II AKa 139/12

(1)(Ł.), D. W.

(1)(W.), A. P.

(1)(P.), Ł. D.

(1)(D.), W. J.

(1)(J.) oskarżonych z art.258 § 1 i 3 kk, art.286 § 1 kk i inne z powodu apelacji wniesionych przez obrońców w/w oskarżonych od wyroku Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 23.11.2011r. sygn. akt XVI K 50/10 1. 1. uchyla zaskarżony wyrok w pkt 2, 13, 14, 15, 16, 17, 18, 19, 20, 21, 22, 23, 32, 33 wyłącznie co do oskarżonego B. Ł.

(1)i w tym zakresie sprawę przekazuje Sądowi Okręgowemu w Poznaniu do ponownego rozpoznania,

2. zmienia zaskarżony wyrok, w ten sposób, że : a) w pkt 27 tiret 1 – uchyla orzeczenie o karze łącznej pozbawienia wolności wymierzonej oskarżonemu B. Ł.

(1)i na podstawie art.85 kk, art.86 § 1 kk łączy kary pozbawienia wolności wymierzone temu oskarżonemu w pkt 1 i 3 zaskarżonego wyroku i wymierza mu w to miejsce karę łączną 2 ( dwóch ) lat i 3 ( trzech ) miesięcy pozbawienia wolności, b) w pkt 31 tiret 1 – obniża wysokość należnej Skarbowi Państwa od oskarżonego B. Ł.

(1)opłaty za I instancję do kwoty 400 zł; ( czterystu ), c) w pkt 31 tiret 5 – obniża wysokość należnych Skarbowi Państwa od oskarżonego W. J.

(1)kosztów do 1/14 części w zakresie postępowania przygotowawczego i do 1/12 części w zakresie postępowania sądowego w I instancji,

2. w pozostałym zakresie utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok,
4. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. J. R.

(1)kwotę 738 zł; ( siedemset trzydzieści osiem złotych ) w tym VAT z tytułu zwrotu kosztów nieopłaconej nawet w części pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu Ł. D.

(1)z urzędu w postępowaniu odwoławczym,

2. zwalnia oskarżonych z obowiązku uiszczenia na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze. Janusz Szrama Przemysław Strach Maciej Świergosz Niniejszy wyrok jest prawomocny i wykonalny z dniem 30 października 2012 r. Poznań, dnia 30.10.2012 r. Sędzia Sądu Apelacyjnego Maciej Świergosz UZASADNIENIE B. Ł.

(1)został oskarżony o to, że: I. w okresie od marca 2006 roku do 11 września 2007 roku w P. i innych miejscach kierował zorganizowaną grupą przestępczą, mającą na celu popełnianie przestępstw polegających na wprowadzaniu w błąd pokrzywdzonych co do tożsamości osób zwracających się o rzekome pożyczki pieniężne i wyłudzaniu, w związku z doprowadzeniem do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, przekazywanych kwot pieniężnych, tj. o przestępstwo z art. 258 § 3 k.k. II. w okresie od marca 2006 roku do 11 września 2007 roku, w P. i innych miejscach, działając czynem ciągłym, z góry powziętym zamiarem, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w ramach zorganizowanej grupy co najmniej trzech osób – którą kierował – mającej na celu popełnianie przestępstw polegających na wprowadzaniu w błąd pokrzywdzonych – co do tożsamości: osób zwracających się o udzielenie rzekomej pożyczki pieniężnej oraz osób odbierających przekazywane kwoty – i doprowadzaniu do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, wyłudził mienie znacznej wartości, w kwocie 1.142.453,45 zł oraz usiłował wyłudzić mienie, w kwocie ok. 1.282.450 zł czyniąc sobie z opisanej działalności stałe źródło dochodu, przy czym w szczególności: 1. w dniu 2 sierpnia 2006 roku, w O., w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za wnuka doprowadził w błąd I. B.

(1)co do swojej tożsamości i doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki, w wysokości 17.500 zł,

1. w dniu 23 marca 2006 roku, w S. w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za wnuka T. wprowadził w błąd K. G. co do swojej tożsamości i usiłował doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 7.500 zł, przy czym zamierzonego celu nie osiągnął wobec postawy pokrzywdzonej,
2. w dniu 23 marca 2006 roku, w L. w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za wnuka wprowadził w błąd K. B.

(1)co do swojej tożsamości i doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 4.000 zł, 4. w dniu 23 marca 2006 roku, w L., w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za wnuka A. wprowadził w błąd C. B.

(1)co do swojej tożsamości i doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 2.000 zł, 5. w dniu 24 marca 2006 roku, w P., w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podają się za syna wprowadził w błąd S. B.

(1)co do swojej tożsamości i doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 3.000 zł,

1. w dniu 24 marca 2006 roku, w P., w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za wnuka T., wprowadził w błąd Ł. A. co do swojej tożsamości i usiłował doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 7.000 zł, przy czym zamierzonego celu nie osiągnął wobec postawy pokrzywdzonej,
2. w 2006 roku, w O., w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za syna R. wprowadził w błąd C. B.

(2)co do swojej tożsamości i usiłował doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 15.000 złotych, przy czym zamierzonego celu nie osiągnął wobec postawy pokrzywdzonej, 8. w dniu 28 marca 2006 roku, w Ś. w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za brata W. wprowadził w błąd H. B.

(1)co do swojej tożsamości i usiłował doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 7.000 złotych, przy czym zamierzonego celu nie osiągnął wobec postawy pokrzywdzonej, 9. w dniu 29 marca 2006 roku, w C., w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za wnuka wprowadził w błąd K. i A. A.

(1)co do swojej tożsamości i usiłował doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 8.000 złotych, lecz zamierzonego celu nie osiągnął wobec postawy rodziny pokrzywdzonej, 10. w kwietniu 2006 roku, w B. w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za syna wprowadził w błąd L. C.

(1)co do swojej tożsamości i usiłował doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 3.000 złotych, przy czym zamierzonego celu nie osiągnął wobec postawy pokrzywdzonej, 11. w 2006 roku, w O., w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za wnuka wprowadził w błąd S. B.

(1)co do swojej tożsamości i usiłował doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 12.000 złotych, jednakże zamierzonego celu nie osiągnął wobec postawy pokrzywdzonego, 12. w dniu 05 kwietnia 2006 roku, w L., w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za syna A. wprowadził w błąd W. i W. B.

(1)co do swojej tożsamości i doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 40.000 zł, 13. w dniu 10 kwietnia 2006 roku, w B., w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za wnuka M. wprowadził w błąd J. A.

(1)co do swojej tożsamości i usiłował doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 12.000 zł, lecz zamierzonego celu nie osiągnął wobec postawy rodziny pokrzywdzonej, 14. w dniu 11 kwietnia 2006 roku, w B., w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za wnuka T. wprowadził w błąd R. A.

(1)co do swojej tożsamości i usiłował doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 17.500 zł, lecz zamierzonego celu nie osiągnął wobec postawy pokrzywdzonej, 15. w kwietniu 2006 roku, w L., w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za syna wprowadził w błąd F. B.

(1)co do swojej tożsamości i usiłował doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w nieustalonej wysokości, przy czym zamierzonego celu nie osiągnął wobec postawy pokrzywdzonej, 16. w dniu 10 kwietnia 2006 roku, w B., w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za bratanka A. wprowadził w błąd M. A.

(1)co do swojej tożsamości i usiłował doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 5.000 zł, przy czym zamierzonego celu nie osiągnął wobec postawy pokrzywdzonej, 17. w 2006 roku, w B., w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za wnuka R. wprowadził w błąd S. B.

(2)co do swojej tożsamości i usiłował doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 8.000 zł, przy czym zamierzonego celu nie osiągnął wobec postawy pokrzywdzonej, 18. w dniu 10 maja 2006 roku, w B., w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za wnuka J., wprowadził w błąd I. C.

(1)co do swojej tożsamości i usiłował doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 15.000 zł, przy czym zamierzonego celu nie osiągnął wobec postawy pokrzywdzonej, 19. w dniu 15 maja 2006 roku, w C., w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za bratanka J. K.

(1), wprowadził w błąd Z. B.

(1)co do swojej tożsamości i doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 15.190 zł, 20. w dniu 17 maja 2006 roku, w L., w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za syna K., wprowadził w błąd M. A.

(2)co do swojej tożsamości i doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 23.000 zł, 21. w dniu 18 maja 2006 roku, w L., w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za wnuka K. wprowadził w błąd M. A.

(3)co do swojej tożsamości i doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 14.500 zł, 22. w 2006 roku, w L., w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za wnuka, wprowadził w błąd M. B.

(1)co do swojej tożsamości i usiłował doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w nieustalonej wysokości, przy czym zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na postawę pokrzywdzonego, 23. w dniu 18 maja 2006 r. w C., w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za wnuka, wprowadził w błąd J. K.

(2)co do swojej tożsamości i doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie S. I. kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 3.500 zł, 24. w dniu 31 maja 2006 roku, w L., w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za wnuka M. wprowadził w błąd R. B.

(1)co do swojej tożsamości i doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 6.000 zł, 25. na przełomie czerwca i lipca 2006 roku, w P., w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za syna A. wprowadził w błąd K. A.

(1)co do swojej tożsamości i doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 5.000 zł, 26. w dniu 2 czerwca 2006 r. w C. w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za wnuka, wprowadził w błąd F. B.

(2)co do swojej tożsamości i doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie S. I. kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 6.000 zł, 27. w dniu 7 czerwca 2006 roku, w L., w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za znajomego wprowadził w błąd E. B.

(1)co do swojej tożsamości i doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 3.000 zł, 28. w dniu 14 czerwca 2006 r. w C. w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za wnuka, wprowadził w błąd M. C.

(1)co do swojej tożsamości i doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie S. I. kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 14.000 zł, 29. w dniu 14 czerwca 2006 r. w C. w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za wnuka, wprowadził w błąd E. B.

(2)co do swojej tożsamości i doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie S. I. kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 3.400 zł, 30. w czerwcu 2006 roku, w B., w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za W. K. wprowadził w błąd T. C.

(1)co do swojej tożsamości i usiłował doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 10.000 złotych, przy czym zamierzonego celu nie osiągnął wobec postawy pokrzywdzonego, 31. w lipcu 2006 r. w L., w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za wnuka M., wprowadził w błąd K. B.

(2)co do swojej tożsamości i doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 8.500 zł, 32. w dniu 25 lipca 2006 roku, w O., w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za wnuka T., wprowadził w błąd M. B.

(2)co do swojej tożsamości i doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty 17.000 zł, tytułem rzekomej pożyczki, 33. w dniu 28 lipca 2006 roku, w L., w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za zięcia J., wprowadził w błąd S. B.

(3)co do swojej tożsamości i doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 5.000 zł, 34. w dniu 6 sierpnia 2007 r. w T., w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za syna E., wprowadził w błąd S. K.

(1)co do swojej tożsamości i usiłował doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 10.000 zł, jednakże zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na postawę pokrzywdzonego, 35. w dniu 7 sierpnia 2006 r. w T., w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za wnuka T., wprowadził w błąd Z. A.

(1)co do swojej tożsamości i usiłował doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 9.000 zł, przy czym zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na postawę pokrzywdzonego, 36. w dniu 8 sierpnia 2006 r. w T., w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za wnuka, wprowadził w błąd H. A.

(1)co do swojej tożsamości i doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 8.000 zł, 37. w dniu 10 sierpnia 2006 roku, w T., w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za szwagra E. wprowadził w błąd J. A.

(2)co do swojej tożsamości i doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 26.658,45 zł, 38. w dniu 11 sierpnia 2006 roku, w O., w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za syna H. wprowadził w błąd Z. B.

(2)co do swojej tożsamości i doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 20.000 zł,

1. w dniu 18 sierpnia 2006 roku, w W. w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za członka rodziny o imieniu W. wprowadził w błąd C. A. co do swojej tożsamości i doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki, w wysokości 15.000 zł i 1.000 EUR, to jest w łącznej wysokości 18.840 zł,
2. w dniu 21 sierpnia 2006 roku, w T., w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za wnuka J. wprowadził w błąd A. B.

(1), co do swojej tożsamości i usiłował doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 5.000 złotych, przy czym zamierzonego celu nie osiągnął wobec postawy pokrzywdzonej, 41. w dniu 21 sierpnia 2006 roku, w T. w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za bratanka D. wprowadził w błąd K. i K. B.

