I ACz 703/13

Sygn. akt I ACz 703/13 POSTANOWIENIE Dnia 11 października 2013 r. Sąd Apelacyjny w Rzeszowie I Wydział Cywilny w składzie następującym Przewodniczący: SSA Andrzej Palacz po rozpoznaniu w dniu 11 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa Banku Spółdzielczego w Ż. przeciwko D. P., B. P., (...) w R. o zapłatę na skutek zażalenia pozwanego D. P. na postanowienie Sądu Okręgowego w Rzeszowie Wydział VI Gospodarczy z dnia 31 stycznia 2013 r., sygn. akt VI GNc 500/12 p o s t a n a w i a: o d d a l i ć zażalenie. Sygn. akt I ACz 703/13 UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy oddalił wniosek pozwanego D. P. o zwolnienie go od kosztów sądowych. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Sąd wskazał, że pozwany nie przedstawił swojej sytuacji majątkowej w sposób rzetelny. Podał on jedynie, że zamieszkuje razem z rodzicami, utrzymuje się z wynagrodzenia w wysokości 187,50 zł brutto miesięcznie, nie posiada żadnego majątku ruchomego jak i nieruchomości. Natomiast nie wskazał, że jego ojciec prowadzi działalność gospodarczą, a on sam jest wspólnikiem spółki komandytowo-akcyjnej. W tej sytuacji, przedłożone przez pozwanego oświadczenie Sąd Okręgowy uznał za niewiarygodne i niepełne, co skutkowo oddaleniem jego wniosku. W zażaleniu na powyższe postanowienie pozwany wniósł o jego zmianę i zwolnienie go od kosztów sądowych w całości, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Pozwany zarzucił brak wszechstronnego rozważenia materiału dowodowego i błędne uznanie złożonego oświadczenia jako nierzetelnego, a ponadto niewezwanie go do przedłożenia brakującej dokumentacji. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie jest bezzasadne. W pierwszej kolejności należy zauważyć, że czynności procesowe podejmowane przez pozwanego jak i pozostałych pozwanych po wniesieniu zarzutów od wydanego przeciwko nim nakazu zapłaty ewidentnie wskazują, że ich wspólnym celem jest przedłużanie postępowania sądowego, a nie rzeczywista potrzeba uzyskania zwolnienia od kosztów sądowych. Pozwany jako strona postępowania sądowego, który w sposób umiejętny korzysta z przysługujących mu praw, musi zdawać sobie sprawę, że ciążą na nim także określone obowiązki. Do takich niewątpliwie obowiązków należy przedstawienie w sposób rzetelny, zgodny z rzeczywistym stanem faktycznym swojej sytuacji majątkowej w przypadku ubiegania się o zwolnienie od kosztów sądowych. Skoro pozwany zdecydował się skorzystać z prawa dla ubogich dla których przewidziane jest zwolnienie od kosztów sądowych, to powinien sam, w sposób wszechstronny przedstawić swoją sytuację majątkową, od oceny której zależy uzyskanie zwolnienia w całości lub w części. Analiza przedłożonego przez pozwanego oświadczenia dokonana przez Sąd I instancji nie nasuwa żadnych wątpliwości, czy zastrzeżeń. Trudno przyjąć za wiarygodne twierdzenia pozwanego, że obecnie utrzymuje się z wynagrodzenia za pracę w wysokości 187,50 zł brutto miesięcznie zważywszy na obecnie panujące warunki ekonomiczne w kraju. Takie lakoniczne i nierzetelne przedstawienie sytuacji majątkowej przez pozwanego nie uzasadnia zastosowania w stosunku do niego instytucji z art. 130 1 § 1 k.p.c. w postaci wezwania do uzupełnienia przedłożonego oświadczenia, wbrew odmiennym twierdzeniom pozwanego. Pozwany będąc jednym z pozwanych w przedmiotowym procesie powinien był liczyć się z koniecznością obrony swoich praw na drodze sądowej i przygotować się do tego procesu pod względem finansowym zważywszy, że powód wzywał go do uregulowania zaległości przed wniesieniem pozwu. Ponadto przerzucanie na Skarb Państwa, a więc de facto na wszystkich obywateli ryzyka związanego z prowadzoną przez pozwanego działalnością gospodarczą– nie znajduje żadnego uzasadnienia. Z tych względów zażalenie należało oddalić, na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c.