VI ACa 1323/12

Sygn. akt VI ACa 1323/12 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 4 kwietnia 2013 r. Sąd Apelacyjny w Warszawie VI Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący - Sędzia SA– Marek Podogrodzki Sędzia SA– Anna Orłowska (spr.) Sędzia SO del. – Maja Smoderek Protokolant: – sekr. sądowy Mariola Frąckiewicz po rozpoznaniu w dniu 4 kwietnia 2013 r. w Warszawie na rozprawie sprawy z powództwa (...) w P. przeciwko (...) Bank (...) S.A. z siedzibą w G. o uznanie postanowień wzorca umowy za niedozwolone na skutek apelacji powoda od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie – Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia 7 maja 2012 r. sygn. akt XVII AmC 2598/10 I. oddala apelację; II. zasądza od (...) w P. na rzecz (...) Bank (...) S.A. z siedzibą w G. kwotę 270 zł (dwieście siedemdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania apelacyjnego. Sygn. akt VI ACa 1323/12 UZASADNIENIE Pozwem z dnia 2 września 2010 roku powód - (...) z siedzibą w P. wniósł o uznanie za niedozwolone i zakazanie wykorzystywania przez pozwanego - (...) Bank (...) S.A. z siedzibą w G. w obrocie z konsumentami postanowienia wzorca umowy o nazwie „Regulamin Programu (...) o następującej treści: „Bank zastrzega sobie prawo zmiany niniejszego Regulaminu [...].". Zdaniem powoda, wzorzec umowy stosowany przez pozwanego jest rażąco sprzeczny z dobrymi obyczajami i narusza uzasadnione interesy konsumentów. W opinii powoda zakwestionowana klauzula powinna zostać uznana za niedozwoloną, gdyż w sposób sprzeczny z prawem upoważnia bank do jednostronnego wprowadzania dowolnych zmian do regulaminu wiążącego konsumentów, bez wskazania jakichkolwiek ważnych przyczyn do takiego działania. Pozwany w odpowiedzi na pozew wniósł o oddalenie powództwa w całości oraz o zasądzenie od powoda na jego rzecz kosztów procesu, w tym zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Wyrokiem z dnia 7 maja 2012r. Sąd Okręgowy w Warszawie - Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów oddalił powództwo, rozstrzygnął o kosztach postępowania oraz zarządził publikację prawomocnego wyroku w Monitorze Sądowym i Gospodarczym na koszt Skarbu Państwa. Powyższe orzeczenie zapadło w oparciu o stan faktyczny ustalony w sposób następujący: Pozwany - (...) Bank (...) S.A. z siedzibą w G. prowadzi działalność gospodarczą m.in. w zakresie świadczenia usług bankowych na rzecz konsumentów. Bezsporne jest, że pozwany posługuje się w obrocie z konsumentami wzorcem umownym o nazwie „Regulamin Programu (...)", który zawiera zakwestionowane przez powoda postanowienie o następującej treści: „Bank zastrzega sobie prawo zmiany niniejszego Regulaminu [...].". W oparciu o powyższe Sąd Okręgowy w Warszawie - Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów zważył, co następuje: Analizując zakwestionowane przez powoda postanowienie w oparciu o kryteria określone w art. 385 1 k.c., nie budziło wątpliwości Sądu Okręgowego, że konsumenci nie mieli wpływu na jego treść, a zatem należało uznać, że nie było ono z nimi uzgadniane indywidualnie. Przedmiotowe postanowienie nie dotyczy także, zdaniem Sądu I instancji, głównego świadczenia stron umowy. W niniejszym przypadku mogłyby to być bowiem: ze strony pozwanej - świadczenie usług bankowych na rzecz klientów (konsumenci), ze strony zaś konsumenta - zapłata wynagrodzenia za świadczone przez pozwanego usługi. W ocenie Sądu Okręgowego powód, mimo spoczywającego na nim ciężaru udowodnienia, że zakwestionowane postanowienie umowne kształtuje prawa i obowiązki konsumentów w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami, rażąco naruszając ich interesy, nie podołał temu zadaniu. Powód nie wskazał jaka norma dobrego obyczaju została naruszona, bądź zagrożona poprzez zakwestionowane postanowienie. Nie wykazał nadto w jaki sposób przedmiotowa klauzula godzi w interesy konsumenta i nie udowodnił, jakiego rodzaju interesy konsumenta mogły zostać naruszone kwestionowaną klauzulą. Uzasadnienie powoda sprowadza się do lakonicznego stwierdzenia, że zakwestionowane przez niego postanowienie stanowi niedozwoloną klauzulę abuzywną i powinna zostać uznana za niedozwoloną, gdyż w sposób sprzeczny z prawem upoważnia bank do jednostronnego wprowadzania dowolnych zmian do regulaminu wiążącego konsumentów, bez wskazania jakichkolwiek ważnych przyczyn do takiego działania. Niemniej jednak, rozpoznając sprawę i odnosząc się do prezentowanego stanowiska powoda Sąd I instancji stwierdził, iż nie dopatrzył się w treści zakwestionowanego postanowienia naruszenia interesów konsumentów, ani też jego sprzeczności z dobrymi obyczajami. Sąd Okręgowy zważył w tym zakresie, że „Regulamin Programu (...)" reguluje stosunki pomiędzy pozwanym a jego kontrahentami w taki sposób, że pozwany jest zobowiązany do stałego określonego zachowania się w przypadku zmiany postanowień Regulaminu. Ponadto, zgodnie z dalszą treścią § 21 przedmiotowego wzorca umownego, o zmianie Regulaminu Bank powiadomi klienta z 30-dniowym wyprzedzeniem, zaś zmiany zasad funkcjonowania Programu jak i warunków cenowych produktów oferowanych w ramach Programu będą ogłaszane w oddziałach i na stronie internetowej. Konsument może zatem w tym przypadku, w terminie określonym w zawiadomieniu o zmianie Regulaminu złożyć pisemne oświadczenie o odmowie przyjęcia proponowanych zmian, co powoduje rozwiązanie zawartej umowy z zachowaniem okresu wypowiedzenia. Sąd Okręgowy stwierdził, że stosunek prawny łączący konsumenta z Bankiem ma charakter ciągły w rozumieniu art. 384