(3)co do swojej tożsamości i doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 12.500 zł,

1. w dniu 22 sierpnia 2006 roku, w T., w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za wnuka, wprowadził w błąd G. B. co do swojej tożsamości i usiłował doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 15.000 zł, przy czym zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na postawę pokrzywdzonego,
2. w dniu 25 sierpnia 2006 roku, w T., w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za wnuka S. wprowadził w błąd B. B.

(1)co do swojej tożsamości i doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 25.000 zł, 44. w dniu 29 sierpnia 2006 r. w T., w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za wnuka T., wprowadził w błąd K. B.

(4)co do swojej tożsamości i usiłował doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 5.000 zł, przy czym zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na postawę pokrzywdzonej,

1. w dniu 31 sierpnia 2006 roku, w O., w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za wnuka K. wprowadził w błąd W. B. co do swojej tożsamości i usiłował doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 12.000 zł, lecz zamierzonego celu nie osiągnął wobec postawy pokrzywdzonej,
2. w dniu 5 września 2006 roku, w I., w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za zięcia S. wprowadził w błąd C. B.

(3)co do swojej tożsamości i usiłował doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 12.000 zł, lecz zamierzonego celu z przyczyn nieustalonych nie osiągnął, 47. w dniu 7 września 2006 r. w O., w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się z zięcia M., wprowadził w błąd E. B.

(3)co do swojej tożsamości i doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 1.000 USD, o wartości 3.070 zł, 48. w dniu 11 września 2006 roku, w T., w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za wnuka S. wprowadził w błąd A. B.

(2)co do swojej tożsamości i usiłował doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 8.500 zł, lecz zamierzonego celu nie osiągnął wobec postawy pokrzywdzonej, 49. w dniu 14 września 2006 r. w T., w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za wnuka J., wprowadził w błąd H. B.

(2)co do swojej tożsamości i doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 4.000 zł, 50. w dniu 15 września 2006 roku, w T., w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za wnuka J. wprowadził w błąd E. B.

(4)co do swojej tożsamości i doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 2.500 zł,

1. w dniu 21 września 2006 roku, w I., w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za syna Z. wprowadził w błąd M. K. co do swojej tożsamości i doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 56.000 zł,
2. w dniu 26 września 2006 roku, w Ś., w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za wnuka D. M., wprowadził w błąd L. Ż.

(1)co do swojej tożsamości i doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonej współsprawczyni kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 22.000 zł, 53. w dniu 26 września 2006 roku, w Ś., w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podają się za wnuka wprowadził w błąd Z. B.

(3)co do swojej tożsamości i usiłował doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonej współsprawczyni kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 3.000 złotych, lecz zamierzonego celu nie osiągnął wobec postawy pokrzywdzonej, 54. w dniu 28 września 2006 roku, w G., w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za syna Z., wprowadził w błąd T. A.

(1)co do swojej tożsamości i usiłował doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 18.000 zł, przy czym zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na postawę pokrzywdzonej, 55. w dniu 5 października 2006 roku, w B. w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za syna M. wprowadził w błąd H. B.

(3)co do swojej tożsamości i doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki, w wysokości 10.000 zł, 56. w dniu 10 października 2006 roku, w G. w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za zięcia A. wprowadził w błąd C. B.

(4)co do swojej tożsamości i doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 4.000 zł, 57. w październiku 2006 roku, w G., w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za syna A., wprowadził w błąd E. B.

(5)co do swojej tożsamości i usiłował doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 8.000 zł, przy czym zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na postawę pokrzywdzonego, 58. w 2006 roku, w G., w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za wnuka D., wprowadził w błąd H. B.

(4)co do swojej tożsamości i usiłował doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 4.000 zł, przy czym zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na postawę pokrzywdzonej, 59. w 2006 roku, w G., w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za wnuka P., wprowadził w błąd H. B.

(5)co do swojej tożsamości i usiłował doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 25.000 zł, przy czym zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na postawę pokrzywdzonej, 60. w dniu 12 października 2006 roku, w I., w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za wnuka J. wprowadził w błąd W. B.

(2)co do swojej tożsamości i doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 2.500 zł, 61. w dniu 17 października 2006 roku, w G. w prowadzonej rozmowie telefonicznej podając się za brata A. wprowadził w błąd B. B.

(3)co do swojej tożsamości i doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki, w wysokości 6.000 zł, 62. w dniu 13 października 2006 roku, w O., w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za wnuka wprowadził w błąd R. B.

(2)co do swojej tożsamości i doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonej dotąd współsprawczyni kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 11.000 zł, 63. w dniu 13 października 2006 roku, w T., w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za syna wprowadził w błąd K. C.

(1)co do swojej tożsamości i usiłował doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 2.000 zł, lecz zamierzonego celu nie osiągnął wobec postawy pokrzywdzonej,

1. w dniu 24 października 2006 r., w B., w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za wnuka P. wprowadził w błąd D. A. co do swojej tożsamości i doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 10.000 zł,
2. w dniu 26 października 2006 roku, w B., w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za wnuka B. wprowadził w błąd I. A.

(1)co do swojej tożsamości i usiłował doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 5.000 zł, przy czym zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na postawę pokrzywdzonej, 66. w dniu 27 października 2006 roku, w B., w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za brata G. wprowadził w błąd J. A.

(3)co do swojej tożsamości i usiłował doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 20.000 zł, przy czym zamierzonego celu nie osiągnął wobec postawy pokrzywdzonej, 67. w dniu 3 listopada 2006 roku, w B. w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za wnuka A. wprowadził w błąd H. A.

(2)co do swojej tożsamości i doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki, w wysokości 5.000 zł, 68. w dniu 6 listopada 2006 r. w T., w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za wnuka D., wprowadził w błąd L. C.

(2)co do swojej tożsamości i usiłował doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 6.000 zł, jednakże zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na postawę pokrzywdzonego, 69. w dniu 7 listopada 2006 r. w B., w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za syna, wprowadził w błąd J. B.

(1)co do swojej tożsamości i doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 300 zł, 70. w dniu 9 listopada 2006 roku, w B., w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za wnuka A., wprowadził w błąd J. B.

(2)co do swojej tożsamości i doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 1.500 zł, 71. w dniu 9 listopada 2006 roku, w I., w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za syna T. wprowadził w błąd B. B.

(4)co do swojej tożsamości i doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 4.900 zł, 72. w dniu 13 listopada 2006 roku, w T., w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za wnuka Ł. wprowadził w błąd S. C.

(1)co do swojej tożsamości i doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 4.000 zł, 73. w dniu 13 listopada 2006 roku, w B., w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za wnuka P., wprowadził w błąd F. B.

(3)co do swojej tożsamości i usiłował doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 15.000 zł, przy czym zamierzonego celu nie osiągnął, 74. w dniu 13 listopada 2006 roku, w B., w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za wnuka M., wprowadził w błąd J. B.

(3)co do swojej tożsamości i usiłował doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 6.500 zł, przy czym zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na postawę pokrzywdzonej, 75. w dniu 17 listopada 2006 roku, w I., w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za syna W. wprowadził w błąd C. B.

(5)co do swojej tożsamości i doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 25.000 zł, 76. w dniu 20 listopada 2006 r. w B., w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za wnuka, wprowadził w błąd J. B.

(4)co do swojej tożsamości i doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 6.000 zł, 77. w dniu 21 listopada 2006 roku, w B., w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za syna A., wprowadził w błąd J. B.

(5)co do swojej tożsamości i usiłował doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 10.000 zł, przy czym zamierzonego celu nie osiągnął, 78. w okresie 2006-2007 r., w B., w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za wnuka wprowadził w błąd A. C.

(1)co do swojej tożsamości i usiłował doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 25.000 zł, przy czym zamierzonego celu nie osiągnął, 79. w 2006 roku, w B., w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za wnuka J. wprowadził w błąd M. A.

(4)co do swojej tożsamości i usiłował doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 18.000 zł, przy czym zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na postawę pokrzywdzonej, 80. w 2006 roku, w B., w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za wnuka Ł. wprowadził w błąd H. D.

(1)co do swojej tożsamości i usiłował doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 25.000 zł, przy czym zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na postawę pokrzywdzonego, 81. w dniu 24 listopada 2006 roku, w T., w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za narzeczonego córki o imieniu R. wprowadził w błąd T. C.

(2)co do swojej tożsamości i usiłował doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 8.000 złotych, lecz zamierzonego celu nie osiągnął wobec postawy pokrzywdzonej, 82. w dniu 24 listopada 2006 roku, w T., w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za syna T. wprowadził w błąd I. C.

(2)co do swojej tożsamości i doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 23.000 zł, 83. na przełomie listopada i grudnia 2006 r. w T., w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za kuzyna, wprowadził w błąd J. G.

(1)co do swojej tożsamości i usiłował doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w nieustalonej wysokości, przy czym zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na postawę pokrzywdzonego, 84. w dniu 15 grudnia 2006 roku, w L. w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za syna R. wprowadził w błąd I. D.

(1)co do swojej tożsamości i usiłował doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 12.000 EURO, przy czym zamierzonego celu nie osiągnął wobec postawy pokrzywdzonej, 85. w grudniu 2006 roku, w G., w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za wnuka Ł. wprowadził w błąd M. B.

(3)co do swojej tożsamości i usiłował doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 21.000 zł, przy czym zamierzonego celu nie osiągnął wobec postawy pokrzywdzonej, 86. w dniu 4 grudnia 2006 roku, w B. w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za zięcia R. wprowadził w błąd H. B.

(6)co do swojej tożsamości i usiłował doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki, w nieustalonej wysokości, przy czym zamierzonego celu nie osiągnął wobec postawy pokrzywdzonego, 87. w dniu 5 grudnia 2006 roku, w B., w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za syna J., wprowadził w błąd S. C.

(2)co do swojej tożsamości i usiłował doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 10.000 zł, przy czym zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na postawę pokrzywdzonego, 88. w dniu 5 grudnia 2006 roku, w B. w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za syna L. wprowadził w błąd R. C.

(1)co do swojej tożsamości i usiłował doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 8.000 zł, przy czym zamierzonego celu nie osiągnął wobec postawy pokrzywdzonej, 89. w dniu 14 grudnia 2006 r. w B., w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za zięcia J., wprowadził w błąd P. C.

(1)co do swojej tożsamości i doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 8.000 zł,

1. w dniu 15 grudnia 2006 r. w T., w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za wnuka B., wprowadził w błąd S. D. , co do swojej tożsamości i doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 10.000 zł,
2. w dniu 21 grudnia 2006 roku, w B., w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za wnuka M. wprowadził w błąd L. C. co do swojej tożsamości i usiłował doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 14.000 zł, przy czym zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na postawę pokrzywdzonej,
3. w dniu 21 grudnia 2006 roku, w B. w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za bratanka L. wprowadził w błąd Ł. U.

(1)co do swojej tożsamości i doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 5.500 zł, 93. w dniu 29 grudnia 2006 roku, w B. w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za syna B. wprowadził w błąd K. C.

(2)co do swojej tożsamości i doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki, w wysokości 3.000 zł,

1. w dniu 29 grudnia 2006 roku, w B. w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za znajomego wprowadził w błąd G. C. co do swojej tożsamości i doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki, w wysokości 5.000 zł,
2. w dniu 4 stycznia 2007 roku, w T. w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za wnuka T. wprowadził w błąd K. D.

(1)co do swojej tożsamości i doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 16.600 zł,

1. w dniu 8 stycznia 2007 roku, w R., w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za wnuka M., wprowadził w błąd B. A. co do swojej tożsamości i doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 10.000 zł,
2. w dniu 8 stycznia 2007 roku, w R., w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za wnuka S. wprowadził w błąd G. A.

(1)co do swojej tożsamości i usiłował doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 12.000 zł, przy czym zamierzonego celu nie osiągnął wobec postawy pokrzywdzonej, 98. w dniu 11 stycznia 2007 r. w T., w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za wnuka, wprowadził w błąd K. D.

(2)co do swojej tożsamości i usiłował doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 8.000 zł, przy czym zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na postawę pokrzywdzonej, 99. w dniu 12 stycznia 2007 roku, w D. w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za wnuka A. wprowadził w błąd J. B.

(6), co do swojej tożsamości i doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki, w wysokości 600 zł, 100. w dniu 12 stycznia 2007 roku, w B., w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za wnuka D. wprowadził w błąd W. F.

(1)co do swojej tożsamości i usiłował doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 9.000 zł, przy czym zamierzonego celu nie osiągnął wobec postawy pokrzywdzonej,

1. w dniu 12 stycznia 2007 roku, w T. w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za wnuka W. wprowadził w błąd F. D. co do swojej tożsamości i doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 3.000 zł,
2. w dniu 15 stycznia 2007 roku, w B., w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za syna M. wprowadził w błąd L. C.

