I C 1619/12

Sygnatura akt I C 1619/12 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Jelenia Góra, dnia 15-01-2013 r. Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze I Wydział Cywilny w następującym składzie: Przewodniczący:SSR Paweł Siwek Protokolant:Marcin Szczypiński po rozpoznaniu w dniu 15-01-2013 r. w Jeleniej Górze sprawy z powództwa (...)w W. przeciwko M. P. o zapłatę I. zasądza od pozwanego M. P.na rzecz strony powodowej (...)w W.kwotę 2.134,79 zł ( dwa tysiące sto trzydzieści cztery złote siedemdziesiąt dziewięć groszy) z ustawowymi odsetkami od dnia 18 kwietnia 2012 roku do dnia zapłaty, II. zasądza od pozwanego na rzecz strony powodowej kwotę 630 złotych tytułem zwrotu kosztów procesu w tym kwotę 600 złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego, III. wyrokowi w punkcie I nadaje rygor natychmiastowej wykonalności. UZASADNIENIE Pozwem z dnia 20 kwietnia 2012 r. strona powodowa (...)w W.domagał się zasądzenia na swoją rzecz od M. P.kwoty 2.134,79 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 18 kwietnia 2012 r. do dnia zapłaty. W uzasadnieniu swojego pozwu strona powodowa wskazała, iż pozwany w dniu 26 listopada 2001 r. zawarł umowę o numerze (...). Zobowiązanie wynikające z umowy nie zostało spłacone w terminie. Umową przelewu wierzytelności z dnia 03 kwietnia 2006 r. (...)S.A. zbył przedmiotową wierzytelność na rzecz (...)w W.. Na podstawie powyższej umowy strona powodowa stała się wierzycielem pozwanego i pisemne poinformowała go o dokonaniu przelewu wierzytelności na rzecz (...)w W.oraz wezwała do uregulowania należności. Postanowieniem z dnia 24 maja 2012 r. Sąd Rejonowy Lublin-Zachód w Lublinie VI Wydział Cywilny, wydanym w sprawie VI Nc-e 687296/12, stwierdził brak podstaw do wydania nakazu zapłaty i przekazał sprawę do Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze. Na rozprawie w dniu 15 stycznia 2013 r. pozwany uznał powództwo w całości. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: M. P.jest winny (...)w W.kwotę 2.134,79 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 18 kwietnia 2012 r. (Dowód: - uznanie powództwa k. 43 - wyciąg z ksiąg funduszu sekurytyzacyjnego z dnia 20.04.2012 r. k. 17 - pisma z dnia 27.03.2012 r. k. 19 - umowa przelewu wierzytelności k. 25 -31) Sąd zważył co następuje: Zgodnie z art. 213 § 2 k.p.c. sąd jest związany uznaniem powództwa, chyba że uznanie jest sprzeczne z prawem lub zasadami współżycia społecznego albo zmierza do obejścia prawa. W niniejszej sprawie pozwany uznał powództwo strony powodowej w całości. A ponieważ Sąd Rejonowy nie dopatrzył się aby to uznanie było sprzeczne z prawem, zasadami współżycia społecznego albo zmierzało do obejścia prawa, orzeczono jak w pkt I wyroku. O kosztach postępowania Sąd Rejonowy orzekł na podstawie art. 98 § 1 i 3 k.p.c. zgodnie z którym strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony (koszty procesu). Do niezbędnych kosztów procesu strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. W niniejszej sprawie na koszty te w przypadku strony powodowej złożyła się opłata sądowa 30 zł oraz koszty zastępstwa procesowego 600 zł (§ 6 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 z późń. zm.)). Natomiast nie zostało uwzględnione żądanie strony powodowej zasądzenia kosztów opłaty skarbowej od pełnomocnictwa, albowiem strona nie dołączyła do pozwu dokumentu z którego wynikałoby że w rzeczywistości go uiściła. Nie został również przedłożony dowód na okoliczność wysokości prowizji od uiszczonej przez stronę powodową w postępowaniu elektronicznym opłaty od pozwu. I dlatego także te koszty nie zostały zasądzone na jej rzecz. Rygor natychmiastowej wykonalności został orzeczony na podstawie art. 333 § 1 pkt 2 k.p.c.