I ACz 769/13

Sygn. akt I ACz 769/13 POSTANOWIENIE Dnia 30 września 2013 r. Sąd Apelacyjny w Rzeszowie I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSA Andrzej Palacz po rozpoznaniu w dniu 30 września 2013 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa K. A. przeciwko (...) SA w T., Przedsiębiorstwu Produkcyjno- (...) Sp. z o.o. w R., J. K., Przedsiębiorstwu Ochrony Mienia i Usług (...) Sp. z o.o. w R. o zwolnienie zajętego przedmiotu spod egzekucji na skutek zażalenia powoda na postanowienie Sądu Okręgowego w Rzeszowie Wydział I Cywilny z dnia 11 lipca 2013 r., sygn. akt I C 479/13 p o s t a n a w i a: o d d a l i ć zażalenie. UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy oddalił wniosek powoda o zwolnienie go od opłaty sądowej od pozwu i zażalenia. W uzasadnieniu Sąd podał, iż brak jest podstaw do zwolnienia powoda od obowiązku uiszczenia wymaganych opłat sądowych, gdyż od 2003r. prowadzi on działalność gospodarczą, z której w 2012r. uzyskał przychód w wysokości 352.217 zł, zaś jego dochód wyniósł 3.179,88 zł. W ocenie Sądu Okręgowego niewiarygodne jest oświadczenie powoda w zakresie wysokości jego rzeczywistych dochodów, ponieważ trudno przyjąć, aby mógł on ponieść koszty utrzymania siebie i mieszkania z kwoty 264,99 zł miesięcznie. Na powyższe postanowienie powód złożył zażalenie, w którym polemizował z ustaleniem Sądu co do jego sytuacji materialnej. Stwierdził, iż nie jest w stanie uiścić opłaty sądowej od pozwu i zażalenia bez uszczerbku dla własnego utrzymania. Wyjaśnił też, że korzysta z pomocy finansowej rodziny i innych bliskich mu osób. Z tych też względów powód wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia i zwolnienie go w całości od opłaty sądowej od pozwu i zażalenia, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie jest nieuzasadnione. Odpłatność wymiaru sprawiedliwości w sprawach cywilnych jest w Polsce zasadą i tylko w sytuacjach wyjątkowych - w stosunku do osób fizycznych taką sytuację wyjątkową opisuje art. 102 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (tj. jedn. Dz.U. z 2010r., nr 90, poz. 594 ze zm.) - można ubiegać się o zwolnienie od kosztów sądowych. Takie zwolnienie sprowadza się do finansowania procesu przez Skarb Państwa i jest formą pomocy socjalnej adresowaną do osób ubogich, do których powód z pewnością nie należy, a przynajmniej tego nie wykazał. Prowadzi bowiem działalność gospodarczą, która przynosi mu dochód. Ponadto powód nie ma nikogo na swoim utrzymaniu i do tego - jak sam podał - ma dodatkowe źródła utrzymania w postaci pomocy finansowej rodziny. Mając powyższe na uwadze Sąd Apelacyjny nie znalazł podstaw, by uwzględnić przedmiotowe zażalenie. Słusznie bowiem Sąd Okręgowy zauważył, iż powód nie wykazał w sposób wiarygodny braku środków na pokrycie opłat sądowych. Miał on przy tym wystarczająco dużo czasu, by przygotować się do niniejszego postępowania sądowego także pod kątem finansowym, skoro o zajęciu komorniczym wiedział on co najmniej od października 2012r. (k. 4). Poza tym należy zaznaczyć, że obowiązek poniesienia kosztów sądowych ma charakter tymczasowy i jeśli okaże się, że żądanie powoda jest zasadne, to Sąd o kosztach procesu, w tym o opłatach sądowych orzeknie w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie, stosownie do jego wyniku. Dlatego brak jest uzasadnionych podstaw do zwolnienia powoda od wymaganych opłat sądowych. W związku z tym Sąd Apelacyjny orzekł, jak w sentencji na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. Zarządzenie: 1) (...) 2) (...) R., dnia 30 września 2013 r. mp/