Sygn. akt: VII C 339/11 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 21 grudnia 2012 r. Sąd Rejonowy w L. VII Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Renata Mierzwicka Protokolant: Stażysta Andrzej Janas po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2012 r. na rozprawie sprawy z powództwa M. S. przeciwko K. S. o zapłatę I. oddala powództwo II. zasądza od powoda na rzecz pozwanej kwotę 617,00 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. sygn akt VII C 339\11 UZASADNIENIE Powód M. S. wniósł o nakazanie wydania mu przez pozwaną K. S. ruchomości: -pralki (...) o wartości 1.405 zł -zestawu mebli z komodą o wartości 2.299 zł -kuchenki A. o wartości 1.399 zł -chłodziarki I. o wartości 1.579 zł -sofy M. o wartości 1.099 zł -telewizora S. (...) o wartości 2.138 zł -mebli kuchennych o wartości 5.849 zł -uchwytu do telewizora (...) o wartości 228,69 zł -zestawu oświetleniowego (...) o wartości 166 zł -kanapy S. o wartości 1.244,96 zł albo zasądzenie od pozwanej na jego rzecz kwoty 17.457,96 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 10.06.2011 r. W uzasadnieniu podał , że zakupił z majątku odrębnego w\w rzeczy celem wyposażenia mieszkania , w którym strony miały zamieszkać po zawarciu związku małżeńskiego.Po rozpadzie małżeństwa stron pozwana odmówiła wydania powodowi w\w rzeczy. Pozwana K. S. wniosła o oddalenie powództwa w całości i zarzuciła , iż rzeczy wymienione przez powoda w pozwie stanowią ich wspólny majątek.Pozwana podniosła , że powód finalizował zakupy wyposażenia mieszkania stron i dlatego faktury były wystawiane na jego dane ale koszty zakupu tych rzeczy były ponoszone wspólnie. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Powód M. S. i pozwana K. S. w II połowie 2009 r. planowali zawarcie związku małżeńskiego. Po ślubie strony miały zamieszkać w L. przy ul.(...). W tym celu strony przed ślubem wspólnie nabyły przedmioty wyposażenia mieszkania w postaci: -pralki (...) -zestawu mebli z komoda -kuchenki A. -chłodziarki I. -sofy M. -telewizora S. (...) -mebli kuchennych -uchwytu do telewizora (...) -zestawu oświetleniowego (...) -kanapy S.. dowód:kserokopie faktur K-8-16 :informacje bankowe K-17-20 :kserokopia historii rachunku K-55-60 i 63 :kserokopia rachunków K-61-62 ; 71-72;94-95 :zeznania świadka I. J. K-103-105 :zeznania świadka S. J. K-105-106 :częściowo zeznania powoda K-178-179 :zeznania pozwanej K-179-181 Formalności związane z zakupami dokonywanymi przez strony przed ślubem prowadził powód. W okresie 6-7 miesięcy przed ślubem powód nie pracował a pozwana była zatrudniona w C. A. w L.i uzyskiwała wynagrodzenie w kwocie 2.161,72 zł miesięcznie netto. Strony wówczas zamieszkiwały oddzielnie u swoich rodziców i nie ponosiły codziennych kosztów utrzymania. Powód dnia 25.11.2009 r. podjął lokatę pieniężną w kwocie 10.173,93 zł. Lokata powoda w kwocie 20.000 zł kończyła się dnia 12.02.2010 r. dowód:informacje bankowe K-17 i 18 :częściowo zeznania świadka B. S. K-97 :częściowo zeznania świadka A. S.
