kpc, podnosząc, że o ile Sąd Rejonowy uznał, iż dłużnik poddał się egzekucji oraz roszczenie objęte tytułem wynika z czynności bankowej dokonanej bezpośrednio z bankiem lub z zabezpieczenia wierzytelności banku wynikającej z tej czynności, to nie zbadał, czy zdarzenie, od którego uzależnione jest wykonanie tytułu egzekucyjnego zostało przez wierzyciela udowodnione, w szczególności, czy wnioskodawca dopełnił obowiązku prawidłowego wypełnienia weksla oraz przedstawienia go do zapłaty; 2) naruszenie prawa materialnego, a w szczególności: - art. 38 ustawy Prawo wekslowe poprzez jego niezastosowanie, albowiem Sąd Rejonowy uznał, iż zobowiązanie, na które wystawiony został bankowy tytuł egzekucyjny jest wymagalne, mimo że zobowiązanie to wynika z poręczenia wekslowego weksla in blanco, którego wymagalność uzależniona jest od prawidłowego wypełnienia i przedstawienia weksla do zapłaty; - art. 96 ust. 1 i 2 ustawy Prawo bankowe w zakresie w jakim Sąd I instancji uznał, że wnioskodawca miał prawo wystawić bankowy tytuł egzekucyjny, jak również, że wnioskodawca w sposób prawidłowy oznaczył czynność bankową, z której wynikają dochodzone roszczenia oraz wzmiankę o wymagalności dochodzonego roszczenia, podczas, gdy wnioskodawca nie przedstawił dowodu wskazującego, że roszczenie jest wymagalne, tj. że weksel został prawidłowo wypełniony i przedstawiony do zapłaty; - art. 97 ustawy Prawo bankowe poprzez nadanie klauzuli wykonalności przeciwko K. D. pomimo tego, że jest on dłużnikiem wnioskodawcy z tytułu udzielonego zabezpieczenia. Wobec tak postawionych zarzutów skarżący wniósł o uchylenie postanowienia w zaskarżonej części i zasądzenie od wnioskodawcy kosztów postępowania. W odpowiedzi na zażalenie dłużnika wnioskodawca wnosił o jego oddalenie w całości. Wskazywał przy tym, że wystawiony bankowy tytuł egzekucyjny spełnia wymagania określone przepisami art.
96 ust. 1 i 2, a także art. 97 Prawa bankowego. K. D. złożył pisemne oświadczenie o poddaniu się egzekucji, a składając poręczenie wekslowe dokonał czynności bankowej, co uprawniało wnioskodawcę do wystawienia przeciwko niemu bankowego tytułu egzekucyjnego. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Zażalenie jest zasadne, a skutkiem jego uwzględnienia jest zmiana postanowienia w zaskarżonej części, tj. w punkcie I oraz III, i oddalenie wniosku. Nie ulega wątpliwości, że w rozpoznawanej sprawie na zabezpieczenie umowy kredytu obrotowego w rachunku bieżącym, zawartej pomiędzy (...) Spółka Jawna z siedzibą w S. a Bankiem (...) w dniu (...), nr (...), wystawiony został weksel in blanco wraz z deklaracją wekslową. Jednym z poręczycieli wekslowym jest zaś uczestnik K. D., który w deklaracji wekslowej poddał się egzekucji zapłaty prowadzonej według przepisów Kodeksu postępowania cywilnego, na podstawie wystawionego przez Bank (...) bankowego tytułu egzekucyjnego, który może być wystawiony do kwoty 3.975.000 zł. W razie wypełnienia weksla przez Bank winien on zawiadomić o tym poręczyciela, na 7 dni przed terminem jego płatności (k. 4v). Wypełniony przez wnioskodawcę weksel, czemu on sam nie zaprzecza, nie został jednak, wbrew dyspozycji art. 38 ustawy z dnia 28 kwietnia 1936r. Prawo wekslowe, przedstawiony do zapłaty. Nie został on również dołączony do wniosku o nadanie klauzuli wykonalności. Postępowanie klauzulowe ze względu na jego charakter ma ściśle ograniczony zakres sprowadzający się do badania przez Sąd, czy przedłożony dokument spełnia przewidziane w przepisach ustawowych formalne kryteria stawiane tytułom egzekucyjnym, a następnie dokonuje oceny tzw. materialnych kryteriów treści tytułu egzekucyjnego. Z treści art.
