← Polska

II AKo 196/13

Sygn. akt II AKo 195-196/13 POSTANOWIENIE Dnia 25 października 2013r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSA Zdzisław Pachowicz po rozpoznaniu w sprawie skazanych J. W. i D. O. wniosków Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze z dnia 9 października 2013r. (IV Kow 1767/13 i IV Kow 1282/13) w przedmiocie rozstrzygnięcia sporu o właściwość na podstawie art. 38 § 1 kpk w zw. art.1 § 2 kkw postanawia stwierdzić, że sądem właściwym do rozpoznania wniosków kuratora jest Sąd Okręgowy we Wrocławiu. UZASADNIENIE Sąd Okręgowy we Wrocławiu przekazał Sądowi Okręgowemu w Jeleniej Górze wnioski kuratora o zawieszenie postępowań wykonawczych dotyczących dozoru, orzeczonych przez Sąd Okręgowy we Wrocławiu w związku z warunkowymi przedterminowymi zwolnieniami skazanych J. W. i D. O.. Podstawą tej decyzji był fakt, że skazani odbywają kary w zakładzie karnym położonym w okręgu Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze. Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze nie przyjął tych sprawy do rozpoznania i wystąpił do Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu o rozstrzygnięcie powyższego sporu o właściwość. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Stanowisko Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze, wskazujące na właściwość Sąd Okręgowego we Wrocławiu, jest trafne, chociaż argumentacja na jego poparcie - zawarta we wnioskach wszczynających spór o właściwość – nie jest pełna. W związku z tym należy poczynić następujące uwagi:

  1. Decyzja o zawieszeniu postępowania w zakresie dozoru orzeczonego przez sąd penitencjarny w związku z warunkowym zwolnieniem jest elementem wykonywania orzeczenia o warunkowym zwolnieniu, o czy jest mowa w art. 163 § 1 kkw.
  2. Generalna właściwość sądu penitencjarnego, wynikająca z miejsca przebywania skazanego - określona w art. 3 § 2 kkw - nie ma zastosowania w wypadku, gdy ustawa przewiduje właściwość innego sądu.
  3. Odstępstwo od zasady z art. 3 § 2 kkw ustawodawca przewidział w art. 163 § 1 kkw, w którym właściwość sądu penitencjarnego w sprawach tam wymienionych, została zastrzeżona dla sądu, który udzielił warunkowego zwolnienia pod warunkiem, że skazany przebywa w okręgu tego sądu, a gdy przebywa w okręgu innego sądu, to właściwym jest sąd miejsca stałego pobytu skazanego. Zatem, gdy skazany nie przebywa w okręgu sądu, który udzielił warunkowego zwolnienia, to w sprawach tam wymienionych, nie będzie właściwy sąd, w którego okręgu faktycznie przebywa skazany, ale sąd jego stałego miejsca pobytu.
  4. Nie budzi żadnych wątpliwości, że określenia „ miejsce przebywania” i „ miejsce stałego pobytu”, to dwa różne znaczeniowo pojęcia, a izolacja w zakładzie penitencjarnym nie może być uznana za miejsce stałego pobytu.
  5. Skoro skazani J. W. i D. O. nie przebywają w okręgu sądu, który ich warunkowo zwolnił, to właściwym do rozpoznania wniosków kuratora będzie sąd ich stałego miejsca pobytu, tj. Sąd Okręgowy we Wrocławiu. W związku z powyższym postanowiono – jak na wstępie.

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.