Sygn. akt: I C 402/13 upr. Protokół Na rozprawie dnia 13 stycznia 2014r. od powoda nikt się nie stawił się - powód i jego pełnomocnik o terminie powiadomiony prawidłowo. Pozwany nie stawił się pomimo należytego zawiadomienia go o terminie rozprawy, nie złożył żadnych wyjaśnień - ani też nie żądał przeprowadzenia rozprawy w jego nieobecności. Przewodnicząca ogłosiła wyrok zaoczny, pouczając o terminie i sposobie zaskarżenia. Przewodniczący: Protokolant: WYROK ZAOCZNY W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 13 stycznia 2014 r. Sąd Rejonowy w Augustowie I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Jolanta Dubińska – Francke Protokolant: sekr. sądowy Renata Szymborska po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2014 r. w Augustowie na rozprawie sprawy z powództwa (...) z siedzibą we W. przeciwko D. K.
(1)o zapłatę oddalić powództwo. Sygn. akt I C 402/13 UZASADNIENIE Powód (...) we W. wniósł powództwo przeciwko D. K.
(1), domagając się zapłaty kwoty 3.804,45 zł z odsetkami ustawowymi od dnia wniesienia pozwu tj. 24.10.2013 r. do dnia zapłaty oraz domagał się zasądzenia na swoją rzecz kosztów sądowych i kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych. Uzasadniając roszczenie wskazał, że wierzytelność powstała w wyniku zawarcia przez pozwanego z pierwotnym wierzycielem- Bank (...) S.A umowy bankowej. Pozwany nie wywiązał się z realizacji zobowiązań wynikających z przedmiotowej umowy, wskutek czego powstało zadłużenie. Powód podniósł, iż na podstawie umowy przelewu wierzytelności z dnia 21.11.2012r. nabył wierzytelność przysługującą pierwotnemu wierzycielowi względem pozwanego. Wskazał, iż pomimo skierowania do pozwanego wezwania do zapłaty, roszczenie nie zostało uregulowane. Pozwany D. K.
(1)nie zajął merytorycznego stanowiska w przedmiotowej sprawie. Sąd ustalił i zważył, co następuje: Z wyciągu z ksiąg rachunkowych funduszu sekurytyzacyjnego, opatrzonego datą 17.10.2013 r. i wystawionego przez (...) we W. wynika, iż w księdze rachunkowej Funduszu ujawniona jest jako wierzytelność Funduszu łączna kwota 3.804,45 zł, przysługująca od D. K.
(1). Wynika ona z zawartej przez D. K. umowy karty kredytowej nr (...) z dnia 09.09.2008r. Niniejsza wierzytelność została nabyta przez (...) we W. od Banku (...) S.A. z/s w W. na podstawie umowy o przelew wierzytelności z dnia 21.11.2012r. (dowód: wyciąg z ksiąg rachunkowych funduszu sekurytyzacyjnego-k.12). Z przedłożonej przez powoda kserokopii umowy przelewu wierzytelności wynika, iż (...)we W. nabył od Banku (...) S.A. z/s w W. istniejące i wymagalne wierzytelności pieniężne wynikające z czynności bankowych z udziałem dłużników -§ 2 umowy (dowód: kserokopia umowy przelewu wierzytelności-k.13-20v.). W tym miejscu należy wskazać, iż z treści przedmiotowej umowy w żaden sposób nie wynika, jaką wierzytelność i z jakiego tytułu posiadał D. K.
(1)wobec Banku (...) S.A. z/s w W.. Powód przedstawił także wyciąg z elektronicznego załącznika do umowy cesji, gdzie wskazane zostało zadłużenie D. K.
(1)(dowód: wyciąg z elektronicznego załącznika do umowy cesji-k.4). Powód przedłożył również kserokopię wezwania do zapłaty, skierowanego przez (...) S.A. we W. do D. K.
(1)i opatrzonego datą 25.09.2013r. (brak jest potwierdzenia nadania przedmiotowego pisma, jak również brak potwierdzenia odbioru pisma). Z jego treści wynika, że D. K.
(1)został wezwany do zapłaty kwoty 3.796,04 zł wynikającej z umowy z dnia 09.09.2008r. nr (...), zawartej z Bankiem (...) S.A. z/s w W. (dowód: kserokopia wezwania do zapłaty-k.5-6). Należy skonstatować, iż powód nie przedstawił dokumentacji w postaci umowy bankowej łączącej pozwanego z pierwotnym wierzycielem, co nie pozwala na ustalenie ciążących na pozwanym zobowiązań, a tym samym czy pozwany spełnił wymogi określone umową, czy też nie uczynił tego. Należy wskazać, że w myśl art. 6 kc, ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne. Zgodnie z zasadą kontradyktoryjności, ciężar dowodu spoczywa na stronach postępowania cywilnego. To one, a nie sąd są wyłącznym dysponentem toczącego się postępowania i one wreszcie ponoszą odpowiedzialność za jego wynik ( por. uzasadnienie wyroku SN z dnia 17 grudnia 1996 r., I CKU 45/96, OSNC 1997, nr 6-7, poz. 76 z glosą A. Zielińskiego, Palestra 1998, z. 1-2, s. 204; wyrok SN z dnia 7 marca 1997 r., II CKN 70/96, OSNC 1997, nr 8, poz. 113, wyrok SN z dnia 7 października 1998 r., II UKN 244/98, OSNAPiUS 1999, nr 20, poz. 662). Art. 232 kpc określa, iż strony są obowiązane wskazywać dowody dla stwierdzenia faktów, z których wywodzą skutki prawne. Zgodnie z przyjętym w orzecznictwie poglądem (por. wyrok SN z dnia 4 stycznia 2008 r. sygn. I UK 223/07 Lex nr 442836), rozkład ciężaru dowodów (art. 6 k.c.) ma w postępowaniu cywilnym znaczenie wówczas, gdy istotne fakty nie zostaną udowodnione. Wówczas konsekwencje procesowe tego ponosi strona, na której dowód spoczywał. W przedmiotowej sprawie powód nie wykazał zasadności wytoczonego powództwa, albowiem nie przedstawił dowodów, potwierdzających dochodzone roszczenie, chociażby poprzez przedstawienie elementarnego dokumentu, jakim jest umowa łącząca pozwanego z pierwotnym wierzycielem. Należy również wskazać, iż z dniem 25 lipca 2011 r. art. 194 ustawy z dnia 27.04.2004. o funduszach inwestycyjnych (Dz. U.z z 2004 nr 146 poz. 1546 z późn. zm.) w zakresie w jakim nadaje moc prawną dokumentu urzędowego księgom rachunkowym i wyciągom z ksiąg rachunkowych funduszu sekurytyzacyjnego w postępowaniu cywilnym prowadzonym wobec konsumenta, został uznany za niezgodny z art. 2, art. 32 ust. 1 zdanie pierwsze i art. 76 Konstytucji RP, wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 11 lipca 2011 r. (Dz.U.2011 nr 152 poz.900). W niniejszej prawie powód roszczenie opiera na wyciągu z ksiąg rachunkowych (k.12), który jak zostało powyżej wskazane nie stanowi dokumentu urzędowego, nadto nie przedłożył umowy łączącej pozwanego z pierwotnym wierzycielem należy zatem uznać, iż powód nie udowodnił roszczenia. Mając powyższe na uwadze, Sąd oddalił w całości roszczenie powoda jako nieudowodnione.