I ACz 83/13

Sygn. akt I ACz 83/13 POSTANOWIENIE Dnia 22 stycznia 2013 r. Sąd Apelacyjny w Poznaniu – Wydział I Cywilny w następującym składzie: Przewodniczący: SSA Małgorzata Gulczyńska (spr.) SSA Jacek Nowicki SSA Mikołaj Tomaszewski po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze powództwa (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W. przeciwko (...) Park spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w K. o opróżnienie i wydanie na skutek zażalenia powoda na postanowienie Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 29 listopada 2012 r., sygn. akt IX GC 962/12 postanawia:

1. oddalić zażalenie,
2. zasądzić od powoda na rzecz pozwanego 3.600 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego. /-/SSA Jacek Nowicki /-/SSA Małgorzata Gulczyńska /-/SSA Mikołaj Tomaszewski UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy odrzucił pozew, zasądzając od powódki na rzecz pozwanego kwotę 7.217 zł tytułem zwrotu kosztów procesu. Sąd ustalił, że w zawartej umowie, strony objęły wszystkie spory z niej wynikające i z nią związane zapisem na sąd polubowny – Stały Sąd Arbitrażowy przy (...) w W.. Zgodnie zatem z treścią art. 1165 § 1 k.p.c., rozstrzygnięcie zostało oparte na skutecznie podniesionym zarzucie zapisu na sąd polubowny, wobec braku negatywnych przesłanek z § 2 powołanego przepisu. W zażaleniu na to postanowienie powód wniósł o jego uchylenie, zniesienie postępowania w zakresie dotkniętym nieważnością, ewentualnie o zmianę postanowienia poprzez oddalenie wniosku o odrzucenie pozwu. Postawił zarzut naruszenia art. 207 § 3 k.p.c., i art. 32 Konstytucji RP poprzez uniemożliwienie mu zajęcia stanowiska w przedmiocie podniesionego zarzutu zapisu na sąd polubowny, naruszenie art. 233 § 1 k.p.c., art. 65 § 1 k.c. oraz art. 1165 § 2 k.p.c. Twierdził, że zapis na sąd polubowny nie jest skuteczny ani wykonalny, bowiem strony dokonały zapisu na sąd arbitrażowy określony w umowie jako „(...) Court of Arbitration of the (...)of Commerce and (...) , co dosłownie tłumaczone oznacza Sąd Arbitrażowy przy (...) Izbie Handlowo- (...) w W., zaś sąd o takiej nazwie nie istnieje. W odpowiedzi na zażalenie pozwany wniósł o jego oddalenie oraz o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Nie były zasadne zarzuty kwestionujące prawidłowość postępowania w przedmiocie rozpoznania wniosku o odrzucenie pozwu. Przy podnoszeniu formalnego zarzutu zapisu na sąd polubowny, wobec jego wąskiej podstawy faktycznej, nie zachodzi potrzeba ustalania zakresu okoliczności spornych, co z reguły ma miejsce w przypadku rozpoznawania meritum spraw o rozbudowanym stanie faktycznym i gdzie znajduje zastosowanie art. 207 § 3 k.p.c. W niniejszej sprawie wobec jednoznacznego stanowiska pozwanego i treści przedłożonej umowy nie było to jednak celowe. Brak zarządzenia wymiany pism procesowych nie stanowił zatem naruszenia powyższego przepisu, ani nie był równoznaczny z pozbawieniem powoda możności obrony praw. Miał on możliwość zajęcia stanowiska w zażaleniu. Nie podniósł w nim jednak istotnych okoliczności, które nie wynikałyby z analizy materiału dotychczas zgromadzonego w sprawie. Prawidłowo Sąd I instancji uznał, że zapis na sąd polubowny był skuteczny i wykonalny w myśl art. 1165 § 2 k.p.c. Nie można było podzielić zarzutów skarżącego, odnoszących się do tłumaczenia zapisu zawartego w tekście umowy zawartej między stronami. Sformułowanie tam zamieszczone nie nasuwa wątpliwości co do identyfikacji sądu arbitrażowego, na który dokonano zapisu, natomiast przypisywanie nadmiernej wagi do użytej w oryginalnym tekście umowy nazwy izby, przy której działa ten sąd, nie znajduje oparcia w wymogu skuteczności i wykonalności zapisu na sąd polubowny. Skarżący w zażaleniu nie podnosił także, jaki sąd polubowny strony rozumiały przez sporne sformułowanie umowy. Wobec pominięcia w swojej argumentacji kwestii zgodnego zamiaru stron w tej materii, jego stanowisko prowadziło zatem do nieracjonalnego wniosku, że wolą stron był zapis na sąd polubowny, który nigdy nie istniał. Również z tego względu argumentacja powoda nie zasługuje na uwzględnienie. W tym stanie rzeczy zażalenie należało oddalić, a to na podstawie art. 385 kpc w zw. z art. 397 § 2 kpc. Na podstawie art. 108 § 1 k.p.c, art. 98 § 1 i 3 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 i art. 391 § 1 k.p.c. kosztami postępowania zażaleniowego obciążono przegrywającego spór powoda i w związku z tym zasądzono od niego na rzecz pozwanego poniesione przez niego koszty zastępstwa procesowego w postępowaniu zażaleniowym w wysokości 3.600 zł ustalone na podstawie § 6 pkt 6 w zw. z § 12 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U.2002.163.1349). /-/SSA Jacek Nowicki /-/SSA Małgorzata Gulczyńska /-/SSA Mikołaj Tomaszewski