(3)co do swojej tożsamości i doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki, w wysokości 4.000 zł, 103. w dniu 16 stycznia 2007 roku, w T. w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za męża wnuczki – P. S.

(1), wprowadził w błąd M. E. co do swojej tożsamości i usiłował doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 4.000 zł, przy czym zamierzonego celu nie osiągnął wobec postawy pokrzywdzonej, 104. w dniu 18 stycznia 2007 roku, w O., w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za wnuka wprowadził w błąd A. i F. B.

(4)co do swojej tożsamości i doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 1.480 EUR i 2.200 zł, to jest o łącznej wartości 7.898 zł,

1. w dniu 18 stycznia 2007 r. w T., w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za znajomego, wprowadził w błąd K. F. co do swojej tożsamości i usiłował doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 7.500 zł przy czym zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na postawę pokrzywdzonego,
2. w dniu 29 stycznia 2007 r. w D., w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za zięcia M. wprowadził w błąd H. B.

(7)co do swojej tożsamości i usiłował doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 18.000 zł, jednakże zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na postawę pokrzywdzonej, 107. w dniu 29 stycznia 2007 r., w D., w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za syna wprowadził w błąd A. B.

(3)co do swojej tożsamości i usiłował doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 7.000 zł, przy czym zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na postawę pokrzywdzonej, 108. w dniu 29 stycznia 2007 roku, w D. w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za wnuka P. wprowadził w błąd Z. B.

(4)co do swojej tożsamości i usiłował doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 6.500 zł, przy czym zamierzonego celu nie osiągnął wobec postawy pokrzywdzonej, 109. w dniu 29 stycznia 2007 roku, w B. w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za syna T. wprowadził w błąd S. C.

(3)co do swojej tożsamości i doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 6.000 zł, 110. w dniu 30 stycznia 2007 roku, w B. w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za syna K. wprowadził w błąd A. C.

(2)co do swojej tożsamości i doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 7.500 zł, 111. w dniu 30 stycznia 2007 roku, w R., w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za siostrzeńca P. wprowadził w błąd G. A.

(2)co do swojej tożsamości i usiłował doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 20.000 zł, przy czym zamierzonego celu nie osiągnął wobec postawy pokrzywdzonej, 112. w dniu 30 stycznia 2007 roku, w R., w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za syna J. wprowadził w błąd E. A.

(1)co do swojej tożsamości i usiłował doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 12.000 zł, przy czym zamierzonego celu nie osiągnął wobec postawy pokrzywdzonej, 113. w dniu 30 stycznia 2007 roku, w R., w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za syna A. wprowadził w błąd K. A.

(2)co do swojej tożsamości i usiłował doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 12.000 zł, przy czym zamierzonego celu nie osiągnął wobec postawy pokrzywdzonej,

1. w lutym 2007 roku, w G., w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za szwagra L. N. wprowadził w błąd K. T. co do swojej tożsamości i usiłował doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 20.000 zł, przy czym zamierzonego celu nie osiągnął wobec postawy pokrzywdzonej,
2. w dniu 1 lutego 2007 roku, w T. w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za syna W. wprowadził w błąd B. F. co do swojej tożsamości i doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 12.000 zł,
3. w dniu 5 lutego 2007 roku, w O. w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za wnuka Ł. wprowadził w błąd I. B.

(2)co do swojej tożsamości i usiłował doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki, w wysokości 12.000 zł, przy czym zamierzonego celu nie osiągnął wobec postawy pokrzywdzonej, 117. w dniu 5 lutego 2007 roku, w O., w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za wnuczkę wprowadził w błąd K. B.

(5)co do swojej tożsamości i usiłował doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki, w wysokości 14.000 zł, lecz zamierzonego celu nie osiągnął wobec postawy pokrzywdzonej, 118. w dniu 6 lutego 2007 r. w B., w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za syna B., wprowadził w błąd E. C.

(1)co do swojej tożsamości i doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 25.000 zł, 119. w dniu 8 lutego 2007 roku, w G., w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za wnuka wprowadził w błąd J. B.

(7)co do swojej tożsamości i doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 17.000 zł, 120. w dniu 13 lutego 2007 roku, w B., w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za członka rodziny wprowadził w błąd E. C.

(2)co do swojej tożsamości i usiłował doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 30.000 zł, przy czym zamierzonego celu nie osiągnął wobec postawy pokrzywdzonego, 121. w dniu 13 lutego 2011 r. w D., w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za wnuka D., wprowadził w błąd C. B.

(6)co do swojej tożsamości i usiłował doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 35.000 zł, jednakże zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na postawę pokrzywdzonej, 122. w dniu 15 lutego 2007 r. w K., w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za członka rodziny, wprowadził w błąd E. B.

(6)co do swojej tożsamości i doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 8.000 zł,

1. w dniu 15 lutego 2007 roku, w I., w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za syna J. wprowadził w błąd E. D. co do swojej tożsamości i usiłował doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 9.000 zł, przy czym zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na postawę pokrzywdzonej,
2. w dniu 16 lutego 2007 roku, w G., w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za syna K. wprowadził w błąd A. B.

(4)co do swojej tożsamości i doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 7.000 zł, 125. w dniu 19 lutego 2007 r. w B. w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za wnuka M., wprowadził w błąd A. B.

(5)co do swojej tożsamości i usiłował doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 8.000 zł, przy czym zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na postawę pokrzywdzonego, 126. w dniu 19 lutego 2007 roku, w B., w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za syna A. wprowadził w błąd M. i T. B.

(1), co do swojej tożsamości i doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 5.000 zł, 127. w dniu 20 lutego 2007 roku, w B., w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za wnuka, wprowadził w błąd S. C.

(4)co do swojej tożsamości i usiłował doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 14.000 zł, przy czym zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na postawę pokrzywdzonej, 128. w dniu 22 lutego 2007 roku, w G., w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za członka rodziny, wprowadził w błąd I. B.

(3)co do swojej tożsamości i usiłował doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 5.000 zł, przy czym zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na postawę pokrzywdzonej, 129. w dniu 27 lutego 2007 roku, w K., w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za syna K., wprowadził w błąd M. B.

(4)co do swojej tożsamości i usiłował doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 30.000 zł, przy czym zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na postawę pokrzywdzonego,

1. w dniu 27 lutego 2007 roku, w T. w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za kuzyna A. wprowadził w błąd W. G. co do swojej tożsamości i doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 17.500 zł,
2. w dniu 5 marca 2007 roku, w D. w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za wnuczka P. wprowadził w błąd J. i E. B.

(7)co do swojej tożsamości i doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki, w wysokości 6.000 zł, 132. w 2006 roku, w D., w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za brata, wprowadził w błąd M. B.

(5)co do swojej tożsamości i usiłował doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 60.000 zł, przy czym zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na postawę pokrzywdzonego, 133. w dniu 5 marca 2007 roku, w G. w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za wnuka P. wprowadził w błąd M. B.

(6)co do swojej tożsamości i usiłował doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w nieustalonej wysokości, przy czym zamierzonego celu nie osiągnął wobec postawy pokrzywdzonej, 134. w dniu 6 marca 2007 roku, w O., w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za syna wprowadził w błąd S. B.

(4)co do swojej tożsamości i doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 14.500 zł, 135. w dniu 6 marca 2007 roku, w O., w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za wnuka wprowadził w błąd Z. B.

(5), co do swojej tożsamości i usiłował doprowadzić ją do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 12.500 zł, lecz zamierzonego celu nie osiągnął wobec postawy pokrzywdzonej, 136. w dniu 9 marca 2007 roku, w G., w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za wnuka M. wprowadził w błąd H. B.

(8)co do swojej tożsamości i usiłował doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 27.000 zł, przy czym zamierzonego celu nie osiągnął wobec postawy pokrzywdzonej, 137. w dniu 9 marca 2007 roku, w O. w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za syna H. wprowadził w błąd B. B.

(6)co do swojej tożsamości i doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki, w wysokości 7.600 zł, 138. w dniu 13 marca 2007 roku, w D. w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za wnuka R. wprowadził w błąd A. B.

(6)co do swojej tożsamości i usiłował doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 12.600 zł, przy czym zamierzonego celu nie osiągnął wobec postawy pokrzywdzonej, 139. w dniu 13 marca 2007 roku, w B., w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za syna Z. wprowadził w błąd S. Ś.

(1)co do swojej tożsamości i doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 7.000 zł, 140. w dniu 14 marca 2007 roku, w G. w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za zięcia J. H. wprowadził w błąd J. B.

(8)co do swojej tożsamości i doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki, w wysokości 6.600 zł, 141. w dniu 15 marca 2007 roku, w O. w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za syna J. wprowadził w błąd K. B.

(6)co do swojej tożsamości i usiłował doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki, w wysokości 12.000 zł, przy czym zamierzonego celu nie osiągnął wobec postawy pokrzywdzonego,

1. w dniu 15 marca 2007 roku, w T. w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za wnuka D. wprowadził w błąd L. A. co do swojej tożsamości i usiłował doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki, w wysokości 11.000 zł, przy czym zamierzonego celu nie osiągnął wobec postawy pokrzywdzonej,
2. w dniu 16 marca 2007 roku, w G., w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za zięcia A. wprowadził w błąd T. B.

(2)co do swojej tożsamości i usiłował doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 7.500 zł, przy czym zamierzonego celu nie osiągnął wobec postawy pokrzywdzonej,

1. w dniu 19 marca 2007 roku, w T. w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za syna K. wprowadził w błąd J. i A. G. co do swojej tożsamości i doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 27.000 zł,
2. w dniu 19 marca 2007 roku, w C. w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za zięcia K., wprowadził w błąd F. G. co do swojej tożsamości i doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 7.000 zł,
3. w dniu 22 marca 2007 roku, w I., w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za syna P. wprowadził w błąd W. D. co do swojej tożsamości i usiłował doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 8.000 złotych, przy czym zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na postawę pokrzywdzonego,
4. w dniu 22 marca 2007 roku, w G., w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za wnuka, wprowadził w błąd K. B.

(7)co do swojej tożsamości i doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 5.000 zł,

1. w dniu 26 marca 2007 r. w T., w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za syna A., wprowadził w błąd H. G. co do swojej tożsamości i doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 34.000 zł,
2. w dniu 26 marca 2007 roku, w G. w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za wnuka M. wprowadził w błąd H. B.

(9)co do swojej tożsamości i doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki, w wysokości 1.500 zł, 150. w dniu 26 marca 2007 roku, w O. w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za wnuka G. wprowadził w błąd Z. B.

(6)co do swojej tożsamości i usiłował doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki, w wysokości 12.500 zł, przy czym zamierzonego celu nie osiągnął wobec postawy pokrzywdzonej, 151. w dniu 29 marca 2007 r. w G. w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za wnuka, wprowadził w błąd J. B.

(9)co do swojej tożsamości i usiłował doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w nieustalonej wysokości przy czym zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na postawę pokrzywdzonego, 152. w dniu 29 marca 2007 r. w G. w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za wnuka, wprowadził w błąd S. B.

(5)co do swojej tożsamości i usiłował doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w nieustalonej wysokości przy czym zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na postawę pokrzywdzonego, 153. w dniu 30 marca 2007 roku, w B. w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za zięcia R. wprowadził w błąd J. C.

(1)co do swojej tożsamości i doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 14.500 zł, 154. w kwietniu 2007 roku, we W., w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za zięcia T., wprowadził w błąd H. i O. B.

(1)co do swojej tożsamości i usiłował doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 40.000 złotych, przy czym zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na postawę pokrzywdzonych, 155. w dniu 2 kwietnia 2007 r., we W., w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za znajomego księdza E., wprowadził w błąd I. A.

(2)co do swojej tożsamości i doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 1.000 zł, 156. w dniu 2 kwietnia 2007 roku, w G., w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za wnuka G. wprowadził w błąd J. B.

(10)co do swojej tożsamości i usiłował doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 8.000 zł, przy czym zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na postawę pokrzywdzonej, 157. w dniu 3 kwietnia 2007 roku, w D., w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za męża wnuczki, wprowadził w błąd S. B.

(6)co do swojej tożsamości i usiłował doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 11.000 zł, przy czym zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na postawę pokrzywdzonego, 158. w dniu 3 kwietnia 2007 roku, w D. w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za syna Z. wprowadził w błąd W. B.

(3)co do swojej tożsamości i usiłował doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w nieustalonej wysokości przy czym zamierzonego celu nie osiągnął wobec postawy pokrzywdzonej, 159. w dniu 3 kwietnia 2007 roku, w D. w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za wnuka Ł. wprowadził w błąd S. B.

