Sygn. akt II AKa 98/12 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 28 czerwca 2012 r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Edward Stelmasik (spr.) Sędzio

§ 1kk wymierza nowe kary łączne pozbawienia wolności; a) A. B.

(1)w wysokości 4 (czterech) lat z zaliczeniem okresu rzeczywistego pozbawienia wolności od 30.09.2009 r. do 28.06.2012r. b) M. B.

(1)– 2 (dwa) lata i 6 (sześć) miesięcy z zaliczeniem rzeczywistego pozbawienia wolności od 22.06.2010 r. do 28.06.2012r.

c)M. I. 7 (siedmiu) lat z zaliczeniem rzeczywistego pozbawienia wolności od 12.02.2009 r. do 29.06.2009 r. i od 14.12.2009 r. do 28.06.2012 r.
d)W. K. 2 (dwa) lata i 6 (sześć) miesięcy z zaliczeniem rzeczywistego pozbawienia wolności od 12.02.2009 r. do 25.05.2009 r. i od 7.10.2009 r. do 01.04.2010 r.
e)T. K.

(1)– 4 (czterech) lat i 4 (czterech) miesięcy z zaliczeniem okresu rzeczywistego pozbawienia wolności od 02.09.2009 r. do 28.06.2012 r. IV. zasądza od Skarbu Państwa tytułem kosztów nieopłaconej obrony udzielonej z urzędu w postępowaniu apelacyjnym na rzecz: - adw. J. G. - 840 zł powiększone o VAT oraz 238,93 zł tytułem zwrotu kosztów podróży za obronę osk. R. I.

(1); - adw. Z. G. – 840 zł powiększone o VAT za obronę osk. M. I.; - adw. J. B.

(2)– 840 zł powiększone o VAT za obronę osk. A. B.

(1); - adw. S. K. – 840 zł powiększone o VAT za obronę osk. T. K.

(1), - adw. Z. K.

(1)– 840 zł powiększone o VAT oraz 183,96 zł jako zwrot kosztów dojazdu za obronę osk. W. K.; - adw. S. C. – 840 zł powiększone o VAT za obronę osk. T. I.

(1); - adw. Ł. B. – 840 zł powiększone o VAT za obronę osk. M. B.

(1). V. obciąża oskarżonych wydatkami poniesionymi w postępowaniu apelacyjnym w częściach równych, z zastrzeżeniem, że wydatki poniesione za obronę z urzędu oraz koszty doprowadzenia oskarżonych do sądu, obciążają tych oskarżonych, do których wydatki te się odnoszą, a nadto zwalnia ich od opłaty za drugą instancję. UZASADNIENIE W sprawie III K 247/10 Sądu Okręgowego w Świdnicy oskarżono 13 osób, a mianowicie: - R. I.

(1)o czyny z art. 258 § 3 kk, art. 310 § 1 kk i in. - M. I. o czyny z art. 258 § 1 kk, art. 310 § 2 kk i in. - A. B.

(1)o czyny z art. 258 § 1 kk, art. 310 § 1 kk i in. - R. B.

(1)o czyny z art. 258 § 1 kk, art. 310 § 2 kk i in. - R. W.

(1)o czyny z art. 258 § 1 kk, art. 310 § 2 kk i in. - J. B.

(1)o czyny z art. 258 § 1 kk, art. 310 § 1 kk - T. K.

(1)o czyny z art. 258 § 1 kk, art. 310 § 2 kk i in. - W. K. o czyny z art. 258 § 1 kk, art. 310 § 2 kk i in. - S. B.

(1)o czyny z art. 258 § 1 kk, art. 310 § 2 kk i in - S. G.

(1)o czyny z art. 258 § 1 kk, art. 310 § 2 kk i in. - I. I.

(1)o czyny z art. 258 § 1 kk, art. 310 § 2 kk i in. - T. I.

(1)o czyny z art. 258 § 1 kk, art. 310 § 2 kk - M. B.

(1)o czyny z art. 258 § 1 kk, art. 310 § 2 kk i in. Sąd Okręgowy w Świdnicy wyrokiem z dnia 18 listopada 2011 r. orzekł w tej w sposób następujący: 1. co do R. I.

(1)I. uznał go za winnego tego, że w okresie od co najmniej początku 2005 roku do dnia 2 września 2009 roku na terenie Republiki Włoskiej, Polski i innych krajów Unii Europejskiej, założył i kierował zorganizowaną grupą przestępczą, w której brali udział: R. W.

(1), A. B.

(1), R. B.

(1), M. I., T. K.

(1), S. G.

(1), J. B.

(1), M. B.

(1), W. K., S. B.

(1)oraz inne osoby, mającą na celu popełnianie przestępstw przeciwko obrotowi pieniędzmi i papierami wartościowymi, polegających przede wszystkim na podrabianiu pieniędzy obcych w postaci banknotów (...), ich przechowywaniu oraz puszczaniu w obieg na terenie krajów Unii Europejskiej, w szczególności poprzez wydawanie poleceń członkom grupy, koordynowanie ich działania, inicjowanie, organizowanie i nadzorowanie procesu „ulepszania” podrobionych banknotów (...) oraz warunków transakcji nabywania i sprzedaży, a także przechowywania podrobionych banknotów (...), werbowanie osób, celem wykorzystania ich do puszczania w obieg podrobionych banknotów (...), wprowadzenie reguł dotyczących mechanizmu puszczania w obieg podrobionych banknotów (...) przez zwerbowane do tego celu osoby, udzielanie w tym zakresie instruktażu, wymuszanie podporządkowania i posłuszeństwa członków grupy wobec siebie, ustalanie zasad oraz realizowanie wzajemnych rozliczeń finansowych z członkami grupy, tj. popełnienia czynu z art. 258 § 3 kk i za to na podstawie tego przepisu wymierzył mu karę 5 (pięciu) lat pozbawienia wolności; II. uznał za winnego tego, że w okresie od początku 2005 roku do dnia 2 września 2009 roku, na terenie Republiki Włoskiej i Polski, działając w ramach opisanej w punkcie I części dyspozytywnej wyroku zorganizowanej grupy przestępczej, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu, nakłaniał J. B.

(1)do podrobienia nieustalonej ilości banknotów (...) oraz udzielenia mu instruktażu na temat wykorzystania technik malarskich do podrabiania banknotów (...), a także wspólnie i w porozumieniu z A. B.

(1)oraz innymi osobami, za pomocą technik malarskich podrobił, ulepszając cechy mające świadczyć o autentyczności, bliżej nieustaloną ilość banknotów (...) o nominale 100 (sto) i 50 (pięćdziesiąt), zakupionych przez siebie jako podrobionych od innych osób: -przy czym w okresie od 2005 roku do 2006 roku przez około 6 (sześć) miesięcy oraz od lipca 2008 roku do lutego 2009 roku przez około 6 (sześć) miesięcy, działając wspólnie i w porozumieniu z A. B.

(1)ulepszył cechy bliżej nie ustalonej ilości podrobionych banknotów (...) o nominałach 100 (sto) i 50 (pięćdziesiąt), - przy czym w okresie od 2006 roku do grudnia 2008 roku, chcąc aby J. B.

(1)podrobił, ulepszając cechy mające świadczyć o autentyczności nieustalonej ilości banknotów (...) o nominałach 100 (sto) i 50 (pięćdziesiąt), zakupionych jako podrobione, a także udzielił mu instruktażu na temat wykorzystania technik malarskich do podrabiania banknotów (...), nakłaniał go do tego, tj. popełnienia czynu z art. 310 § 1 kk w zbiegu z art. 18 § 2 kk w zw. z art. 310 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 12 kk w zw. z art. 65 § 1 kk i za to na podstawie art. 11 § 3 kk w zw. z art. 310 § 1 kk wymierzył mu karę 8 (ośmiu) lat pozbawienia wolności; III. uznał za winnego tego, że w okresie od początku 2005 roku do dnia 2 września 2009 roku na terenie Republiki Włoskiej, Polski oraz innych krajów Unii Europejskiej, działając w ramach opisanej w punkcie I części dyspozytywnej wyroku zorganizowanej grupy przestępczej, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, czyniąc sobie z popełnienia przestępstwa stałe źródło dochodu, samodzielnie oraz wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami puszczał w obieg oraz kierował wspólnie i w porozumieniu z M. I. puszczaniem w obieg zakupionych przez siebie od innych osób podrobionych banknotów (...) o nominale 100 (sto) oraz 50 (pięćdziesiąt) przez: M. B.

(1), A. B.

(1)i inne osoby, doprowadzając i usiłując doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia mieniem przez wprowadzenie w błąd co do ich autentyczności ustalone i nieustalone z imienia i nazwiska osoby, w tym: - w okresie od połowy marca 2006 roku do końca czerwca 2006 roku na terenie Republiki Włoskiej kierował puszczeniem w obieg przez M. B.

(1)podrobionych banknotów (...) o nominale 50 (pięćdziesiąt) i nominale 100 (sto), w nieustalonej ilości i o nieustalonej łącznej wartości nominalnej, - w bliżej nieustalonym czasie w okresie od 2005 roku do 2006 roku na terenie Republiki Włoskiej kierował puszczeniem w obieg przez A. B.

(1), S. B.

(1), R. B.

(1), W. K., puścił w obieg w Kantorze (...) (dwadzieścia) sztuk podrobionych banknotów o nominale 100 (...) i tym samym doprowadził wymienioną do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 8 700 złotych przez wprowadzenie w błąd kasjerki B. G. co do ich autentyczności, - w dniu 10 lutego 2009 roku w R. rejonu (...), działając wspólnie i w porozumieniu z M. I., R. W.

(1), S. B.

(1), R. B.

(1), W. K., usiłował puścić w obieg w Kantorze (...) (dwadzieścia pięć) sztuk podrobionych banknotów o nominale 100 (sto) (...) i tym samym doprowadzić wymienioną do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 10.875 złotych przez wprowadzenie w błąd kasjerki B. G. co do ich autentyczności, lecz zamierzonego celu nie osiągnął na skutek wykrycia elementów świadczących o podrobieniu banknotów, - w dniu 10 lutego 2009 roku w Z., działając wspólnie i w porozumieniu z M. I., R. W.

(1), S. B.

(1), R. B.

(1), W. K., usiłował puścić w obieg w Kantorze (...) (trzynaście) sztuk podrobionych banknotów o nominale 100 (sto) (...) i tym samym doprowadzić wymienionego do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 5.700 złotych przez wprowadzenie w błąd kasjera J. H. co do ich autentyczności, lecz zamierzonego celu nie osiągnął na skutek wykrycia elementów świadczących o podrobieniu banknotów, - w dniu 10 lutego 2009 roku w J. rejonu (...), działając wspólnie i w porozumieniu z M. I., R. W.

(1), S. B.

(1), R. B.

(1), W. K., usiłował puścić w obieg w Kantorze (...) (czternaście) sztuk podrobionych banknotów o nominale 100 (sto) (...) i tym samym doprowadzić wymienioną do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 6.342 złotych przez wprowadzenie w błąd co do ich autentyczności, lecz zamierzonego celu nie osiągnął na skutek wykrycia elementów świadczących o podrobieniu banknotów, - od co najmniej początku lutego 2009 roku do dnia 12 lutego 2009 roku, działając wspólnie i w porozumieniu z M. I., R. W.

(1), S. B.

(1), R. B.

(1), W. K., przechowywał w różnych miejscowościach rejonu (...) i (...) w skrytce lodówki turystycznej znajdującej się w samochodzie osobowym własności A. B.

(1)i T. K.

(1)puścił w obieg 200 (dwieście) sztuk podrobionych banknotów (...) o nominale 100 (sto), za cenę 6000 (sześć tysięcy) (...), poprzez ich zbycie ustalonym osobom, - w dniu 2 września 2009 roku we W., działając wspólnie i w porozumieniu z R. B.

(1), R. W.

(1)i T. K.

(1)puścił w obieg 969 (dziewięćset sześćdziesiąt dziewięć) sztuk podrobionych banknotów (...) o nominale 100 (sto) oraz 20 (dwadzieścia) sztuk podrobionych banknotów (...) o nominale 50 (pięćdziesiąt), za cenę 25.000 (dwadzieścia pięć tysięcy) (...), poprzez ich zbycie ustalonym osobom, tj. popełnienia czynu z art. 310 § 2 kk i art. 310 § 2 kk w zbiegu z art. 286 § 1 kk i art. 13 § 1 kk w zw. z art. 310 § 2 kk w zbiegu z art. 286 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 12 kk w zw. z art. 65 § 1 kk i za to na podstawie art. 11 § 3 kk w zw. z art. 310 § 2 kk wymierzył mu karę 8 (ośmiu) lat pozbawienia wolności, a na podstawie art. 33 § 2 kk wymierzył mu grzywnę w wysokości 200 (dwustu) stawek dziennych przyjmując wysokość jednej stawki w kwocie 100 (stu) złotych, IV. uznał za winnego tego, że w okresie od dnia 31 sierpnia 2006 roku do dnia 26 września 2006 roku na terenie Republiki Włoskiej w R., działając w ramach opisanej w punkcie I części dyspozytywnej wyroku zorganizowanej grupy przestępczej, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu, dwukrotnie wyłudził poświadczenie nieprawdy przez podstępne wprowadzenie w błąd kierownika Wydziału Konsularnego Ambasady Rzeczypospolitej Polskiej w R., skutkujące wystawieniem w dniu 31 sierpnia 2006 roku paszportu seria (...) oraz wystawieniem w dniu 26 września 2006 roku paszportu seria (...), poprzez przedłożenie wypełnionych przez siebie podań – kwestionariuszy paszportowych zawierających, jako własne dane osobowe I. I.

(3)oraz wklejone swoje zdjęcia, na których to dokumentach podrobił podpisy I. I.

(3), a także poprzez przedłożenie w celu uzyskania paszportów fałszywych oświadczeń A. B.

(1)i innej osoby, potwierdzających tożsamość i obywatelstwo polskie, do których złożenia wskazane osoby nakłaniał, a następnie używał uzyskane we wskazany sposób dokumenty tożsamości, tj. popełnienia czynu z art. 272 kk w zbiegu z art. 270 § 1 kk w zbiegu z art. 18 § 2 kk w zw. z art. 233 § 1 i 6 kk w zbiegu z art. 273 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 12 kk w zw. z art. 65 § 1 kk i za to na podstawie art. 11 § 3 kk w zw. z art. 270 § 1 kk wymierzył mu karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności; V. uznał za winnego tego, że w bliżej nieustalonym okresie czasu w 2009 roku w P., województwa (...), działając w ramach opisanej w punkcie I części dyspozytywnej wyroku zorganizowanej grupy przestępczej, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu, w celu użycia za autentyczny: - podrobionego dokumentu (...), z fotografią R. I.

