uprawdopodobnił roszczenie oraz interes prawny w udzieleniu zabezpieczenia, zaś wskazany sposób zabezpieczenia jest odpowiedni w rozumieniu art. 755 § 1 zdanie pierwsze k.p.c. i art.
W zażaleniu na powyższe postanowienie obowiązana domagała się jego zmiany i oddalenia wniosku o udzielenie zabezpieczenia. Zarzucając naruszenie art.
twierdziła, że uprawniony nie uprawdopodobnił roszczenia ani interesu prawnego w udzieleniu zabezpieczenia, zaś zastosowany sposób zabezpieczenia jest nieodpowiedni do okoliczności sprawy. Zarzuciła również, że Sąd bezpodstawnie ustalił, iż nosi się z zamiarem sprzedaży udziału we własności przedmiotowego lokalu. W uzasadnieniu podniosła szereg okoliczności mających świadczyć o tym, iż nie dopuściła się rażącej niewdzięczności wobec darczyńcy, a sprawa jest jedynie jego kolejną szykaną wobec niej. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Na wstępie Sąd Apelacyjny stwierdza z urzędu, że w dniu 4 września 2013 r., a więc z zachowaniem wyznaczonego przez Sąd Okręgowy pod rygorem upadku zabezpieczenia terminu, uprawniony H. C. wniósł skutecznie pozew przeciwko A. C. o zwrot przedmiotu darowizny, co czyni zażalenie aktualnym. Przechodząc do rozważań merytorycznych, na wstępie dla porządku należy przypomnieć, iż zgodnie z art.
dopuszczalność zabezpieczenia powództwa uzależniona jest od spełnienia kumulatywnie dwóch przesłanek: uprawdopodobnienia przez wnioskodawcę roszczenia i interesu prawnego w udzieleniu zabezpieczenia. W ocenie Sądu Apelacyjnego zasadne jest stanowisko Sądu Okręgowego o spełnieniu przez wnioskodawcę w niniejszej sprawie obu powyższych przesłanek. Fakt nabycia przez obowiązaną przedmiotu darowizny w drodze umowy notarialnej z dnia 17 czerwca 2008 r. dokonanej z uprawnionym, jak też fakt złożenia przez uprawnionego oświadczenia o odwołaniu darowizny, połączonego z żądaniem zwrotu przedmiotu darowizny w wyznaczonym terminie oraz przytoczeniem okoliczności mających świadczyć o rażącej niewdzięczności obdarowanej zostały uprawdopodobnione dołączonymi do wniosku dokumentami (k.9-12, 16-17). Wobec treści zarówno wniosku, jak i zażalenia oczywiste jest, że strony pozostają w głębokim konflikcie, co może uzasadniać obawy uprawnionego o to, że obowiązana zbędzie nieruchomość, nawet jeżeli w chwili obecnej takiego zamiaru nie deklaruje. Zrozumiałe jest też, że w przypadku braku zabezpieczenia zbycie przedmiotu darowizny może uniemożliwić osiągnięcie celu postępowania o jego zwrot. Poza tym skoro obowiązana zaprzecza, aby nosiła się z zamiarem zbycia udziału, to w tej sytuacji udzielone zabezpieczenia nie powinno stanowić dla niej nadmiernej dolegliwości. Końcowo należy podkreślić, że zakres badania wniosku o zabezpieczenie przez Sąd ma charakter ograniczony, rozstrzygnięcie zaś ma charakter tymczasowy i nie przesądza o zasadności powództwa. W tym stanie rzeczy Sąd Apelacyjny postanowił jak w sentencji, na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 1 i 2 k.p.c.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.