← Polska

I ACz 91/12

Sygn. akt I ACz 91/12 POSTANOWIENIE Dnia 23 stycznia 2012 r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu – Wydział I Cywilny w składzie: Przewodniczący Sędzia SA: Aleksandra Marszałek Sędzia SA: Sędzia SA: Ewa Głowacka Małgorzata Lamparska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 23 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym we Wrocławiu sprawy z powództwa (...) S.A. w W. przeciwko M. B. o uznanie czynności za bezskuteczną na skutek zażalenia pozwanej na postanowienie Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze. z dnia 27 października 2011r., sygn. akt I C 1330/11 postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Zaskarżonym orzeczeniem Sąd I Instancji zabezpieczył powództwo przez zakaz zbycia przez pozwaną nieruchomości, w stosunku do której wszczęto niniejsze postępowanie wskazując, że zostały spełnione przesłanki przewidziane w treści art. 730 k.p.c. Na powyższe rozstrzygnięcie zażalenie złożyła pozwana podnosząc, że lokal mieszkalny otrzymała od rodziców, zgodnie z wcześniejszą obietnicą, a bank udzielając ojcu kredytu nie żądał zabezpieczenia hipotecznego. Sąd Apelacyjny zważył: Zażalenie jest niezasadne. Niewątpliwie celem postępowania zabezpieczającego jest zwiększenie skuteczności postępowania cywilnego i gwarancja, że mimo upływu czasu koniecznego dla rozstrzygnięcia sprawy możliwe jest osiągnięcie celów tego postępowania. Art. 730 k.p.c. wskazuje zatem warunki (przesłanki) dopuszczalności udzielenia zabezpieczenia, a to kiedy może być ono udzielone, zaś art. 730

(1)k.p.c. określa, kto może żądać przeprowadzenia postępowania zabezpieczającego oraz jakie są warunki zasadności zabezpieczenia. Przepis ten wymienia dwie podstawy: istnienie roszczenia podlegającego zabezpieczeniu oraz interes prawny w żądaniu zabezpieczenia. Należy wskazać, godząc się z Sądem I Instancji, że strona powodowa uprawdopodobniła roszczenie. Pozwana stała się bowiem właścicielem nieruchomości w drodze darowizny, dokonanej przez dłużników strony powodowej – rodziców pozwanej. Niewątpliwie, co do zasady stronie powodowej przysługuje ochrona przewidziana w skardze pauliańskiej, przy czym od dalszego przebiegu procesu zależeć będzie jej ostateczna skuteczność. Druga przesłanka zabezpieczenia uregulowana została w par. 2 art. 730
(1)k.p.c. i zdefiniowana jako interes prawny w udzieleniu zabezpieczenia czyli sytuacja, gdy jego brak uniemożliwi lub poważnie utrudni wykonanie zapadłego w sprawie orzeczenia. Przenosząc te rozważania na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że ewentualne rozporządzenie nieruchomością w sytuacji nabycia jej przez osoby trzecie w okolicznościach przewidzianych w art. 5 ustawy o księgach wieczystych i hipotece uniemożliwi wykonanie zapadłego orzeczenia. Skoro zatem strona powodowa wykazała obie przesłanki zabezpieczenia, orzeczenie Sądu I Instancji jest prawidłowe a zatem mając na rozwadze powyższe, jak i treść art. 397 § 2 k.p.c. i art. 385 k.p.c. orzeczono jak w sentencji. Niewątpliwie rozważyć należy, aczkolwiek pozostaje to poza zakresem kognicji Sądu Apelacyjnego, czy cel zabezpieczenia zostanie zrealizowany jedynie zakazem zbywania prawa, bez odwołania się do postępowania wieczystosięgowego ( art. 755 § 1 pkt 5). (...) 1. (...) 2. (...) mw

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.