(1), wykonanego na blankiecie o numerze indywidualnym (...), spersonalizowanego na nazwisko (...), który to dokument przechowywał u T. K.

(1)w dniu 2 września 2009 roku, - podrobionego dowodu osobistego z fotografią R. I.

(1)na nazwisko J. R., który to dokument wykonany został z wykorzystaniem dowodów osobistych na nazwisko J. R. i A. P., a który przechowywał u M. I. w dniu 16 grudnia 2009 roku, chcąc aby osoba dokonała czynu zabronionego polegającego na sfałszowaniu wskazanych dokumentów, nakłaniał ją do tego, tj. popełnienia czynu z art. 18 § 2 kk w zw. z art. 270 § 1 kk w zw. z art. 12 kk w związku z art. 65 § 1 kk i za to na podstawie art. 19 § 1 kk w zw. z art. 270 § 1 kk wymierzył mu karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności; VI. uznał za winnego tego, że w okresie od września 2008 roku do dnia 2 września 2009 roku na terenie Republiki Włoskiej oraz w P. województwa (...), działając w ramach opisanej w punkcie I zorganizowanej grupy przestępczej, wspólnie i w porozumieniu z T. K.

(1)przywłaszczył sobie dokumenty stwierdzające tożsamość innej osoby w postaci: dowodu osobistego numer (...) wystawionego na nazwisko M. C., paszportu numer (...) wystawionego na nazwisko W. M.

(1), paszportu numer (...) wystawionego na nazwisko M. P., a także dokumenty stwierdzające prawa majątkowe innych osób, w postaci: dowodu rejestracyjnego samochodu marki F. (...) o numerze rejestracyjnym (...) - numer blankietu (...) oraz dowodu rejestracyjnego samochodu marki F. (...) o numerze rejestracyjnym (...) - numer blankietu (...), w ten sposób, że przesłał wskazane dokumenty z Republiki Włoskiej do Polski za pośrednictwem innej osoby, które odebrał i przechowywał w swoim miejscu zamieszkania T. K.

(1), tj. popełnienia czynu z art. 275 § 1 kk i art. 275 § 2 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 65 § 1 kk i za to na podstawie art. 11 § 3 kk w zw. z art. 275 § 1 kk wymierzył mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności; XLVII i LI. na podstawie art. 85, 86 §

§ 1

kk wymierzył temu oskarżonemu za w/w zbiegające się kary jako karę łączną 12 lat pozbawienia wolności z zaliczeniem okresu faktycznego pozbawienia wolności od 4.09.2009 r. do 18.11.2011 r. XLVIII. na podstawie art. 45 § 1 kk orzekł przepadek od tego oskarżonego 100.000 zł. jako równowartości korzyści osiągniętej z popełnienia przestępstwa przypisanego w p.III wyroku; 2. co do osk. M. I.: VII. uznał za winnego tego, że w okresie od początku 2005 roku do dnia 2 września 2009 roku brał udział w działającej, od co najmniej początku 2005 roku do dnia 2 września 2009 roku na terenie Republiki Włoskiej, Polski i innych krajów Unii Europejskiej, kierowanej przez R. I.

(1)zorganizowanej grupie przestępczej, w której brali udział: R. W.

(1), A. B.

(1), R. B.

(1), T. K.

(1), S. G.

(1), J. B.

(1), M. B.

(1), W. K., S. B.

(1)oraz inne osoby, mającej na celu popełnianie przestępstw przeciwko obrotowi pieniędzmi i papierami wartościowymi, polegających przede wszystkim na podrabianiu pieniędzy obcych w postaci banknotów (...), ich przechowywaniu oraz puszczaniu w obieg na terenie krajów Unii Europejskiej, tj. popełnienia czynu z art. 258 § 1 kk i za to na podstawie tego przepisu wymierzył mu karę 2 (dwóch) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności; VIII. uznał za winnego, tego, że w okresie od początku 2005 roku do bliżej nieustalonego czasu 2007 roku na terenie Republiki Włoskiej oraz innych krajów Unii Europejskiej, działając w ramach opisanej w punkcie VII zorganizowanej grupy przestępczej, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, czyniąc sobie z popełnienia przestępstwa stałe źródło dochodu, wspólnie i w porozumieniu z R. I.

(1)kierował puszczaniem w obieg zakupionych przez R. I.

(1)podrobionych banknotów (...) o nominale 100 (sto) oraz 50 (pięćdziesiąt) przez: M. B.

(1), A. B.

(1)i inne osoby, doprowadzając do niekorzystnego rozporządzenia mieniem przez wprowadzenie w błąd co do ich autentyczności nieustalone z imienia i nazwiska osoby, w tym: - w okresie od połowy marca 2006 roku do końca czerwca 2006 roku na terenie Republiki Włoskiej kierował puszczeniem w obieg przez M. B.

(1)podrobionych banknotów (...) o nominale 50 (pięćdziesiąt) i nominale 100 (sto), w nieustalonej ilości i o nieustalonej łącznej wartości nominalnej, - w okresie od 2005 roku do 2006 roku na terenie Republiki Włoskiej kierował puszczeniem w obieg przez A. B.

(1)podrobionych banknotów (...) o nominale 50 (pięćdziesiąt) i 100 (sto), w nieustalonej ilości i o nieustalonej łącznej wartości nominalnej, - w okresie od początku 2005 roku do dnia 2 września 2009 roku na terenie Republiki Włoskiej oraz innych krajów Unii Europejskiej kierował puszczeniem w obieg przez inne osoby podrobionych banknotów (...) o nominale 50 (pięćdziesiąt) i 100 (sto), w nieustalonej ilości i o nieustalonej łącznej wartości nominalnej, przy czym zarzucanego mu czynu dopuścił się w ciągu 5 (pięciu) lat po odbyciu co najmniej 6 (sześciu) miesięcy kary pozbawienia wolności, będąc uprzednio skazanym za podobne przestępstwo umyślne wyrokami: Sądu Rejonowego w Świdnicy z dnia 18 lipca 1997 roku, sygn. II K 30/97, za przestępstwo z art. 208 i inne dkk na karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności, Sądu Rejonowego w Kłodzku z dnia 10 czerwca 1999 roku, sygn. II K 1779/98, za przestępstwo z art. 279 § 1 kk w związku z art. 64 § 1 kk na karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności, Sądu Rejonowego w Dzierżoniowie z dnia 18 lipca 2001 roku, sygn. II K 1040/00, za przestępstwo z art. 208 dkk i inne na karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności, które to kary odbył w okresie od dnia 9 sierpnia 2000 roku do dnia 22 maja 2003 roku, tj. popełnienia czynu z art. 310 § 2 kk w zbiegu z art. 286 § 1 kk w związku z art. 11 § 2 kk w związku z art. 12 kk w związku z art. 65 § 1 kk w związku z art. 64 § 1 kk i za to na podstawie art. 11 § 3 kk w zw. z art. 310 § 2 kk wymierzył mu karę 5 (pięciu) lat pozbawienia wolności, a na podstawie art. 33 § 2 kk wymierzył mu grzywnę w wysokości 180 (stu osiemdziesięciu) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki w kwocie 50 (pięćdziesięciu) złotych; IX. uznał za winnego tego, że w okresie od dnia 10 lutego 2009 roku do dnia 12 lutego 2009 roku na terenie województwa (...), działając w ramach opisanej w punkcie VII części dyspozytywnej wyroku zorganizowanej grupy przestępczej, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, czyniąc sobie z popełnienia przestępstwa stałe źródło dochodu, puścił w obieg i usiłował puścić w obieg zakupione przez R. I.

(1)podrobione banknoty (...), doprowadzając i usiłując doprowadzić do niekorzystnego rozporządzania mieniem ustalone osoby, w tym: - w dniu 10 lutego 2009 roku w R. rejonu (...), działając wspólnie i w porozumieniu z R. I.

(1), R. W.

(1), S. B.

(1), R. B.

(1), W. K., puścił w obieg w Kantorze (...) (dwadzieścia) sztuk podrobionych banknotów o nominale 100 (sto) (...) i tym samym doprowadził wymienioną do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 8.700 złotych przez wprowadzenie w błąd kasjerki B. G. co do ich autentyczności, - w dniu 10 lutego 2009 roku w R. rejonu (...), działając wspólnie i w porozumieniu z R. I.

(1), R. W.

(1), S. B.

(1), R. B.

(1), R. W.

(1), S. B.

(1), R. B.

(1), R. W.

(1), S. B.

(1), R. B.

(1), R. W.

(1), S. B.

(1), R. B.

(1), W. K., przechowywał w różnych miejscowościach rejonu (...) i (...) w skrytce lodówki turystycznej znajdującej się w samochodzie osobowym własności A. B.

(1)marki V. (...) o numerze rejestracyjnym (...), którym się poruszali 37 (trzydzieści siedem) sztuk podrobionych banknotów o nominale 100 (sto) (...) w celu puszczenia w obieg, tj. popełnienia czynu z art. 310 § 2 kk w zbiegu z art. 286 § 1 kk i art. 13 § 1 kk w zw. z art. 310 § 2 kk w zbiegu z art. 286 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 12 kk w zw. z art. 65 § 1 kk i za to na podstawie art. 11 § 3 kk w zw. z art. 310 § 2 kk wymierzył mu karę 4 (czterech) lat pozbawienia wolności, a na podstawie art. 33 § 2 kk wymierzył mu grzywnę w wysokości 180 (stu osiemdziesięciu) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki w kwocie 50 (pięćdziesięciu) złotych; X. uznał za winnego tego, że w dniu 14 grudnia 2009 roku w P. województwa (...), działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii posiadał środek odurzający w postaci marihuany w ilości łącznej 43,33 (czterdzieści trzy, 33/100) gramów, tj. popełnienia czynu z art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. Nr 179 poz. 1485 z późn. zm.) i za to na podstawie tego przepisu wymierzył mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności; XI. uznał za winnego tego, że w dniu 14 grudnia 2009 roku w P. województwa (...), działając w zamiarze umożliwienia użycia przez R. I.

(1)za autentyczny podrobionego dowodu osobistego wykonanego z wykorzystaniem dowodów osobistych na nazwisko J. R. i A. P., przechowywał go w swoim miejscu zamieszkania w celu przekazania R. I.

(1), tj. popełnienia czynu z art. 270 § 3 kk i za to na podstawie tego przepisu wymierzył mu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności; XII.uznał za winnego tego, że w dniu 14 grudnia 2009 roku w P. województwa (...) bez wymaganego zezwolenia posiadał rewolwer gazowy (...) mod. RG 69 kal. 9 mm K., bez numeru fabrycznego, produkcji niemieckiej, stanowiący broń palną, wyprodukowaną po roku 1850, tj. popełnienia czynu z art. 263 § 2 kk i za to na podstawie tego przepisu wymierzył mu karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności; XIII. uznał za winnego tego, że w dniu 14 grudnia 2009 roku w P. województwa (...) przywłaszczył sobie dokument stwierdzający tożsamość innej osoby w postaci paszportu numer (...) wystawionego na nazwisko M. G.

(1), przechowując go w swoim miejscu zamieszkania, tj. popełnienia czynu z art. 275 § 1 kk i za to na podstawie tego przepisu wymierzył mu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności; XLVII. na podstawie art. 85, 86 §

§ 1

kk wymierzył temu oskarżonemu kary łączne: - 7 lat pozbawienia wolności z zaliczeniem tymczasowego aresztowania od 12.02.2009 r. do 29.06.2009 r. i od 14.12.2009 r. do 18.11.2011 r. - 200 stawek dziennych grzywny po 50 zł. każda; 3. co do osk. A. B.

(1)XIV. uznał za winną tego, że w okresie od początku 2005 roku do dnia 2 września 2009 roku brała udział w działającej od co najmniej początku 2005 roku do dnia 2 września 2009 roku na terenie Republiki Włoskiej, Polski i innych krajów Unii Europejskiej, kierowanej przez R. I.

(1)zorganizowanej grupie przestępczej, w której brali udział: M. I., R. B.

(1), R. W.

(1), S. G.

(1), T. K.

(1), J. B.

(1), M. B.

(1), W. K., S. B.

(1), podrobiła nie ustaloną ilość banknotów (...) o nominałach 100 (sto) i 50 (pięćdziesiąt), uzyskanych od R. I.

(1), w ten sposób, że za pomocą technik malarskich ulepszyła na podrobionych już banknotach (...) cechy mające świadczyć o ich autentyczności, tj. popełnienia czynu z art. 310 § 1 kk w związku z art. 12 kk w związku z art. 65 § 1 kk i za to na podstawie art. 310 § 1 kk wymierzył jej karę 5 (pięciu) lat pozbawienia wolności; XVI. uznał za winną tego, że w okresie od lipca 2008 roku do lutego 2009 roku przez około 6 (sześć) miesięcy, na terenie Republiki Włoskiej, działając w ramach opisanej w punkcie XIV części dyspozytywnej wyroku zorganizowanej grupy przestępczej, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu, wspólnie i w porozumieniu z R. I.

(1), podrobiła nie ustaloną ilość banknotów (...) o nominałach 100 (sto) i 50 (pięćdziesiąt), uzyskanych od R. I.

(1), w ten sposób, że za pomocą technik malarskich ulepszyła na podrobionych już banknotach (...) cechy mające świadczyć o ich autentyczności, tj. popełnienia czynu z art. 310 § 1 kk w związku z art. 12 kk w związku z art. 65 § 1 kk i za to na podstawie art. 310 § 1 kk wymierzył jej karę 5 (pięciu) lat pozbawienia wolności; XVII. uznał za winną tego, że w okresie od 2005 roku do 2006 roku przez około 6 (sześć) miesięcy, na terenie Republiki Włoskiej, działając w ramach opisanej w punkcie XIV części dyspozytywnej wyroku zorganizowanej grupy przestępczej, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, czyniąc sobie z popełnienia przestępstwa stałe źródło dochodu, działając pod kierownictwem R. I.

(1)i M. I. przyjęła, a następnie wprowadzając w błąd co do ich autentyczności doprowadziła do niekorzystnego rozporządzania mieniem nieustalone osoby, w ten sposób, że puściła w obieg przekazane jej przez R. I.

