Sygn. akt I ACz 725/12 POSTANOWIENIE Dnia 14 grudnia 2012 r. Sąd Apelacyjny w Rzeszowie I Wydział Cywilny w składzie następującym Przewodniczący: SSA Anna Pelc Sędziowie: SA Anna Gawełko (spraw.) SA Dariusz Mazurek po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa (...) S.A. w R. przeciwko Gminie G. o zapłatę na skutek zażalenia pozwanej na postanowienie Sądu Okręgowego w Tarnobrzegu z dnia 5 lipca 2012 r., sygn. akt I C 330/12 p o s t a n a w i a: I. uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę Sądowi Okręgowemu w Tarnobrzegu Wydział I Cywilny do dalszego rozpoznania, II. zarządzić zwrot na rzecz pozwanej kwoty 17.109,00 złotych stanowiącej opłatę sądową od zażalenia. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 5 lipca 2012r. Sąd Okręgowy w Tarnobrzegu Wydział I Cywilny stwierdził z urzędu swoją niewłaściwość i sprawę przekazał Sądowi Okręgowemu Sądowi Gospodarczemu w Rzeszowie jako właściwemu. W uzasadnieniu Sąd wskazał, iż z przedłożonych w sprawie dokumentów oraz pism procesowych w postaci pozwu oraz sprzeciwu pozwanego jednoznacznie wynika, iż sprawa niniejsza ma charakter gospodarczy. Powyższe postanowienie pozwana zaskarżyła w całości wnosząc o jego uchylenie. Pozwana zarzuciła naruszenie przez Sąd przepisów art. 200 § 1 i 2, art. 201 § 2 w zw. z art. 13 § 1 pkt 1 k.p.c. oraz przepisów art. 2 ust.1 Ustawy z dnia 24 maja 1989r. o rozpoznawaniu przez sądy spraw gospodarczy poprzez przyjęcie, iż Gmina G. ma przymiot podmiotu gospodarczego, a w związku z tym spór w niniejszej sprawie podlega rozpoznaniu przez sąd gospodarczy. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie pozwanej Gminy G. jest oczywiście zasadne i jako takie zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności należy zauważyć, iż o tym, co jest działalnością gospodarczą gminy, przesądza aktualnie treść art. 9 Ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U.2001r., Nr 142, poz.1591 j.t.). Przepis ten wskazuje, iż gmina (…) może prowadzić działalność gospodarczą wykraczającą poza zadania o charakterze użyteczności publicznej wyłącznie w przypadkach określonych w odrębnej ustawie (tj. w ustawie o gospodarce komunalnej). Jednocześnie w art. 7 ust. 1 Ustawy o samorządzie gminnym wskazano, iż jednym z zadań własnych Gminy jest organizacja zbiorowego zaopatrzenia w wodę oraz zbiorowego odprowadzania ścieków. W świetle powyższego nie budzi wątpliwości, iż realizacja zadań własnych Gminy nie jest i nie może być traktowana jako działalność gospodarcza, gdyż podstawową przesłanką realizowania tych zadań jest zaspokajanie podstawowych potrzeb mieszkańców. Działalność ta nie ma na celu osiągania zysku ekonomicznego przez gminę. W sporze powstałym na tle realizacji zadania własnego Gmina G. nie ma zatem przymiotu podmiotu gospodarczego i sprawa ta nie może podlegać rozpoznaniu przez Sąd jako sprawa gospodarcza. Mając na uwadze powyższe Sąd Apelacyjny orzekł jak w punkcie I postanowienia w oparciu o treści art. 386 § 1 w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. W punkcie II postanowienia Sąd orzekł w oparciu art. 79 ust.1 pkt 1 e) Ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych zarządzając zwrot na rzecz pozwanej kwoty 17.109,00 złotych stanowiącej opłatę sądową od oczywiście uzasadnionego zażalenia. (...) I. (...) 1) (...) 2) (...)
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.