Sygn. akt III A Ua 142/12 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 11 kwietnia 2012 r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu Wydział III Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSA Stanisława Kubica Sędziowie: SSA Barbara Pauter (spr.) SSA Barbara Staśkiewicz Protokolant: Karolina Sycz po rozpoznaniu w dniu 11 kwietnia 2012 r. we Wrocławiu sprawy z wniosku W. S. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział we W. o ubezpieczenie społeczne na skutek apelacji W. S. od wyroku Sądu Okręgowego Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Świdnicy z dnia 29 listopada 2011 r. sygn. akt VII U 1635/11 oddala apelację. UZASADNIENIE Wnioskodawczyni W. S. odwołała się od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział we W. z dnia 9 lipca 2011 r., ustalającej, że wnioskodawczyni jako osoba prowadząca działalność gospodarczą nie mająca ustalonego prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy, dla której podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne stanowi zadeklarowana kwota nie niższa niż 60% kwoty przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia, podlega obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowemu i wypadkowemu w okresach od 3 kwietnia 2006 r. do 31 lipca 2007 r. oraz od 1 listopada 2007 r. do 31 marca 2009 r. Wnioskodawczyni wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji jako niezgodnej z prawem i uznanie, że w okresie od 1 kwietnia 2008 r. do 31 marca 2009 r., podlegała obowiązkowemu ubezpieczeniu emerytalnemu i rentowemu z tytułu umowy o pracę nakładczą i dobrowolnemu ubezpieczeniu chorobowemu. W uzasadnieniu odwołania wskazała, że spełniła wszystkie elementy pracy nakładczej, którą wykonywała na rzecz firmy (...). Wyrokiem z dnia 29 listopada 2011 r. Sąd Okręgowy w Świdnicy odwołanie to oddalił i zasądził od wnioskodawczyni na rzecz organu rentowego kwotę 60,- zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. Sąd ten ustalił, że W. S. począwszy od dnia 3 kwietnia 2006 r. rozpoczęła prowadzenie działalności gospodarczej w postaci pośrednictwa kredytowego i ubezpieczeniowego i z tego tytułu dokonała zgłoszenia do obowiązkowych ubezpieczeń społecznych. W dniu 1 kwietnia 2008 r. wnioskodawczyni zawarła umowę o pracę nakładczą z firmą (...) - D. M. z siedzibą w W. na czas nieokreślony i została z tego tytułu zgłoszona przez płatnika składek do ubezpieczeń społecznych z tytułu umowy o pracę nakładczą, wyrejestrowała się natomiast z obowiązkowych ubezpieczeń z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej. W ramach pracy nakładczej wnioskodawczyni powierzono prace polegające na przygotowaniu, kopertowaniu, adresowaniu i kolportażu kompletów reklamowych. Praca była wykonywana do dnia 31 marca 2009 r., po czym umowa została rozwiązana z w/w datą za porozumieniem stron. Decyzją z dnia 9 sierpnia 2010 r., strona pozwana stwierdziła, że wnioskodawczyni z tytułu zawartej umowy o pracę nakładczą nie podlegała obowiązkowym ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowemu oraz dobrowolnemu ubezpieczeniu wypadkowemu w okresie od 1 kwietnia 2008 r. do 31 marca 2009 r. Odwołanie od tej decyzji zostało oddalone prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w Świdnicy z dnia 25 stycznia 2011 r. W okresie od 1 sierpnia 2007 r. do 31 października 2007 r., wnioskodawczyni podlegała ubezpieczeniu społecznemu z tytułu zatrudnienia na podstawie umowy o pracę w Centrum Doradztwa (...) C. G.. Zaskarżoną decyzją z dnia 07.09.2011 r. strona pozwana ustaliła obowiązkowe podleganie wnioskodawczyni ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowemu i wypadkowemu w okresach od 3 kwietnia 2006 r. do 31 lipca 2007 r. i od 1 listopada 2007 r. do 31 marca 2009 r., jako osoby prowadzącej działalność gospodarczą nie mającej ustalonego prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy, dla której podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne stanowi zadeklarowana kwota nie niższa niż 60% kwoty przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia. W uzasadnieniu decyzji strona pozwana powołując się na prawomocny wyrok Sądu wskazała, że wobec odmowy objęcia wnioskodawczyni obowiązkowym ubezpieczeniem rentowym i emerytalnym i dobrowolnym ubezpieczeniem wypadkowym z tytułu umowy o pracę nakładczą właściwym tytułem jej ubezpieczenia społecznego była prowadzona przez nią działalność gospodarcza. W tak ustalonym stanie faktycznym Sąd Okręgowy uznał odwołanie za nieuzasadnione. Wnioskodawczyni w odwołaniu kwestionowała przesłanki dotyczące ustalenia obowiązku ubezpieczenia społecznego, które były przedmiotem rozpoznania Sądu w sprawie VII U 1581/
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.