II AKz 441/13

Sygn. akt II AKz 441/13 POSTANOWIENIE Dnia 27 listopada 2013 roku Sąd Apelacyjny w Krakowie w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Tomasz Duski (spr.) Sędziowie: SSA Anna Grabczyńska-Mikocka SSO Bogusław Sędkowski (del.) Protokolant: st. sekr. sądowy Barbara Bolek przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej Barbary Jasińskiej po rozpoznaniu w sprawie K. K. o wydanie wyroku łącznego zażalenia wniesionego przez skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 19 września 2013 roku, sygn. akt III K 196/13 w przedmiocie umorzenia postępowania o wydanie wyroku łącznego na podstawie art. 437§ 1 kpk, 624§1 i 634 kpk oraz art. 29 ust.1 ustawy Prawo o adwokaturze postanawia I. Utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie. II. Zwolnić skazanego od uiszczenia wydatków za postępowanie odwoławcze. III. Zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz adw. W. M. 147,60 (sto czterdzieści siedem 60/100) złotych tytułem wynagrodzenia za obronę z urzędu w postępowaniu odwoławczym UZASADNIENIE Sąd Okręgowy w Krakowie postanowieniem z dnia 19 września 2013 r. III K 196/13 umorzył postępowanie o wydanie wyroku łącznego obejmującego skazania następującymi wyrokami: - Sądu Rejonowego w Myślenicach sygn. II K 113/09 z dnia 21 września 2009 r., - Sądu Rejonowego dla Krakowa-Nowej Huty w Krakowie sygn. VIII K 558/10/N z dnia 31 maja 2010 r., - Sądu Rejonowego dla Krakowa-Krowodrzy w Krakowie sygn. II K 847/11/K z dnia 23 listopada 2011 r. W uzasadnieniu postanowienia sąd wymienił dane dotyczące poszczególnych wyroków, a w szczególności daty popełnienia przestępstw i daty wyroków ustalając, że ich porównanie powoduje brak zaistnienia warunków do wydania wyroku łącznego zgodnie z art. 85 kk w połączeniu z art. 569§ 1 kpk. Na postanowienie to zażalił się skazany i w swym piśmie stwierdził jedynie, że zaskarża przedmiotowe postanowienie nie formułując konkretnych zarzutów oraz wniosków co do meritum sprawy, a wniósł jedynie o „rozpatrzenie sprawy przez Sąd Apelacyjny”. Sąd Apelacyjny zważył co następuje. Zażalenie jest oczywiście bezzasadne. Lakoniczność i skrótowość wniesionego środka odwoławczego przy braku sformułowania konkretnych zarzutów powoduje, że sąd odwoławczy po dokonaniu analizy zaskarżonego postanowienia stwierdził, że jest ono w pełni prawidłowe, gdyż istotnie brak jest warunków do wydania wyroku łącznego co do poszczególnych wymienionych w postanowieniu wyroków jednostkowych. Należy jedynie ponownie (bo uczynił już to Sąd I instancji) stwierdzić, że aby zaistniały takie warunki chronologia musiałaby się przedstawiać następująco: „przestępstwo, przestępstwo, wyrok, wyrok”, a nie – jak miało to miejsce w niniejszym przypadku: „przestępstwo, wyrok, przestępstwo, wyrok”. Trzeba ponadto zaakcentować, że dla czasu popełnienia przestępstwa decydujące znaczenie ma data końcowa, a więc w przypadku wyroku wydanego przez Sąd Rejonowy dla Krakowa-Krowodrzy w dniu 23 listopada 2011 r. – tą datą jest 24 sierpnia 2010 r., a więc już po wydaniu w dniu 31 maja 2010 r. wyroku Sądu Rejonowego dla Krakowa-Nowej Huty. Dlatego też po dokonaniu, zgodnie z wnioskiem skarżącego, sprawdzenia rozstrzygnięcia Sądu I instancji należało uznać, że zaskarżone postanowienie jest w pełni prawidłowe – co skutkowało orzeczeniem jak na wstępie. Skazany jest pozbawiony wolności, nie posiada majątku. Dlatego też nie celowe byłoby obciążanie go wydatkami za postępowanie odwoławcze.