(7)co do swojej tożsamości i usiłował doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 7.500 zł, przy czym zamierzonego celu nie osiągnął wobec postawy pokrzywdzonego, 160. w dniu 5 kwietnia 2007 roku, w R., w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za zięcia B., wprowadził w błąd Ł. B.

(1)co do swojej tożsamości i doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 10.000 zł, 161. w dniu 12 kwietnia 2007 roku, w B. w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za syna D. wprowadził w błąd J. C.

(2)co do swojej tożsamości i usiłował doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 17.000 zł, przy czym zamierzonego celu nie osiągnął wobec postawy pokrzywdzonego, 162. w dniu 16 kwietnia 2007 roku, w O. w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za syna wprowadził w błąd E. B.

(8)co do swojej tożsamości i usiłował doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 8.000 zł, przy czym zamierzonego celu nie osiągnął wobec postawy pokrzywdzonej, 163. w dniu 16 kwietnia 2007 roku, we W. w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za R. M. wprowadził w błąd K. A.

(3)co do swojej tożsamości i doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki, w wysokości 7.200 zł, 164. w dniu 17 kwietnia 2007 roku, w B. w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za zięcia J. wprowadził w błąd K. C.

(3)co do swojej tożsamości i usiłował doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 14.000 zł, przy czym zamierzonego celu nie osiągnął wobec postawy pokrzywdzonej, 165. w dniu 17 kwietnia 2007 roku, w Z. w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za syna B. wprowadził w błąd H. A.

(3)co do swojej tożsamości i doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 5.300 zł, 166. w dniu 19 kwietnia 2007 r. w T., w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za syna, wprowadził w błąd M. B.

(7)co do swojej tożsamości i usiłował doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 8.000 zł, przy czym zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na postawę pokrzywdzonej, 167. w dniu 20 kwietnia 2007 roku, w T. w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podają się za syna M. wprowadził w błąd B. M., L. M.

(1)co do swojej tożsamości i doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 17.000 zł, 168. w dniu 27 kwietnia 2007 roku, w O., w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za M. M.

(6)wprowadził w błąd J. C.

(3)co do swojej tożsamości i doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 9.500 zł, 169. w dniu 30 kwietnia 2007 r. w T., w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za wnuka R., wprowadził w błąd J. G.

(2)co do swojej tożsamości i doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 2.100 zł, 170. w dniu 2 maja 2007 roku, w D. w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za znajomego A. O. wprowadził w błąd M. C.

(2)co do swojej tożsamości i doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki, w wysokości 8.500 zł, 171. w dniu 8 maja 2007 roku, w B., w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za syna W., wprowadził w błąd W. B.

(4)co do swojej tożsamości i usiłował doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 12.000 zł, przy czym zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na postawę pokrzywdzonej, 172. w dniu 8 maja 2007 r. w B. w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za wnuka R., wprowadził w błąd H. B.

(10)co do swojej tożsamości i usiłował doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 16.000 zł przy czym zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na postawę pokrzywdzonego, 173. w dniu 9 maja 2007 roku, w O., w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za brata wprowadził w błąd M. C.

(3)co do swojej tożsamości i usiłował doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 14.500 zł, przy czym zamierzonego celu nie osiągnął wobec postawy pokrzywdzonej, 174. w dniu 10 maja 2007 r. w B., w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za wnuka P., wprowadził w błąd J. C.

(4)co do swojej tożsamości i doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 10.000 zł, 175. w dniu 11 maja 2007 roku, w G., w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za kuzyna R. wprowadził w błąd H. C.

(1)co do swojej tożsamości i doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 10.000 zł,

1. w dniu 15 maja 2007 roku, w B., w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za wnuka K. wprowadził w błąd P. G. co do swojej tożsamości i usiłował doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 3.000 zł, przy czym zamierzonego celu nie osiągnął wobec postawy pokrzywdzonej,
2. w dniu 15 maja 2007 roku, w O. w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za wnuczka wprowadził w błąd L. B. co do swojej tożsamości i doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki, w wysokości 12.000 zł,
3. w dniu 24 maja 2007 roku, we W. w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za syna T. wprowadził w błąd M. B.

(1)co do swojej tożsamości i doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki, w wysokości 8.000 zł, 179. w dniu 30 maja 2007 roku, w D. w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za wnuka R. wprowadził w błąd H. C.

(2)co do swojej tożsamości i usiłował doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 12.500 zł, przy czym zamierzonego celu nie osiągnął wobec postawy pokrzywdzonej,

1. w dniu 31 maja 2007 roku, w T. w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za wnuka P. wprowadził w błąd M. i G. G. co do swojej tożsamości i doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 15.000 zł,
2. w dniu 5 czerwca 2007 roku, w I., w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za syna K. wprowadził w błąd M. F. co do swojej tożsamości i usiłował doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 850 zł, przy czym zamierzonego celu nie osiągnął wobec postawy pokrzywdzonej,
3. w dniu 5 czerwca 2007 roku, w D. w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za wnuka T. wprowadził w błąd K. C.

(4)co do swojej tożsamości i doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki, w wysokości 5.000 zł, 183. w dniu 6 czerwca 2007 roku, w B., w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za wnuka wprowadził w błąd R. C.

(2)co do swojej tożsamości i doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie P. S.

(2)kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 7.000 zł, 184. w dniu 8 czerwca 2007 roku, we W., w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za wnuka wprowadził w błąd J. i C. B., co do swojej tożsamości i doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie P. S.

(2)kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 16.000 zł, 185. w dniu 11 czerwca 2007 roku, w O., w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za syna wprowadził w błąd I. C.

(3)co do swojej tożsamości i doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 6.000 zł, 186. w dniu 11 czerwca 2007 roku, w O., w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za wnuka wprowadził w błąd J. C.

(5)co do swojej tożsamości i usiłował doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 10.000 zł, przy czym zamierzonego celu nie osiągnął wobec postawy pokrzywdzonej, 187. w dniu 14 czerwca 2007 r. w G., w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za wnuka P. wprowadził w błąd J. B.

(11)(94 l.) co do swojej tożsamości i doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 11.000 zł, 188. w dniu 15 czerwca 2007 roku, w G., w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za wnuka D. wprowadził w błąd H. C.

(3)co do swojej tożsamości i doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 9.000 zł, 189. w dniu 22 czerwca 2007 roku, w T., w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za wnuka wprowadził w błąd J. G.

(3), co do swojej tożsamości i usiłował doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 15.000 zł, lecz zamierzonego celu nie osiągnął wobec postawy pokrzywdzonej, 190. w dniu 25 czerwca 2007 r. w O. w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za wnuka, wprowadził w błąd M. C.

(4)co do swojej tożsamości i usiłował doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 5.000 zł, przy czym zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na postawę pokrzywdzonego, 191. w dniu 28 czerwca 2007 roku, we W., w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za wnuka wprowadził w błąd I. B.

(4)co do swojej tożsamości i usiłował doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 17.500 zł, przy czym zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na postawę pokrzywdzonego,

1. w dniu 29 czerwca 2007 r. w R., w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za kuzyna S., wprowadził w błąd E. i A. D. co do swojej tożsamości i usiłował doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 10.000 zł przy czym zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na postawę pokrzywdzonych,
2. na przełomie czerwca i lipca 2007 roku, w R., w prowadzonej rozmowy telefonicznej, podając się za wnuka S. wprowadził w błąd R. P. , co do swojej tożsamości i usiłował doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 11.000 zł, przy czym zamierzonego celu nie osiągnął wobec postawy pokrzywdzonej,
3. w dniu 2 lipca 2007 roku, w B. w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za wnuka A. wprowadził w błąd S. C.

(5)co do swojej tożsamości i doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu dotąd współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki, w wysokości 3.000 zł,

1. w dniu 10 lipca 2007 roku, w T. w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za wnuka P. wprowadził w błąd R. I. , co do swojej tożsamości i doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 12.000 zł,
2. w dniu 12 lipca 2007 r., w O., w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za syna A., wprowadził w błąd Z. P. co do swojej tożsamości i usiłował doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w nieustalonej wysokości, przy czym zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na postawę pokrzywdzonej,
3. w dniu 13 lipca 2007 roku, w T. w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za wnuka G. wprowadził w błąd W. I. co do swojej tożsamości i usiłował doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 35.000 zł, przy czym zamierzonego celu nie osiągnął wobec postawy pokrzywdzonego,
4. w dniu 13 lipca 2007 roku, w D. w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za wnuka M. wprowadził w błąd H. D.

(2)co do swojej tożsamości i usiłował doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 9.500 zł, przy czym zamierzonego celu nie osiągnął wobec postawy pokrzywdzonej,

1. w dniu 13 lipca 2007 roku, w D., w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za szwagra M., wprowadził w błąd S. D. co do swojej tożsamości i usiłował doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 20.000 zł, przy czym zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na postawę pokrzywdzonego,
2. w dniu 19 lipca 2007 roku, w T., w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za wnuka wprowadził w błąd B. J.

(1), co do swojej tożsamości i doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie P. S.

(2)kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 20.000 zł, 201. w dniu 16 lipca 2007 roku, w T., w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za męża wnuczki, wprowadził w błąd A. i S. J.

(1)co do swojej tożsamości i doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 14.000 zł, 202. w dniu 24 lipca 2007 roku, w T., w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za syna wprowadził w błąd B. J.

(2), co do swojej tożsamości i doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie A. P.

(1)działającemu wspólnie z D. W.

(1)kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 6.400 zł, 203. w dniu 26 lipca 2007 roku, w T., w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za znajomego K. wprowadził w błąd M. J. co do swojej tożsamości i doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie A. P.

(1)działającemu wspólnie z D. W.

(1)Włoch kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 12.000 zł, 204. w dniu 1 sierpnia 2007 roku, w T. w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za wnuka M. wprowadził w błąd S. K.

(2), co do swojej tożsamości i doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 4.890 zł, 205. w dniu 8 sierpnia 2007 roku, w I., w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za syna K. wprowadził w błąd J. G.

(4)co do swojej tożsamości i doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 4.000 zł, 206. w dniu 9 sierpnia 2007 roku, w K., w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za syna wprowadził w błąd G. A.

(3), co do swojej tożsamości i doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie A. P.

(1)kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 2.700 funtów angielskich o wartości 14.850 zł, 207. w dniu 9 sierpnia 2007 roku, w K., w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za znajomego syna wprowadził w błąd S. J.

(2)co do swojej tożsamości i doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie A. P.

(1)kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 57 zł, 208. w dniu 16 sierpnia 2007 roku, w K., w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za syna wprowadził w błąd J. A.

(4)co do swojej tożsamości i doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie A. P.

(1)kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 8.000 zł,

1. w dniu 20 sierpnia 2007 r. w T., w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za syna, w prowadził w błąd H. K. co do swojej tożsamości i doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 1.500 zł,
2. w dniu 23 sierpnia 2007 roku, w O., w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za wnuka wprowadził w błąd M. D. co do swojej tożsamości i doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie Ł. D.

(1)kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 6.000 zł, 211. w dniu 23 sierpnia 2007 roku, w K., w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za zięcia W. wprowadził w błąd R. A.

(2)co do swojej tożsamości i doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 6.000 zł, 212. w dniu 27 sierpnia 2007 roku, w K., w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za znajomą K. wprowadził w błąd B. i H. B.

(11)co do swojej tożsamości i doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 15.000 zł, 213. w 2006 r. w T., w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za syna R., wprowadził w błąd J. C.

(6)co do swojej tożsamości i usiłował doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 5.000 zł, przy czym zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na postawę pokrzywdzonej, 214. w dniu 30 sierpnia 2007 r. w T., w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za syna M., wprowadził w błąd J. K.

(3)co do swojej tożsamości i usiłował doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 12.000 zł, przy czym zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na postawę pokrzywdzonej, 215. w dniu 3 września 2007 r., w K., w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za syna T., wprowadził w błąd B. G.

(1)co do swojej tożsamości i doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 6.000 zł, 216. w dniu 6 września 2007 roku, w K., w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za wnuka wprowadził w błąd C. B.

(7)co do swojej tożsamości i doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieletniemu współsprawcy działającemu wspólnie z D. W.

(1)Włoch rzekomej pożyczki w wysokości 6.500 zł, 217. w dniu 7 września 2007 roku, w K., w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za wnuka wprowadził w błąd Z. A.

(2)co do swojej tożsamości i doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieletniemu współsprawcy działającemu wspólnie z D. W.

(1)Włoch kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 11.000 zł, 218. we wrześniu 2007 roku, w K., w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za wnuka M., wprowadził w błąd T. B.

