pkt 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (j.t. Dz. U. z 2013 roku, poz. 490) wraz z opłatą od pełnomocnictwa w kwocie 17 złotych, a także koszty opinii biegłego w kwocie 5.412 złotych, zaś pozwany wzajemny poniósł koszty zastępstwa procesowego w kwocie 7.200 złotych, ustalonej również na podstawie § 6 pkt 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (j.t. Dz. U. z 2013 roku, poz. 490) wraz z opłatą od pełnomocnictwa w kwocie 17 złotych, to w związku z powództwem wzajemnym pozwany wzajemny powinien zwrócić powodowi wzajemnemu koszty procesu w kwocie 9.735,05 złotych [24.768 złotych – (24.768 złotych + 7.217 złotych) x 47%]. Dlatego na podstawie art. 386 § 1 k.p.c. zmieniono zaskarżony wyrok jak w punkcie I sentencji. Apelację powoda wzajemnego w pozostałej części, zaś apelację pozwanego wzajemnego (powoda głównego) w całości oddalono na podstawie art. 385 k.p.c., o czym orzeczono w punkcie II sentencji. O kosztach procesu za drugą instancję orzeczono mając na uwadze wynik tego postępowania oraz treść art. 98 § 1 i 3 k.p.c. w zw. z art. 99 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 k.p.c. oraz art. 100 zdanie pierwsze k.p.c. i art. 98 § 3 k.p.c. w zw. z art. 99 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 k.p.c., art. 108 § 1 k.p.c. i art. 109 k.p.c. W części dotyczącej powództwa głównego powód główny (pozwany wzajemny) żądał zmiany orzeczenia Sądu I instancji w zakresie kwoty 406.344,88 złotych. W tej części pozwany główny (powód wzajemny) wygrał proces w 100% i dlatego powód główny (pozwany wzajemny) winien zwrócić pozwanemu głównemu (powodowi wzajemnemu) poniesione przez niego w drugiej instancji koszty procesu związane z powództwem głównym obejmujące koszty zastępstwa procesowego w kwocie 5.400 złotych,
z § 12 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (j.t. Dz. U. z 2013 roku, poz. 490). Z kolei w części dotyczącej powództwa wzajemnego powód główny (pozwany wzajemny) żądał zmiany rozstrzygnięcia Sądu I instancji w zakresie kwoty 55.760 złotych, zaś pozwany główny (powód wzajemny) w zakresie kwoty 159.523,02 złotych. W tej części pozwany główny (powód wzajemny) wygrał proces związany z apelacją powoda głównego (pozwanego wzajemnego) w zakresie kwoty 55.760 złotych, zaś proces związany z własną apelacją w zakresie kwoty 73.064,65 złotych, łącznie w zakresie kwoty 128.824,65 złotych, a zatem w około 60% (128.824,65 złotych / 215.283,02 złotych). Wobec tego, że w postępowaniu odwoławczym w części dotyczącej powództwa wzajemnego powód główny (pozwany wzajemny) poniósł koszty procesu w łącznej kwocie 8.189 złotych, w tym opłatę sądową od apelacji w kwocie 2.789 złotych i koszty zastępstwa procesowego w kwocie 5.400 złotych,
z § 12 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (j.t. Dz. U. z 2013 roku, poz. 490), zaś pozwany główny (powód wzajemny) poniósł koszty procesu w łącznej kwocie 13.377 złotych, w tym opłatę sądową od apelacji w kwocie 7.977 złotych i koszty zastępstwa procesowego w kwocie 5.400 złotych,
z § 12 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (j.t. Dz. U. z 2013 roku, poz. 490), to powód główny (pozwany wzajemny) winien zwrócić pozwanemu głównemu (powodowi wzajemnemu) poniesione przez niego w drugiej instancji koszty procesu związane z powództwem wzajemnym w kwocie 4.750,60 złotych [13.377 złotych – (8.189 złotych + 13.377 złotych) x 40%]. Ostatecznie powód główny (pozwany wzajemny) powinien zwrócić pozwanemu głównemu (powodowi wzajemnemu) tytułem zwrotu kosztów procesu za drugą instancję kwotę 10.150,60 złotych (5.400 złotych + 4.750,60 złotych).
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.