← Polska

I ACz 647/13

POSTANOWIENIE Dnia 9 maja 2013 r. Sąd Apelacyjny w Poznaniu, Wydział I Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSA Waldemar Kryślak sędziowie: SA Elżbieta Fijałkowska SA Bogdan Wysocki (spr.)

§ 1k.p.c.

w zw. z art. 243 k.p.c. poprzez nieuzasadnione w świetle treści pozwu i załączonych do pozwu dowodów stwierdzenie, że powodowie nie uprawdopodobnili swego roszczenia; - naruszenie art.

§ 1i 2 k.p.c.

poprzez nieudzielenie zabezpieczenia w efekcie błędnego przyjęcia, że powodowie nie uprawdopodobnili interesu prawnego w udzieleniu im wnioskowanego zabezpieczenia, podczas gdy z treści pozwu i załączonych do pozwu dowodów wynika, że brak zabezpieczenia poważnie utrudni powodom osiągnięcie celu postępowania w sprawie. Wskazując na te zarzuty powodowie wnieśli o zmianę zaskarżonego postanowienia i uwzględnienie wniosku o udzielenie zabezpieczenia, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu w Poznaniu do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie na ich rzecz kosztów procesu wg norm przepisanych. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Zgodnie z art.

§ 1k.p.c.

przesłankami zabezpieczenia powództwa są: istnienie roszczenia podlegającego zabezpieczeniu oraz interes prawny w udzieleniu zabezpieczenia, przy czym powodowie powinni uprawdopodobnić istnienie obu tych podstaw. Podzielić należy stanowisko Sądu I instancji, zgodnie z którym na obecnym etapie postępowania powodowie nie uprawdopodobnili w sposób dostateczny zasadności roszczenia o wyłączenie wspólnika – pozwanego ze spółki PPHU (...) Spółka jawna z siedzibą w G.. Załączone do pozwu dokumenty nie uprawdopodabniają twierdzeń żalących o podejmowaniu przez pozwanego szeregu działań na szkodę spółki i wspólników, a stanowiących w ocenie powodów „ważny powód” w rozumieniu art. 63 § 2 k.s.h. uzasadniający wyłączenie pozwanego ze spółki. W szczególności nie uprawdopodabniają one, że pozwany przez blisko rok dokonywał kradzieży z majątku spółki w ten sposób, że przesuwał liczniki w dystrybutorach paliw, a następnie wypłacał sobie z kasy „nadwyżkę” pieniędzy ponad stan uwidoczniony na licznikach w łącznej kwocie co najmniej 39.200 zł. Trafnie wskazał Sąd I instancji, że załączone do pozwu dokumenty min. w postaci „dziennych rozliczeń” są dokumentami o charakterze obiektywnym, które same w sobie nie świadczą o wystąpieniu analizowanej przesłanki. Natomiast samo złożenie wniosku o przeprowadzenie dowodu z zeznań świadków na okoliczności mające odzwierciedlać wieloletnie relacje stron, nie uprawdopodabnia jeszcze zgłoszonego roszczenia. Co nie wyklucza, że po przeprowadzeniu postępowania dowodowego powództwo okaże się uzasadnione. Jednakże zgromadzony na obecnym etapie postępowania materiał dowodowy nie daje podstaw do przyjęcia, że powodowie w sposób dostateczny uprawdopodobnili swe roszczenie. Wobec braku podstawowej przesłanki, uzasadniającej zabezpieczenie, jaką jest uprawdopodobnienie samego roszczenia, zbędne stało się odnoszenie do pozostałych zarzutów podniesionych przez powodów w zażaleniu w zakresie interesu prawnego w udzieleniu zabezpieczenia. Z tych przyczyn na podstawie art. 385 kpc w zw. z art. 397 § 2 kpc Sąd Apelacyjny postanowił jak w sentencji. Elżbieta Fijałkowska Waldemar Kryślak Bogdan Wysocki

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.