Sąd Rejonowy orzekł, jak w punktach 1-3 sentencji. W pozostałym zakresie, tj. obowiązku zapłaty przez dłużnika T. S. na rzecz wierzyciela kwoty 3.000 zł tytułem zwłoki w wykonaniu czynności za okres od dnia 14 czerwca do dnia 16 czerwca 2014 r. Sąd wniosek oddalił albowiem termin do dokonania czynności upływał temu dłużnikowi dopiero w dniu 16 czerwca 2014 r. Zażalenie na postanowienie złożył każdy z dłużników i domagali się jego zmiany poprzez oddalenie wniosku wierzyciela, a ewentualnie uchylenia orzeczenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji. W każdym przypadku wnosili o obciążenie wierzyciela kosztami postępowania. Każdy ze skarżących zarzucił Sądowi Rejonowemu: - naruszenie art.
k.p.c. poprzez nakazanie zapłaty kwot wskazanych w zaskarżonym orzeczeniu pomimo zastosowania się skarżących do postanowienia tego Sądu z dnia 19 maja 2014 r. i wykonania obowiązku wskazanego w treści tytułu wykonawczego: - niewyjaśnienie okoliczności sprawy istotnych dla jej rozstrzygnięcia poprzez uniemożliwienie dłużnikom ustosunkowania się do wniosku wierzyciela (brak ich wysłuchania). W odpowiedzi na zażalenia wierzyciel domagał się ich oddalenia i zasądzenia na jego rzecz zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Zażalenia dłużników podlegały uwzględnieniu. Zgodnie z art. 1050 § 1 k.p.c., jeżeli dłużnik ma wykonać czynność, której inna osoba wykonać za niego nie może, a której wykonanie zależy wyłącznie od jego woli, sąd, w którego okręgu czynność ma być wykonana, na wniosek wierzyciela - po wysłuchaniu stron - wyznaczy dłużnikowi termin do wykonania i zagrozi mu grzywną na wypadek, gdyby w wyznaczonym terminie czynności nie wykonał. Stosowanie natomiast do art.
k.p.c., w sytuacji, o której mowa powyżej, sąd, na wniosek wierzyciela, może zamiast zagrożenia grzywną - po wysłuchaniu stron - zagrozić dłużnikowi nakazaniem zapłaty na rzecz wierzyciela określonej sumy pieniężnej za każdy dzień zwłoki w wykonaniu czynności. W obu przywołanych przypadkach przepisy nakładają na Sąd obowiązek wysłuchania stron postępowania. Zgodnie z art. 760 § 2 k.p.c., w postępowaniu egzekucyjnym wysłuchanie odbywa się – stosownie do okoliczności – bądź przez spisanie protokołu w obecności lub nieobecności drugiej strony, bądź przez oświadczenie strony złożone na piśmie. Analiza akt sprawy XII Co 1394/14 prowadzi do wniosku, że Sąd Rejonowy na żadnym etapie tej sprawy nie wysłuchał dłużników, w szczególności B. N. i J. N., a okoliczności sprawy (zasadniczo charakter egzekwowanego zobowiązania) niewątpliwie tego wymagały. W konsekwencji Sąd ten, nie znając stanowiska dłużników i nie wyjaśniwszy dostatecznie okoliczności sprawy, nie rozpoznał jej istoty, co skutkowało uchyleniem zaskarżonego postanowienia i przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania (na podstawie art. 386 § 4 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. i art. 13 § 2 k.p.c.). W tej sytuacji nie zachodziła potrzeba oceny pozostałych zarzutów podniesionych w zażaleniach dłużników. Przy powtórnym rozpoznaniu sprawy Sąd Rejonowy przede wszystkim wysłucha dłużników i wierzyciela, i dopiero wówczas oceni, czy wniosek wierzyciela może zostać uwzględniony. O kosztach postępowania Sąd Okręgowy orzekł zgodnie z zaleceniem zawartym art. 108 § 2 k.p.c.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.