w trybie art. 199 § 1 pkt. 2 kpc oraz w trybie art.
Organ rentowy podniósł skuteczne doręczenie decyzji z dnia 28.05.2010 r. oraz, iż od decyzji z dnia 27.06.2012 r. ubezpieczony wniósł odwołanie do Sądu Okręgowego w Bielsku- Białej VI Wydziału Pracy i Ubezpieczeń Społecznych (przebywał w Zakładzie Karnym w C.), które wyrokiem z dnia 05.09.2012 r. zostało oddalone. Organ rentowy wskazał, też na merytoryczną zasadność zaskarżonych decyzji podnosząc, iż w każdym przypadku ich podstawą było przerwanie nauki przez ubezpieczonego. Pełnomocnik ubezpieczonego na rozprawie w dniu 27.01.2015 r. cofnął odwołanie od decyzji z dnia 27.06.2012 r. Pełnomocnik organu rentowego wyraził zgodę na cofnięcie odwołania. Rozpoznając sprawę Sąd Okręgowy ustalił co następuje. Decyzje zaskarżone z dnia 15.04.2010 r. i z dnia 28.05.2010 r. zostały przesłane przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. na wykazany przez ubezpieczonego adres dla doręczeń ul. (...), (...)-(...) J.. Decyzje zawierały pouczenie o przysługującym odwołaniu od decyzji. Mimo dwukrotnego prawidłowego awizowania przesyłek, w dniach 22.04.2010 r. i 29.04.2010 r. oraz ponownie 17.05.2010r. i 24.05.2010 r. w odniesieniu do decyzji z dnia 15.04.2010 r. oraz w dniach 07.06.2010 r. i 13.06.2010 r. w odniesieniu do decyzji z dnia 28.05.2010 r., nie zostały one podjęte przez ubezpieczonego i stąd zostały uznane przez organ rentowy za doręczone w rozumieniu przepisów kpa. W kolejnych pismach kierowanych do ubezpieczonego przez organ rentowy ubezpieczony był informowany o treści zapadłej decyzji zamiennej z dnia 28.05.2010 r. dowód: akta ZUS, w szczególności k. 205, 231, 233 i następne, k. 312 akt i następne. Decyzja z dnia 27.06.2012 r. została doręczona ubezpieczonemu w dniu 03.07.2012 r. dowód: akta ZUS, w szczególności k. 342 i następne. Ubezpieczony odwołał się od tejże decyzji. W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wskazał też na nienależne świadczenie w okresie od 01.11.2009 r. do 28.02.2010 r. jak w decyzji z dnia 28.05.2010 r. Prawomocnym wyrokiem z dnia 05.09.2012 r. Sądu Okręgowego w Bielsku-Białej VI Wydziału Pracy i Ubezpieczeń Społecznych odwołanie ubezpieczonego zostało oddalone. Ubezpieczony w tej sprawie wniósł o doręczenie wyroku z uzasadnieniem co nastąpiło. dowód: akta Sądu j.w o sygn. VI U 1049/12. Ustalając jak wyżej Sąd zważył co następuje. Zgodnie z treścią art.
kpc odwołanie od decyzji organów rentowych wnosi się na piśmie do organu, który wydał zaskarżoną decyzję, lub do protokołu sporządzonego przez ten organ w terminie miesiąca od doręczenia odpisu decyzji. W myśl § 3 uregulowania Sąd odrzuci odwołanie wniesione po upływie terminu, chyba, że przekroczenie terminu nie jest nadmierne i nastąpiło z przyczyn niezależnych od odwołującego się. Zdaniem Sądu nastąpiło prawidłowe doręczenie ubezpieczonemu zaskarżonych decyzji z dnia 15.04.2010 r. i 28.05.2010 r., zawierających pouczenie o możliwości odwołania, w rozumieniu przepisów art. 44 § 1,2,3,4 kpa w sytuacji powołanego powyżej sposobu doręczenia. Nastąpiło też przekroczenie terminu do wniesienia odwołania z powołanego uregulowania art.
kpc, co do którego nie można uznać, że nie jest nadmierne w rozumieniu § 3 tegoż uregulowania biorąc pod uwagę upływ czasu od doręczenia do wniesienia odwołania (ponad 4 lata). W konsekwencji takiego stanowiska Sąd z mocy tegoż ostatniego uregulowania odrzucił odwołania od decyzji z dnia 15.04.2010 r. i z dnia 28.05.2010 r. jako spóźnione w pkt. 1 postanowienia. Z mocy art. 355 § 1 kpc w pkt. 2 postanowienia Sąd umorzył postępowanie w zakresie dotyczącym decyzji z dnia 27.06.2012 r. wobec skutecznego cofnięcia odwołania w tej części przez pełnomocnika ubezpieczonego i wyrażenia zgody na to cofnięcie przez pełnomocnika organu rentowego w sytuacji, gdy odwołanie od tejże decyzji było już przedmiotem prawomocnego rozstrzygnięcia sądowego powołanego powyżej. Sędzia:
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.