(3)co do swojej tożsamości i usiłował doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 15.000 zł, przy czym zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na postawę pokrzywdzonej, 219. w 2007 roku, w Z., w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za zięcia, wprowadził w błąd H. A.

(4)co do swojej tożsamości i usiłował doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 7.000 zł, przy czym zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na postawę pokrzywdzonego, 220. w okresie 2006-2007 r., w miejscowości C.-L., w prowadzonej rozmowie telefonicznej, podając się za wnuka, wprowadził w błąd M. B.

(8)co do swojej tożsamości i doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie nieustalonemu współsprawcy kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 10.000 zł, tj. o przestępstwo z art. 286 § 1 k.k. i art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. oraz w zw. z art. 65 § 1 k.k. przy zast. art. 11 § 2 k.k. i art. 12 k.k. III. w okresie od stycznia 2007 roku do 8 września 2007 roku, w P. udzielił korzyści majątkowej, w kwocie 700 zł funkcjonariuszowi policji W. J.

(1), w zamian za dostęp do Krajowego Systemu Informacyjnego Policji, to jest, za przekazywanie mu z naruszeniem przepisów o ochronie informacji niejawnych, danych odnośnie notowania w tym zbiorze: D. W.

(1), B. Ł.

(1), P. Ł. i M. W., tj. o przestępstwo z art. 229 § 3 k.k. w zw. z art. 266 § 2 k.k. przy zast. art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. D. W.

(1)oskarżono o to, że: IV. w okresie od lipca 2007 roku do 11 września 2007 roku w P., K. i innych miejscach uczestniczył w zorganizowanej grupie przestępczej, z udziałem w szczególności B. Ł.

(1), A. P.

(1), mającej na celu popełnianie przestępstw polegających na wprowadzaniu w błąd pokrzywdzonych co do tożsamości osób zwracających się o rzekome pożyczki pieniężne i wyłudzaniu, w związku z doprowadzeniem do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, przekazywanych kwot pieniężnych, tj. o przestępstwo z art. 258 § 1 k.k. V. w okresie od lipca 2007 roku do września 2007 roku w T., K. i K., działając czynem ciągłym, z góry powziętym zamiarem, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w ramach zorganizowanej grupy co najmniej trzech osób – kierowanej przez B. Ł.

(1)– mającej na celu popełnianie przestępstw polegających na wprowadzaniu w błąd pokrzywdzonych – co do tożsamości osób zwracających się o udzielenie rzekomej pożyczki pieniężnej – i doprowadzaniu do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, wyłudził pieniądze, w łącznej kwocie 67.707 zł, czyniąc sobie z opisanej działalności stałe źródło dochodu, przy czym w szczególności: - w dniu 24 lipca 2007 roku, w T., po uprzednim wprowadzeniu w błąd B. J.

(2)co do tożsamości osoby zwracającej się o rzekomą pożyczkę oraz tożsamości osoby odbierającej pieniądze, doprowadził ww. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie A. P.

(1)kwoty 6.400 zł, - w dniu 26 lipca 2007 roku, w T. po uprzednim wprowadzeniu w błąd M. J. co do tożsamości osoby zwracającej się o rzekomą pożyczkę oraz tożsamości osoby odbierającej pieniądze, doprowadził ww. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie A. P.

(1)kwoty 12.000 zł, - w dniu 1 sierpnia 2007 roku, w T. po uprzednim wprowadzeniu w błąd S. K.

(2)co do tożsamości osoby zwracającej się o rzekomą pożyczkę oraz tożsamości osoby odbierającej pieniądze, doprowadził ww. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, poprzez wydanie kwoty 4.900 zł, - w dniu 8 sierpnia 2007 roku w I. po uprzednim wprowadzeniu w błąd J. G.

(4)co do tożsamości osoby zwracającej się o rzekomą pożyczkę oraz tożsamości osoby pośredniczącej, doprowadził ww. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem poprzez wydanie A. P.

(1)pieniędzy w kwocie 4.000 zł, - w dniu 9 sierpnia 2007 roku w K. po uprzednim wprowadzeniu w błąd G. A.

(3)co do tożsamości osoby zwracającej się o pożyczkę oraz tożsamości osoby pośredniczącej, doprowadził ww. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem poprzez wydanie A. P.

(1)pieniędzy w kwocie 2.700 funtów angielskich o wartości 14.850 zł, - w dniu 9 sierpnia 2007 roku w K. po uprzednim wprowadzeniu w błąd S. J.

(2)co do tożsamości osoby zwracającej się o pożyczkę oraz tożsamości osoby pośredniczącej, doprowadził ww. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem poprzez wydanie A. P.

(1)kwoty 57 zł, - w dniu 16 sierpnia 2007 roku w K. po uprzednim wprowadzeniu w błąd J. A.

(4)co do tożsamości osoby zwracającej się o rzekomą pożyczkę oraz tożsamości osoby pośredniczącej, doprowadził ww. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem poprzez wydanie A. P.

(1)kwoty 8.000 zł, - w dniu 6 września 2007 roku w K., działając ponadto wspólnie i w porozumieniu z osobą nieletnią, po uprzednim wprowadzeniu w błąd C. B.

(7)co do tożsamości osoby zwracającej się o pożyczkę oraz tożsamości osoby pośredniczącej, doprowadził ww. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem poprzez wydanie pieniędzy w kwocie 6.500 zł, - w dniu 7 września 2007 roku w K., działając nadto wspólnie i w porozumieniu z osobą nieletnią, po uprzednim wprowadzeniu w błąd pokrzywdzonej co do tożsamości osoby zwracającej się o pożyczkę oraz tożsamości osoby pośredniczącej, doprowadził Z. A.

(2)do niekorzystnego rozporządzenia mieniem poprzez wydanie kwoty 11.000 zł, tj. o przestępstwo z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. A. P.

(1)został oskarżony o to, że: VI. w sierpniu 2007 roku w P., K. i innych miejscach uczestniczył w zorganizowanej grupie przestępczej, mającej na celu popełnianie przestępstw polegających na wprowadzaniu w błąd pokrzywdzonych co do tożsamości osób zwracających się o rzekome pożyczki i wyłudzaniu, w związku z doprowadzeniem do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, przekazywanych kwot pieniężnych, tj. o przestępstwo z art. 258 § 1 k.k. VII. w okresie od 24 lipca 2007 roku do 16 sierpnia 2007 roku, w K. i innych miastach, działając czynem ciągłym, z góry powziętym zamiarem, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w ramach zorganizowanej grupy co najmniej trzech osób – kierowanej przez B. Ł.

(1)– mającej na celu popełnianie przestępstw polegających na wprowadzeniu w błąd pokrzywdzonych co do tożsamości osób zwracających się o udzielenie rzekomej pożyczki pieniężnej i doprowadzaniu do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, wyłudził mienie w łącznej wysokości 45.307 zł, czyniąc sobie z opisanej działalności stałe źródło dochodu, przy czym w szczególności: - w dniu 8 sierpnia 2007 roku w I., wspólnie i w porozumieniu z D. W.

(1)Włoch i B. Ł.

(1)po wprowadzeniu w błąd J. G.

(4)co do tożsamości osoby zwracającej się o pożyczkę oraz swojej tożsamości jako osoby pośredniczącej doprowadził ww. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem poprzez wydanie mu pieniędzy w kwocie 4.000 zł, - w dniu 9 sierpnia 2007 roku w K., wspólnie i w porozumieniu z D. W.

(1)i B. Ł.

(1)po wprowadzeniu w błąd G. A.

(3)co tożsamości osoby zwracającej się o pożyczkę oraz swojej tożsamości jako osoby pośredniczącej doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem poprzez wydanie mu pieniędzy w kwocie 2.700 funtów angielskich o wartości 14.850 zł, - w dniu 9 sierpnia 2007 roku w K., wspólnie i w porozumieniu z D. W.

(1)i B. Ł.

(1)w wyżej opisany sposób doprowadził S. J.

(2)do niekorzystnego rozporządzenia mieniem poprzez wydanie mu kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 57 zł, - w dniu 16 sierpnia 2007 roku w K., wspólnie i w porozumieniu z D. W.

(1)i B. Ł.

(1)w wyżej opisany sposób doprowadził J. A.

(4)do niekorzystnego rozporządzenia mieniem poprzez wydanie mu kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 8.000 zł, - w dniu 24 lipca 2007 roku w T., wspólnie i w porozumieniu z D. W.

(1)i B. Ł.

(1)w wyżej opisany sposób doprowadził B. J.

(3)do niekorzystnego rozporządzenia mieniem poprzez wydanie mu kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 6.400 zł, - w dniu 26 lipca 2007 roku w T., wspólnie i w porozumieniu z D. W.

(1)i B. Ł.

(1)w wyżej opisany sposób doprowadził M. J. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem poprzez wydanie mu kwoty rzekomej pożyczki w wysokości 12.000 zł, tj. o przestępstwo z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. P. S.

(2)został oskarżony o to, że: VIII. w okresie od marca 2006 r. do lipca 2007 roku w T. i innych miastach uczestniczył w zorganizowanej grupie przestępczej z udziałem, w szczególności B. Ł.

(1), D. W. i innych nieustalonych osób, mającej na celu popełnianie przestępstw polegających na wprowadzaniu w błąd pokrzywdzonych co do tożsamości osób zwracających się o rzekome pożyczki pieniężne i wyłudzaniu, w związku z doprowadzeniem do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, przekazywanych kwot pieniężnych, tj. o przestępstwo z art. 258 § 1 k.k. IX. w okresie od sierpnia 2006 r. do lipca 2007 roku, w B., T. i innych miastach, z góry powziętym zamiarem, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w ramach zorganizowanej grupy co najmniej trzech osób – kierowanej przez B. Ł.

(1)– mającej na celu popełnianie przestępstw polegających na wprowadzaniu w błąd pokrzywdzonych – co do tożsamości osób zwracających się o udzielenie rzekomej pożyczki pieniężnej – i doprowadzaniu do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, wyłudził mienie w wysokości 54.000 zł, czyniąc sobie z opisanej działalności stałe źródło dochodu, przy czym w szczególności: - w dniu 6 czerwca 2007 r. w B. po wprowadzeniu w błąd R. C.

(2)co do tożsamości osoby zwracającej się o pożyczkę oraz swojej tożsamości, jako osoby pośredniczącej, doprowadził ww. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem poprzez wydanie mu pieniędzy w kwocie 7.000 zł, - w dniu 8 czerwca 2007 r. we W. po wprowadzeniu w błąd J. B.

(12)co do tożsamości osoby zwracającej się o pożyczkę oraz swojej tożsamości, jako osoby pośredniczącej, doprowadził ww. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem poprzez wydanie mu pieniędzy w kwocie 16.000 zł, - w dniu 14 czerwca 2007 r. w G. po wprowadzeniu w błąd J. B.

(11)co do tożsamości osoby zwracającej się o pożyczkę oraz swojej tożsamości, jako osoby pośredniczącej, doprowadził ww. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem poprzez wydanie mu pieniędzy w kwocie 11.000 zł, - w dniu 19 lipca 2007 r. w T. po wprowadzeniu w błąd B. J.

(1)co do tożsamości osoby zwracającej się o pożyczkę oraz swojej tożsamości, jako osoby pośredniczącej, doprowadził ww. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem poprzez wydanie mu pieniędzy w kwocie 20.000 zł, tj. o przestępstwo z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. Ł. D.

(1)oskarżono o to, że: X. w sierpniu 2007 roku w O. i innych miejscach uczestniczył w zorganizowanej grupie przestępczej, mającej na celu popełnianie przestępstw polegających na wprowadzeniu w błąd pokrzywdzonych co do tożsamości osób zwracających się o rzekome pożyczki i wyłudzaniu, w związku z doprowadzeniem do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, przekazywanych kwot pieniężnych, tj. o przestępstwo z art. 258 § 1 k.k. XI. w dniu 23 sierpnia 2007 r., w O., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w ramach zorganizowanej grupy co najmniej trzech osób, w tym wspólnie i w porozumieniu z B. Ł.

(1), po uprzednim wprowadzeniu w błąd M. D. co do tożsamości osoby zwracającej się o pożyczkę oraz swojej tożsamości, jako osoby pośredniczącej, doprowadził ww. pokrzywdzoną do niekorzystnego rozporządzenia mieniem poprzez wydanie mu, tytułem rzekomej pożyczki, pieniędzy w kwocie 6.000 zł, tj. o przestępstwo z art. 286 § 1 k.k. W. J.