(1)i M. I. podrobione pieniądze obce w postaci banknotów (...) o nominałach 100 (sto) oraz 50 (pięćdziesiąt) w nieustalonej ilości i o nieustalonej wartości nominalnej, tj. popełnienia czynu z art. 310 § 2 kk w zbiegu z art. 286 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 12 kk w zw. z art. 65 § 1 kk i za to na podstawie art. 11 § 3 kk w zw. z art. 310 § 2 kk wymierzył jej karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności, a na podstawie art. 33 § 2 kk wymierzył jej grzywnę w wysokości 100 (stu) stawek dziennych przyjmując wysokość jednej stawki w kwocie 20 (dwudziestu) złotych; XVIII. uznał za winną tego, że w bliżej nieustalonym czasie w okresie od początku 2005 roku do dnia 2 września 2009 roku w N. na terenie Republiki Włoskiej, działając w ramach opisanej w punkcie XIV części dyspozytywnej wyroku zorganizowanej grupy przestępczej, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, czyniąc sobie z popełnienia przestępstwa stałe źródło dochodu, działając pod kierownictwem R. I.

(1), co najmniej 4 - krotnie pomogła wymienionemu do zbycia podrobionych banknotów (...) o nominale 100 (sto) i o nominale 50 (pięćdziesiąt) w nieustalonej łącznej ilości i o nieustalonej wartości nominalnej, w ten sposób, że odebrała zamówione przez R. I.

(1)podrobione banknoty (...) w wyznaczonym miejscu i czasie, a następnie przekazała je wymienionemu celem ich puszczenia w obieg, tj. popełnienia czynu z art. 310 § 2 kk w zw. z art. 12 kk w zw. z art. 65 § 1 kk i za to na podstawie art. 310 § 2 k.k. wymierzył jej karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności, a na podstawie art. 33 § 2 kk wymierzył jej grzywnę w wysokości 100 (stu) stawek dziennych przyjmując wysokość jednej stawki w kwocie 20 (dwudziestu) złotych; XIX.uznaje za winną tego, że w dniu 31 sierpnia 2006 roku w R. na terenie Republiki Włoskiej, działając w ramach opisanej w punkcie XIV części dyspozytywnej wyroku zorganizowanej grupy przestępczej, w zamiarze, aby R. I.

(1)dokonał czynu zabronionego polegającego na wyłudzeniu poświadczenia nieprawdy przez podstępne wprowadzenie w błąd kierownika Wydziału Konsularnego Ambasady Rzeczypospolitej Polskiej w R., skutkującego wystawieniem w dniu 31 sierpnia 2006 roku paszportu seria (...), a następnie czynu zabronionego polegającego na użyciu takiego dokumentu, swoim zachowaniem ułatwiła mu jego popełnienie w ten sposób, że będąc uprzedzona o odpowiedzialności karnej złożyła fałszywe oświadczenie potwierdzające tożsamość oraz obywatelstwo polskie I. I.

(3), jako osoby ubiegającej się o wydanie wskazanego dokumentu tożsamości, podczas gdy w rzeczywistości osobą ubiegającą się o wydanie paszportu przy wykorzystaniu danych osobowych I. I.

(3)był R. I.

(1), tj. popełnienia czynu z art. 233 § 1 i 6 kk w zbiegu z art. 18 § 3 kk w zw. z art. 272 kk w zw. z art. 273 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 65 § 1 kk i za to na podstawie art. 11 § 3 kk w zw. z art. 233 § 1 kk wymierzył jej karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności; XLII. na podstawie art. 85 i 86 § 1 oraz 63 § 1 kk wymierzył tej oskarżonej kary łączne: - 6 lat pozbawienia wolności z zaliczeniem tymczasowego aresztowania od 30.09.2009 r. do 18.11.2011 r. - 100 stawek dziennych grzywny po 20 zł. każda; 4. co do osk. R. B.

(1)w ten sposób, że: XX. uznał za winnego tego, że w okresie od co najmniej początku lutego 2009 roku do dnia 2 września 2009 roku brał udział w działającej od co najmniej początku 2005 roku do dnia 2 września 2009 roku na terenie Republiki Włoskiej, Polski i innych krajów Unii Europejskiej, kierowanej przez R. I.

(1)zorganizowanej grupie przestępczej, w której brali udział: M. I., A. B.

(1), R. W.

(1), T. K.

(1), S. G.

(1), J. B.

(1), M. B.

(1), W. K., S. B.

(1)oraz inne osoby, mającej na celu popełnianie przestępstw przeciwko obrotowi pieniędzmi i papierami wartościowymi, polegających przede wszystkim na podrabianiu pieniędzy obcych w postaci banknotów (...), ich przechowywaniu oraz puszczaniu w obieg na terenie krajów Unii Europejskiej, tj. popełnienia czynu z art. 258 § 1 kk i za to na podstawie tego przepisu wymierzył mu karę 2 (dwóch) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności; XXI. uznał za winnego tego, że w okresie od co najmniej początku lutego 2009 roku do dnia 12 lutego 2009 roku na terenie województwa (...), działając w ramach opisanej w punkcie XX części dyspozytywnej wyroku zorganizowanej grupy przestępczej, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, czyniąc sobie z popełnienia przestępstwa stałe źródło dochodu, puścił w obieg i usiłował puścić w obieg podrobione banknoty (...), doprowadzając i usiłując doprowadzić do niekorzystnego rozporządzania mieniem ustalone osoby, w tym: - w dniu 10 lutego 2009 roku w R. rejonu (...), działając wspólnie i w porozumieniu z R. I.

(1), M. I., S. B.

(1), R. W.

(1), W. K. puścił w obieg w Kantorze (...) (dwadzieścia) sztuk podrobionych banknotów o nominale 100 (sto) (...) i tym samym doprowadził wymienioną do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 8.700 złotych przez wprowadzenie w błąd kasjerki B. G. co do ich autentyczności, - w dniu 10 lutego 2009 roku w R. rejonu (...), działając wspólnie i w porozumieniu z R. I.

(1), M. I., S. B.

(1), R. W.

(1), W. K. usiłował puścić w obieg w Kantorze (...) (dwadzieścia pięć) sztuk podrobionych banknotów o nominale 100 (sto) (...) i tym samym doprowadzić wymienioną do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 10.875 złotych przez wprowadzenie w błąd kasjerki B. G. co do ich autentyczności, lecz zamierzonego celu nie osiągnął na skutek wykrycia elementów świadczących o podrobieniu banknotów, - w dniu 10 lutego 2009 roku w Z., działając wspólnie i w porozumieniu z R. I.

(1), M. I., S. B.

(1), R. W.

(1), W. K. usiłował puścić w obieg w Kantorze (...) (trzynaście) sztuk podrobionych banknotów o nominale 100 (sto) (...) i tym samym doprowadzić wymienionego do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 5.700 złotych przez wprowadzenie w błąd kasjera J. H. co do ich autentyczności, lecz zamierzonego celu nie osiągnął na skutek wykrycia elementów świadczących o podrobieniu banknotów, - w dniu 12 lutego 2009 roku w J. rejonu (...), działając wspólnie i w porozumieniu z R. I.

(1), M. I., S. B.

(1), R. W.

(1), W. K. usiłował puścić w obieg w Kantorze (...) (czternaście) sztuk podrobionych banknotów o nominale 100 (sto) (...) i tym samym doprowadzić wymienioną do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 6.342 złotych przez wprowadzenie w błąd co do ich autentyczności, lecz zamierzonego celu nie osiągnął na skutek wykrycia elementów świadczących o podrobieniu banknotów, - od co najmniej początku lutego 2009 roku do dnia 12 lutego 2009 roku, działając wspólnie i w porozumieniu z R. I.

(1), M. I., S. B.

(1), R. W.

(1), W. K. przechowywał w różnych miejscowościach rejonu (...) i (...) w skrytce lodówki turystycznej znajdującej się w samochodzie osobowym własności A. B.

(1)marki V. (...) o numerze rejestracyjnym (...), którym się poruszali 37 (trzydzieści siedem) sztuk podrobionych banknotów o nominale 100 (sto) (...) w celu puszczenia w obieg, tj. popełnienia czynu z art. 310 § 2 kk w zbiegu z art. 286 § 1 kk i art. 13 § 1 kk w zw. z art. 310 § 2 kk w zbiegu z art. 286 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 12 kk w zw. z art. 65 § 1 kk i za to na podstawie art. 11 § 3 kk w zw. z art. 310 § 2 kk wymierzył mu karę 3 (trzech) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności, a na podstawie art. 33 § 2 kk wymierzył mu grzywnę w wysokości 180 (stu osiemdziesięciu) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki w kwocie 50 (pięćdziesięciu) złotych; XXII. uznał za winnego tego, że w okresie od bliżej nieustalonego czasu do dnia 2 września 2009 roku w D., W. oraz innym nieustalonym miejscu, działając w ramach opisanej w punkcie XX części dyspozytywnej wyroku zorganizowanej grupy przestępczej, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, czyniąc sobie z popełnienia przestępstwa stałe źródło dochodu, puścił w obieg zakupione w N. od innej osoby przez R. I.

(1): - w bliżej nieustalonym czasie przed dniem 4 lutego 2009 roku w nieustalonym miejscu - 1 (jeden) podrobiony banknot (...) o nominale 100 (sto) oraz 1 (jeden) podrobiony banknot (...) o nominale 50 (pięćdziesiąt) za nieustaloną cenę, poprzez ich przekazanie S. G.

(1), - w dniu 17 marca 2009 roku w D. – 87 (osiemdziesiąt siedem) sztuk podrobionych banknotów (...) o nominale 100 (sto), za cenę 3050 (trzy tysiące pięćdziesiąt) (...), poprzez ich zbycie ustalonym osobom, - w dniu 14 sierpnia 2009 roku we W., działając wspólnie i w porozumieniu z R. I.

(1)i T. K.

(1)– 200 (dwieście) sztuk podrobionych banknotów (...) o nominale 100 (sto), za cenę 6000 (sześć tysięcy) (...), poprzez ich zbycie ustalonym osobom, - w dniu 2 września 2009 roku we W., działając wspólnie i w porozumieniu z R. I.

(1), R. W.

(1)i T. K.

(1)– 969 (dziewięćset sześćdziesiąt dziewięć) sztuk podrobionych banknotów (...) o nominale 100 (sto) oraz 20 (dwadzieścia) sztuk podrobionych banknotów (...) o nominale 50 (pięćdziesiąt), za cenę 25.000 (dwadzieścia pięć tysięcy) (...), poprzez ich zbycie ustalonym osobom, tj. popełnienia czynu z art. 310 § 2 kk w zw. z art. 65 § 1 kk i za to na podstawie art. 310 § 2 kk wymierzył mu karę 5 (pięciu) lat pozbawienia wolności, a na podstawie art. 33 § 2 kk wymierzył mu karę grzywny w wysokości 180 (stu osiemdziesięciu) stawek dziennych przyjmując wysokości jednej stawki w kwocie 50 (pięćdziesięciu) złotych); XLVIII. na podstawie art. 45 § 1 kk orzekł przepadek korzyści majątkowej uzyskanej przez niego z popełnienia przestępstwa opisanego w p. XXII w kwocie 10.000 zł. XLVII. na podstawie art. 85, 86 §

§ 1

kk wymierzył temu oskarżonemu kary łączne: - 7 lat pozbawienia wolności z zaliczeniem okresu tymczasowego aresztowania od 2.09.2009 r, do 18.11.2011 r. - 200 stawek dziennych grzywny po 50 zł. każda; 5. co do osk. R. W.

(1)w ten sposób, że: XXIII. uznał za winnego tego, że w okresie od początku 2005 roku do dnia 2 września 2009 roku brał udział w działającej od co najmniej początku 2005 roku do dnia 2 września 2009 roku na terenie Republiki Włoskiej, Polski i innych krajów Unii Europejskiej, kierowanej przez R. I.

(1)zorganizowanej grupie przestępczej, w której brali udział: M. I., A. B.

(1), R. B.

(1), T. K.

(1), S. G.

(1), J. B.

(1), M. B.

(1), W. K., S. B.

(1)oraz inne osoby, mającej na celu popełnianie przestępstw przeciwko obrotowi pieniędzmi i papierami wartościowymi, polegających przede wszystkim na podrabianiu pieniędzy obcych w postaci banknotów (...), ich przechowywaniu oraz puszczaniu w obieg na terenie krajów Unii Europejskiej, tj. popełnienia czynu z art. 258 § 1 kk i za to na podstawie tego przepisu wymierzył mu karę 3 (trzech) lat pozbawienia wolności; XXIV. uznał za winnego tego, że w okresie od początku 2005 roku do dnia 12 lutego 2009 roku na terenie Republiki Włoskiej oraz Polski, działając w ramach opisanej w punkcie XXIII części dyspozytywnej wyroku zorganizowanej grupy przestępczej, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, czyniąc sobie z popełnienia przestępstwa stałe źródło dochodu, puścił w obieg i usiłował puścić w obieg podrobione banknoty (...), doprowadzając i usiłując doprowadzić do niekorzystnego rozporządzania mieniem ustalone i nieustalone osoby, w tym: - w okresie od początku 2005 roku do dnia 2 września 2009 roku w bliżej nie ustalonym miejscu puścił w obieg przyjęte od R. I.

(1)podrobione banknoty (...) o nominale 100 (sto) oraz 50 (pięćdziesiąt) w nieustalonej ilości, doprowadzając do niekorzystnego rozporządzenia mieniem przez wprowadzenie w błąd co do ich autentyczności nieustalone z imienia i nazwiska osoby w nieustalonej kwocie, - w dniu 10 lutego 2009 roku w R. rejonu (...), działając wspólnie i w porozumieniu z R. I.

(1), M. I., S. B.

(1), R. B.

(1), M. I., S. B.

(1), R. B.

(1), M. I., S. B.

(1), R. B.

(1), M. I., S. B.

(1), R. B.

(1), M. I., S. B.

(1), R. B.

(1), W. K. przechowywał w różnych miejscowościach rejonu (...) i (...) w skrytce lodówki turystycznej znajdującej się w samochodzie osobowym własności A. B.

(1)marki V. (...) o numerze rejestracyjnym (...), którym się poruszali 37 (trzydzieści siedem) sztuk podrobionych banknotów o nominale 100 (sto) (...) w celu puszczenia w obieg, tj. popełnienia czynu z art. 310 § 2 kk w zbiegu z art. 286 § 1 kk i art. 13 § 1 kk w zw. z art. 310 § 2 kk w zbiegu z art. 286 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 12 kk w zw. z art. 65 § 1 kk i za to na podstawie art. 11 § 3 kk w zw. z art. 310 § 2 kk wymierzył mu karę 4 (czterech) lat pozbawienia wolności, a na podstawie art. 33 § 2 kk wymierzył mu grzywnę w wysokości 180 (stu osiemdziesięciu) stawek dziennych, przyjmując wysokość jednej stawki w kwocie 50 (pięćdziesięciu) złotych; XXV. uznał za winnego tego, że w dniu 2 września 2009 roku we W., działając w ramach opisanej w punkcie XXII części dyspozytywnej zorganizowanej grupy przestępczej, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wspólnie i w porozumieniu z R. B.

