Posiada też negatywną opinię w miejscu zamieszkania, ⚫ M. D. był trzykrotnie karany za przestępstwa z art.
KK i z art.
KK na kary grzywny, ograniczenia wolności i pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania. Posiada też negatywną opinię w miejscu zamieszkania, ⚫ obaj oskarżeni szybko powrócili do przestępstwa, gdyż byli karani w latach 2009 – 2011, a zarzuconego im przestępstwa dopuścili się w 2013 r., ⚫ oskarżeni nie wyciągnęli wniosków z poprzednich przestępstw i po raz kolejny popełnili poważne przestępstwo, co wskazuje na lekceważenie przez nich prawa, ⚫ wymachiwanie nożem i wzbudzenie strachu u pokrzywdzonej, przygotowanie się do popełnienia przestępstwa, a później pozbycie się wierzchnich ubrań ma wpływ na ocenę stopnia szkodliwości społecznej przypisanych im czynów i winy, ⚫ o zamiarze i motywacji oskarżonych świadczy to, że gdy okazało się, że sklep (...) jest zamknięty, postanowili dokonać rabunku w sklepie (...). W apelacji oskarżonego J. K. podniesiono zaś, że przy wymiarze kary sąd meriti nie uwzględnił, że oskarżony: ⚫ nie kwestionuje swojej winy i ustaleń faktycznych, ⚫ od początku przyznał się do popełnienia zarzuconego mu czynu i ujawnił wszystkie okoliczności, w tym dotyczące drugiego oskarżonego, ⚫ od początku współpracował z organami ścigania, ⚫ złożył szczegółowe wyjaśnienia, ⚫ jest młodym człowiekiem, ⚫ chce naprawić szkodę i ma na to realny plan, ⚫ na wolności jest w stanie zrewidować swoje postępowanie, ⚫ ma realną możliwość podjęcia pracy. Według apelującego wymienione okoliczności wskazują na konieczność zastosowania wobec oskarżonego J. K. nadzwyczajnego złagodzenia kary na podstawie art. 60§6 pkt 2 KK. Z kolei, w apelacji oskarżonego M. D. podniesiono, że przy wymiarze kary sąd nie wziął pod uwagę, że oskarżony: ⚫ przyznał się do popełnienia zarzuconego mu przestępstwa, złożył obszerne wyjaśnienia, opisał przebieg zdarzenia i swoją w nim rolę, ⚫ nie umniejszał swojej roli w przestępstwie i nie przerzucał odpowiedzialności na współsprawcę, ⚫ nie utrudniał prowadzonego postępowania i współpracował z organami ścigania, ⚫ wyraził skruchę i żal, ⚫ złożył zapewnienie, że naprawi szkodę, ⚫ jest młody, ⚫ nie był dotychczas karany za przestępstwa z użyciem przemocy i przeciwko mieniu. Również w tej apelacji wskazano, że uwzględnienie wymienionych okoliczności powinno skutkować zastosowaniem wobec oskarżonego M. D. nadzwyczajnego złagodzenia kary. Analiza części motywacyjnej zaskarżonego wyroku wskazuje, że wszystkie okoliczności wskazane w apelacji oskarżyciela publicznego oraz obu oskarżonych sąd a quo wziął pod uwagę przy wymiarze kary. Nie budzi wątpliwości, że wymierzając oskarżonym kary po 3 lata pozbawienia wolności, sąd brał pod uwagę, że: obaj oskarżeni działali pod wpływem alkoholu, byli wcześniej karani, posiadają negatywne opinie środowiskowe, mają młody wiek. Jako okoliczności łagodzące sąd potraktował: przyznanie się oskarżonych do winy, okazaną przez nich skruchę i deklarację wyrównania szkody. Według sądu meriti, okolicznością usprawiedliwiającą postępowanie oskarżonego M. D. nie może być jego sytuacja rodzinna i mieszkaniowa. Oceniając wymienione okoliczności Sąd Okręgowy w Opolu uznał, że kara 3 lat pozbawienia wolności wymierzona każdemu oskarżonemu jest adekwatna do stopnia szkodliwości społecznej przypisanego im czynu i stopnia winy oraz spełnia wymogi w zakresie prewencji ogólnej i szczególnej. Według sądu, brak jest podstaw do wymierzenia surowszej kary, ale też do nadzwyczajnego jej złagodzenia, gdyż żaden z oskarżonych na to nie zasługuje. W ocenie sądu odwoławczego zaskarżone rozstrzygnięcie w zakresie kary wymierzonej obu oskarżonym należy zaaprobować. Sąd a quo uwzględnił wszystkie okoliczności istotne dla wymiaru kary, stosownie do art. 53§1 i 2 KK. Podzielić należy stanowisko tego sądu, że kara 3 lat pozbawienia wolności, choć wymierzona w dolnym progu zagrożenia ustawowego uwzględnia konkretny stopień szkodliwości społecznej przypisanego im czynu z art. 280§2 KK i nie przekracza stopnia ich winy. Wymieniona kara, uwzględniając społeczne poczucie sprawiedliwości i potrzebę kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa, pozwoli też na osiągnięcie w stosunku do obu oskarżonych celów zapobiegawczych i wychowawczych. W stosunku do oskarżonego M. D. nie można też tracić z pola widzenia jego właściwości (Zob. A.Zoll (red.) Kodeks karny. Część ogólna. Komentarz. Tom I, Zakamycze 2004, s. 843), w postaci nieprawidłowych cech osobowości w postaci m.in. nieliczenia się z konsekwencjami podejmowanej aktywności i zaspokajanie swoich potrzeb bez liczenia się z uczuciami innych osób, niewielką samokontrolę zachowania i podejmowanie zachowań antyspołecznych, brak rewizji swojego postępowania pomimo powtarzającego się konfliktu z prawem i doświadczania w związku z tym różnych kar. Okoliczności te dodatkowo wskazują, że wobec tego oskarżonego nie występuje „szczególnie uzasadniony wypadek”, o jakim mowa w art. 60§2 KK dający podstawę do zastosowania nadzwyczajnego złagodzenia kary. Mając to na uwadze, orzeczono, jak na wstępie.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.