(1)został oskarżony o to, że w okresie od stycznia 2007 r. do września 2007 r. w P., jako funkcjonariusz policji Komisariatu Policji P., uzyskując dostęp do Krajowego Systemu Informacyjnego Policji pozyskiwał informacje odnośnie notowania w tym zbiorze: D. Włoch, P. Ł., M. Włoch, B. Ł.

(1), które to dane, z naruszeniem przepisów o ochronie informacji niejawnych, przekazywał osobom nieuprawnionym, w szczególności B. Ł.

(1), M. Włoch przyjmując w zamian korzyść majątkową w kwocie 700 zł, tj. o przestępstwo z art. 228 § 3 k.k. w zw. z art. 266 § 2 k.k. przy zast. art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. ****************** Wyrokiem z dnia 23 listopada 2011r. ( XVI K 50/10 ) Sąd Okręgowy w Poznaniu: 1. uznał oskarżonego B. Ł.

(1)za winnego popełniania czynu opisanego wyżej w punkcie I, przy czym uszczegółowił, że prócz oskarżonego w skład wskazanej w opisie czynu grupy wchodzili: S. I., D. W.

(1), A. P.

(1), P. S.

(2), inna ustalona osoba nieletnia oraz inne nieustalone osoby, tj. przestępstwa z art. 258 § 3 k.k. i za to na podstawie powołanego przepisu wymierzył mu karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności; 2. uznał oskarżonego B. Ł.

(1)za winnego popełniania czynu opisanego wyżej w punkcie II, z następującymi zmianami: - z części wstępnej opisu czynu wyeliminował sformułowanie: „co najmniej trzech osób”, odnoszące się wskazanej w opisie zorganizowanej grupy przestępczej, - w części wstępnej opisu czynu zmienił ogólną kwotę dokonanego wyłudzenia z kwoty 1.142.453,45 zł na kwotę 1.147.255,45 zł, - w części wstępnej opisu czynu zmienił ogólną kwotę usiłowanego wyłudzenia z kwoty ok. 1.282.450 zł na kwotę co najmniej 1.095.100 zł i 12.000 euro, przyjmując jednocześnie, że owa kwota stanowiła również mienie znacznej wartości, - wyeliminował z opisu czynu zachowanie wskazane wyżej w podpunkcie 2, dotyczące K. G., - w opisie zachowania wskazanego wyżej w podpunkcie 7, dotyczącego C. B.

(2), uszczegółowił, że zostało ono popełnione w dniu 10 sierpnia 2006 roku, - w opisie zachowania wskazanego wyżej w podpunkcie 10, dotyczącego L. C.

(1), sprecyzował, że zostało ono popełnione w dniu 7 kwietnia 2006 roku, - w opisie zachowania wskazanego wyżej w podpunkcie 11, dotyczącego S. B.

(1), uszczegółowił, że zostało ono popełnione w dniu 27 lipca 2006 roku, - w opisie zachowania wskazanego wyżej w podpunkcie 14, dotyczącego R. A.

(1), przyjął, że zostało ono popełnione w dniu 10 kwietnia 2006 roku, usuwając z opisu datę 11 kwietnia 2006 roku, oraz przyjął, że oskarżony podawał się za znajomego pokrzywdzonej T., nie zaś za jej wnuka, - w opisie zachowania wskazanego wyżej w podpunkcie 15, dotyczącego F. B.

(1), skonkretyzował, że zostało ono popełnione w dniu 5 kwietnia 2006 roku, - w opisie zachowania wskazanego wyżej w podpunkcie 17, dotyczącego S. B.

(2), dookreślił, że zostało ono popełnione w dniu 5 czerwca 2006 roku, - w opisie zachowania wskazanego wyżej w podpunkcie 18, dotyczącego I. C.

(1), uzupełnił, że pokrzywdzonym zachowaniem był także mąż pokrzywdzonej – J. C.

(7)oraz skonkretyzował, że oskarżony zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na postawę pokrzywdzonych, - w opisie zachowania wskazanego wyżej w podpunkcie 19, dotyczącego Z. B.

(1), skonkretyzował, że kwotę wydanej przez pokrzywdzoną rzekomej pożyczki stanowiła suma 4.900 USD o wartości 15.190 zł, - w opisie zachowania wskazanego wyżej w podpunkcie 20, dotyczącego M. A.

(2), przyjął, że zostało ono popełnione w dniu 16 maja 2006 roku, usuwając z opisu datę 17 maja 2006 roku, - w opisie zachowania wskazanego wyżej w podpunkcie 21, dotyczącego M. A.

(3), przyjął, że oskarżony podawał się za K. - męża wnuczki pokrzywdzonej, nie zaś za jej wnuka, - w opisie zachowania wskazanego wyżej w podpunkcie 22, dotyczącego M. B.

(1), sprecyzował, że zostało ono popełnione w dniu 30 maja 2006 roku, - w opisie zachowania wskazanego wyżej w podpunkcie 25, dotyczącego K. A.

(1), wskazał, że zostało ono popełnione w dniu 6 sierpnia 2007 roku, usuwając z opisu sformułowanie, iż miało ono miejsce na przełomie czerwca i lipca 2006 roku, - w opisie zachowania wskazanego wyżej w podpunkcie 26, dotyczącego F. B.

(2), przyjął, że oskarżony podawał się za bratanka pokrzywdzonego, nie zaś za jego wnuka, - w opisie zachowania wskazanego wyżej w podpunkcie 28, dotyczącego M. C.

(1), przyjął, że oskarżony podawał się za syna pokrzywdzonej, a nie za jej wnuka, - w opisie zachowania wskazanego wyżej w podpunkcie 30, przyjął, że dotyczyło ono pokrzywdzonego T. C.

(3), usuwając z opisu czynu sformułowanie: (...) i wprowadzając w to miejsce sformułowanie: (...), oraz wskazał, że zostało ono popełnione w dniu 29 czerwca 2007 roku, usuwając z opisu sformułowanie, iż miało ono miejsce w czerwcu 2006 roku, - w opisie zachowania wskazanego wyżej w podpunkcie 31, dotyczącego K. B.

(2), uszczegółowił, że zostało ono popełnione w dniu 7 lipca 2006 roku, - wyeliminował z opisu czynu zachowanie wskazane wyżej w podpunkcie 46, dotyczące C. B.

(3), - w opisie zachowania wskazanego wyżej w podpunkcie 53, dotyczącego Z. B.

(3), przyjął, że oskarżony podawał się za syna pokrzywdzonej, a nie za jej wnuka, - w opisie zachowania wskazanego wyżej w podpunkcie 54, dotyczącego T. A.

(1), uzupełnił, że pokrzywdzoną zachowaniem była także żona pokrzywdzonego – A. A.

(7), przyjął, że kwota rzekomej pożyczki miała wynosić 12.000 zł, eliminując z opisu kwotę 18.000 zł, oraz skonkretyzował, że oskarżony zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na postawę pokrzywdzonych, - w opisie zachowania wskazanego wyżej w podpunkcie 56, dotyczącego C. B.

(4), przyjął, że zostało ono popełnione w dniu 9 października 2006 roku, usuwając z opisu datę 10 października 2006 roku, - w opisie zachowania wskazanego wyżej w podpunkcie 57, dotyczącego E. B.

(5), sprecyzował, że zostało ono popełnione w dniu 31 października 2006 roku, - w opisie zachowania wskazanego wyżej w podpunkcie 58, dotyczącego H. B.

(4), uszczegółowił, że zostało ono popełnione w dniu 14 listopada 2006 roku, - w opisie zachowania wskazanego wyżej w podpunkcie 59, dotyczącego H. B.

(5), skonkretyzował, że zostało ono popełnione w dniu 31 października 2006 roku, - w opisie zachowania wskazanego wyżej w podpunkcie 63, dotyczącego K. C.

(1), przyjął, że kwota rzekomej pożyczki miała wynosić 3.500 zł, eliminując z opisu kwotę 2.000 zł, - w opisie zachowania wskazanego wyżej w podpunkcie 76, dotyczącego J. B., przyjął, że oskarżony podawał się za znajomego wnuka pokrzywdzonej, a nie za jej wnuka, - wyeliminował z opisu czynu zachowanie wskazane wyżej w podpunkcie 77, dotyczące J. B.

(5), - w opisie zachowania wskazanego wyżej w podpunkcie 78, dotyczącego A. C.

(1), skonkretyzował, że oskarżony zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na postawę pokrzywdzonej oraz wskazał, że zostało ono popełnione w dniu 29 maja 2007 roku, usuwając z opisu sformułowanie, iż miało ono miejsce w okresie 2006-2007 r., - w opisie zachowania wskazanego wyżej w podpunkcie 79, dotyczącego M. A.

(4), sprecyzował, że zostało ono popełnione w dniu 19 października 2006 roku, - w opisie zachowania wskazanego wyżej w podpunkcie 80, dotyczącego H. D.

(1), wskazał, że zostało ono popełnione w dniu 25 lipca 2007 roku, eliminując z opisu sformułowanie, iż miało ono miejsce w 2006 roku, - w opisie zachowania wskazanego wyżej w podpunkcie 82, dotyczącego I. C.

(2), przyjął, że wydana kwota rzekomej pożyczki wyniosła 24.000 zł, eliminując z opisu kwotę 23.000 zł, - w opisie zachowania wskazanego wyżej w podpunkcie 83, dotyczącego J. G.

(1), wskazał, że zostało ono popełnione w dniu 6 listopada 2006 roku, usuwając z opisu sformułowanie, iż miało ono miejsce na przełomie listopada i grudnia 2006 roku, - w opisie zachowania wskazanego wyżej w podpunkcie 85, dotyczącego M. B.

(3), dookreślił, że zostało ono popełnione w dniu 22 grudnia 2006 roku, - wyeliminował z opisu czynu zachowanie wskazane wyżej w podpunkcie 87, dotyczące S. C.

(2), - w opisie zachowania wskazanego wyżej w podpunkcie 89, dotyczącego P. C.

(1), przyjął, że oskarżony podawał się za J. – zięcia pokrzywdzonej, a nie za zięcia J., - w opisie zachowania wskazanego wyżej w podpunkcie 90, dotyczącego S. D., sprostował sformułowanie zawierające imię pokrzywdzonej: (...) na prawidłowe wyrażenie: (...), - w opisie zachowania wskazanego wyżej w podpunkcie 91, dotyczącego L. C., skonkretyzował oznaczenie pokrzywdzonej poprzez dodanie do jej imienia i nazwiska drugiego imienia A., - w opisie zachowania wskazanego wyżej w podpunkcie 92, przyjął, że dotyczyło ono pokrzywdzonej Ł. U.

(2), usuwając z opisu czynu sformułowanie: „. U. i wprowadzając w to miejsce sformułowanie: „. U., - w opisie zachowania wskazanego wyżej w podpunkcie 93, dotyczącego K. C.

(2), skonkretyzował oznaczenie pokrzywdzonej poprzez dodanie do jej imienia i nazwiska drugiego imienia Z., - w opisie zachowania wskazanego wyżej w podpunkcie 100, dotyczącego W. F.

(1), przyjął, że kwota rzekomej pożyczki miała wynosić 3.000 zł, eliminując z opisu kwotę 9.000 zł, - wyeliminował z opisu czynu zachowanie wskazane wyżej w podpunkcie 103, dotyczące M. E., - w opisie zachowania wskazanego wyżej w podpunkcie 109, dotyczącego S. C.

(3), uzupełnił, że pokrzywdzoną zachowaniem była także żona pokrzywdzonego – H. C.

(4), - wyeliminował z opisu czynu zachowanie wskazane wyżej w podpunkcie 112, dotyczące E. A.

(1), - w opisie zachowania wskazanego wyżej w podpunkcie 114, dotyczącego K. T., skonkretyzował, że zostało ono popełnione w dniu 1 lutego 2007 roku, - w opisie zachowania wskazanego wyżej w podpunkcie 126, przyjął, że dotyczyło ono pokrzywdzonych M. i T. B.

(4), usuwając z opisu czynu sformułowanie: (...) i wprowadzając w to miejsce sformułowanie: (...), - wyeliminował z opisu czynu zachowanie wskazane wyżej w podpunkcie 127, dotyczące S. C.

(4), - wyeliminował z opisu czynu zachowanie wskazane wyżej w podpunkcie 132, dotyczące M. B.

(5), - w opisie zachowania wskazanego wyżej w podpunkcie 140, dotyczącego J. B.

(8), przyjął, że zostało ono popełnione w dniu 6 marca 2007 roku, usuwając z opisu datę 14 marca 2007 roku, - wyeliminował z opisu czynu zachowanie wskazane wyżej w podpunkcie 150, dotyczące Z. B.

