poprzez jego niezastosowanie i w konsekwencji dopuszczenie do sytuacji , w której Sąd dokonał wpisu wykraczającego poza zakres żądania pierwotnego wniosku wierzyciela – w drodze zmiany pierwotnego wniosku wierzyciela przez Sąd; naruszenie art.
poprzez jego niezastosowanie i w konsekwencji zignorowanie treści księgi wieczystej podczas dokonywania skarżonego wpisu; naruszenie art. 13 § 2 k.p.c. w zw z art.
i w zw z art. 365 k.p.c. poprzez niezastosowanie dyspozycji drugiego ze wskazanych przepisów i w konsekwencji zignorowanie treści prawomocnego orzeczenia; naruszenie art. 13 § 2 k.p.c. w zw z art.
i w zw z art. 228 § 2 k.p.c. poprzez niezastosowanie dyspozycji drugiego ze wskazanych przepisów i w konsekwencji zignorowanie dowodu znanego z urzędu; naruszenie art. 8 ustawy o księgach wieczystych i hipotece poprzez zignorowanie jego treści i w konsekwencji uznanie , że wniosek o wpis w sprawie powinien korzystać z rękojmi publicznej wiary ksiąg wieczystych mimo ostrzeżenia wykluczającego taką rękojmię; naruszenie art. 13 § 2 k.p.c. w zw z art.
w zw z art. 29 ustawy o księgach wieczystych i hipotece przez nieprawidłową interpretację i dokonanie wpisu niedopuszczalnego w chwili jego dokonania; naruszenie art.
w związku z przepisami prawa materialnego regulującymi własność poprzez dokonanie wpisu o prowadzeniu egzekucji z nieistniejącego prawa . W konkluzji wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia przez oddalenie wniosku o dokonanie żądanego wpisu i nakazanie wykreślenia go z księgi wieczystej. Sąd Okręgowy zważył, co następuje : Apelacja jest bezzasadna . Wbrew tezie apelacji nie doszło w sprawie do naruszenia przepisu art.
Przepis ten stanowi , że wpis dokonywany jest jedynie na wniosek i w jego granicach, chyba że przepis szczególny przewiduje dokonanie wpisu z urzędu. Powstaje więc pytanie czy w tej sprawie Sąd meriti wykroczył poza granice wniosku . Zdaniem Sądu Okręgowego – nie . Skarżone orzeczenie w swojej treści stanowi jedynie sprecyzowanie okoliczności istotnych dla dokonania wpisu – przez określenie udziału dłużnika w nieruchomości wspólnej , który to udział wynika wprost z treści księgi wieczystej , zaś wskazanie osoby wierzyciela i danych toczącego się postępowania egzekucyjnego wynika wprost z treści wniosku o wpis . Istotą tego wniosku było wpisanie wzmianki o wszczęciu postępowania egzekucyjnego z nieruchomości i skarżony wpis w tej istocie się mieści . Nie doszło także do naruszenia przepisu art. 365 i 228 § 2 k.p.c. Zgodnie bowiem z przepisem art. 626 6 § 1 k.p.c. o kolejności wniosku o wpis rozstrzyga chwila wpływu wniosku do właściwego sądu. Za chwilę wpływu wniosku uważa się godzinę i minutę, w której w danym dniu wniosek wpłynął do sądu. Jak wskazał Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 1 czerwca 2011 r. , w sprawie II CSK 481/2010 ( system informacji prawnej LexpOlonica nr 387664 Sąd rozpoznając wniosek o wpis w księdze wieczystej związany jest stanem rzeczy istniejącym w chwili złożenia wniosku i kolejnością jego wpływu. Prawidłowa ocena zasadności wniosków wymaga uwzględnienia nie tylko kolejności ich wpływu, ale również rozważenia zawartych w nich żądań i zbadania dołączonych do nich dokumentów oraz treści księgi wieczystej według stanu rzeczy istniejącego w chwili, kiedy zostały one złożone. Oznacza to , że sąd wieczystoksięgowy bada stan rzeczy na chwil e złożenia każdego z wniosków . W tej sprawie – wniosek o wpisanie skarżonej wzmianki złożony został jako pierwszy . Rację ma skarżący , że wzmianka o niezgodności treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym uchyla publiczna wiarę ksiąg wieczystych , co jednak nie stoi na przeszkodzie dokonania wpisu wzmianki o wszczęciu postępowania egzekucyjnego z tej nieruchomości . W tym stanie rzeczy Sąd Okręgowy na podstawie art. 385 w zw z art., 13 § 2 k.p.c. oddalił apelację .
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.