Sygn. akt II C 585/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 14 listopada 2013 roku Sąd Okręgowy Warszawa - Praga w Warszawie Wydział II Cywilny w składzie: Przewodniczący: SSO Bogdan Wolski Protokolant: Olga Baran po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2013 r. w Warszawie na rozprawie sprawy z powództwa E. S.
(1)przeciwko E. S.
(2)o pozbawienie tytułu wykonawczego wykonalności
- oddala powództwo;
- zasądza od powódki na rzecz pozwanej kwotę 7217 zł (siedem tysięcy dwieście siedemnaście złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu. . Sygn. akt II C 585/13 UZASADNIENIE I. Stanowiska stron.
- Powódka E. S.
(1)wytoczyła powództwo przeciwko E. S.
(2)występując o pozbawienie wykonalności postanowienia (w pozwie omyłkowo: „wyroku”) Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi – Południe w Warszawie z dnia 6 października 2009 r. wydanego w sprawie II Ns 697/07. 1.1. Uzasadniając żądanie powódka wskazała, iż postanowieniem z dnia 6 października 2009 r. Sąd Rejonowy zasądził na rzecz E. S.
(2)udział w spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego nr (...) przy ul. (...) w W. oraz udział w pawilonie handlowym i dzierżawie terenu przy ul. (...) w W.. W dniu 20 lutego 2013 r. pełnomocnik działający w imieniu powódki skierował wezwanie przedprocesowe do zapłaty przez pozwaną kwoty łącznej 210.000 zł. W dniu 3 kwietnia 2013 r. pełnomocnik powódki doprecyzował roszczenie, które de facto wynosi 180.000 zł. W dniu 24 maja 2013 r. powódka wystąpiła z pozwem o zapłatę kwoty 180.000 zł. Z powyższego wynika, iż po powstaniu tytułu egzekucyjnego doszło do zdarzenia, jakim jest roszczenie w stosunku do pozwanej. 2. Pozwana E. S.
(2)wniosła w odpowiedzi na pozew o oddalenie powództwa. 2.
- Uzasadniając przedstawione stanowisko pozwana podniosła, przywołując art. 840 § 1 k.p.c., iż żadna z wymienionych w tym przepisie podstaw nie zachodzi w niniejszej sprawie. Pozwana nadto wskazała, iż powódka opiera powództwo na rzekomo przysługującej jej wierzytelności w kwocie 180.000 zł, w uzasadnieniu czego przedkłada pozew o zapłatę z tytułu zwrotu pożyczki udzielonej pozwanej przez powódkę na uzupełnienie wkładu budowlanego. Powódka nie przedstawiła żadnego dowodu, z którego wynikałoby, że pozew o zapłatę został faktyczne złożony w Sądzie i że w związku z tym toczy się postępowanie cywilne. Wskazać jednak należy, iż ewentualne roszczenia powódki w stosunku do pozwanej wynikające z ww. pożyczki zostały już rozliczone w toku postępowania o dział spadku po ojcu pozwanej A. S.. W toku ww. postępowania powódka złożyła do akt sprawy dokument „Umowa pożyczki”. W toku postępowania II Ns 697/07 Sąd Rejonowy uwzględnił we wzajemnych rozliczeniach stron (powódki i pozwanej) przedmiotową pożyczkę. II. Podstawa faktyczna rozstrzygnięcia.
- Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi – Południe w Warszawie postanowieniem z dnia 6 października 2009 r. wydanym w sprawie II Ns 697/07 rozstrzygnął sprawę dotyczącą podziału majątku dorobkowego E. S.
(1)i A. S. oraz działu spadku po A. S.. W pkt. V tego orzeczenia Sąd Rejonowy zasądził od E. S.
(1)na rzecz E. S.
(2)kwotę 193.815,50 zł tytułem spłaty. 2. Na podstawie prawomocnego postanowienia z dnia 6 października 2009 r. prowadzone jest postępowanie egzekucyjne z wniosku E. S.