(1), R. I.

(1)i T. K.

(1), czyniąc sobie z popełnienia przestępstwa stałe źródło dochodu, puścił w obieg zakupione w N. od innej osoby przez R. I.

(1)969 (dziewięćset sześćdziesiąt dziewięć) sztuk podrobionych banknotów (...) o nominale 100 (sto) oraz 20 (dwadzieścia) sztuk podrobionych banknotów (...) o nominale 50 (pięćdziesiąt) za cenę 25.000 (dwadzieścia pięć tysięcy) (...), poprzez ich zbycie ustalonym osobom, tj. popełnienia czynu z art. 310 § 2 kk w związku z art. 65 § 1 kk i za to na podstawie art. 310 § 2 kk wymierza mu karę 3 (trzech) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności, a na podstawie art. 33 § 2 kk wymierza mu grzywnę w wysokości 180 (stu osiemdziesięciu) stawek dziennych, przyjmując wysokość jednej stawki w kwocie 50 (pięćdziesięciu) złotych; XLVIII. na podstawie art. 45 § 1 kk orzekł przepadek korzyści majątkowej osiągniętej przez tego sprawcę z przestępstwa opisanego w p. XXV wyroku w kwocie 10.000 zł. XLVII. na podstawie art. 85, 86 §

§ 1

kk wymierzył temu oskarżonemu kary łączne: - 6 lat pozbawienia wolności z zaliczeniem okresu tymczasowego aresztowania od 4.09.2009 r. do 18.11.2011 r. - 200 stawek dziennych grzywny po 50 zł. każda; 6. co do osk.J. B.

(1)w ten sposób, że: XXVI. oskarżonego J. B.

(1)uznaje za winnego tego, że w okresie od 2006 roku do grudnia 2008 roku brał udział w działającej od co najmniej początku 2005 roku do dnia 2 września 2009 roku na terenie Republiki Włoskiej, Polski i innych krajów Unii Europejskiej, kierowanej przez R. I.

(1)zorganizowanej grupie przestępczej, w której brali udział: M. I., A. B.

(1), R. B.

(1), R. W.

(1), S. G.

(1), T. K.

(1), M. B.

(1), W. K., S. B.

(1)oraz inne osoby, mającej na celu popełnianie przestępstw przeciwko obrotowi pieniędzmi i papierami wartościowymi, polegających przede wszystkim na podrabianiu pieniędzy obcych w postaci banknotów (...), ich przechowywaniu oraz puszczaniu w obieg na terenie krajów Unii Europejskiej, tj. popełnienia czynu z art. 258 § 1 kk i za to na podstawie tego przepisu wymierzył mu karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności; XXVII. uznał za winnego tego, że w okresie od 2006 roku do grudnia 2008 roku w P., D. i G. województwa (...), działając w ramach opisanej w punkcie XXVI części dyspozytywnej wyroku zorganizowanej grupy przestępczej, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, podrobił nieustaloną ilość banknotów (...) o nominałach 100 (sto) i 50 (pięćdziesiąt), uzyskanych od R. I.

(1), w ten sposób, że za pomocą technik malarskich ulepszył na podrobionych już banknotach cechy mające świadczyć o ich autentyczności, a ponadto działając w zamiarze, aby R. I.

(1), A. B.

(1)i inne osoby dokonały czynu zabronionego polegającego na fałszerstwie nieustalonej ilości banknotów (...) o nominałach 100 (sto) i 50 (pięćdziesiąt) ułatwił im jego popełnienie poprzez udzielenie instruktażu w powyższym zakresie, tj. popełnienia czynu z art. 310 § 1 kk i art. 18 § 3 kk w zw. z art. 310 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 12 kk w związku z art. 65 § 1 kk i za to na podstawie art. 11 § 3 kk w zw. z art. 310 § 1 kk wymierzył mu karę 5 (pięciu) lat pozbawienia wolności; XLVII. na podstawie art. 85, 86 §

§ 1kk wymierzył mu jako karę łączną 5 lat pozbawienia wolności z zaliczeniem tymczasowego aresztowania od 14.12.2009 r. do 18.11.2011 r. 7. co do osk. T. K.

(1)w ten sposób, że: XXVIII. uznał za winnego tego, że w okresie od co najmniej września 2008 roku do dnia 2 września 2009 roku brał udział w działającej od co najmniej początku 2005 roku do dnia 2 września 2009 roku na terenie Republiki Włoskiej, Polski i innych krajów Unii Europejskiej, kierowanej przez R. I.

(1)zorganizowanej grupie przestępczej, w której brali udział: M. I., A. B.

(1), R. B.

(1), R. W.

(1), S. G.

(1), J. B.

(1), M. B.

(1), W. K., S. B.

(1)oraz inne osoby, mającej na celu popełnianie przestępstw przeciwko obrotowi pieniędzmi i papierami wartościowymi, polegających przede wszystkim na podrabianiu pieniędzy obcych w postaci banknotów (...), ich przechowywaniu oraz puszczaniu w obieg na terenie krajów Unii Europejskiej, tj. popełnienia czynu z art. 258 § 1 kk i za to na podstawie tego przepisu wymierzył mu karę 2 (dwóch) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności; XXIX. uznaje za winnego tego, że w okresie od dnia 13 sierpnia 2009 roku do dnia 2 września 2009 roku w N. Republiki Włoskiej oraz we W., działając w ramach opisanej w punkcie XXVIII części dyspozytywnej wyroku zorganizowanej grupy przestępczej, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, puścił w obieg zakupione w N. od innej osoby przez R. I.

(1)podrobione pieniądze obce w postaci banknotów (...), które najpierw ukrył w samochodzie marki A. (...) o numerze rejestracyjnym (...) i przewiózł z Republiki Włoskiej do Polski, a następnie brał udział w transakcjach: - w dniu 14 sierpnia 2009 roku we W., działając wspólnie i w porozumieniu z R. I.

(1)i R. B.

(1), R. W.

(1)i R. B.

(1)za autentyczny podrobionego dokumentu (...) wykonanego na blankiecie o numerze indywidualnym (...) spersonalizowanego na nazwisko (...), przechowywał go w swoim miejscu zamieszkania w celu przekazania go R. I.

(1), tj. popełnienia czynu z art. 270 § 3 kk w zw. z art. 65 § 1 kk i za to na podstawie art. 270 § 3 kk wymierzył mu karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności; XXXI. uznał za winnego tego, że w okresie od września 2008 roku do dnia 2 września 2009 roku w P. województwa (...), działając w ramach opisanej w punkcie XXVIII zorganizowanej grupy przestępczej, w zamiarze aby R. I.

(1)dokonał czynu zabronionego polegającego na użyciu wyłudzonego przez siebie od kierownika Wydziału Konsularnego Ambasady Rzeczypospolitej Polskiej w R. paszportu seria (...) na nazwisko I. I.

(3), przechowywał go w swoim miejscu zamieszkania w celu przekazania R. I.

(1), tj. popełnienia czynu z art. 18 § 3 kk w zw. z art. 273 kk w zw. z art. 65 § 1 kk i za to na podstawie art. 19 § 1 kk w zw. z art. 273 kk wymierzył mu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności; XXXII.uznał za winnego tego, że okresie od września 2008 roku do dnia 2 września 2009 roku w P. województwa (...), działając w ramach opisanej w punkcie XXVIII części dyspozytywnej wyroku zorganizowanej grupy przestępczej, wspólnie i w porozumieniu z R. I.

(1), paszportu numer (...) wystawionego na nazwisko M. P., a także dokumenty stwierdzające prawa majątkowe innych osób, w postaci: dowodu rejestracyjnego samochodu marki F. (...) o numerze rejestracyjnym (...) - numer blankietu (...) oraz dowodu rejestracyjnego samochodu marki F. (...) o numerze rejestracyjnym (...) - numer blankietu (...), w ten sposób, że odebrał wskazane dokumenty przesłane z zagranicy przez R. I.

(1)za pośrednictwem innej osoby, a następnie przechowywał w swoim miejscu zamieszkania w celu przekazania R. I.

(1), tj. popełnienia czynu z art. 275 § 1 kk i art. 275 § 2 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w związku z art. 65 § 1 kk i za to na podstawie art. 11 § 3 kk w zw. z art. 275 § 1 kk wymierzył mu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności; XLVIII. na podstawie art. 45 § 1 kk orzekł przepadek od tego oskarżonego korzyści majątkowej pochodzącej z przestępstwa przypisanego mu w p. XXIX wyroku w wysokości 10.000 zł. XLVII. na podstawie art. 85, 86 §

§ 1

kk wymierzył temu oskarżonemu jako karę łączną 5 lat pozbawienia wolności z zaliczeniem tymczasowego aresztowania od 2.09.2009 r. do 18.11.2011 r. 8. co do osk. W. K. w ten sposób, że: XXXIII. uznał za winnego tego, że w okresie od co najmniej początku stycznia 2009 roku do dnia 2 września 2009 roku brał udział w działającej od co najmniej początku 2005 roku do dnia 2 września 2009 roku na terenie Republiki Włoskiej, Polski i innych krajów Unii Europejskiej, kierowanej przez R. I.

(1)zorganizowanej grupie przestępczej, w której brali udział: M. I., A. B.

(1), R. B.

(1), R. W.

(1), T. K.

(1), S. G.

(1), J. B.

(1), M. B.

(1), S. B.

(1)oraz inne osoby, mającej na celu popełnianie przestępstw przeciwko obrotowi pieniędzmi i papierami wartościowymi, polegających przede wszystkim na podrabianiu pieniędzy obcych w postaci banknotów (...), ich przechowywaniu oraz puszczaniu w obieg na terenie krajów Unii Europejskiej, tj. popełnienia czynu z art. 258 § 1 kk i za to na podstawie tego przepisu wymierza mu karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności; XXXIV. uznał za winnego tego, że w okresie od co najmniej początku stycznia 2009 roku do dnia 12 lutego 2009 roku na terenie Republiki Włoskiej oraz Polski, działając w ramach opisanej w punkcie XXXIII części dyspozytywnej wyroku zorganizowanej grupy przestępczej, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, przyjął w celu puszczenia w obieg oraz puścił w obieg i usiłował puścić w obieg podrobione banknoty (...), doprowadzając i usiłując doprowadzić do niekorzystnego rozporządzania mieniem ustalone osoby, w tym: - w okresie od stycznia 2009 roku do lutego 2009 roku w N., działając wspólnie i w porozumieniu z R. I.

(1)zakupił w celu puszczenia w obieg podrobione banknoty o nominale 100 (sto) (...) w ilości co najmniej 200 (dwieście) sztuk, - w dniu 10 lutego 2009 roku w R. rejonu (...), działając wspólnie i w porozumieniu z R. I.

(1), M. I., R. B.

(1), R. W.

(1), S. B.

(1)puścił w obieg w Kantorze (...) (dwadzieścia) sztuk podrobionych banknotów o nominale 100 (sto) (...) i tym samym doprowadził wymienioną do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 8.700 złotych przez wprowadzenie w błąd kasjerki B. G. co do ich autentyczności, - w dniu 10 lutego 2009 roku w R. rejonu (...), działając wspólnie i w porozumieniu z R. I.

(1), M. I., R. B.

(1), R. W.

(1), S. B.

(1)usiłował puścić w obieg w Kantorze (...) (dwadzieścia pięć) sztuk podrobionych banknotów o nominale 100 (sto) (...) i tym samym doprowadzić wymienioną do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 10.875 złotych przez wprowadzenie w błąd kasjerki B. G. co do ich autentyczności, lecz zamierzonego celu nie osiągnął na skutek wykrycia elementów świadczących o podrobieniu banknotów, - w dniu 10 lutego 2009 roku w Z., działając wspólnie i w porozumieniu z R. I.

(1), M. I., R. B.

(1), R. W.

(1), S. B.

(1)usiłował puścić w obieg w Kantorze (...) (trzynaście) sztuk podrobionych banknotów o nominale 100 (sto) (...) i tym samym doprowadzić wymienionego do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 5.700 złotych przez wprowadzenie w błąd kasjera J. H. co do ich autentyczności, lecz zamierzonego celu nie osiągnął na skutek wykrycia elementów świadczących o podrobieniu banknotów, - w dniu 12 lutego 2009 roku w J. rejonu (...), działając wspólnie i w porozumieniu z R. I.

(1), M. I., R. B.

(1), R. W.

(1), S. B.

(1)usiłował puścić w obieg w Kantorze (...) (czternaście) sztuk podrobionych banknotów o nominale 100 (sto) (...) i tym samym doprowadzić wymienioną do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 6.342 złotych przez wprowadzenie w błąd co do ich autentyczności, lecz zamierzonego celu nie osiągnął na skutek wykrycia elementów świadczących o podrobieniu banknotów, - od co najmniej początku lutego 2009 roku do dnia 12 lutego 2009 roku, działając wspólnie i w porozumieniu z R. I.

(1), M. I., R. B.

(1), R. W.

(1), S. B.

(1)przechowywał w różnych miejscowościach rejonu (...) i (...) w skrytce lodówki turystycznej znajdującej się w samochodzie osobowym własności A. B.

(1)marki V. (...) o numerze rejestracyjnym (...), którym się poruszali 37 (trzydzieści siedem) sztuk podrobionych banknotów o nominale 100 (sto) (...) w celu puszczenia w obieg, tj. popełnienia czynu z art. 310 § 2 kk w zbiegu z art. 286 § 1 kk i art. 13 § 1 kk w zw. z art. 310 § 2 kk w zbiegu z art. 286 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 12 kk w zw. z art. 65 § 1 kk i za to na podstawie art. 11 § 3 kk w zw. z art. 310 § 2 kk wymierzył mu karę 2 (dwóch) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności, a na podstawie art. 33 § 2 kk wymierzył mu grzywnę w wysokości 100 (stu) stawek dziennych grzywny, przy przyjęciu jednej stawki dziennej w kwocie 10 (dziesięciu) złotych; XXXV. uznał za winnego tego, że w okresie od dnia 12 sierpnia 2009 roku do dnia 2 września 2009 roku na terenie Republiki Włoskiej, działając w ramach opisanej w punkcie XXXIII zorganizowanej grupy przestępczej, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, pomógł R. I.

(1), R. B.

(1), R. W.

(1)i T. K.

(1)puścić w obieg podrobione banknoty (...) o nominałach 100 (sto) i 50 (pięćdziesiąt) w ten sposób, że odebrał je we wskazanym przez R. I.

(1)miejscu w N., a następnie przekazał T. K.

