I C 365/13

Sygn. akt I C 365/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 3 września 2013 r. Sąd Rejonowy w Zgorzelcu Wydział I Cywilny w składzie: Przewodniczący SSR Dominka Gotthardt Protokolant Aneta Adamowicz po rozpoznaniu w dniu 3 września 2013 r. w Zgorzelcu na rozprawie sprawy z powództwa (...) S.a r.l w Luxembourgu przeciwko W. W. o zapłatę powództwo oddala Sygn. akt I C 365/13 UZASADNIENIE Powód (...) S.a r.l. z siedzibą w Luxembourg w pozwie skierowanym przeciwko W. W. wniósł o zasądzenie kwoty 179,31 zł wraz z ustawowymi odsetkami od kwoty 46,68 zł od dnia 22 października 2006 r. do dnia zapłaty, od kwoty 44,68 zł od dnia 22 listopada 2006 r. do dnia zapłaty, od kwoty 36,42 zł od dnia 22 grudnia 2006 r. do dnia zapłaty, od kwoty 36,11 zł od dnia 22 marca 2007 r. do dnia zapłaty oraz od kwoty 15,42 zł od dnia 22 października 2007 r. do dnia zapłaty oraz zasądzenie kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego. W uzasadnieniu powód wskazał, że nabył wierzytelność wobec pozwanej od firmy (...) sp. z o.o. na podstawie umowy przelewu wierzytelności z dnia 3 grudnia 2007 r. Sąd Rejonowy Lublin-Zachód w Lublinie w dniu 25 stycznia 2012 r. wydał nakaz zapłaty w elektronicznym postępowaniu upominawczym w sprawie VI Nc-e 1608447/11, w którym uwzględnił żądanie powoda (k. 6). Od powyższego nakazu pozwana złożyła sprzeciw (k. 11), w którym oświadczyła, że nie zgadza się z nakazem zapłaty w całości. Postanowieniem z dnia 15 października 2012 r. Sąd Rejonowy Lublin-Zachód w Lublinie stwierdził skuteczne wniesienie sprzeciwu i utratę mocy nakazu zapłaty w całości oraz przekazał sprawę do tutejszego Sądu (k. 30). W piśmie procesowym z dnia 24 maja 2013 r. strona powodowa podtrzymała swoje stanowisko i wskazała, że nabyła wierzytelność wobec pozwanej z tytułu świadczenia usługi telekomunikacyjnej. Pozwana W. W. na rozprawie zakwestionowała należności dochodzone przez stronę pozwaną, oświadczając że od 2006 r. nie korzysta z usług firmy (...) i nie wie z czego wynikają roszczenia powoda, poza tym podniosła, iż w całości rozliczyła się z firmą (...) w 2006 r. i nie ma żadnych zaległości wobec tej firmy. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Na podstawie umowy z dnia 3 grudnia 2007 r. oraz umowy z dnia 31 grudnia 2007 r. powód nabył wierzytelności (...) spółka z o.o. w W., w tym między innymi wobec pozwanej W. W., która według częściowego wykazu wierzytelności z dnia 3 grudnia 2007 r. wynosiła kwotę 179,31 zł. Pozwana W. W. została zawiadomiona o przelewie wierzytelności. Dowody:

1. umowa z dni 3 grudnia 2007 r. k. 53 verte,
2. umowa z dnia 31 grudnia 2007 r. k. 55,
3. zawiadomienia k. 60, k. 61,
4. częściowy wykaz wierzytelności k.
5. Sąd zważył, co następuje: Roszczenie jako niewykazane, należało oddalić. Powód swoje roszczenie wywodził z art. 509 k.c., dotyczącego umowy przelewu wierzytelności, niemniej jednak nie udowodnił zasadności swojego roszczenia zgodnie z treścią art. 6 k.c. i art. 232 k.p.c. Podkreślić należy, iż warunkiem otrzymania należności przez nabywcę długu jest udowodnienie, że takie prawo przysługiwało pierwotnemu wierzycielowi (vide: wyrok Sądu Najwyższego z dnia 12 lipca 2006 r., V CSK 187/06). Za taki dowód nie można uznać wyciągu z częściowego wykazu wierzytelności załączonego do pozwu. Mając na uwadze powyższe oraz okoliczność, iż pozwana W. W. zeznała, że nie ma żadnego zadłużenia wobec pierwotnego wierzyciela, bowiem łącząca ją z T. (...) umowa zawarta kilka lat temu została prawidłowo rozwiązana, tym samym to strona powodowa w myśl ogólnej reguły z art. 6 k.c. winna była wykazać istnienie zobowiązania wobec pierwotnego wierzyciela oraz jego wysokość. Podkreślić należy, iż załączone do pozwu dokumenty w postaci częściowego wykazu wierzytelności, umowy przelewu wierzytelności i zawiadomienia pozwanej mają charakter dokumentów prywatnych, a ponieważ istnienie wierzytelności zostało przez pozwaną zakwestionowane, to strona powodowa, reprezentowana przez zawodowego pełnomocnika, powinna była zgodnie z art. 253 k.p.c. wykazać prawdziwość swoich twierdzeń, czyli wykazać fakt istnienia wierzytelności w oznaczonej wysokości. Do pozwu nie załączono żadnych faktur czy też umowy o świadczenie usług, które pozwoliłyby wyprowadzić wniosek, że łączyła pozwaną z cedentem umowa, że z jej tytułu posiadała u niego zadłużenie, a ponadto ustalić w jaki sposób strona powodowa obliczyła wysokość zadłużenia i w oparciu o jakie zasady określiła wysokość przysługujących jej odsetek. Mając na uwadze powyższe sąd uznał, że strona powodowa nie wykazała istnienia wierzytelności oraz jej wysokości w związku z czym powództwo podlegało oddaleniu.