(6), - w opisie zachowania wskazanego wyżej w podpunkcie 154, dotyczącego H. i O. B.

(1), sprecyzował, że zostało ono popełnione w dniu 24 kwietnia 2007 roku, - wyeliminował z opisu czynu zachowanie wskazane wyżej w podpunkcie 162, dotyczące E. B.

(8), - w opisie zachowania wskazanego wyżej w podpunkcie 163, dotyczącego K. A.

(3), przyjął, że wydana kwota rzekomej pożyczki wyniosła 7.000 zł, eliminując z opisu kwotę 7.200 zł, - w opisie zachowania wskazanego wyżej w podpunkcie 166, dotyczącego M. B.

(7), przyjął, że miało ono miejsce w C., usuwając z opisu wyrażenie, że miało ono miejsce w T., - w opisie zachowania wskazanego wyżej w podpunkcie 171, dotyczącego W. B.

(4), przyjął, że kwota rzekomej pożyczki miała wynosić 12.500 zł, eliminując z opisu kwotę 12.000 zł, - w opisie zachowania wskazanego wyżej w podpunkcie 177, dotyczącego L. B., przyjął, że zostało ono popełnione w dniu 15 marca 2007 roku, eliminując z opisu datę 15 maja 2007 roku, - w opisie zachowania wskazanego wyżej w podpunkcie 181, dotyczącego M. F., przyjął, że kwota rzekomej pożyczki miała wynosić 500 zł, usuwając z opisu kwotę 850 zł, - w opisie zachowania wskazanego wyżej w podpunkcie 184, dotyczącego J. B.

(12)i C. B.

(8), sprostował sformułowanie zawierające imię pokrzywdzonego: (...) na prawidłowe wyrażenie: (...) oraz przyjął, że oskarżony podawał się za syna pokrzywdzonych, a nie za ich wnuka, - w opisie zachowania wskazanego wyżej w podpunkcie 185, dotyczącego I. C.

(3), przyjął, że oskarżony podawał się za zięcia pokrzywdzonej, a nie za jej wnuka, - w opisie zachowania wskazanego wyżej w podpunkcie 187, dotyczącego J. B.

(11), uszczegółowił, że kwota rzekomej pożyczki została wydana przez pokrzywdzoną P. S.

(2), - w opisie zachowania wskazanego wyżej w podpunkcie 193, dotyczącego R. P., przyjął, że zostało ono popełnione w dniu 29 czerwca 2007 roku, usuwając z opisu sformułowanie, iż miało ono miejsce na przełomie czerwca i lipca 2007 roku, - w opisie zachowania wskazanego wyżej w podpunkcie 201, dotyczącego A. J. i S. J.

(1), przyjął, że wydana kwota rzekomej pożyczki wyniosła 18.000 zł, usuwając z opisu kwotę 14.000 zł, - w opisie zachowania wskazanego wyżej w podpunkcie 204, dotyczącego S. K.

(2), uszczegółowił, że oskarżony działał wspólnie i w porozumieniu z D. W.

(1)oraz wskazał, że kwotę rzekomej pożyczki stanowiła kwota 4.500 zł i 100 euro o łącznej wartości 4.890 zł, - w opisie zachowania wskazanego wyżej w podpunkcie 205, dotyczącego J. G.

(4), uszczegółowił, że kwota rzekomej pożyczki została wydana przez pokrzywdzoną A. P.

(1)działającemu wspólnie z D. W.

(1), - w opisie zachowania wskazanego wyżej w podpunkcie 206, dotyczącego G. A.

(3), skonkretyzował, że wspólnie z A. P.

(1)działał również D. W.

(1)Włoch, - w opisie zachowania wskazanego wyżej w podpunkcie 207, dotyczącego S. J.

(2), skonkretyzował, że wspólnie z A. P.

(1)działał również D. W.

(1)oraz przyjął, że wydana kwota rzekomej pożyczki wyniosła 59 zł, usuwając z opisu kwotę 57 zł, - w opisie zachowania wskazanego wyżej w podpunkcie 208, dotyczącego J. A.

(4), skonkretyzował, że wspólnie z A. P.

(1)działał również D. W.

(1), - w opisie zachowania wskazanego wyżej w podpunkcie 212, dotyczącego B. B.

(11)i H. B.

(11), przyjął, że oskarżony podawał się za siostrę K., a nie za znajomą K. oraz uszczegółowił, że kwotę rzekomej pożyczki stanowiła kwota 3.000 zł i 4.000 USD o łącznej wartości 15.000 zł, - w opisie zachowania wskazanego wyżej w podpunkcie 213, przyjął, że dotyczyło ono J. C.

(8), usuwając z opisu czynu sformułowanie: (...) i wprowadzając w to miejsce określenie: (...) oraz sprecyzował, że zostało ono popełnione w dniu 24 listopada 2006 roku, - w opisie zachowania wskazanego wyżej w podpunkcie 214, dotyczącego J. K.

(3), skonkretyzował, że oskarżony zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na postawę pokrzywdzonego, - w opisie zachowania wskazanego wyżej w podpunkcie 218, dotyczącego T. B.

(3), sprecyzował, że zostało ono popełnione w dniu 6 września 2007 roku, - w opisie zachowania wskazanego wyżej w podpunkcie 219, dotyczącego H. A.

(4), uszczegółowił, że zostało ono popełnione w dniu 17 kwietnia 2007 roku, - w opisie zachowania wskazanego wyżej w podpunkcie 220, dotyczącego M. B.

(8), przyjął, że miało ono miejsce w miejscowości C., usuwając z opisu wyrażenie, że miało ono miejsce w miejscowości C.-L., oraz wskazał, że zostało ono popełnione w dniu 19 kwietnia 2006 roku, usuwając z opisu sformułowanie, iż miało ono miejsce w okresie 2006-2007 r., tj. przestępstwa z art. 286 § 1 k.k. i art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. oraz w zw. z art. 65 § 1 k.k. przy zast. art. 11 § 2 k.k. i art. 12 k.k. i za to na podstawie art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 14 § 1 k.k. i art. 11 § 3 k.k. wymierzył mu karę 5 (pięciu) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności; 3. w ramach czynu opisanego wyżej w punkcie III uznał oskarżonego B. Ł.

(1)za winnego tego, że w okresie od stycznia 2007 r. do dnia 8 września 2007 r., w P., działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wspólnie i w porozumieniu z M. Włoch, udzielił korzyści majątkowej w kwocie 700 zł funkcjonariuszowi policji W. J.

(1)w zamian za uzyskanie i następnie przekazanie z naruszeniem przepisów prawa, tj. art. 20 ust. 1 i 2a ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji oraz § 9 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 21 lutego 2005 r. w sprawie przetwarzania przez Policję danych osobowych w celach wykrywczych lub identyfikacyjnych (Dz. U. Nr 34, poz. 313), informacji o notowaniu w Krajowym Systemie Informacyjnym Policji: D. W.

(1), B. Ł.

(1), P. Ł. i M. W., tj. przestępstwa z art. 229 § 3 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i za to na podstawie art. 229 § 3 k.k. wymierzył mu karę 1 (jednego) roku i 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności; 4. uznał oskarżonego D. W.

(1)za winnego popełniania czynu opisanego wyżej w punkcie IV, przy czym uszczegółowił, że oprócz tego oskarżonego, B. Ł.

(1)i A. P.

(1)w skład wskazanej w opisie czynu grupy wchodzili także: S. I., P. S.

(2), inna ustalona osoba nieletnia oraz inne nieustalone osoby, tj. przestępstwa z art. 258 § 1 k.k. i za to na podstawie powołanego przepisu wymierzył mu karę 1 (jednego) roku i 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności; 5. uznał oskarżonego D. W.

(1)za winnego popełniania czynu opisanego wyżej w punkcie V, z następującymi zmianami: - z części wstępnej opisu czynu wyeliminował sformułowanie: „co najmniej trzech osób”, odnoszące się do wskazanej w opisie zorganizowanej grupy przestępczej, - w części wstępnej opisu czynu zmienił ogólną kwotę dokonanego wyłudzenia z kwoty 67.707 zł na kwotę 67.699 zł, - w opisie zachowania dotyczącego S. K.

(2), przyjął, że wydana kwota rzekomej pożyczki wyniosła 4.890 zł, usuwając z opisu kwotę 4.900 zł, - w opisie zachowania dotyczącego S. J.

(2), przyjął, że wydana kwota rzekomej pożyczki wyniosła 59 zł, usuwając z opisu kwotę 57 zł, tj. przestępstwa z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i za to na podstawie art. 286 § 1 k.k. wymierzył mu karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności; 6. uznał oskarżonego A. P.

(1)za winnego popełniania czynu opisanego wyżej w punkcie VI, przy czym skonkretyzował, że prócz oskarżonego w skład wskazanej w opisie czynu grupy wchodzili: B. Ł.

(1), S. I., D. W.

(1)Włoch, P. S.

(2), inna ustalona osoba nieletnia oraz inne nieustalone osoby, tj. przestępstwa z art. 258 § 1 k.k. i za to na podstawie powołanego przepisu wymierzył mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności; 7. uznał oskarżonego A. P.

(1)za winnego popełniania czynu opisanego wyżej w punkcie VII, z następującymi zmianami: - z części wstępnej opisu czynu wyeliminował sformułowanie: „co najmniej trzech osób”, odnoszące się do wskazanej w opisie zorganizowanej grupy przestępczej, - w części wstępnej opisu czynu zmienił ogólną kwotę dokonanego wyłudzenia z kwoty 45.307 zł na kwotę 45.309 zł, - w opisie zachowania dotyczącego S. J.

(2), przyjął, że wydana kwota rzekomej pożyczki wyniosła 59 zł, usuwając z opisu kwotę 57 zł, - w opisie zachowania dotyczącego dokonania wyłudzenia kwoty 6.400 zł, przyjął, że dotyczyło ono pokrzywdzonej B. J.

(2), usuwając z opisu czynu sformułowanie: (...) i wprowadzając w to miejsce określenie: (...), tj. przestępstwa z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i za to na podstawie art. 286 § 1 k.k. wymierzył mu karę 1 (jednego) roku i 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności; 8. uznał oskarżonego P. S.

(2)za winnego popełniania czynu opisanego wyżej w punkcie VIII, przy czym uszczegółowił, że oprócz tego oskarżonego, B. Ł.

(1), D. W.

(1)i innych nieustalonych osób w skład wskazanej w opisie czynu grupy przestępczej wchodzili również: S. I., A. P.

(1), P. S.

(2)oraz inna ustalona osoba nieletnia, tj. przestępstwa z art. 258 § 1 k.k. i za to na podstawie powołanego przepisu wymierzył mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności; 9. uznał oskarżonego P. S.

(2)za winnego popełniania czynu opisanego wyżej w punkcie IX, z następującymi zmianami: - z części wstępnej opisu czynu wyeliminował sformułowanie: „co najmniej trzech osób”, odnoszące się do wskazanej w opisie zorganizowanej grupy, - w opisie zachowania dotyczącego pokrzywdzonej J. B.

(12), uzupełnił, że pokrzywdzonym tym zachowaniem był także jej mąż – C. B.

(8), który również został wprowadzony w błąd we wskazany w opisie zachowania sposób, tj. przestępstwa z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i za to na podstawie art. 286 § 1 k.k. wymierzył mu karę 1 (jednego) roku i 10 (dziesięciu) miesięcy lat pozbawienia wolności; 10. uniewinnił oskarżonego Ł. D.

(1)od zarzutu popełniania przestępstwa opisanego wyżej w punkcie X; 11. uznał oskarżonego Ł. D.

(1)za winnego popełniania czynu opisanego wyżej w punkcie XI, przy czym z opisu czynu wyeliminował sformułowanie, że oskarżony działał w ramach zorganizowanej grupy przestępczej co najmniej trzech osób i przyjął w to miejsce, że działał on wspólnie i w porozumieniu z B. Ł.

(1)oraz inną nieustaloną osobą, tj. przestępstwa z art. 286 § 1 k.k. i za to na podstawie powołanego przepisu wymierzył mu karę 1 (jednego) roku i 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności, a na podstawie art. 33 § 2 k.k. wymierzył mu karę grzywny w wymiarze 100 (stu) stawek dziennych, przy określeniu wysokości jednej stawki na kwotę 30 (trzydziestu) złotych; 12. w ramach czynu opisanego wyżej w punkcie XII uznał oskarżonego W. J.