(1)celem ukrycia w samochodzie marki A. (...) o numerze rejestracyjnym (...) oraz przewiezienia do Polski, gdzie doszło do przekazania innym ustalonym osobom, w tym: - w dniu 14 sierpnia 2009 roku we W. – 200 (dwieście) sztuk podrobionych banknotów (...) o nominale 100 (sto), - w dniu 2 września 2009 roku we W. – 969 (dziewięćset sześćdziesiąt dziewięć) sztuk podrobionych banknotów (...) o nominale 100 (sto) oraz 20 (dwadzieścia) sztuk podrobionych banknotów (...) o nominale 50 (pięćdziesiąt), tj. popełnienia czynu z art. 310 § 2 kk w zw. z art. 12 kk w zw. z art. 65 § 1 kk i za to na podstawie art. 310 § 2 kk wymierzył mu karę 2 (dwóch) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności, a na podstawie art. 33 § 2 kk wymierzył mu grzywnę w wysokości 100 (stu) stawek dziennych grzywny, przy przyjęciu jednej stawki dziennej w kwocie 10 (dziesięciu) złotych; XLVII. na podstawie art. 85, 86 §

§ 1

kk wymierzył mu jako kary łączne: - 3 lata i 6 miesięcy pozbawienia wolności z zaliczeniem tymczasowego od aresztowania od 12.02.2009 r. do 25.

2009 r. oraz od 7.10.2009 r. do 1.04.2010 r. - 150 stawek dziennych grzywny po 10 zł. każda;
co do osk. S. B.

(1)w ten sposób, że: XXXVI. uznał za winnego tego, że w okresie od co najmniej początku lutego 2009 roku do dnia 12 lutego 2009 roku brał udział w działającej od co najmniej początku 2005 roku do dnia 2 września 2009 roku na terenie Republiki Włoskiej, Polski i innych krajów Unii Europejskiej, kierowanej przez R. I.

(1)zorganizowanej grupie przestępczej, w której brali udział: M. I., A. B.

(1), R. B.

(1), R. W.

(1), T. K.

(1), S. G.

(1), J. B.

(1), M. B.

(1), W. K. oraz inne osoby, mającej na celu popełnianie przestępstw przeciwko obrotowi pieniędzmi i papierami wartościowymi, polegających przede wszystkim na podrabianiu pieniędzy obcych w postaci banknotów (...), ich przechowywaniu oraz puszczaniu w obieg na terenie krajów Unii Europejskiej, tj. popełnienia czynu z art. 258 § 1 kk i za to na podstawie tego przepisu wymierzył mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności; XXXVII. uznał za winnego tego, że w okresie od co najmniej początku lutego 2009 roku do dnia 12 lutego 2009 roku na terenie województwa (...), działając w ramach opisanej w punkcie XXXVI części dyspozytywnej wyroku zorganizowanej grupy przestępczej, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, puścił w obieg i usiłował puścić w obieg podrobione banknoty (...), doprowadzając i usiłując doprowadzić do niekorzystnego rozporządzania mieniem ustalone osoby, w tym: - w dniu 10 lutego 2009 roku w R. rejonu (...), działając wspólnie i w porozumieniu z R. I.

(1), M. I., R. B.

(1), R. W.

(1), M. I., R. B.

(1), R. W.

(1), M. I., R. B.

(1), R. W.

(1), M. I., R. B.

(1), R. W.

(1), M. I., R. B.

(1), R. W.

(1), W. K. przechowywał w różnych miejscowościach rejonu (...) i (...) w skrytce lodówki turystycznej znajdującej się w samochodzie osobowym własności A. B.

§ 1

kk wymierzył temu oskarżonemu karę łączną w rozmiarze 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności z zaliczeniem na jej poczet tymczasowego aresztowania od 12.02.2009 r. do 3.07.2009 r. 10. co do osk.S. G.

(1)w ten sposób, że: XXXVIII. uznał za winnego tego, że w okresie od co najmniej początku lutego 2009 roku do dnia 17 marca 2009 roku brał udział w działającej od co najmniej początku 2005 roku do dnia 2 września 2009 roku na terenie Republiki Włoskiej, Polski i innych krajów Unii Europejskiej, kierowanej przez R. I.

(1)zorganizowanej grupie przestępczej, w której brali udział: M. I., A. B.

(1), R. B.

(1), R. W.

(1), T. K.

(1), J. B.

(1), M. B.

(1), W. K., S. B.

(1)i inne osoby, mającej na celu popełnianie przestępstw przeciwko obrotowi pieniędzmi i papierami wartościowymi, polegających przede wszystkim na podrabianiu pieniędzy obcych w postaci banknotów (...), ich przechowywaniu oraz puszczaniu w obieg na terenie krajów Unii Europejskiej, tj. popełnienia czynu z art. 258 § 1 kk i za to na podstawie tego przepisu wymierzył mu karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności; XXXIX. uznał za winnego tego, że w okresie od dnia 4 lutego 2009 roku do dnia 17 marca 2009 roku na terenie województwa (...) i (...), działając w ramach opisanej w punkcie XXXVIII części dyspozytywnej wyroku zorganizowanej grupy przestępczej, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej: - w dniu 4 lutego 2009 roku w bliżej nieustalonym miejscu na terenie województwa (...) puścił w obieg - 1 (jeden) podrobiony banknot (...) o nominale 100 (sto) oraz 1 (jeden) podrobiony banknot (...) o nominale 50 (pięćdziesiąt), przekazując je nieodpłatnie ustalonym osobom, celem zachęcenia odbiorców do przeprowadzenia w przyszłości transakcji nabycia większej ilości fałszywych banknotów (...) za cenę od 25 do 35 % wartości nominalnej podrobionych banknotów, - w dniu 17 marca 2009 roku w D. pomógł R. B.

(1)do zbycia 87 (osiemdziesiąt siedem) sztuk podrobionych banknotów (...) o nominale 100 (sto) za cenę 3050 (trzy tysiące pięćdziesiąt pięć) (...), w ten sposób, że przyjął zamówienie na określoną ilość podrobionych banknotów (...), skontaktował ustalonych odbiorców ze zbywającym R. B.

(1), ustalił czas i miejsce transakcji oraz cenę nabycia fałszywych banknotów, tj. popełnienia czynu z art. 310 § 2 kk w związku z art. 12 kk w związku z art. 65 § 1 kk i za to na podstawie art. 310 § 2 k.k. wymierza mu karę 3 (trzech) lat pozbawienia wolności, a na podstawie art. 33 § 2 kk wymierzył mu grzywnę w wysokości 100 (stu) stawek dziennych przy przyjęciu jednej stawki dziennej w kwocie 100 (stu) złotych; XL. uznał za winnego tego, że w dniu 4 lutego 2009 roku na terenie województwa (...), działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził ustalone dwie osoby do niekorzystnego rozporządzenia mieniem Komendy Głównej Policji w kwocie 7.000 (siedem tysięcy) złotych, za pomocą wprowadzenia w błąd co do rodzaju i jakości oferowanego towaru o wadze 1 (jeden) kilogram, poprzez zapewnienie kupujących, że stanowi on amfetaminę o bardzo dobrej jakości, podczas gdy sprzedany produkt nie stanowił wskazanej substancji psychotropowej według ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. Nr 179 poz. 1485 z późn. zm.), to jest popełnienia czynu z art. 286 § 1 kk i za to na podstawie tego przepisu wymierzył mu karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności, a na podstawie art. 33 § 2 kk wymierzył mu grzywnę w wysokości 100 (stu) stawek dziennych, przy przyjęciu jednej stawki dziennej w kwocie 100 (stu) złotych; L. na podstawie art. 46 § 1 kk orzekł wobec tego oskarżonego obowiązek naprawienia szkody przez zapłatę na rzecz Komendy Głównej Policji 7.000 zł. XLVII. na podstawie art. 85, 86 §

§ 1

kk wymierzył temu oskarżonemu jako kary łączne: - 5 lat pozbawienia wolności z zaliczeniem tymczasowego aresztowania od 19.XI.2009 r. do 18.11.2011 r. 11. co do osk. I. I.

(1)w ten sposób, że: XLI. uniewinnił ją od popełnienia czynu opisanego w punkcie XLI tj. od czynu zakwalifikowanego jako udział w grupie przestępczej w rozumieniu art. 258 § 1 kk; XLII. uznał ją za winną tego, że w okresie od sierpnia 2005 roku do sierpnia 2006 roku przez okres obejmujący łącznie 6 (sześć) miesięcy w miejscowości I. na terenie Republiki Włoskiej, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wielokrotnie przechowywała w miejscu swojego zamieszkania przekazane jej przez R. I.

(1)podrobione pieniądze obce w postaci banknotów (...), o nominałach 100 (sto) i 50 (pięćdziesiąt) w bliżej nie określonej ilości o nieustalonej wartości nominalnej, tj. popełnienia czynu z art. 310 § 2 kk w zw. z art. 12 kk i za to na podstawie art. 310 § 2 kk wymierza jej karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności, której wykonanie na podstawie art. 69 § 1 kk i art. 70 § 1 pkt 1 kk warunkowo zawiesił na okres próby 3 (trzech) lat; 12. co do osk. T. I.

(1)w ten sposób, że: XLIII. uniewinnił ją od popełnienia czynu zarzuconego w XLIII części wstępnej wyroku tj. od udziału w zorganizowanej grupie przestępczej w rozumieniu art. 258 § 1 kk; XLIV. uznał za winną tego, że w okresie od początku 2005 roku do grudnia 2006 roku przez okres obejmujący łącznie co najmniej 18 (osiemnaście) miesięcy w miejscowości I. na terenie Republiki Włoskiej, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wielokrotnie przechowywała w miejscu swojego zamieszkania przekazane jej przez R. I.

(1)podrobione pieniądze obce w postaci banknotów (...), o nominałach 100 (sto) i 50 (pięćdziesiąt) w bliżej nie określonej ilości o nieustalonej wartości nominalnej, tj. popełnienia czynu z art. 310 § 2 kk w zw. z art. 12 kk i za to na podstawie art. 310 § 2 kk wymierzył jej karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności, której wykonanie na podstawie art. 69 § 1 kk i art. 70 § 1 pkt 1 kk warunkowo zawiesił na okres próby 3 (trzech) lat; 13. co do osk. M. B.

(1)w ten sposób, że: XLIV. uznał za winnego tego, że w okresie od co najmniej połowy marca 2006 roku do końca czerwca 2006 roku brał udział w działającej od co najmniej początku 2005 roku do dnia 2 września 2009 roku na terenie Republiki Włoskiej, Polski i innych krajów Unii Europejskiej, kierowanej przez R. I.

(1)zorganizowanej grupie przestępczej, w której brali udział: M. I., A. B.

(1), R. B.

(1), R. W.

(1), T. K.

(1), S. G.

(1), J. B.

(1), W. K., S. B.

(1)oraz inne osoby, mającej na celu popełnianie przestępstw przeciwko obrotowi pieniędzmi i papierami wartościowymi, polegających przede wszystkim na podrabianiu pieniędzy obcych w postaci banknotów (...), ich przechowywaniu oraz puszczaniu w obieg na terenie krajów Unii Europejskiej, tj. popełnienia czynu z art. 258 § 1 kk i za to na podstawie tego przepisu wymierzył mu karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności; XLVI. uznał za winnego tego, że w okresie od co najmniej połowy marca 2006 roku do końca czerwca 2006 roku na terenie Republiki Włoskiej i innych krajów Unii Europejskiej, działając w ramach opisanej w punkcie XLV części dyspozytywnej wyroku zorganizowanej grupy przestępczej, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, czyniąc sobie z popełnienia przestępstwa stałe źródło dochodu, działając pod kierownictwem R. I.

(1)i M. I. przyjął, a następnie wprowadzając w błąd co do ich autentyczności doprowadził do niekorzystnego rozporządzania mieniem nieustalone osoby, w ten sposób, że puścił w obieg przekazane mu przez R. I.

§ 1

kk wymierzył temu oskarżonemu jako karę łączną 3 lata i 6 miesięcy pozbawienia wolności z zaliczeniem tymczasowego aresztowania od 22.06.2010 r. do 18.11.2011 r. Wyrokowi tym ponadto: XLIX. na podstawie art. 46 § 1 kk orzeczono wobec oskarżonych R. I.

(1), M. I., S. B.

(1), R. W.

(1), W. K. i R. B.

(1)solidarnie obowiązek naprawienia szkody przez zapłatę na rzecz M. H. 8700 zł. LIII. zwolniono wszystkich oskarżonych od ponoszenia kosztów sądowych, obciążając Skarb Państwa wydatkami poniesionymi w sprawie od chwili wszczęcia postępowania (sygn. akt III K 247/10). Wyrok ten został zaskarżony przez obrońców 12 oskarżonych (z wyłączeniem I. I.

(1)) oraz prokuratora co do wszystkich oskarżonych. 1) Obrońca osk. M. I. zaskarżonemu wyrokowi zarzucił: (k. 3477-3481 T.LVII)

obrazę przepisów postępowania tj. art. 171 § 6 kpk, polegającą na bezzasadnym uchyleniu pytań osk. M. I. do świadka incognito N. 4, mimo, że były one istotne dla sprawy, a jednocześnie nie miały charakteru ani sugerującego ani nie zmierzały do dekonspiracji tego świadka, zaś obraza ta mogła mieć wpływ na treść kwestionowanego wyroku;
błąd w ustaleniach faktycznych polegający na niezasadnym przyjęciu, ze osk. M. I. działał w zorganizowanej grupie przestępczej, mimo, że z wyjaśnień tego oskarżonego, a także innych oskarżonych w tym R. I.

(1)nie wynika, aby uczestniczył on w jakiejkolwiek zorganizowanej strukturze przestępczej, a zatem materiał dowodowy nie pozwalał na wyciągnięcie takiego wniosku, a nadto na bezpodstawnym przyjęciu, że dopuścił się przestępstw w przypisanych p. VIII do XIII części dyspozytywnej wyroku, bowiem oskarżony ten konsekwentnie przeczył zaś żaden dowód nie potwierdza jego sprawstwa. Wniósł ten apelujący o: 1) uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania; 2) względnie – zmianę tego wyroku i uniewinnienie osk. M. I.. 2) Obrońca osk. R. W.

(1)zaskarżonemu wyrokowi zarzucił: (k. 3482-3494 T. LVII) 1) 1) obrazę przepisów postępowania mogącą mieć wpływ na treść wydanego orzeczenia a to:

a)
a)art. 7 kpk na skutek przekroczenia swobodnej oceny dowodów przechodzącą w dowolną i dokonaną wbrew doświadczeniu życiowemu, sprowadzającą się do bezkrytycznego uznania w całości za wiarygodnych wyjaśnień A. B.

