k.k.; na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego w Bielsku Podlaskim z dnia 26 listopada 2014 roku, sygnatura akt VIII K 336/14 I. Zaskarżony wyrok zmienia w ten sposób, że oskarżonego W. B. uznaje za winnego tego, że w dniu 22 września 2014 roku o godzinie 22:06 w miejscowości K. S., gmina S., prowadził w ruchu lądowym samochód osobowy marki S. (...) o nr rej. (...), znajdując się w stanie nietrzeźwości 0,60 mg/dm 3 alkoholu w wydychanym powietrzu to jest czynu z art. 178 a § 1 k.k. i na podstawie art.
skazuje w/w i wymierza mu karę pozbawienia wolności 1 (jednego) roku. II. Na podstawie art. 69 § 1, 2 k.k., art. 70 § 1 pkt 1 k.k. wykonanie kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesza oskarżonemu na okres próby wynoszący 3 lata; III. W pozostałym zakresie wyrok utrzymuje w mocy. IV. Zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze. UZASADNIENIE W. B. został oskarżony o to, że: w dniu 22 września 2014 roku o godzinie 22:06 w miejscowości K. S. gmina S. w ruchu lądowym prowadził samochód osobowy marki S. (...) o nr rej. (...) znajdując się w stanie nietrzeźwości 0,60 mg/dm 3 alkoholu w wydychanym powietrzu, będąc uprzednio skazany prawomocnym wyrokiem Sądu za prowadzenie pojazdów mechanicznych w stanie nietrzeźwości (sygn. akt VIII K 559/11) tj. o czyn z art.
Wyrokiem Sądu Rejonowego w Bielsku Podlaskim z dnia 26 listopada 2014 roku oskarżony W. B. został uznany za winnego popełnienia zarzuconego mu czynu i za to na podstawie art.
został skazany na karę 1 roku pozbawienia wolności. Na podstawie art. 69 § 1, 2 i 4 k.k., art. 70 § 1 pkt 1 k.k. wykonanie kary pozbawienia wolności warunkowo zawieszono oskarżonemu na okres próby wynoszący 3 lata. Na podstawie art. 71 § 1 k.k. wymierzono oskarżonemu grzywnę w wysokości 100 stawek dziennych przyjmując, iż jedna stawka dzienna grzywny równoważna jest kwocie 10 złotych. Na podstawie art. 42 § 2 k.k. orzeczono wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych na okres 2 lat z wyłączeniem uprawnień do kierowania ciągnikiem rolniczym z przyczepami mieszczącymi się w kategorii ,,T”. Na podstawie art. 63 § 2 k.k. na poczet zakazu prowadzenia pojazdów zaliczono oskarżonemu okres zatrzymania prawa jazdy od dnia 22 września 2014 roku. Zasądzono od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 280 złotych tytułem opłaty i obciążono go pozostałymi kosztami procesu. Apelację od powyższego orzeczenia na podstawie art. 425 § 1 i 2 k.p.k. i art. 444 k.p.k. w części dotyczącej orzeczenia o karze na niekorzyść oskarżonego wniósł prokurator. Na podstawie art. 427 § 1 i 2 k.p.k., art. 437 § 1 i 2 k.p.k. i art. 438 pkt k.p.k. orzeczeniu zarzucił: rażącą niewspółmierność kary orzeczonej wobec oskarżonego W. B.za zarzucane mu przestępstwo poprzez orzeczenie kary 1 roku pozbawienia wolności w zawieszeniu na 3 lata próby, orzeczenie kary grzywny w wymiarze 100 stawek dziennych przyjmując wysokość jednej stawki równej 10 zł, orzeczenie środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 2 lat z wyłączeniem kategorii „T”, podczas gdy powyższy wymiar kary i środka karnego nie uwzględnia należycie stopnia winy i społecznej szkodliwości zarzucanego oskarżonemu czynu i nie odpowiada celom kary w zakresie prewencji indywidualnej i ogólnej w szczególności w aspekcie wychowawczym i zapobiegawczym, nie czyni też zadość poczuciu sprawiedliwości. Wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku w części dotyczącej rozstrzygnięcia o karze poprzez orzeczenie za przypisany oskarżonemu czyn z art.
kary 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 2 lat. Na rozprawie odwoławczej w dniu 23 marca 2015 roku prokurator zmodyfikował apelację na korzyść oskarżonego w ten sposób, że wniósł o wyeliminowanie z opisu czynu znamion odnoszących się do art.
k.k., zakwalifikowanie czynu przypisanego oskarżonemu z art.
i utrzymanie wyroku w pozostałej części w mocy. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Apelacja rzecznika oskarżenia po zmodyfikowaniu na rozprawie odwoławczej okazała sie zasadna. Sąd Odwoławczy dokonując totalnej kontroli sprawy w której zapadł przedmiotowy wyrok stwierdził, iż w sprawie o sygn. VIII K 559/11 Sądu Rejonowego w Bielsku Podlaskim, stanowiącej o znamieniu przestępstwa z art.