(2)przeciwko E. S.
(1)dotyczące egzekucji wynikającej z tego orzeczenia należności pieniężnej. III. Ocena zasadności roszczenia z wyjaśnieniem podstawy prawnej rozstrzygnięcia.
- Powództwo jest niezasadne, a wobec tego podlega oddaleniu.
- W art. 840 § 1 k.p.c. wskazane zostały okoliczności mogące stanowić podstawę, przy potwierdzeniu ich zaistnienia w toku postępowania sądowego, uwzględnienia powództwa o pozbawienie tytułu wykonawczego wykonalności.
- Analiza okoliczności przedstawionych w uzasadnieniu pozwu potwierdza, iż powódka oparła swoje żądanie na podstawie określonej w art. 840 § 1 pkt 2 k.p.c., to jest nastąpieniu zdarzenia po powstaniu tytułu egzekucyjnego, wskutek którego, czego już powódka w sposób wyraźny nie artykułuje, zobowiązanie wygasło albo nie może być egzekwowane. Zdarzeniem tym ma być, w ocenie powódki, istnienie roszczenia w stosunku do pozwanej.
- Pozwana zasadnie zatem podniosła, iż okoliczności przywołane przez powódkę, nie mogą stanowić w żadnym przypadku podstawy uwzględnienia przedmiotowego powództwa opozycyjnego.
- Sąd podzielając stanowisko pozwanej stwierdza, iż powódka nie wskazuje na jakiekolwiek zdarzenie, które zaistniało po powstaniu tytułu egzekucyjnego, to jest po uprawomocnieniu się postanowienia z dnia 6 października 2009 r. lub po zamknięciu rozprawy w sprawie II Ns 697/07, wskutek którego zobowiązanie wynikające z tego orzeczenia, wygasło albo nie może być egzekwowane. Powódka nie opisała także ewentualnego zdarzenia, które miałoby potwierdzać, iż doszło do spełnienia świadczenia, jeżeli zarzut ten nie był przedmiotem rozpoznania w sprawie. Takim zdarzeniem w rozumieniu art. 840 § 1 pkt 2 k.p.c. niewątpliwie nie jest przekonanie powódki co do istnienia roszczenia o zapłatę przeciwko pozwanej lub ewentualne wytoczenie, a tym bardziej zamiar wytoczenia powództwa o zapłatę.
- Powyższe oznacza, iż na gruncie obowiązującego prawa przedmiotowe powództwo nie może być uwzględnione. Dodatkowo podkreślić w tym miejscu należy, iż powództwo opozycyjne nie jest środkiem służącym ewentualnemu ponownemu przystąpieniu przez sąd do oceny zasadności stanowisk stron przedstawionych w toku postępowania rozpoznawczego zakończonego prawomocnym orzeczeniem, gdyż temu służy ewentualnie skarga o wznowienie postępowania, oczywiście przy zaistnieniu ustawowych warunków pozwalających na skuteczne wniesienie tego rodzaju skargi. Wystąpienie z powództwem opozycyjnym nie może również inicjować oceny zasadności wydanego wcześniej orzeczenia, gdyż taka kontrola odbywa się co do zasady w toku instancji w następstwie wniesienia odpowiedniego środka odwoławczego, tym bardziej tego rodzaju powództwo nie może być środkiem służącym kontroli prawomocnego orzeczenia.
- W tym stanie sprawy Sąd nie znalazł podstaw do przeprowadzenia postępowania dowodowego, gdyż okoliczności istotne dla rozstrzygnięcia sprawy nie były pomiędzy stronami przedmiotem sporu, a brak uzasadnionych powodów do wniesienia powództwa opozycyjnego wynikał bezpośrednio z twierdzeń strony inicjującej postępowanie sądowe.
- Wobec powyższego Sąd orzekł, jak w pkt. 1 wyroku. 8.
- Sąd rozstrzygnął o kosztach procesu na podstawie art. 98 § 3 k.p.c. i § 6 pkt. 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.