KPC przesłankami ustawowymi zabezpieczenia roszczenia są: 1) dopuszczalność drogi sądowej lub postępowania przed sądem polubownym, 2) uwiarygodnienie roszczenia, tj. uprawdopodobnienie jego zasadności, 3) uprawdopodobnienie interesu prawnego w udzieleniu zabezpieczenia. Te trzy warunki dopuszczalności zabezpieczenia winny istnieć łącznie oraz muszą zostać uprawdopodobnione przez stronę żądającą zabezpieczenia, gdyż ciężar uprawdopodobnienia spoczywa na żądającym. Sprawa, w której Uprawniona żąda zabezpieczenia jest sprawą cywilną w rozumieniu art. 1 KPC, zatem spełniony jest wymóg przewidziany art. 730 § 1 KPC. Kolejną przesłanką udzielenia zabezpieczenia jest uprawdopodobnienie roszczenia. W piśmiennictwie podkreślane jest, iż uprawdopodobnienie roszczenia dotyczy faktu jego istnienia, a nie okoliczności, że może ono powstać w przyszłości ( Komentarz do art.730
Na obecnym etapie postępowania na ocenę stopnia wiarygodności roszczenia Uprawnionej mogą mieć wpływ jedynie twierdzenia zawarte we wniosku i zgłoszone na ich poparcie dowody. Uprawniona wskazała, że roszczenie, którego będzie dochodzić dotyczy wytoczenia powództwa o stwierdzenie nieważności/uchylenie uchwał Nadzwyczajnego Walnego Zgromadzenia Obowiązanej z dnia 6 czerwca 2013 r. W związku z tym, przeanalizować należy, czy Uprawnionej przysługuje prawo do zaskarżenia uchwał – czy posiada legitymację do ich zaskarżania. Wskazać należy, iż przepisy Kodeksu spółek handlowych przewidują zamknięty katalog podmiotów uprawnionych do zaskarżania uchwał walnego zgromadzenia spółki akcyjnej. Prawo to przysługuje: 1) zarządowi, radzie nadzorczej oraz poszczególnym członkom tych organów, 2) akcjonariuszowi, który głosował przeciwko uchwale, a po jej powzięciu zażądał zaprotokołowania sprzeciwu; wymóg głosowania nie dotyczy akcjonariusza akcji niemej, 3) akcjonariuszowi bezzasadnie niedopuszczonemu do udziału w walnym zgromadzeniu, 4) akcjonariuszom, którzy nie byli obecni na walnym zgromadzeniu, jedynie w przypadku wadliwego zwołania walnego zgromadzenia lub też powzięcia uchwały w sprawie nieobjętej porządkiem obrad. Zgodnie z wyrokiem Sądu Najwyższego z dnia 13 lutego 2004 r. (II CK 438/02, OSP 2006, Nr 5, poz. 53) legitymacja nie przysługuje innym podmiotom. Uprawniona wskazała, że w dniu Nadzwyczajnego Walnego Zgromadzenia Obowiązanej przedstawiła zaświadczenie nr (...) z dnia 22 maja 2013 r. (k.28); świadectwo depozytowe nr (...) z dnia 5 czerwca 2013 r. (k.29) i pomimo tego, nie została dopuszczona do udziału w Nadzwyczajnym Walnym Zgromadzeniu. W ocenie Sądu to przemawia za uznaniem legitymacji Uprawnionej do zaskarżania uchwał jako akcjonariusza bezzasadnie niedopuszczonego do udziału w walnym zgromadzeniu. Biorąc pod uwagę powyższe, zdaniem Sądu, na tym etapie postępowania, Uprawniona uprawdopodobniła roszczenie. Jednocześnie wskazać należy, że powyższe nie przesądza o zasadności powództwa. Prawdziwość i zasadność twierdzeń Uprawnionej oraz ostateczna ocena prawna sprawy zostanie bowiem rozstrzygnięta przez Sąd w orzeczeniu kończącym postępowanie, wydanym w szczególności po zaznajomieniu się ze stanowiskiem obowiązanego, podnoszonymi przez niego zarzutami oraz po przeprowadzeniu postępowania dowodowego. Zdaniem Sądu Uprawniona wykazała również interes prawny w udzieleniu zabezpieczenia. Interes prawny w udzieleniu zabezpieczenia istnieje nie tylko wtedy, gdy brak zabezpieczenia uniemożliwi lub poważnie utrudni wykonanie zapadłego w sprawie orzeczenia, ale także gdy brak ten uniemożliwi lub poważnie utrudni osiągnięcie celu postępowania w sprawie. Cel postępowania nie będzie mógł być osiągnięty, jeżeli orzeczenie, ze względu na zmiany stanu faktycznego lub prawnego zaistniałe w czasie trwania postępowania w sprawie, nie wywrze właściwych dla siebie skutków. O istnieniu podstawy zabezpieczenia można więc mówić wtedy, gdy bez zabezpieczenia ochrona prawna udzielona w merytorycznym orzeczeniu w sprawie okaże się niepełna. Zgodnie ze stanowiskiem Sądu Najwyższego obawa wierzyciela, że brak zabezpieczenia mógłby pozbawić go zaspokojenia powinna być realna, a nie ogólnikowa i powinna znajdować swoje uzasadnienie w okolicznościach sprawy (orzecz. SN 4 CZ 54/61, OSPiKA 1962, poz. 289). W doktrynie uznaje się, iż „ w przypadkach gdy żądana ochrona prawna polega na ukształtowaniu prawa lub stosunku prawnego albo ustaleniu prawa lub stosunku prawnego, chodzi zazwyczaj o wyeliminowanie sytuacji, w których ochrona zapewniana przez orzeczenie sądu przychodzi zbyt późno, w wyniku czego udaremnione zostają jej skutki. Celem zabezpieczenia jest wówczas zapewnienie skuteczności przyszłego orzeczenia.” ( Komentarz do art.730
KPC przy wyborze sposobu zabezpieczenia Sąd powinien wyważyć interesy uprawnionego i obowiązanego. W ocenie Sądu, udzielenie zabezpieczenia poprzez wstrzymanie wykonania przedmiotowych uchwał zapewnia niezbędną ochronę Uprawnionej, nie obciążając przy tym Obowiązanego ponad potrzebę. Jednocześnie Sąd wyznaczył Uprawnionej termin do wystąpienia z powództwem. Zgodnie bowiem z art. 733 KPC udzielając zabezpieczenia przed wszczęciem postępowania w sprawie, sąd wyznacza termin, w którym pismo wszczynające postępowanie powinno być wniesione pod rygorem upadku zabezpieczenia. Termin ten nie może przekraczać dwóch tygodni. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 730 KPC w zw. z art.
733 KPC, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia. SSO Piotr Wierzchowski (...)
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.