Innymi słowy „brak związania" postanowieniem umownym na skutek uznania go za niedozwolone nie oznacza nieważności czy bezskuteczności umowy w całości, a jedynie w określonym zakresie (art.
Strona pozwana powoływała się w niniejszym procesie, iż istotą społeczno-gospodarczego celu wyeliminowania z obrotu prawnego klauzuli umownej, określonej w wyroku Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia 6.08.2009 r., sygn. akt XVII AmC 512/09, sprowadzała się do tego, aby odmówić kredytodawcy prawa zabezpieczenia swoich roszczeń w tej formie (tj. w formie podwyższonego oprocentowania kredytu) po dacie ustania podwyższonego ryzyka. Wynikającego z braku ustanowienia hipoteki zabezpieczającej należności kredytowe banku. Tym samym pozwany bank stał na stanowisku, iż zgodne z interesem konsumenta i dobrym obyczajem było pobranie podwyższonego oprocentowania w kwocie dochodzonej pozwem przed wpisaniem hipoteki i wskazywał, że bez inicjatywy powodów w czerwcu 2010 roku zwrócił im kwotę odsetek pobraną za okres od faktycznego wpisania hipoteki, tym samym w ocenie strony pozwanej zachowała się ona w sposób w pełni odpowiadający duchowi i celowi społeczno-gospodarczemu, naświetlonemu wyrokiem (...) w sprawie o sygn. akt XVII AmC 512/09. Wskazując na powyższe rozważania Sąd orzekający w niniejszym postępowaniu uznał, że nie ma prawnej możliwości takiej oceny skutków przewidzianych w art. 385 ze znaczkiem 1 kc jaką widzi strona pozwana. Skutkiem zastosowania w umowie lub wzorcu klauzuli niedozwolonej jest brak mocy wiążącej tego postanowienia, przy zachowaniu skuteczności innych części umowy lub wzorca. Brak mocy wiążącej dotyczy w całości klauzuli niedozwolonej, nie jest więc dopuszczalne uznanie, że jest ona skuteczna w zakresie, w jakim nie naruszałaby kryterium określonego w przepisie art.
(komentarz A. O., art. 385 ze znaczkiem 1. lex online). Nie ma tym samym możliwości ponownej oceny, czy całość klauzuli uznanej za niedozwoloną narusza art.
czy też wybrana jej część. Skoro zaś skutkiem zastosowania przez stronę pozwaną klauzuli niedozwolonej jest jej bezskuteczność, strony niniejszego postępowania nie były związane treścią zapisów unormowanych w § 12 umowy. Okoliczności podnoszone przez stronę pozwana a dotyczące oceny żądania powodów w kontekście treści art. 5 kc należy także uznać za całkowicie chybione. Okoliczność, że wobec zamieszczenia w umowie klauzuli abuzywnej powstaną skutki odmienne od zamierzonych przez strony (w tej sytuacji pozwany bank), nie zwalnia sądu z obowiązku zastosowania bezwzględnie wiążącego przepisu art.
i stwierdzenia tejże abuzywności. Jeżeli nawet ekonomicznym skutkiem wyroku będzie uzyskanie przez powodów kredytu na warunkach korzystniejszych od występujących na rynku, to skutek ten będzie spowodowany li tylko zamieszczeniem w umowie przez pozwany bank klauzuli sprzecznej z prawem.(podobnie Sąd Okręgowy w Łodzi w wyroku z dnia 3.02.2012 w sprawie III Ca 1207/11, lex online art.
W ocenie Sądu strona pozwana żąda ochrony dla możliwości częściowego zastosowania klauzuli powołując się na art. 5 kc, gdy zastosowanie tej klauzuli przez stronę pozwaną było właśnie sprzeczne z zasadami określonymi w tym artykule, tym samym żąda ochrony bezprawnego działania, co zdaniem Sądu orzekające wyklucza od początku możliwość zastosowania art. 5 kc. Nadto pozwany bank nie wskazał jaka zasada współżycia społecznego została naruszona przez żądanie powodów, zaś z materiału dowodnego zebranego w sprawie, zwłaszcza z treści umowy kredytowej wynika, że pozwany bank zabezpieczył swoje roszczenia wynikające ze zwiększonego ryzyka przed wpisaniem hipoteki na jego rzecz także w inny sposób, poza ewentualnym podwyższonym oprocentowaniem, a szczegółowo opisanym w § 3 umowy (weksel in blanco). W konsekwencji, pobieranie przez pozwanego odsetek określonych przez § 12 umowy nie miało umocowania w umowie. Stosowna część odsetek podlega zatem zwrotowi jako świadczenie nienależne. Jak stanowi art. 405 k.c., kto bez podstawy prawnej uzyskał korzyść majątkową kosztem innej osoby, obowiązany jest do wydania korzyści w naturze, a gdyby to nie było możliwe, do zwrotu jej wartości. Przepis ten stosuje się w szczególności do świadczenia nienależnego (art. 410 § 1 k.c.). Kwota odsetek faktycznie uiszczonych przez powodów a dochodzona w niniejszym postępowaniu nie była przez stronę pozwaną kwestionowana. Żądanie zapłaty było w tych okolicznościach usprawiedliwione tak co do zasady, jak i co do wysokości. Wskazując na powyższe orzeczono jak w punkcie I wyroku. Orzeczenie o kosztach procesu oparto o przepis art. 98 kpc, mając na uwadze, że powodowie wygrali proces w całości. Jednocześnie Sąd na podstawie art. 108 kpc szczegółowe wyliczenie kosztów postępowania pozostawił Referendarzowi sądowemu.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.