Sygn. akt II AKa 81/13 POSTANOWIENIE Dnia 29 kwietnia 2013 r. Sąd Apelacyjny w Warszawie w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: Sędzia SA - Jerzy Leder Sędziowie: SA - Barbara Lubańska - Mazurkiewicz SA - Hanna Wnękowska (spr.) Protokolant - sekr. sąd. Katarzyna Gajewska przy udziale Prokuratora Gabrieli Marczyńskiej - Tomali po rozpoznaniu w sprawie N. S. wniosku skazanego o zaliczenie okresu tymczasowego aresztowania na podstawie art. 420 § 2 k.p.k. a contrario p o s t a n a w i a: wniosku skazanego nie uwzględnić. UZASADNIENIE W piśmie z dnia 9 kwietnia 2013 r. (data wpływu) skazany N. S. wniósł o zaliczenie na poczet kary 7 lat i 6 miesięcy orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w. O. z dnia 19 stycznia 2009 r. okresu 1 roku pozbawienia wolności, jaki pozostał po zaliczeniu rzeczywistego okresu pozbawienia wolności na poczet kary łącznej orzeczonej prawomocnym wyrokiem łącznym Sądu Okręgowego w. W. z dnia 26 maja 2010 r. (sygn. akt XVIII K 53/10) zmienionym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w. W. z dnia 25 marca 2013 r. (sygn. akt II AKa 81/13). Sąd Apelacyjny zważył, co następuje. Wniosek skazanego nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 420 § 2 k.p.k. jeśli Sąd nieprawidłowo zaliczył okres tymczasowego aresztowania na poczet orzeczonej kary dokonuje on korekty orzeczenia w tym zakresie w trybie art. 420 § 1 k.p.k. W rozpatrywanej sprawie brak jest jednak podstaw do uruchomienia opisanej wyżej procedury. Wyrokiem łącznym z dnia 26 maja 2010 r. Sąd Okręgowy w. W. (sygn. akt XVIII K 53/10) połączył kary pozbawienia wolności i grzywny orzeczone w wyrokach Sądu Rejonowego w. O. z dnia 21 października 1994 roku w sprawie II K 412/94 i Sądu Wojewódzkiego w. W. dnia 14 września 1995 roku (sygn. akt XVIII K 180/94) i wymierzył N. S. karę łączną pozbawienia wolności w wymiarze 4 (czterech) lat pozbawienia wolności oraz karę łączną grzywny w wymiarze 50 (pięćdziesięciu) stawek dziennych grzywny z ustaleniem wysokości stawki dziennej na kwotę 10 (dziesięciu) złotych. Na poczet opisanej w pkt. II kary łącznej zaliczono skazanemu okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie o sygnaturze akt II K 412/94 od dnia 29 listopada 1994 r. do dnia 29 maja 1996 r. oraz w sprawie o sygnaturze akt XVIII K 180/94 od dnia 18 czerwca 1996 r. do dnia 15 października 1996 r., oraz od dnia 27 kwietnia 1994 r. do dnia 29 listopada 1994 r. Wyrokiem z dnia 25 marca 2013 r. Sąd Apelacyjny w. W. zmienił powyższy wyrok w ten sposób, że uzupełnił orzeczenie zaliczające skazanemu N. S. na poczet kary łącznej okresy rzeczywistego pozbawienia wolności o zaliczenie na poczet tej kary okresu warunkowego przedterminowego zwolnienia od dnia 15 października 1996 roku do dnia 15 maja 1998 roku, uznając tym samym karę łączną za odbytą w całości. Nie ulega zatem wątpliwości, że stosownie do wytycznych Sądu Najwyższego zawartych w uzasadnieniu wyroku z dnia 19 lutego 2013 r. (sygn. akt II KK 13/13) skazanemu na poczet kary łącznej zaliczono jedynie okres warunkowego zwolnienia niezbędny do uznania tejże kary za wykonaną w całości (tj. 1 rok i 7 miesięcy). Skazany wnosi natomiast o zaliczenie pozostałego okresu warunkowego przedterminowego zwolnienia od dnia 16 maja 1998 r. do dnia 16 maja 1999 r. na poczet aktualnie odbywanej kary 7 lat i 6 miesięcy orzeczonej wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w. O. z dnia 19 stycznia 2009 r. (sygn. akt II K 875/08). Odnosząc się bezpośrednio do wniosku skazanego stwierdzić należy, iż co do zasady możliwość zaliczenia na poczet konkretnej kary łącznej rzeczywistego okresu pozbawienia wolności istnieje jedynie w przypadku objęcia tą karą łączną kar jednostkowych orzeczonych w sprawach, w których skazany był pozbawiony wolności. Nie można zatem zaliczyć na poczet kary łącznej okresu rzeczywistego pozbawienia wolności skazanego w jakiejkolwiek innej sprawie, ale tylko w tych, w których wymierzono kary podlegające połączeniu w rozumieniu art. 85 k.k. Brak jest zatem podstaw prawnych aby zaliczyć N. S. okres warunkowego przedterminowego zwolnienia skazanego zastosowanego w sprawach Sądu Rejonowego w. O. z dnia 21 października 1994 roku (sygn. akt II K 412/94) i Sądu Wojewódzkiego w. W. dnia 14 września 1995 roku (sygn. akt XVIII K 180/94) na poczet kary łącznej wymierzonej innym wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w. O. z dnia 19 stycznia 2009 r. (sygn. akt II K 875/08) w zupełnie innych sprawach. Takiej możliwości nie daje również treść art. 417 k.p.k., ponieważ w niniejszej sprawie nie zachodziła żadna z wymienionych w tym artykule przesłanek. Zaliczeniu na poczet kary pozbawienia wolności, na podstawie art. 417 k.p.k., podlega bowiem jedynie okres tymczasowego aresztowania stosowany w innej sprawie, która toczyła się równolegle i zapadł w niej wyrok uniewinniający, umorzono postępowanie lub odstąpiono od wymierzenia kary. Mając powyższe na uwadze Sąd Apelacyjny orzekł, jak na wstępie.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.