(1)złożonych na etapie postępowania przygotowawczego i zeznań świadka anonimowego nr 4, podczas gdy informacje wynikające z tych osobowych źródeł dowodowych są wzajemnie sprzeczne oraz nadinterpretacji wyjaśnień T. K.

(1)i W. K. odnośnie udziału R. W.

(1)w puszczaniu w obieg fałszywych banknotów (...) we W. i okolicach Z. a tym samym uznanie, iż oskarżony R. W.

(1)dopuścił się popełnienia zarzucanych mu czynów, w sytuacji gdy pozostali oskarżeni nie potwierdzają udziału R. W.

(1)w puszczaniu w obieg fałszywych banknotów (...) i pomimo szeregu wątpliwości mających niewspółmiernie doniosłe znaczenie w procesie, podczas gdy w rzeczywistości materiał dowodowy zebrany w sprawie wyklucza możliwość ustalenia sprawstwa i zawinienia po stronie oskarżonego w zakresie zarzucanych mu czynów w sposób nie budzący wątpliwości; b) art. 424 § 1 pkt. 1 i 2 kpk poprzez ogólnikowe i rażąco uproszczone odwołanie się w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku do osobowych źródeł dowodowych mających świadczyć o popełnieniu przez R. W.

(1)zarzucanych mu czynów, nie dokonanie analizy tychże dowodów w powiązaniu z innymi dowodami przeprowadzonymi w sprawie oraz nie wskazanie dlaczego nie dano wiary dowodom przeciwnym, a także nie wyjaśnienie podstawy prawnej uznania, iż przypisane oskarżonemu w pkt. XXIV i XXV przestępstwa stanowią odrębne czyny, co w konsekwencji uniemożliwia w kontrolę instancyjną w tym zakresie; a w konsekwencji uchybienia wskazanego w pkt. 1a 2) błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia mogący mieć wpływ na jego treść, wyrażający się w przyjęciu, iż ujawniony w toku rozprawy materiał dowodowy, w sposób nie budzący wątpliwości wskazuje na sprawstwo oskarżonego w zakresie czynów przypisanych mu czynów w pkt. XXIII, XXIV i XXXV części rozstrzygającej wyroku, w sytuacji gdy zebrany w niniejszej sprawie materiał dowodowy nie potwierdza powyższych ustaleń faktycznych Sądu. a także z daleko idącej ostrożności procesowej 3) obrazę przepisów prawa materialnego, a to art.12 kk poprzez jego niezastosowanie i tym samym uznanie, że przypisane oskarżonemu w pkt. XXIV i XXV części rozstrzygającej wyroku czyny stanowią odrębne przestępstwa, podczas gdy fakt działania z góry powziętym zamiarem wprowadzania fałszywych banknotów (...) do obrotu oraz krótkie odstępy czasu pomiędzy tymi czynami powinny skutkować uznaniem ich przy zastosowaniu art. 12 kk za jeden czyn zabroniony; 4) rażącą niewspółmierność orzeczonych wobec oskarżonego kar jednostkowych i kary łącznej pozbawienia wolności w stosunku do celów jakie kary te powinny spełniać w zakresie celów prewencji ogólnej i szczególnej, a także w stosunku do ewentualnego udziału oraz roli oskarżonego i czasokresu w jakim miał on mieć miejsce we wprowadzaniu w obieg fałszywych banknotów (...). Wniósł ten apelujący o:

a)uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania,
b)względnie – zmianę tego wyroku przez uznanie, iż czyny przypisane w p. XXIV i XXV stanowią jeden czyn zabroniony w związku z treścią art. 12 kk i stosowne obniżenie kar jednostkowych oraz kary łącznej. 3) Obrońca osk. W. K. zaskarżonemu orzeczeniu zarzucił: (k. 3495-3497) błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia o karach, a wyrażający się w przyjęciu, że za wymierzeniem kar za poszczególne przestępstwa oraz kary łącznej pozbawienia wolności przemawiały okoliczności obciążające i nie uwzględnienie w pełni okoliczności łagodzących, które zważywszy na ich wagę i znaczenie nie tylko w postępowaniu przygotowawczym ale również przed sądem winny skutkować orzeczeniem znacznie łagodniejszych kar cząstkowych oraz łącznej kary pozbawienia wolności. Wniósł w konsekwencji ten apelujący o zmianę zaskarżonego wyroku przez wymierzenie osk. W. (...): - za czyn z p. XXXIII – roku pozbawienia wolności, - za czyn z p. XXXIV – 2 lat pozbawienia wolności, - za czyn z p.XXXV – roku pozbawienia wolności, - kary łącznej – 2 lat pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na 5 lat próby. 4) Obrońca osk. R. I.

(1)zaskarżonemu wyrokowi zarzucił (k.3498-3504 T.LVII) 1) obrazę postępowania, a to:

a)art. 184 § 1 kk w zw. z art. 410 kpk, polegającą na przyznaniu statusu świadka anonimowego osobie nr 4, mimo braku przesłanek uzasadniających nadanie takiego statusu, wobec czego uniemożliwiono oskarżonemu prawo do obrony, wyrażające się w uniemożliwieniu bezpośredniego kontaktu ze świadkiem, zadaniu mu istotnych pytań oraz rzetelnego przesłuchania,
b)art. 184 § 1 kpk w zw. z art. 6 i 410 kpk, polegającą na uzasadnieniu decyzji o uchyleniu pytań oskarżonego oraz obrońcy faktem anonimizacji danych świadka podczas gdy pytania zawarte w treści pisma procesowego z dnia 31.01. 2011 r. nie podlegały uchyleniu, 2) błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku polegający na przyjęciu że:
a)oskarżone I. I.

(1)i T. I.

(1)przechowywały fałszywe banknoty (...), podczas nie można wykluczyć, że przechowywały one prawdziwe banknoty,

b)oskarżeni funkcjonowali w zorganizowanej grupie przestępczej, przy całkowitym pominięciu faktu pokrewieństwa oraz specyfiki więzi rodzinnych łączących oskarżonych,
c)osk. R. I.

(1)brał udział w przywłaszczeniu jakichkolwiek cudzych dokumentów. Powołując się na powyższe zarzuty wniósł apelujmy o zmianę zaskarżonego wyroku przez uniewinnieniem osk. R. I.

(2)od popełnienia czynów przypisanych w p. I, II, V, i VI. 5) Obrońca osk. T. K.

(1)zaskarżonemu wyrokowi zarzucił (k. 3505-3514 T.LVII): I. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, polegający na dowolnym i bezpodstawnym uznaniu sprawstwa i winy oskarżonego w zakresie zarzucanych mu aktem oskarżenia czynów i tak: 1) w zakresie czynów opisanych w pkt. XXX, XXXI i XXXII części orzekającej wyroku – błędne ustalenie, że T. K.

(1)przechowując dla R. I.

(1)kopertę ze sfałszowanymi dokumentami wiedział co ona zawiera, podczas gdy tylko z samego faktu przechowywania zamkniętej koperty nie wynika świadomość oskarżonego co do jej zawartości, a w konsekwencji błędne ustalenie zamiaru popełniania przez T. K.

(1)przestępstw przeciwko wiarygodności dokumentów, 2) w zakresie czynu opisanego w pkt. XXVIII części orzekającej wyroku – błędne ustalenia, że oskarżony T. K.

(1)w okresie od września 2008 roku do dnia 2 września 2009 r. brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej, gdy tymczasem dowody zgromadzone w sprawie, a w szczególności konsekwentne wyjaśnienia T. K.

(1)złożone w postępowaniu przygotowawczym oraz przed sądem w powiązaniu z innymi dowodami, nie uzasadniają takiego ustalenia, a zwłaszcza nie wskazują na to, że oskarżony obejmował świadomością istnienie zorganizowanej grupy przestępczej, 3) w zakresie czynu opisanego w pkt. XXIX części orzekającej wyroku – błędne ustalenie, że oskarżony w dniu 2 września 2009 r. we W. działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami puścił w obieg fałszywe banknoty (...), podczas gdy zgromadzony w sprawie materiał dowodowy oparty w przeważającej części na zeznaniach świadków anonimowych nr 1 i 3 oraz wyjaśnień współoskarżonych A. B. i W. (...) nie daje podstaw do tak jednoznacznie poczynionych ustaleń, albowiem obecność T. K.

(1)tego dnia w okolicach centrum handlowego związana była nie z udziałem w zorganizowanej grupie przestępczej, tylko z wyświadczeniem przysługi swemu kuzynowi R. I.

(1)polegającej na zawiezieniu go do W.. II. rażącą niewspółmierność wymierzonych oskarżonemu kar pozbawienia wolności tak za poszczególne czyny, jak i kary łącznej – polegającą na orzeczeniu kar rażąco surowych i społecznie niesprawiedliwych w świetle wysokości kar orzeczonych wobec współsprawców, których rola w zorganizowanej grupie była niekwestionowana i którzy to skazani zostali na podobne kary pozbawienia wolności, pomimo tego, że czasokres działalności T. K.

(1)był najkrótszym czasokresem w porównaniu do pozostałych praz tego, że waga zarzucanych oskarżonemu przestępstw była mniejsza niż innych współoskarżonych. Wniósł ten apelujący w konsekwencji o: 1) zmianę zaskarżonego wyroku przez:

a)uniewinnienie T. K. od popełnienia czynów przypisanych w p. XXVIII, XXX, XXXI i XXXII,
b)uznanie, że czyn z p. XXIX polegał na puszczeniu w dniu 14.08.2009 r. we W. 200 sztuk banknotów (...) o nominale 100 za 6000 (...) i wymierzenie za to na podstawie art. 310 § 2 kk łagodniejszej kary w porównaniu do kary orzeczonej w zaskarżonym wyroku, 2) względnie uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania, 3) w razie niepodzieleni zarzutów i wniosków w/w – o zmianę zaskarżonego wyroku przez złagodzenie osk . T . K. kar wymierzonych za poszczególne przypisane przestępstwa a także orzeczenie kary łącznej przy zastosowaniu zasady pełnej absorpcji. 6. Obrończyni osk. R. B.

(1)zaskarżonemu wyrokowi zrzuciła: (k. 3518-3520 T. LVII): 1) błąd w ustaleniach faktycznych, który miał wpływ na treść orzeczenia, a co za tym idzie – nieprawidłowe zastosowanie wobec oskarżonego przepisów art. 310 § 2 kk w zbiegu z art. 286 § 1 kk i art. 13 § 1 kk w zw. z art. 65 kk, polegający na przyjęciu, że oskarżony w czasie opisanym w akcie oskarżenia uczestniczył w zorganizowanej grupie przestępczej, mającej na celu popełnienie przestępstw przeciwko obrotowi pieniędzmi, polegających przede wszystkim na podrobieniu, przechowywaniu i puszczeniu ich w obieg oraz przyjęciu, że R. B. w lutym 2009 r. puścił i usiłował puścić w obieg podrobione banknoty (...), 2) obrazę prawa materialnego, będącego konsekwencją przypisania oskarżonemu przestępstwo opisanych w wyroku, 3) rażącą niewspółmierność kary orzeczonej w p. XXII. Powołując się na powyższe zarzuty wniosła ta apelująca o: a) zmianę zaskarżonego wyroku przez: - uniewinnienie osk . R . B. od popełnienia przestępstw opisanych w p. XX i XXI, - złagodzenie kary pozbawienia wolności za czyn z p. XXII, b) względnie – uchylenie tego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I Instancji do ponownego rozpoznania. 7. Obrońca osk. S. B.

(1)zaskarżonemu wyrokowi zarzucił: (k. 3515 – 3517 T. LVII) cyt: błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, polegający na przypisaniu temu oskarżonemu udziału w grupie przestępczej gdy tymczasem oskarżony ten - jak to wynika z materiału zgromadzonego w sprawie do R. udał się w celach turystycznych, a nadto polegający na przyjęciu za prawdziwe twierdzeń pracowników kantorów o usiłowaniu jak i wymianie przez tego oskarżonego banknotów (...) na polskie złote, przechowywaniu w skrytce podrobionych banknotów, które to okoliczności nie znalazły potwierdzenia w materiale dowodowym. Powołując się na tak sformułowany zarzut wniósł ten apelujący o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie osk. S. B.

(1)od popełnienia zarzucanych mu przestępstw. 8. Obrońca osk. A. B.

(1)zaskarżonemu wyrokowi zarzucił: I. obrazę przepisu prawa materialnego, a mianowicie art. 310 § 1 kk polegającą na błędnym przyjęciu, że oskarżona podrobiła nie ustaloną ilość banknotów (...) o nominałach 100 i 50 uzyskanych od R. I.

(1)w ten sposób, że na pomocą technik malarskich ulepszyła na podrobionych już bankomatach (...) cechy mające świadczyć o ich autentyczności, podczas gdy zachowania oskarżonej nie wypełniło znamion strony przedmiotowej przestępstwa stypizowanego w art. 310 § 1 kk, bowiem podrabianie to wytwarzanie nowego przedmiotu, mającego wygląd autentycznego pieniądza, więc gdyby nawet przyjąć, że oskarżona faktycznie ulepszyła już podrobione banknoty, to nie może ona odpowiadać za popełnienie przestępstwa z art. 310 § 1 kk, gdyż ustawodawca takiej sytuacji, tj. ulepszania już podrobionych banknotów, nie przewidział, co ostatecznie powinno skutkować uniewinnieniem oskarżonej od popełnienia czynów opisanych w p. XV i XVI; II. obrazę przepisów postępowania, która mogła mieć wpływ na treść orzeczenia, a to: 1. art. 7 kpk w zw. z art. 410 kpk, polegającą na nieuwzględnieniu całokształtu okoliczności sprawy oraz przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów, poprzez powołanie się na zeznania funkcjonariusza S. M.

(1), pomimo, że nie udzielił on odpowiedzi na zadane mu przez A. B.

(1)pytanie, a nie udzielenie odpowiedzi spowodowane było tym, że Sąd zażądał od oskarżonej wyjaśnienia do czego dokładnie odnosi się jej pytanie, a po jej wyjaśnieniu Sąd zezwolił na zadanie pytania innemu oskarżonemu, umożliwiając tym samym udzielenie przez funkcjonariusza odpowiedzi na wcześniej zadane mu przez A. B.

(1)pytanie, które dotyczyło kwestii niezwykle istotnej tj. wpływania przez funkcjonariuszy na treść składanych przez A. B.

