Sygn. akt II AKa 408/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 13 grudnia 2013 r. Sąd Apelacyjny w Warszawie II Wydział Karny w składzie Przewodniczący Sędzia SA - Zbigniew Kapiński Sędziowie SA - Małgorzata Mojkowska ( spr.) SA - Barbara Lubańska - Mazurkiewicz Protokolant - st. sekr. sąd. Marzena Brzozowska przy udziale prokuratora Jacka Pergałowskiego po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2013 r. sprawy J. F.
(1)o odszkodowanie i zadośćuczynienie za niesłuszne skazanie w sprawach Sądu Rejonowego w Otwocku o sygn. IIK 507/08 i V K 663/07 na skutek apelacji, wniesionej przez pełnomocnika wnioskodawcy od wyroku Sądu Okręgowego Warszawa Praga w Warszawie z dnia 13 września 2013 r. sygn. akt V Ko 495/12 - utrzymuje w mocy wyrok w zaskarżonej części, uznając apelację pełnomocnika wnioskodawcy J. F.
(1)za oczywiście bezzasadną, - zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. A. W. Kancelaria Adwokacka w W. kwotę 147 złotych 60 groszy (w tym 23 % podatku VAT) tytułem wynagrodzenia za wykonywanie czynności pełnomocnika wnioskodawcy przed Sądem odwoławczym, - kosztami postępowania odwoławczego obciąża Skarb Państwa. UZASADNIENIE J. F.
(1)w trybie art. 552 § 1 k.p.k. złożył wniosek o zasądzenie na jego rzecz 48.000 złotych tytułem odszkodowania i zadośćuczynienia za niesłuszne, w jego ocenie, skazanie wyrokiem Sądu Rejonowego w Otwocku w sprawach II K 507/08, II K 663/07. Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie wyrokiem z dnia 13 września 2013 r. w sprawie o sygn. V Ko 495/12: I. wniosek J. F.
(2)oddalił w całości; II. zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw. A. W. Kancelaria Adwokacka ul. (...) lok. 142 (...)-(...) W. kwotę 177.12 złotych (sto siedemdziesiąt siedem złotych dwanaście groszy) w tym kwotę 33.12 złotych (trzydzieści trzy złote dwanaście groszy) podatku VAT tytułem udziału w sprawie pełnomocnika z urzędu; III. kosztami postępowania obciążył Skarb Państwa. Z treścią orzeczenia nie zgodził się pełnomocnik wnioskodawcy z urzędu. Na zasadzie art. 427 k.p.k. i art. 438 k.p.k. wyrokowi w tej części zarzucił: 1. naruszenie przepisów postępowania, które miały wpływ na treść orzeczenia, tj. błędną wykładnię treści dyspozycji przepisu art. 552 § 1 k.p.k. co skutkowało oddaleniem wniosku o odszkodowanie i zadośćuczynienie za niesłuszne skazanie J. F.
(1)w sprawach rozstrzyganych przez Sąd Rejonowy w Otwocku, sygn. akt II K 507/08 i V K 663/07. Na zasadzie art. 427 i 437 k.p.k. wniósł o: - zmianę zaskarżonego wyroku w pkt. I i zasądzenie od Skarbu Państwa na rzecz J. F.
(1)kwoty 30.000 zł tytułem odszkodowania i 18.000 zł tytułem zadośćuczynienia za niesłuszne skazanie J. F.
(1)w sprawach rozstrzyganych przez Sąd Rejonowy w Otwocku, sygn. akt II K 507/08 i V K 663/07, - zasądzenie od Skarbu Państwa na rzecz pełnomocnika z urzędu kosztów udzielonej wnioskodawcy pomocy prawnej z urzędu, które nie zostały przez wnioskodawcę pokryte ani w całości ani częściowo (według norm przepisanych). Sąd Apelacyjny zważył co następuje: Apelacja pełnomocnika wnioskodawcy J. F.
(1)jest oczywiście bezzasadna. Na marginesie należy wskazać, iż art. 438 kpk wymienia w pkt. 1- 4 w sposób zbiorczy poszczególne rodzaje uchybień, jakie mogą zaistnieć w związku z wydanym orzeczeniem. Dlatego formułując zarzut odwoławczy skarżący powinien wskazać rodzaj błędu z danej grupy uchybień wymienionych w tym przepisie. Przechodząc do treści postawionego zarzutu, Sąd I instancji, wbrew temu , co twierdzi skarżący, nie dopuścił się obrazy wskazanego w apelacji przepisu prawa procesowego polegającą, w jego ocenie, na błędnej interpretacji. Sąd meriti zebrany materiał dowodowy poddał prawidłowej ocenie w pierwszej kolejności pod kątem czy wnioskodawca w ogóle ma prawo ubiegania się o jakiekolwiek roszczenia finansowe będące konsekwencją ewentualnego zaistnienia przesłanek, o których mowa w art. 552 § 1 kpk. Zasadnie wykazał, iż skazany J. F.
(1)nie spełnia żadnej z przesłanek uprawniających do ubiegania się o naprawienie szkód, jakie w ocenie wnioskodawcy miałyby wynikać z orzeczonych i wykonanych wyroków karnych, o których mowa w pisemnych motywach zaskarżonego orzeczenia. Zarówno wyrok w sprawie II K 507/08 , jak i w sprawie V K 663/07 Sądu Rejonowego w Otwocku nie został wzruszony w sposób, o którym mowa w art. 552 kpk. Wykonanie kar nastąpiło na skutek zachowań wnioskodawcy. Tak więc nie zostały spełnione formalne warunki ubiegania się o zasądzenie na rzecz wnioskodawcy naprawienia szkód wynikających z wykonania względem niego kar, których nie powinien był ponieść. Mając na uwadze powyższe Sąd Apelacyjny orzekł jak na wstępie, zasądzając na rzecz pełnomocnika z urzędu stosowne wynagrodzenie za wykonane czynności przed Sądem Odwoławczym.