zarzucanego oskarżonemu w niniejszym postępowaniu nastąpiło zatarcie skazania. Nawet gdyby nie doszło na rozprawie do wyrażenia przez oskarżyciela publicznego zmodyfikowanego stanowiska, Sąd Odwoławczy byłby zobowiązany do działania z urzędu. Zgodnie z art. 440 k.p.k. jeżeli utrzymanie orzeczenia w mocy byłoby rażąco niesprawiedliwe podlega ono zmianie na korzyść oskarżonego albo uchyleniu niezależnie od granic zaskarżenia i podniesionych zarzutów. "Rażąca niesprawiedliwość" musi być nie tylko "oczywistą" (a więc "widoczną na pierwszy rzut oka", "niewątpliwą"), ale też ma wyrażać poważny "ciężar gatunkowy" uchybienia, które legło u podstaw wydania orzeczenia dotkniętego "rażącą niesprawiedliwością". Dotyczy to nie każdej "niesprawiedliwości" wydanego orzeczenia, a jedynie takiej, której nie można pogodzić chociażby z zasadą rzetelnego procesu. (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 3 czerwca 2014 r., IV KK 437/13, LEX nr 1478714). W niniejszej sprawie tego rodzaju uchybienie z pewnością miało miejsce, stąd koniecznym stała się zmiana orzeczenia Sądu I Instancji na korzyść oskarżonego. Oskarżony W. B. stanął pod zarzutem tego, że w dniu 22 września 2014 roku o godzinie 22:06 w miejscowości K. S. gmina S. w ruchu lądowym prowadził samochód osobowy marki S. (...) o nr rej. (...) znajdując się w stanie nietrzeźwości 0,60 mg/dm 3 alkoholu w wydychanym powietrzu, będąc uprzednio skazanym prawomocnym wyrokiem Sądu za prowadzenie pojazdów mechanicznych w stanie nietrzeźwości (sygn. akt VIII K 559/11) tj. o czyn z art.
Zgodnie z art.
jeżeli sprawca czynu określonego w § 1 był wcześniej prawomocnie skazany za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego albo za przestępstwo określone w art. 173, 174, 177 lub art. 355 § 2 popełnione w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego albo dopuścił się czynu określonego w § 1 w okresie obowiązywania zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych orzeczonego w związku ze skazaniem za przestępstwo, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5.informacje o jednostce Oznacza to, że przewidziana w tym przepisie modyfikacja sankcji karnej uzasadniona jest okolicznościami poprzedzającymi określony czyn, które zostały szczegółowo opisane w treści tego przepisu w tym w szczególności zaistnieniem okoliczności prawomocnego skazania za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości, tak jak to miało miejsce w niniejszym stanie faktycznym. Tymczasem analizując sprawę o sygn. VIII K 559/11 Sądu Rejonowego w Bielsku Podlaskim z 27 grudnia 2011 r. należy zauważyć, że wyrok niniejszy uległ już zatarciu. Zgodnie z uregulowaniem zawartym w art. 76 § 1 k.k. skazanie ulega zatarciu z mocy prawa z upływem 6 miesięcy od zakończenia okresu próby. Zgodnie zaś z § 2 tego przepisu - Jeżeli wobec skazanego orzeczono grzywnę lub środek karny, zatarcie skazania nie może nastąpić przed ich wykonaniem, darowaniem albo przedawnieniem ich wykonania; nie dotyczy to środka karnego wymienionego w art. 39 pkt
Z uwagi na powyższe koniecznym stała się zmiana opisu czynu i jego kwalifikacji prawnej na art.
k.k., co miało wpływ również na to, że wymierzone przez Sąd I Instancji w stosunku do oskarżonego: kara 1 roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 3 lat jak i kara 100 stawek dziennych grzywny, przyjmując iż jedna stawka dzienna grzywny równoważna jest kwocie 10 zł oraz środek karny w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych na okres 2 lat z wyłączeniem uprawnień do kierowania ciągnikiem rolniczym z przyczepami mieszczącymi się w kategorii „T” okazały się współmierne do stopnia zawinienia oskarżonego, jak również uwzględniające stopień społecznej szkodliwości czynu oraz spełniające cele zapobiegawcze i wychowawcze kary. Z uwagi na powyższe Sąd Okręgowy na podstawie art. 437 § 1 i 2 k.p.k. zmienił zaskarżony wyrok, uznał oskarżonego W. B. za winnego tego, że w dniu 22 września 2014 roku o godzinie 22:06 w miejscowości K. S., gmina S., prowadził w ruchu lądowym samochód osobowy marki S. (...) o nr rej. (...), znajdując się w stanie nietrzeźwości 0,60 mg/dm 3 alkoholu w wydychanym powietrzu tj. czynu z art. 178 a § 1 k.k. i na podstawie art. 178 a § 1 k.k. skazał i wymierzył mu karę 1 roku pozbawienia wolności. Na podstawie art. 69 § 1, 2 k.k., art. 70 § 1 pkt. 1 k.k. wykonanie kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił oskarżonemu na okres próby wynoszący 3 lata, w pozostałym zakresie wyrok został utrzymany w mocy. Na mocy art. 624 § 1 k.k. w zw. z art. 634 k.p.k. Sąd Okręgowy zwolnił oskarżonego od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze uznając, iż przemawiają za tym względy słuszności.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.