(1)w prokuraturze wyjaśnień;

art. 6 kpk w zw. z art. 410 kpk w zw. z art. 424 kpk poprzez wykorzystanie w niniejszej sprawie dowodów nieznanych w sprawie i brak doręczenia obrońcy bez podstawy prawnej kompletnego uzasadnienia wyroku z utajnieniem jego istotnych części, co w znacznym stopniu ogranicza oskarżonej prawo do obrony i pozbawia ją prawa do rzetelnego, jawnego i sprawiedliwego procesu, podczas gdy Sąd Najwyższy stanął na stanowisku, że niedopuszczalne jest wykorzystywanie w postępowaniu karnym jakichkolwiek dowodów nieznanych stronom tego postępowania, obrońcom i pełnomocnikom, nawet jeśli nie stanowiły one podstawy ustaleń faktycznych, oraz, że polska procedura karna nie dopuszcza możliwości odmówienia stronom, obrońcom lub pełnomocnikom dostępu do części, ani tym bardziej całości uzasadnienia wyroku; III. błąd w ustaleniach faktycznych, przyjętych za podstawę orzeczenia, mający wpływ na jego treść a polegający na:
przyjęciu, że oskarżona brała udział w zorganizowanej grupie przestępczej mającej na celu popełnianie przestępstw przeciwko obrotowi pieniędzmi i papierami wartościowymi, podczas gdy do zaistnienia przestępstwa stypizowanego w art. 258 § 1 kk niezbędnym jest co najmniej aby sprawca miał świadomość istnienia grupy, akceptował jej cele i co najmniej godził się na ich przestępczą realizację, a A. B.

(1)nigdy nie zgodziła się na jakiekolwiek przestępne działania, co więcej była do nich brutalnie zmuszana przez R. I.

(1), o czym wyjaśniała ona sama oraz oskarżona I. I.

(1)oraz świadek anonimowy nr 4;

przyjęciu, iż zarzucane oskarżonej czyny opisane w pkt. CV i XVII części dyspozytywnej wyroku polegające m. in. na „ulepszaniu” na terenie Republiki Włoskiej za pomocą technik malarskich cech mających świadczyć o autentyczności już podrobionych banknotów (...) o nominałach 100 9sto) i 50 (pięćdziesiąt) a następnie na wpuszczaniu ich w obieg, stanowią dwa odrębne przestępstwa pozostające ze sobą w zbiegu realnym tj. art. 310 § 1 w zw. z art. 12 kk w zw. z art. 65 § 1 kk i art. 310 § 2 w zbiegu z art. 65 § 1 kk i art. 310 § 2 w zbiegu z art. 286 § 1 kk i w zw. z art. 11 § 2 w zw. z art. 12 kk, podczas gdy z okoliczności podmiotowych a zarazem przedmiotowych jednoznacznie wynika, iż zarzucane oskarżonej czyny pozostają ze sobą w zbiegu pozornym wiec przyjąć należało wyłącznie za podstawę wymiaru karnym za zbiegające się przestępstwa z art. 310 § 1 kk w zw. z art. 12 kk w zw. z art. 65 § 1 kk;
przyjęciu, iż odbieranie przez oskarżoną w wyznaczonym miejscu i czasie (co najmniej 4 krotnie) zamówionych przez R. I.

(1)podrobionych banknotów (...), a następnie przekazanie ich wyżej wymienionemu celem ich puszczenia w obieg, pozwala na przypisanie oskarżonej czynu wypełniającego znamiona przestępstwa z art. 310 § 2 kk w zw. z art. 12 kk w zw. z art. 65 § 1 kk podczas gdy z okoliczności podmiotowych a zarazem przedmiotowych jednoznaczni e wynika, iż oskarżona działała co najwyżej w zjawiskowej formie pomocnictwa do przestępstwa opisanego w pkt. XVIII części dyspozytywnej wyroku z powodu faktu, iż była ona zastraszona oraz zmuszona przez R. I.

(1)do opisanego zachowania, toteż nie mogła traktować podejmowanych przez siebie zachowań jako własnych, co skutkuje możliwością przyjęcia kwalifikacji z art., 310 § 2 kk w zw. z art. 12 kk w zw. z art. 18 § 3 kk w zw. z art. 65 § 1 kk; 4. błędnym przyjęciu, że oskarżona A. B.

(1)uczyniła sobie z popełnienia przestępstwa stałe źródło dochodu podczas gdy wszelkie pieniądze, jakie R. I.

(1)uzyskiwał z puszczenia do obiegu fałszywych banknotów – gdzieś wysyłał – oskarżona nie otrzymywała żadnej zapłaty w jakiejkolwiek formie – co więcej oskarżona żyła w ubóstwie, przeciwko niej toczyło się kilka postępowań komorniczych, które zostały umorzone wobec bezskuteczności egzekucji, a ona sama otrzymywała od Ośrodka Pomocy (...) świadczenie rodzinne oraz świadczenie na córkę, co potwierdza, że brakowało jej środków do życia, zatem twierdzenia, że jej stałym źródłem dochodu było popełnianie przestępstw jest nielogiczne, co z kolei potwierdza stanowisko Sądu I instancji, który w uzasadnieniu wyroku wskazał, iż odstąpił od orzeczenia wobec oskarżonej środka karnego na podstawie art. 45 § 1 kk bowiem nie zdołał on ustalić w świetle przeprowadzonego postępowania dowodowego wysokości korzyści majątkowej osiągniętej przez A. B.

(1). IV. rażącą niewspółmierność orzeczonych kar jednostkowych oraz kary łącznej pozbawienia wolności oraz grzywny przy zastosowaniu wadliwych kryteriów ich wymiaru bez należytego uwzględnienia okoliczności łagodzących. V. obrazę § 19 p. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie przez zasądzenie obrońcy kosztów nieopłaconej obrony udzielonej oskarżonej z urzędu wg. stawek minimalnych, chociaż rodzaj sprawy uzasadniał przyznanie tych kosztów w wysokości 150 % stawki minimalnej. Powołując się na powyższe zarzuty wniósł apelujący obrońca o: 1) zmianę zaskarżonego co do osk. A. B.

(1)przez:

a)uniewinnienie jej od popełnienia czynów przypisanych w p. XIV i XVI części wstępnej,
b)uniewinnienie tej oskarżonej od popełnienia czynu zarzucanego w p. XV części wstępnej,
c)przyjęcie, że czyn opisany w p. XVII stanowi wypadek mniejszej wagi;
d)alternatywnie –na wypadek nieuwzględnienia wniosków w/w – przyjęcie, że czyny zarzucone tej oskarżonej w p. XV i XVII pozostają ze sobą w zbiegu pozornym, a w konsekwencji ustalenie, że podstawą wymiaru kary za te zbiegające się przestępstwa winien być art. 310 § 1 kk w zw. z art. 12 kk w zw. z art. 65 § 1 kk oraz przy przyjęciu, ze czyn ten stanowi wypadek mniejszej wagi skazanie oskarżonej z zastosowaniem instytucji nadzwyczajnego złagodzenia kary;
e)przyjęcie odnośnie czynu opisanego w p.XVIII, że działała oskarżona co najwyżej w zjawiskowej formie pomocnictwa do tego przestępstwa i zakwalifikowanie tego czynu jako wyczerpującego znamiona art. 310 § 2 kk w zw. z art. 12 kk w zw. z art. 18 § 3 kk w zw. z art. 65 kk
f)wymierzenie tej oskarżonej za czyn z p. XIX części wstępnej a także za pozostałe czyny kar znaczenie łagodniejszych, a w konsekwencji orzeczenie łagodniejszej kary łącznej;
g)podwyższenie obrońcy wynagrodzenia za obronę udzieloną z urzędu do wysokości 150 % stawki minimalnej; 2) względnie – uchylenie wyroku co do osk. A. B.

(1)i przekazanie Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania. 9. Obrońca osk. J. B.

(1)zaskarżonemu wyrokowi zrzucił:

obrazę przepisów postępowania, mających wpływ na treść orzeczenia tj. naruszenie art. 6 kpk w zw.z art. 170 kpk poprzez nieuprawnione rozszerzenie katalogu zamkniętego podstaw prawnych oddalenia wniosku dowodowego, co doprowadziło do oddalenia wniosku dowodowego oskarżonego dotyczącego opinii z zakresu badania porównawczego pisma, a dalej naruszenia prawa do obrony oskarżonego wyrażonego w prawie inicjatywy dowodowej, przy czym powyższy wniosek oskarżonego dotyczyły zasadniczych dla ustalenia sprawstwa okoliczności.
obrazę przepisów postępowania, mających wpływ na treść orzeczenia tj. naruszenie art. 6 kpk w zw. z 171 § 2 kpk poprzez nieuprawnione uniemożliwienie zadawania pytań świadkowi anonimowemu numer 4, co doprowadziło do naruszenia prawa oskarżonego do obrony przez niemożność zweryfikowania wiarygodności przesłuchiwanego świadka.
odnośnie punktu XXVII wyroku – obrazę przepisów postępowania, która mogła mieć wpływ na treść wyroku, a to: art. 7 kpk oraz art. 410 kpk poprzez – będące wynikiem nieuwzględnienia zasad prawidłowego rozumowania oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego – przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów oraz niedostrzeżenie przy wyrokowaniu całokształtu okoliczności ujawnionych w toku rozprawy głównej, skutkujące szeregiem nieprawidłowych stwierdzeń oraz ocen, w szczególności zaś tego, że oskarżony J. B.

(1)brał udział w procederze „ulepszania” falsyfikatów banknotów (...), 4. odnośnie ;punktu XXVII wyroku – nawet przy uznaniu, że oskarżony J. B.

(1)brał udział w procederze „ulepszania” falsyfikatów banknotów (...) – obrazę prawa materialnego poprzez błędną wykładnię strony przedmiotowej przestępstwa z art. 310 § 1 kk wyrażającą się w stwierdzeniu, że ulepszenie falsyfikatu banknotu, który już wcześniej został wytworzony, wyczerpuje znamię podrabiania wskazane w tym przepisie.

odnośnie pkt. XXVI wyroku – obrazę przepisów prawa materialnego, a to art. 258 § 1 kk w szczególności na niedostrzeżeni różnicy pomiędzy współsprawczym popełnieniem czynu zabronionego, a jego popełnieniem w ramach grupy charakteryzującej się cechami wskazującymi na niezbędne minimum jej organizacji w rozumieniu art. 258 § 1 kk. Powołując się na w/w zarzuty wniósł apelujący obrońca:
o zmianę zaskarżonego wyroku przez uniewinnienie osk. J. B.

(1)od dokonania czynów opisanych w p. XXVI i XXVII wyroku;

względnie – o uchylenie tego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania.
Obrończyni osk. S. G.

(1)zaskarżonemu wyrokowi zarzuciła: 1. błąd w ustaleniach faktycznych, który miał wpływ na treść wydanego orzeczenia a co za tym idzie nieprawidłowe zastosowanie wobec oskarżonego przepisów art. 310 § 2 kk w zbiegu z art. 286 § 1 kk i art. 13 § 1 kk w zw. z art. 65 kk – polegający na przyjęciu, iż oskarżony w czasie opisanym w akcie oskarżenia uczestniczył w zorganizowanej grupie przestępczej, mającej na celu popełnianie przestępstw przeciwko obrotowi pieniędzmi, polegających przede wszystkim na podrabianiu, przechowywaniu i puszczaniu ich w obieg: oraz przyjęciu, iż S. G.

(1)w lutym 2009 roku działając w ramach opisanej w punkcie XXI części dyspozytywnej wyroku, puścił i usiłował puścić w obieg podrobione banknoty (...)

jak również błąd w ustaleniach faktycznych, który miał wpływ na treść wydanego orzeczenia a co za tym idzie nieprawidłowe zastosowanie wobec oskarżonego przepisów art. 286 § 1 kk – polegający na przyjęciu, iż oskarżony w czasie opisanym w akcie, doprowadził ustalone dwie osoby do niekorzystnego rozporządzenia mieniem Komendy Głównej Policji w kwocie 7000 (siedem tysięcy złotych), za pomocą wprowadzenia w błąd co do rodzaju i jakości oferowanego towaru o wadze 1 (jeden) kilogram, poprzez zapewnienie kupujących, że stanowi on amfetaminę o bardzo dobrej jakości, podczas gdy sprzedany produkt nie stanowił wskazanej substancji psychotropowej według ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U Nr 179 poz. 1485 z późn. zm.)
co w rezultacie skutkowało naruszeniem przepisów prawa materialnego - wyżej wymienionych przepisów kk przez przyjęcie sprawstwa i winy oskarżonego S. G.

(1),

rażącą niewspółmierność wymierzonej kary oskarżonemu stanisławowi G. w wysokości 5 lat pozbawienia wolności, podczas gdy dla osiągnięcia celów kary wystarczy jej znacznie niższy wymiar, tym bardziej że nie istnieje niebezpieczeństwo powrotu do przestępstwa oskarżonego,
naruszenie przepisów postępowania przez nie zastosowanie się do przepisu 410 kpk a to oddalenie wniosków dowodowych zgłoszonych na rozprawie przez G., w postaci przesłuchania świadków bezpośrednio uczestniczących w zdarzeniu opisanym w pkt.XL części dyspozytywnej wyroku i innych posiadających wiedzę na temat opisanych wyżej okoliczności. Przeprowadzenie dowodów tych miało istotny wpływ na ocenę postępowania oskarżonego a co za tym idzie na treść orzeczenia. Wniosła ta apelująca: a) o zmianę zaskarżonego wyroku przez: - uniewinnienie osk. S. G. od popełnienia przypisanych mu przestępstw; - względnie – z tzw. ostrożności procesowej – znaczne złagodzenie kar wymierzonych temu oskarżonemu; b) lub – uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania.
Obrońca osk. M. B.

(1)zaskarżonemu wyrokowi zarzucił: 1. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego wyroku polegający na przyjęciu, że: - oskarżony M. B.

(1)w okresie od co najmniej polowy marca 2006 r. do końca czerwca 2006 r. brał udział w działającej od co najmniej początku 2005 r. do dnia 2 września 2009 r. na terenie Republiki Włoskiej, Polski i innych krajów Unii Europejskiej, kierowanej przez R. I.

(1)zorganizowanej grupie przestępczej, w której brali udział M. I., A. B.

(1), R. B.

(1), R. W.

(1), T. K.

(1), S. G.

(1), J. B.

(1), W. K., S. B.

(1)w okresie od co najmniej połowy marca 2006 r. do końca czerwca 2006 r. na terenie Republiki Włoskiej i innych krajów Unii Europejskiej działając w ramach opisanej w pkt. XLV części dyspozytywnej wyroku zorganizowanej grupy przestępczej kierowanej przez R. I.