(1)za winnego tego, że w okresie od stycznia 2007 r. do września 2007 r., w P., jako funkcjonariusz policji Komisariatu Policji P., działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, nie posiadając uprawnień dostępu do Krajowego Systemu Informacyjnego Policji, przyjął od M. W. i B. Ł.

(1)korzyść majątkową w kwocie 700 zł w zamian za uzyskanie i przekazanie im nienależnych informacji, pozostających w swej treści do wyłącznej dyspozycji i wykorzystania przez funkcjonariuszy policji w związku z wykonywanymi, wybranymi czynnościami służbowymi, a odnoszących się do notowania w tym systemie: D. W.

(1), P. Ł., M. W. i B. Ł.

(1), co stanowiło naruszenie przepisów prawa regulujących gromadzenie, przetwarzanie i wykorzystywanie informacji przez policję, tj. art. 20 ust. 1 i 2a ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji oraz § 9 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 21 lutego 2005 r. w sprawie przetwarzania przez Policję danych osobowych w celach wykrywczych lub identyfikacyjnych (Dz. U. Nr 34, poz. 313), tj. przestępstwa z art. 228 § 3 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i za to na podstawie art. 228 § 3 k.k. wymierzył mu karę 1 (jednego) roku i 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności, a na podstawie art. 33 § 2 k.k. wymierzył mu karę grzywny w wymiarze 140 (stu czterdziestu) stawek dziennych, przy określeniu wysokości jednej stawki na kwotę 50 (pięćdziesięciu) złotych; W pkt 13-16 wyroku Sąd I instancji orzekł na podstawie art. 46 § 1 k.k. o obowiązku naprawienia szkody wyrządzonej przez oskarżonych, zaś w oparciu o art. 415 § 1 k.p.k. i art. 415 k.c. zasądził od oskarżonych na rzecz pokrzywdzonych kwoty pieniężne (pkt 17 - 19 wyroku). Na podstawie art. 415 § 4 k.p.k. i art. 415 k.c. z urzędu zasądził solidarnie od oskarżonych odszkodowania pieniężne tytułem naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwami (pkt 20 – 23 wyroku). Na podstawie art. 41 § 1 k.k. orzekł wobec oskarżonego W. J.

(1)środek karny w postaci zakazu zajmowania wszelkich stanowisk związanych z pełnieniem służby w policji na okres 4 (czterech) lat, a na podstawie art. 63 § 2 k.k. na poczet orzeczonego środka karnego zaliczył oskarżonemu okres stosowania w niniejszej sprawie środka zapobiegawczego z art. 276 k.p.k. w postaci zawieszenia w czynnościach funkcjonariusza policji od dnia 9 stycznia 2008 r. do dnia 23 listopada 2011 r. (pkt 24 wyroku). W oparciu o treść art. 69 § 1 i 2 k.k. oraz art. 70 § 1 pkt 1 i § 2 k.k. warunkowo zawiesił wobec oskarżonych: - Ł. D.

(1)wykonanie orzeczonej w punkcie 11 kary pozbawienia wolności na okres 4 (czterech) lat tytułem próby, a na podstawie art. 73 § 2 k.k. oddał oskarżonego w okresie próby pod dozór kuratora sądowego, - W. J.

(1)wykonanie orzeczonej w punkcie 12 kary pozbawienia wolności na okres 3 (trzech) lat tytułem próby; (pkt 25 wyroku). Na podstawie art. 63 § 1 k.k. na poczet: - orzeczonej w punkcie 11 wobec oskarżonego Ł. D.

(1)kary grzywny zaliczył temu oskarżonemu okres zatrzymania w sprawie od dnia 23 września 2007 r. do dnia 25 września 2007 r. (3 dni), przyjmując, że jest on równoważny 6 stawkom dziennym grzywny i uznając orzeczoną karę grzywny za wykonaną w tym zakresie, - orzeczonej w punkcie 12 wobec oskarżonego W. J.

(1)kary grzywny zaliczył temu oskarżonemu okres zatrzymania i tymczasowego aresztowania w sprawie od dnia 15 listopada 2007 r. do dnia 9 stycznia 2008 r. (56 dni), przyjmując, że jest on równoważny 112 stawkom dziennym grzywny i uznając orzeczoną karę grzywny za wykonaną w tym zakresie (pkt 26 wyroku). Na podstawie art. 85 k.k. i art. 86 § 1 k.k. połączył kary pozbawienia wolności: - orzeczone wyżej w punktach 1, 2 i 3 wobec oskarżonego B. Ł.

(1)oraz wymierzył mu karę łączną 6 (sześciu) lat pozbawienia wolności, - orzeczone wyżej w punktach 4 i 5 wobec oskarżonego D. W.

(1)oraz wymierzył mu karę łączną 2 (dwóch) lat i 5 (pięciu) miesięcy pozbawienia wolności, - orzeczone wyżej w punktach 6 i 7 wobec oskarżonego A. P.

(1)oraz wymierzył mu karę łączną 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności, - orzeczone wyżej w punktach 8 i 9 wobec oskarżonego P. S.

(2)oraz wymierzył mu karę łączną 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności (pkt 27 wyroku). W oparciu o treść art. 63 § 1 k.k. na poczet orzeczonych w punkcie 27 kar łącznych pozbawienia wolności zaliczył oskarżonym okresy zatrzymania i tymczasowego aresztowania w sprawie: - B. Ł.

(1)od dnia 11 września 2007 r. do dnia 13 maja 2008 r., - D. W.

(1)od dnia 11 września 2007 r. do dnia 29 sierpnia 2008 r., - A. P.

(1)od dnia 8 stycznia 2008 r. do dnia 5 września 2008 r., - P. S.

(2)od dnia 17 stycznia 2008 r. do dnia 14 marca 2008 r., przyjmując, że jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności równa się jednemu dniowi kary pozbawienia wolności (pkt 28 wyroku). Nadto orzekł o kosztach pomocy prawnej udzielonej z urzędu oraz kosztach sądowych i opłatach (pkt 29-33). ***************** Apelacje od powyższego wyroku wywiedli obrońcy oskarżonych B. Ł.

(1), D. W.

(1)oraz A. P.

(1), Ł. D.

(1)oraz W. J.

(1). W pozostałym zakresie przedmiotowe orzeczenie uprawomocniło się. Obrońca oskarżonego B. Ł.

(1)zaskarżył powyższy wyrok w całości, zarzucając: I. rażące naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na treść orzeczenia, a konkretnie: 1) art. 396 § 3 k.p.k. w zw. z art. 117 § 1 k.p.k. w zw. z art. 139 k.p.k. w zw. z art. 6 k.p.k. poprzez błędne uznanie, iż oskarżony został skutecznie zawiadomiony o terminie posiedzenia przed Sądem Rejonowym w Zabrzu dot. przesłuchania świadka H. A.

(4), podczas gdy obowiązkiem Sądu było osobiste doręczenie zawiadomienia oskarżonemu, pozbawionemu wolności; 2) art. 396 § 3 k.p.k. w zw. z art. 117 § 1 k.p.k. w zw. z art. 6 k.p.k. poprzez niezawiadomienie oskarżonego o posiedzeniu przed Sądem Rejonowym Szczecin - Centrum w Szczecinie dot. przesłuchania świadka K. G.; 3) art. 396 § 3 k.p.k. w zw. z art. 117 § 1 k.p.k. w zw. z art. 6 k.p.k. poprzez niezawiadomienie obrońcy oskarżonego adw. J. R.

(2)o terminie posiedzenia przed Sądem Rejonowym Szczecin - Centrum w Szczecinie dot. przesłuchania świadka K. G.; 4) art. 396 § 3 k.p.k. w zw. z art. 117 § 1 k.p.k. w zw. z art. 6 k.p.k. poprzez niezawiadomienie oskarżonego o posiedzeniu przed Sądem Rejonowym w Brodnicy dot. przesłuchania świadka J. B.

(13); 5) art. 396 § 3 k.p.k. w zw. z art. 117 § 1 k.p.k. w zw. z art. 6 k.p.k. poprzez niezawiadomienie oskarżonego o posiedzeniu przed Sądem Rejonowym w Tarnowskich Górach dot. przesłuchania świadka L. A.; 6) art. 396 § 3 k.p.k. w zw. z art. 117 § 1 k.p.k. w zw. z art. 6 k.p.k. poprzez zawiadomienie oskarżonego o posiedzeniu przed Sądem Rejonowym w Grudziądzu dot. przesłuchania świadków H. B.

(1), H. B.

(2), T. A., J. B., C. B., H. B.

(3), B. B., H. B.

(4)po terminie posiedzenia; 7) art. 6 k.p.k. poprzez zawiadomienie oskarżonego o posiedzeniu przed Sądem Rejonowym w Kutnie dot. przesłuchania świadka Z. A.

(2)na dwie godziny przed posiedzeniem czym uniemożliwiono mu odpowiednie przygotowanie się do obrony; 8) art. 6 k.p.k. poprzez reprezentowanie B. Ł.

(1)na posiedzeniu przed Sądem Rejonowym w Kutnie przez obrońcę, który występował z upoważnienia obrońcy, który z kolei reprezentował w tym samym postępowaniu oskarżonego Ł. D.

(1), a którego linia obrony stoi w ewidentnej sprzeczności wobec B. Ł.

(1); 9) art. 396 § 3 k.p.k. w zw. z art. 117 § 1 k.p.k. w zw. z art. 6 k.p.k. poprzez zawiadomienie oskarżonego o posiedzeniu przed Sądem Rejonowym w Bytomiu dot. przesłuchania świadków M. A., J. A., M. B., A. B. po terminie posiedzenia; 10) art. 396 § 3 k.p.k. w zw. z art. 117 § 1 k.p.k. w zw. z art. 6 k.p.k. poprzez zawiadomienie oskarżonego o posiedzeniu przed Sądem Rejonowym w Bytomiu dot. przesłuchania świadków W. B. i R. A. po terminie przesłuchania, 11) art. 396 § 3 k.p.k. w zw. z art. 117 § 1 k.p.k. w zw. z art. 6 k.p.k. poprzez zawiadomienie oskarżonego o posiedzeniu przed Sądem Rejonowym we Włocławku dot. przesłuchania świadków K. A., O. B., M. B., I. B., J. B., C. B. po terminie posiedzenia; 12) art. 396 § 3 k.p.k. w zw. z art. 117 § 1 k.p.k. w zw. z art. 6 k.p.k. poprzez niezawiadomienie oskarżonego o posiedzeniu przed Sądem Rejonowym w Toruniu dot. przesłuchania świadka K. B.; 13) art. 396 § 3 k.p.k. w zw. z art. 117 § 1 k.p.k. w zw. z art. 6 k.p.k. poprzez niezawiadomienie oskarżonego o posiedzeniu przed Sądem Rejonowym w Toruniu dot. przesłuchania świadka K. D.; 14) art. 396 § 3 k.p.k. w zw. z art. 117 § 1 k.p.k. w zw. z art. 6 k.p.k. poprzez zawiadomienie oskarżonego o posiedzeniu przed Sądem Rejonowym w Toruniu dot. przesłuchania świadków F., J. G., J. K., K. D., I. C., L. M., E. B. po terminie posiedzenia; 15) art. 396 § 3 k.p.k. w zw. z art. 117 § 1 k.p.k. w zw. z art. 6 k.p.k. poprzez niezawiadomienie oskarżonego o posiedzeniu przed Sądem Rejonowym w Toruniu dot. przesłuchania świadka S. K.; 16) art. 396 § 3 k.p.k. w zw. z art. 117 § 1 k.p.k. w zw. z art. 6 k.p.k. poprzez niezawiadomienie oskarżonego o posiedzeniu przed Sądem Rejonowym w Toruniu dot. przesłuchania świadka J. G.; 17) art. 396 § 3 k.p.k. w zw. z art. 117 § 1 k.p.k. w zw. z art. 6 k.p.k. poprzez niezawiadomienie oskarżonego o posiedzeniu przed Sądem Rejonowym w Toruniu dot. przesłuchania świadka L. C.; 18) art. 396 § 3 k.p.k. w zw. z art. 117 § 1 k.p.k. w zw. z art. 6 k.p.k. poprzez niezawiadomienie oskarżonego o posiedzeniu przed Sądem Rejonowym w Oławie dot. przesłuchania świadka Z. B.; 19) art. 396 § 3 k.p.k. w zw. z art. 117 § 1 k.p.k. w zw. z art. 6 k.p.k. poprzez niezawiadomienie oskarżonego o posiedzeniu przed Sądem Rejonowym w Kaliszu dot. przesłuchania świadka C. B., G. A., J. A., B. G., T. B., B. B., K. B., R. A.; 20) art. 396