(1)K-98-99 :częściowo zeznania świadka G. S. K-101 :zeznania świadka I. J. K-103-105 :zeznania świadka S. J. K-105-106 :zeznania powoda K-178 :zeznania pozwanej K-179 Dnia 09.01.2010 r. powód M. S. i pozwana K. S. zawarli związek małżeński. Wyrokiem SO w L. z dnia 30.05.2011 r. małżeństwo stron zostało rozwiązane przez rozwód. Rzeczy wspólne stanowiące wyposażenie mieszkania obecnie znajdują się w posiadaniu pozwanej (bezsporne). Sąd zważył , co następuje: Zgodnie z treścią art.6 KC ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie , która z faktu tego wywodzi skutki prawne. Powód M. S. w niniejszej sprawie domagał się nakazania pozwanej K. S. wydania mu rzeczy stanowiących wyposażenie mieszkania wspólnie zajmowanego przez strony w czasie trwania ich małżeństwa a będących wyłącznie jego własnością. Po stronie powoda spoczywał ciężar udowodnienia , że rzeczy wskazane w pozwie stanowią jego wyłączną własność. Fakt znajdowania się ich obecnie w posiadania pozwanej był bezsporny. Powód na okoliczność twierdzeń pozwu przedstawił kserokopie rachunków i faktur imiennych oraz informacje bankowe o posiadanych zasobów pieniężnych. Jak wynika z nich osobą dokonująca płatności był powód , co nie dowodzi jednocześnie , że środki pieniężne którymi wówczas dysponował stanowiły jego wyłączną własność a co za tym idzie rzeczy nabyte w ten sposób także są jego wyłączną własnością. Nadmienić należy , że niejako nie było sporne w niniejszej sprawie kto zajmował się formalnościami związanymi z zakupami wyposażenia mieszkania stron.Tak z twierdzeń stron jak i zeznań świadków wynika , że prawie wszystkie czynności finalizujące dokonanie zakupu dokonywał powód.Był on wówczas osobą bezrobotną a pozwana pracowała , co ograniczało jej dyspozycyjność czasową i możliwość uczestniczenia we wszystkich etapach zakupów (wybór,zamawianie,uiszczanie zaliczek,odbiór,uiszczanie reszty ceny). Odnośnie informacji bankowych przedłożonych przez powoda to sąd ocenił je w kontekście zeznań świadków, stron oraz informacji bankowych złożonych do akt przez pozwaną. Istotnie powód w czasie dokonywania zakupów ruchomości wskazanych w pozwie mógł dysponować kwotą 10.173,93 zł.Taką kwotę podjął z lokaty bankowej.Jednak należy pamiętać , że w tym czasie był osobą bezrobotną i nawet jeśli nie ponosił codziennych kosztów utrzymania bo zamieszkiwał u rodziców to oczywistym jest , że potrzebował na codzienne funkcjonowanie choćby drobnych kwot.Nadto trwał czas przygotowań ślubnych co wiązało się z wydatkami częściowo ponoszonymi przez powoda. Kwota zlikwidowanej lokaty nie mogła pokryć w całości wszystkich wydatków powoda związanych z życiem codziennym , ślubem i wyposażaniem mieszkania. Nawet jeśli rodzice powoda wsparli go finansowo kwotami 5.000 zł i 3.500 zł podjętymi z konta (K-19 i 20) to na pewno nie były to środki wystarczające na wydatki codzienne , koszty ślubu i koszt wyposażenia mieszkania. Mając na względzie całość materiału dowodowego zebranego w sprawie za prawdziwe należy przyjąć twierdzenia pozwanej , że strony wspólnie poniosły koszt nabycia wyposażenia mieszkania (ruchomości wskazanych w pozwie) i stanowi ono wspólną własność a nie wyłączną powoda. Pozwana przez cały okres znajomości z powodem pracowała.Jak wynika z informacji bankowych uzyskiwała wynagrodzenie w kwocie 2.161,72 zł miesięcznie netto.Na przestrzeni listopada i grudnia 2009 r. podejmowała z konta albo duże sumy-300 zł ; 1.000zł ; 500zł albo niewielkie na bardzo drobne wydatki codzienne-16zł ; 96zł ; 10zł itd.Nadto z w\w informacji bankowej wynika , że pozwana często dokonywała płatności za paliwo , mimo że nie posiadała auta w tym czasie.To wszystko przemawia za tym , że faktycznie pozwana posiadała środki pieniężne i wydatkowała je na sfinansowanie ruchomości wskazanych w pozwie , jeśli nie bezpośrednio to pośrednio np. na koszt paliwa. Także z zeznań świadków I. J. i S. J. wynika , iż pozwana wspólnie z powodem sfinansowała zakup wyposażenia mieszkania.Zeznaniom tym sąd dał wiarę jako logicznym , spójnym , odpowiadającym doświadczeniu życiowemu i korelującym z pozostałym materiałem dowodowym. Podsumowując , powód nie dysponował środkami pieniężnymi pozwalającymi w całości ponieść koszt zakupu wyposażenia mieszkania.Środki jakimi dysponował pozwalały na sfinansowanie połowy kosztów jego zakupu.Pozwana w tym czasie także dysponowała niewątpliwie podobnymi środkami. To wszystko w ocenie sądu świadczy o nabyciu wspólnie przez strony ruchomości wskazanych w pozwie. Sąd nie dał wiary zeznaniom świadków B. S. , A. S.
(1), A. S.
(2), G. S. , T. B. , A. S.
(3)co do wyłącznych nakładów powoda na wyposażenie mieszkania. W tym zakresie zeznania te są nielogiczne , niespójne z pozostałym materiałem dowodowym i starają się dopasować do twierdzeń powoda z uwagi na zmianę sytuacji życiowej stron. Świadkom wskazanym przez powoda sąd dał jedynie wiarę w tym zakresie , że powód zajmował się finalizowaniem zakupu wspólnego wyposażenia mieszkania oraz że powód korzystał z pomocy finansowej rodziców z tytułu wydatków codziennych i ślubnych. Wobec ustalenia , że ruchomości wskazane w pozwie stanowią rzeczy wspólne stron , sąd nie ustalał ich wartości jako okoliczności nie mającej znaczenia dla orzekania w niniejszej sprawie. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak na wstępie. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art.98 KPC.