(1)zajmował się puszczaniem w obieg fałszowanych banknotów (...) o nominałach 100 i 50 (...).

naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na treść zaskarżonego wyroku, a konkretnie - art. 6 kpk, art. 2 § 2 kpk, art. 184 § 3 kpk, art. 92 kpk, art. 410 kpk, § 10 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 czerwca 200 3 r. (Dz. U. 108, poz. 24) w sprawie postępowania o zachowanie w tajemnicy okoliczności umożliwiających ujawnienie tożsamości świadka oraz sposobu postępowania z protokołami z zeznań tego świadka na skutek uchylenia zadanych przez obrońcę oskarżonego w piśmie z 28 kwietnia 2011 r. pytań oskarżonego od świadka anonimowego nr 4 jako mogących doprowadzić do ujawnienia jego tożsamości podczas gdy zgodnie z przepisami dotyczącymi przesłuchania świadka anonimowego oraz zasadami procesu karnego Sąd I instancji winien był zadać świadkowi wszystkie sformułowane przez oskarżonego pytania i ewentualnie utajnić tą część protokołu, w której świadek udzielił odpowiedzi mogących narazić na ujawnienie tożsamości świadka, przez co Sąd orzekał w oparciu o niekompletny materiał dowodowy, a podstawą rozstrzygnięcia nie są prawdziwe ustalenia faktyczne, - art. 171 § 2 kpk oraz art. 370 § 1 kpk poprzez uniemożliwienie oskarżonemu i jego obrońcy zadawania pytań dodatkowych świadkowi anonimowemu nr 4 po udzieleniu przez niego odpowiedzi na pytania sformułowane na piśmie przed terminem rozprawy, na której został on przesłuchany przez Sąd. Wniósł ten apelujący: 1) o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie osk . M . B. od przypisanych mu przypisanych mu przestępstw; 2) względnie – o uchylenie tego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I Instancji do ponownego rozpoznania.
Obrońca osk. T. I.

(1)zaskarżonemu wyrokowi zarzucił obrazę przepisów postępowania, a w szczególności: - art. 171 § 2 kpk i art. 370 § 1 kpk poprzez pozbawienie stron możliwości zadawania, zarówno bezpośrednio jak i pośrednio, pytań do świadka anonimowego nr 4 po udzieleniu przez niego odpowiedzi, na pytania które zostały w formie pisemnej złożone przez obrońcę przed terminem rozprawy, na której przeprowadzono przesłuchanie świadka anonimowego nr 4, - 171 § 6 kpk i 184 § 3 zd. 2 kpk, art. 6 ust. 3 d Europejskiej Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności w zw. z art. 9 Konstytucji RP poprzez uchylenie pytań obrony do świadka anonimowego nr 4, gdyż w ocenie Sądu odpowiedź na nie mogła pozwolić na ustalenie tożsamości świadka, podczas Sąd miał przecież możliwość utajnienia fragmentu odpowiedzi świadka pozwalających na ustalenie jego tożsamości , a odpowiedź na te pytanie pozwalałaby na wyjaśnienie niniejszej sprawy, - art. 6 oraz art. 7 kpk i 184 § 3 zd. 2 kpk, art. 6 ust. 3 d Europejskiej Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności w zw. z art. 9 Konstytucji RP poprzez uniemożliwienie oskarżonej i jej obrońcy udziału w przesłuchaniu świadka anonimowego nr 4, - art. 424 § 1 pkt. 1 i § 2 kpk przez nieodniesienie w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia się do tej części zeznań świadka anonimowego nr 4, z której wynikało, że oskarżona przechowywała pieniądze dla R. I.

(1)ze strachu, co winno mieć znaczenie dla ustalenia winy oskarżonej, jej stopnia oraz wymiar orzeczonej kary, w wypadku zaś uznania, że okoliczność taka nie miała miejsca (strach przed R. I.

(1)), ustalenie takie winno rzutować na ocenę wiarygodności wszelkich zeznań świadka anonimowego, - art. 6, art. 184 § 2, art. 423, art. 424 kpk, art. 6 ust. 3d Europejskiej Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności w zw. z art. 9 Konstytucji RP poprzez naruszenie prawa do obrony oskarżonej i rzetelnego procesu w wyniku utajnienia przed oskarżoną i jej obrońcę fragmentu uzasadnienia zaskarżonego orzeczenia, - art. 2 § 2, art. 4, art. 5 § 2 oraz art. 7 kpk i art. 410 polegającą na naruszeniu zasad obiektywizmu procesowego wyrażającego się w uznaniu winy jak i sprawstwa oskarżonej na podstawie zeznań świadka anonimowego nr 4 i wyjaśnień oskarżonej A. B.

(1)podczas gdy oskarżona A. B.

(1)w swoich wyjaśnieniach była niekonsekwentna, a ich treść dostosowywała do jej aktualnej sytuacji procesowej i realności zagrożenia dalszego stosowania wobec niej środków zapobiegawczych, zaś weryfikacja prawdziwości zeznań świadka anonimowego nr 4 była niemożliwa z uwagi na uchylenie przez Sąd I Instancji istotnych pytań, na których odpowiedź nie miałaby wpływu na utajnienie tożsamości świadka, zaś miałaby wpływ na ustalenie wiarygodności jego zeznań i dokładniejszego wyjaśnienia okoliczności faktycznych niniejszej sprawy. Powołując się na powyższe zarzuty wniósł apelujący obrońca o uchylenie zaskarżonego wyroku co do osk. T. I.

(1)i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania. 13. Prokurator zaskarżył wyrok w odniesieniu do wszystkich 13 oskarżonych z tym, że: a) co do oskarżonych R. I.

(1)i A. B.

(1)– w zakresie orzeczenia co do kary: b) co do wszystkich 13 oskarżonych – w zakresie rozstrzygnięcia o kosztach sądowych. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu oskarżyciel publiczny zarzucił: 1. rażącą niewspółmierność kary grzywny poprzez wymierzenie oskarżonemu R. I.

(1)za przestępstwo określone w punkcie III aktu oskarżenia, tj. z art. 310 § 2 kk i art. 310 § 2 kk w zbiegu z art. 286 § 1 kk i art. 13 § 1 kk w związku z art. 310 § 2 kk w zbiegu z art. 286 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 12 kk w zw. z art. 65 § 1 kk – 200 (dwustu) stawek dziennych , przyjmując wysokość jednej stawki w kwocie 100 (stu) złotych (punkt III wyroku), co wynika z niedostatecznego uwzględnienia przez Sąd Okręgowy w Świdnicy wysokiego stopnia społecznej szkodliwości czynu, okoliczności popełnienia przestępstwa, stopnia winy, warunków osobistych sprawcy, celów zapobiegawczych i wychowawczych, które to okoliczności przemawiają za wymierzeniem oskarżonemu surowej kary, a co sprawia, że orzeczona kara nie spełnia w żaden sposób zadań w zakresie prewencji indywidualnej i generalnej, 2. rażącą niewspółmierność kary łącznej pozbawienia wolności poprzez wymierzenie oskarżonemu R. I.

(1)12 (dwunastu) lat pozbawienia wolności (punkt XLVII wyroku), co wynika z niedostatecznego uwzględnienia przez Sąd Okręgowy w Świdnicy warunków osobistych sprawcy, celów zapobiegawczych i wychowawczych, które to okoliczności przemawiają za wymierzeniem oskarżonemu surowszej kary, co sprawia, że orzeczona kara nie spełnia w żaden sposób zadań w zakresie prewencji indywidualnej i generalnej, 3. rażącą niewspółmierność kary łącznej pozbawienia wolności poprzez wymierzenie oskarżonej A. B.

(1)6 (sześciu) lat pozbawienia wolności (punkt XLVII wyroku) oraz kary łącznej grzywny 100 (stu) stawek dziennych, przyjmując wysokość jednej stawki w kwocie 20 (dwudziestu) złotych (punkt XLVII wyroku), co wynika z niedostatecznego uwzględnienia przez Sąd Okręgowy w Świdnicy warunków osobistych sprawcy, celów zapobiegawczych i wychowawczych, które to okoliczności przemawiają za wymierzeniem oskarżonej surowej kary, a co sprawia, że orzeczona kara nie spełnia w żaden sposób zadań w zakresie prewencji indywidualnej i generalnej. 4. obrazę przepisów postępowania karnego, tj. art. 624 § 1 kpk mającą wpływ na treść orzeczenia, poprzez bezzasadne zwolnienie oskarżonych: R. I.

(1), M. I., A. B.

(1), R. B.

(1), R. W.

(1), J. B.

(1), T. K.

(1), W. K., S. B.

(1), S. G.

(1), I. I.

(1), T. I.

(1)i M. B.

(1)przez Sąd Okręgowy w Świdnicy (punkt LIII wyroku) zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych i opłat, w sytuacji, gdy brak jest podstaw do uznania, że uiszczeni e ich byłoby dla oskarżonych zbyt uciążliwe ze względu na sytuację majątkową oraz rodzinną bądź aby przemawiały za tym względy słuszności. W podsumowaniu prokurator wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku: a) co do osk. R. I.

(1)przez: - podwyższenie grzywny wymierzonej w p. III do 360 stawek dziennych po 100 zł. każda, - podwyższenie kary łącznej pozbawienia wolności do 15 lat; b) co do osk. A. B.

(1)przez podwyższenie łącznych kar: - pozbawienia wolności – do 9 lat, - grzywny do 190 stawek dziennych po 20 zł. każda

c)co do wszystkich 13 oskarżonych – przez zasądzenie od nich na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych. Sąd Apelacyjny zważył co następuje. Uwagi wstępne wyjaśniające powody dokonania przez Sąd Apelacyjny ujednoliconej numeracji tomów akt sprawy oraz informacja dotycząca kolejności rozważań nad apelacjami. Przed podaniem argumentów, leżących u podstaw rozstrzygnięcia Sądu Apelacyjnego, przedstawić należy: 1) powody, dla których ujednolicono numerację tomów akt przedmiotowej sprawy, 2) kolejność rozważania nad poszczególnymi apelacjami. Ad. 1) Postępowanie przygotowawcze w niniejszej sprawie prowadzone było przez różne organy. Przy końcu śledztwa wprawdzie doszło do połączenia tych postępowań, ale fakt ten nie znalazł odzwierciedlenia w zastosowaniu do poszczególnych tomów akt ujednoliconej numeracji. W momencie wniesienia sprawy do Sądu Okręgowego w Nowym Sączu, zgromadzony materiał dowodowy zawarty był w 45 tomach akt. Miały one jednak rozmaite a przy tym mało zrozumiałą numerację. Mianowicie:
a)część akt miała oznaczenie numerowane cyframi rzymskimi od I – VI. Taką numeracją oznaczono m.in. tom zawierający akt oskarżenia (Tom VI),
b)część akt zaś miała numerację arabską, ale z dodatkowym oznaczeniem literowym. Były m.in. takie sytuacje, że taką samą cyfrą oznaczono 5 tomów sprawy. Przywołać w tym należy przykładowo fakt oznaczenia cyfrą „3” 5 tomów akt tj: 3, 3 „a”, 3 „b”, 3 „c”, 3 „d”. W następstwie zastosowania takiej niejednolitej numeracji 45 tomów akt wniesionych do Sądu Okręgowego w Nowym Sączu miało numerację: - 6 tomów od I – VI - 39 tomów od 1-20, ale z dodatkowymi oznaczeniami literowymi. Jest więc oczywistym, że w następstwie takiego stanu rzeczy mogło dojść do przypadkowej utraty niektórych z tych tomów. Takie niebezpieczeństwo staje się staje się realne zwłaszcza w chwili obecnej, gdyż ilość tomów uległa zwiększeniu w następstwie postępowania sądowego o 15. Przy tym zauważyć należy, że poczynając od postępowania sądowego tomowi nr VI zawierającemu akt oskarżenia nadano numer 45, chociaż ostatni tom oznaczony cyfrą arabską miał numer 20. Niezależnie od tego dostrzega się, że niektóre z akt nie miały żadnej numeracji i figurowały jako tzw. „załączniki”. Dla uniknięcia więc przypadkowej utraty któregokolwiek tomu akt, a także w celu umożliwienia zainteresowanym śledzenia argumentów przedstawionych w niniejszym uzasadnieniu. Sąd Apelacyjny usystematyzował numerację poszczególnych tomów, podając przy tym także numerację poprzednią, gdyż nią posługiwał się Sąd Pierwszej Instancji zarówno w trakcie rozprawy ujawniając dowody jak i w pisemnym uzasadnieniu zaskarżonego wyroku. Powodem porządkowania numeracji akt był nadto fakt podnoszonych przez osk. R. I.

(1)wątpliwości co do tego, czy wszystkie tomy akt były przedmiotem rozważań. Odwołuje się Sąd Apelacyjny m.in. do pytań stawianych przez tego oskarżonego w pismach z 13.04.2012 r., a mianowicie, czy jego wnioski dowodowe zgromadzone m.in. w tomie 3 „d” były przedmiotem ponownej oceny. O to dane porządkujące numerację akt sprawy: Aktualna numeracja tomu numeracja poprzednia 1 1 I 2 1 3 1 A 4 2 5 2 A 6 II 7 III 8 3 9 3 A 10 3 B 11 3 C 11 A 3 D 12 IV 13 V 14 4 15 4 A 16 4 B 17 5 18 5 A 19 5 B 20 6 21 6 A 22 7 23 7 A 24 6 B 25 8 26 8 A 27 8 B 28 8 C 29 9 30 9 A 31 10 32 10 A 33 11 34 11 A 35 12 36 13 37 14 38 20 38 A 19 39 18 40 16 41 17 42 15 43 akta związkowe (9 tomów) 44 załączniki (3 tomy) 45 VI (akt oskarżenia) 46 XLVI 47 XLVII 48 XLVIII 49 XLIX 50 L 51 LI 52 LII 53 LIII 54 odezwa o przesłuchanie 55 II Ko 534/11 56 LIV 57 LV 58 LVI 59 LVII 60 LVIII Ad 2) Przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie jest 12 apelacji obrońców oskarżonych oraz apelacja prokuratora. Zauważono przy tym, że w apelacjach obrońców sformułowano podobne zarzuty (m. in. pod adresem sposobu przesłuchania jednego ze świadków anonimowych, co do zasadności oddalenia niektórych z dowodów, odnośnie utajnienia części uzasadnienia). W celu uniknięcia powtarzania tych samych argumentów, będzie wobec tego odwoływał się Sąd Apelacyjny do wcześniejszych fragmentów swego uzasadnienia . Zasadnym wydaje się więc w tej sytuacji przedstawienie kolejności ocenienia poszczególnych apelacji z równoczesnym zasygnalizowaniem przedmiotu tych rozważań. Ułatwi to zadanie nie tylko Sądowi Apelacyjnemu, lecz – jak się wydaje – także stronom procesowym oraz innym uczestnikom niniejszego postępowania karnego. Taki więc jest plan rozważań nad poszcze

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.