I C 562/13

Sygn. akt I C 562/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 14 marca 2014r. Sąd Rejonowy w Świdnicy I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Wojciech Zatorski Protokolant: Anna Drozd po rozpoznaniu w dniu 14 marca 2014 roku w Świdnicy na rozprawie w sprawie z powództwa: (...) Bank SA z/s w W. przeciwko A. G. o zapłatę I. Powództwo oddala; II. Przyznaje kuratorowi pozwanej wynagrodzenie z tytułu pełnionej funkcji w kwocie 738zł (łącznie z VAT), płatnej z zaliczki wpłaconej przez powódkę; III. Kosztami procesu obciąża powódkę. UZASADNIENIE (...) Bank S.A. z/s w W. domagał się od A. G. zapłaty kwoty 4.417,05 zł z odsetkami (k. 14), z tym uzasadnieniem, że zawarł z pozwaną umowę pożyczki, wypowiedzianą przez bank z uwagi na brak spłaty zadłużenia, co spowodowało wymagalność całego roszczenia i wystawienie bankowego tytułu egzekucyjnego na kwoty dochodzone pozwem (k.15). Pozwany wniósł o oddalenie powództwa i obciążenie powódki kosztami procesu (k. 64) podając, że roszczenia powoda nie zostały należycie wykazane i niewystarczające jest powoływanie się na bankowy tytuł egzekucyjny, nie wykazano w istocie, jakich konkretnie rat pozwana nie zapłaciła, kiedy wypowiedziano jej umowę, nie wiadomo, na jakiej podstawie powódka żąda od pozwanej odsetek karnych, opłat i prowizji, wobec braku dowodu doręczenia pozwanej wezwania do zapłaty zasadny jest zarzut przedawnienia (k. 64-65). Sad ustalił: Pozwana zawarła z poprzednikiem powódki, tj. G. Bank, na podstawie wniosku z dnia 11.12.2008r. umowę prostej pożyczki gotówkowej z dnia 11.12.2008r. w kwocie 13.507,58 zł. Pożyczka była zmiennie oprocentowana i podlegała zwrotowi, wraz z odsetkami, w równych miesięcznych ratach, w kwotach po 575,82 zł (pierwsza rata 568,31 zł), w okresie do dnia 10.06.2011r. W przypadku nieterminowej spłaty bank pobiera od pożyczkobiorcy odsetki podwyższone Zgodnie z tabelą opłat i prowizji bank pobiera opłaty i prowizje m.in. za zmianę harmonogramu spłat, wysyłanie do pożyczkobiorcy monitów i wezwań . W przypadku niedotrzymania warunków spłaty pożyczki bank uprawniony jest do wypowiedzenia umowy, zaś po upływie okresu wypowiedzenia pożyczkobiorca obowiązany jest do niezwłocznego zwrotu wykorzystanej pożyczki oraz do zapłaty odsetek za okres wykorzystania pożyczki. Pożyczkę uruchomiono w dniu zawarcia umowy. Dnia 20.11.2012r. wobec zadłużenia wynikającego z w/w umowy bank wystawił bankowy tytuł egzekucyjne na kwotę 4.417,05 zł. Na powyższą sumę składa się zadłużenie z tytułu nie spłaconego kapitału: 3018,36 zł, odsetki umowne od dnia 15.12.2008r. do dnia 10.06.2011r. w kwocie 138,42 zł oraz opłaty i prowizje: 75 zł. W dacie 07.11.2012r. bank sporządził przedsądowe wezwanie do zapłaty kwoty 4443,20 zł, bez wskazania podstaw wyliczenia w/w kwoty. Dowód: - umowa pożyczki – k. 20-25, - wniosek – k. 19, - dyspozycja uruchomienia – k. 26, - bankowy tytuł egzekucyjny – k. 18, - wezwanie do zapłaty – k.

1. Sąd zważył : Powództwo nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 6 Kc kto z faktu wywodzi skutki prawne ponosi ciężar udowodnienia tego faktu. Powoda obciąża zatem obowiązek wykazania istnienia i wysokości długu pozwanej , jednak analiza akt sprawy wskazuje, że brak jednoznacznych dowodów potwierdzających w.w okoliczności. Oceniając meritum żądań pozwu zauważyć należy, iż powódka nie przedstawiła dowodu wypowiedzenia pozwanej przez bank umowy pożyczki; mimo stwierdzeń uzasadnienia pozwu (k. 15), w sprawie brak dowodu stwierdzającego tę czynność, jak też nie wynika ona z pozostałych dowodów złożonych przez powódkę, np. bankowego tytułu egzekucyjnego, czy wezwania do zapłaty. W efekcie nie wiadomo zatem, w jakiej dacie nastąpiła wymagalność całości nie spłaconego zadłużenia (k. 22-§
2. 5), a więc w jaki sposób naliczać odsetki, w tym „zwykłe” i podwyższone. Brak też dowodu pewnego na wysokości dochodzonej kwoty. Z wezwania do zapłaty (k. 17) wynika kwota inna, aniżeli żądana pozwem i wskazana w (...). Wobec zakwestionowania przez pozwaną swej odpowiedzialności w ogólności, jak i co do wysokości długu, w tym też zakwestionowania (...), zauważyć należy, iż poza w/w dokumentem, żaden dowód nie wskazuje na odpowiedzialność pozwanej w takiej właśnie wysokości. Umowa pożyczki, wniosek o jej udzielenie i dyspozycja uruchomienia pożyczki (k. 19-26) z natury rzeczy stanowią tylko dowód podstaw odpowiedzialności pozwanej. Z kolei (...) (k. 18), wobec treści art. 96 ust. 1 prawa bankowego oraz art.95 ust. 1a tej ustawy, stanowi w istocie dokument prywatny, w którym zawarto oświadczenie, że pozwana posiada takie właśnie zadłużenie (art. 245 kpc). Z uwagi jednak na zarzuty pozwanej, uzasadnione w.w okolicznościami, oczywiste jest, że wyłącznie na tej podstawie nie sposób skutecznie konstruować zasadności roszczeń powódki. Dodać można, że znikąd nie wynika rodzaj i wysokość poszczególnych opłat i prowizji naliczonych przez powódkę, zatem brak podstaw do weryfikacji ich zasadności. Reasumując, poza oświadczeniem samej powódki, wyrażonym (...), spornym w realiach sprawy, w sprawie brak dowodu na wysokość długu. Na podstawie art. 6 Kc oddalono więc powództwo, o czym orzeczono w pkt I. O kosztach procesu (pkt III) orzeczono na podstawie art. 98 kpc stosownie do wyniku sporu, a także mając na względzie wartość przedmiotu sporu i wysokość stawek za czynności adwokatów (600 zł) oraz wysokość opłaty skarbowej (17 zł) . Ponieważ za pozwanego działał kurator, należało mu przyznać wynagrodzenie wynikające z wartości przedmiotu sporu (pkt II).