieniądze, np. 50 złotych. Na swoje leki miesięcznie wydaje łącznie ok. 200 złotych. Sąd dokonał powyższych ustaleń na podstawie dokumentów zgromadzonych w aktach Sądu Rejonowego w Jastrzębiu-Zdroju, sygn. akt I C 112/02, opinii sądowo-lekarskiej, dokumentów zgromadzonych w aktach ZUS nr 554980/20 oraz dowodu z przesłuchania stron. Sąd Rejonowy na podstawie tak ustalonego stanu faktycznego przyjął, że powództwo w znacznej części zasługuje na uwzględnienie. Sąd pierwszej instancji wskazał, iż spór w niniejszej sprawie sprowadzał się do ustalenia czy dochodzone przez powoda roszczenia uległy przedawnieniu i wysokości należnego powodowi zadośćuczynienia oraz renty wyrównawczej. Podstawą żądania powoda był fakt ujawnienia się nowej krzywdy, której nie można było przewidzieć. Sąd Rejonowy w Jastrzębiu Zdroju w sprawie o sygn. I C 112/02 przyjął za biegłym, iż powód został wyleczony. W chwili orzekania również powód był przekonany, że odzyska sprawność do pracy, lecz niestety pomyślne rokowania, jak wynika z ustalonego stanu faktycznego, nie powiodły się. Te okoliczności zdaniem Sądu Rejonowego przemawiały za przyjęciem, iż w sprawie nie mamy do czynienia z powagą rzeczy osądzonej i brak było podstaw do odrzucenia pozwu. Z tych samych względów skutku nie mógł odnieść podniesiony przez pozwanego i interwenienta ubocznego zarzut przedawnienia roszczenia o zadośćuczynienie. Odnosząc się do zarzutu przedawnienia roszczenia o rentę wyrównawczą, Sąd I instancji wskazał, iż Sąd Rejonowy w Jastrzębiu Zdroju w sprawie I C 112/02 nie orzekł o roszczeniach majątkowych powoda. Tym samym bieg przedawnienia co do roszczeń majątkowych – odszkodowania lub renty wyrównawczej uległ przerwaniu w chwili wniesienia pozwu i biorąc pod uwagę, iż powód domagał się renty od 1 marca 2005 r., roszczenie nie uległo przedawnieniu. Sąd uznał roszczenie powoda w zakresie zadośćuczynienia za zasługujące na uwzględnienie w całości. Podniósł, iż ze zgromadzonych w sprawie dowodów wynika, że powód do dnia dzisiejszego odczuwa skutki zdarzenia, odczuwa ból, rana mu się otwiera i ropieje, musi zażywać leki, doznaje znacznych krzywd w związku z cierpieniami fizycznymi, długotrwałym stresem związanym z obawą czy kiedykolwiek będzie mógł samodzielnie egzystować, wyprowadzić się od matki i utrzymać rodzinę. O rozmiarze zadośćuczynienia zadecydował wiek powodowa, rozmiar doznanej przez niego krzywdy, w tym stopień cierpień fizycznych i psychicznych, ich intensywność i czas trwania oraz nieodwracalność następstw zdarzenia. Sąd wziął także pod uwagę, iż aktualnie trwały uszczerbek na zdrowiu powoda wynosi 30 %. Sąd ustalając w zakresie pewnej swobody wysokość zadośćuczynienia miał na względzie jego kompensacyjny charakter. Dlatego też konkretyzując okoliczności wpływające na ustalenie odpowiedniej sumy, zaliczono do nich rodzaj naruszonego dobra i rozmiar doznanej krzywdy, intensywność naruszenia i natężenie winy sprawcy, a także sytuację majątkową zobowiązanego. Z tych powodów Sąd uznał, że żądana kwota 50.000 złotych, nawet przy uwzględnieniu już wypłaconej kwoty 20.000 złotych, nie jest wygórowana. W ocenie Sądu Rejonowego także roszczenie w zakresie dochodzonej renty zasługiwało w znacznej części na uwzględnienie. Z ustalonego stanu faktycznego wynikało bowiem, iż powód utracił zdolność do pracy zarobkowej, zwiększyły się jego potrzeby i zmniejszyły widoki powodzenia na przyszłość. Wskazują na to takie okoliczności jak: wciąż otwierająca się rana, konieczność zażywania leków przeciwzakrzepowych i antydepresyjnych. Jako punkt wyjścia obliczenia kwoty renty wyrównawczej powód domagał się odniesienia uzyskiwanej renty z ZUS do minimalnego wynagrodzenia za pracę. Powód dokonał stosownych wyliczeń w pismach z dnia 29.12.2008 r. i 21.09.2012 r. i ten sposób wyliczenia renty nie był kwestionowany przez strony. Sąd dokonał weryfikacji wskazanych kwot w odniesieniu do opublikowanych wysokości minimalnego wynagrodzenia. Z tych względów wysokość miesięcznej renty za okres od 1 marca do 31 grudnia 2009 r. Sad wyliczył na kwotę 489,40 złotych (zamiast 489, 76 zł), a łączną kwotę renty za okres od 1 marca 2007 do 28 lutego 2008 r. 3.679, 28 złotych (zamiast 3.724, 48 zł). Wobec powyższego oddalono powództwo w pozostałym zakresie. Podstawą prawną wydanego orzeczenia stały się przepisy art. 444 § 1 i 2 k.c. , 445 § 1 k.c. i art. 448 k.c. O odsetkach orzeczono na mocy art. 481 k.c., zasądzając je zgodnie z żądaniem pozwu. O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawie art. 100 zd. 2 k.p.c. w zw.z art. 98 § 3 k.p.c. Nadto podstawą prawną oddalenia wniosku interwenienta ubocznego stał się art. 100 zd. 2 k.p.c., natomiast o obowiązku uiszczenia przez pozwanego kosztów sądowych Sąd orzekł zgodnie z przepisami art. 83 ust. 2 w zw. z art. 113 ust. 1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych. Od wskazanego wyżej wyroku apelację wniósł pozwany, zaskarżając orzeczenie w całości i zarzucił: - naruszenie prawa materialnego przez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, w szczególności przepisu art. 4421, 444 § 2, 445 § 1 k.c. poprzez brak uznania, iż roszczenia powoda uległy przedawnieniu, a co za tym idzie ponowne przyznanie mu zadośćuczynienia, a także zasądzenie renty; - sprzeczność istotnych ustaleń sądu z treścią zebranego w sprawie materiału dowodowego wynikającą z braku uwzględnienia pełnej treści opinii biegłych, a w szczególności wskazania przez nich, iż zakażenie powoda mogło mieć charakter endogenny, możliwości przyczynienia się poszkodowanego do zakażenia, a także możliwego wpływu przebytej ziarnicy złośliwej, wpływającej na obniżenie odporności, ponadto zaś braku wzięcia pod uwagę opisu stanu powoda przed i po 2005 r.; - przekroczenie swobodnej oceny dowodów poprzez uznanie w pełnym zakresie twierdzeń powoda co do jego dolegliwości, częstotliwości ich występowania, wysokości wydatków ponoszonych na leczenie, a także jego twierdzeń co do wysokości uzyskiwanych przez niego dochodów, konieczności stałego zażywania leków antydepresyjnych i niemożności uzyskania jakiegokolwiek zatrudnienia; - naruszenie przepisów proceduralnych, w szczególności art. 394 § 1 pkt 1 k.p.c.poprzez wydanie postanowienia o odmowie odrzucenia pozwu dopiero w dniu 13.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.