kpc wynika, że w postępowaniu o nadanie klauzuli wykonalności bankowemu tytułowi egzekucyjnemu, Sąd bada, czy dłużnik poddał się egzekucji oraz czy roszczenie objęte tytułem wynika z czynności bankowej dokonanej bezpośrednio z bankiem lub z zabezpieczenia wierzytelności banku wynikającej z tej czynności. Jak wskazał Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 20 listopada 2009r., III CZP 90/09 (LEX nr 553702), w postępowaniu tym Sąd bada także, czy dokument przedłożony przez bank spełnia wynikające z przepisów prawa bankowego przesłanki ważności i skuteczności bankowego tytułu egzekucyjnego, a nadto inne wymogi, które dotyczą każdego tytułu egzekucyjnego. Wykluczone jest natomiast dokonywanie oceny istnienia i zasadności roszczenia wierzyciela i obowiązku dłużnika stwierdzonych w tytule egzekucyjnym, jak również badanie materialnoprawnych zdarzeń powstałych po powstaniu tytułu egzekucyjnego, które mogły mieć wpływ na istnienie roszczenia lub jego zakres. Wykluczone jest również prowadzenie postępowania dowodowego na ogólnych zasadach dla postępowania rozpoznawczego. Już w orzeczeniu z dnia 5 września 1967r., I CZ 20/67 (OSNCP 1968, nr 2, poz. 31), Sąd Najwyższy wyraził pogląd, iż Sąd nie bada samej treści tytułu egzekucyjnego, zwłaszcza nie może badać zasadności roszczenia wierzyciela i obowiązku świadczenia dłużnika wynikającego z tego tytułu. Niemniej jednak w przypadku, gdy zabezpieczenie roszczenia stanowi weksel in blanco, nie sposób nadać klauzuli wykonalności bankowemu tytułowi egzekucyjnemu bez kontroli prawidłowości jego wypełnienia. Wystawiony przez Bank bankowy tytuł egzekucyjny przeciwko poręczycielowi wekslowemu podlega bowiem ocenie przez Sąd rozpoznający wniosek o nadanie klauzuli wykonalności temu tytułowi również w zakresie prawidłowości wypełnienia weksla in blanco w stosunku do złożonej deklaracji wekslowej. Nie można zatem zgodzić się ze stanowiskiem wnioskodawcy, że nie ma znaczenia okoliczność, czy weksel wystawiony przez wystawcę, a poręczony przez dłużnika został przedstawiony do zapłaty. Brak przedstawienia wypełnionego weksla, uniemożliwia zbadanie, czy został on wypełniony zgodnie z deklaracją wekslową. Dla oceny ważności zobowiązania poręczyciela wekslowego nie wystarczy zaś powołać się na zasadę samodzielności zobowiązań wekslowych, konieczna bowiem jest ocena ważności poręczanego zobowiązania w płaszczyźnie przesłanki wady formalnej tego zobowiązania. Sąd Rejonowy zaniechał zbadania, czy Bank przed wystawieniem bankowego tytułu egzekucyjnego wypełnił prawidłowo weksel. Dlatego też, uznając zażalenie za uzasadnione, Sąd Okręgowy, na podstawie art. 386 § 1 kpc w zw. z art. 397 § 2 kpc, uchylił zaskarżone postanowienie w punkcie I oraz III i wniosek oddalił (punkt I). Z uwagi na treść zapadłego rozstrzygnięcia, kierując się dyspozycją art. 98 § 1 kpc w zw. z art. 391 §1 kpc, należało od wnioskodawcy na rzecz uczestnika zasądzić koszty postępowania zażaleniowego, które wyniosły 90 zł (punkt II). Zarządzenie: Odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem doręczyć pełnomocnikom: - wnioskodawcy – r.pr. Z. P.; - uczestnika – r.pr. K. R..
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.