i domagał się zmiany postanowienia przez oddalenie wniosku o zabezpieczenie, względnie jego uchylenia i przekazania sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Zarzucił, że powodowie nie uprawdopodobnili roszczenia, które jest bezpodstawne, a udzielone dotąd zabezpieczenie jest wystarczające. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: W ocenie Sądu Apelacyjnego zasadne jest stanowisko Sądu Okręgowego o spełnieniu przez powodów przesłanek z art.
warunkujących dopuszczalność zabezpieczenia powództwa w niniejszej sprawie. Powodowie wystąpili przeciwko pozwanemu z roszczeniem o zwrot zadatku w podwójnej wysokości twierdząc, że uchylił się on od zawarcia przyrzeczonej umowy sprzedaży. Okoliczności te zostały uprawdopodobnione przez dołączone do pozwu dokumenty w postaci umowy przedwstępnej zawartej pomiędzy stronami z dnia 6.07.2011 r. (k.11-15), gdzie w § 10 ust. 1 lit.a stwierdza się, że powodowie wpłacili zadatek w kwocie 3.000.000 zł oraz pisma pozwanego z dnia 12.10.2011 r. (k.16), w którym oświadcza on, że przyrzeczona umowa sprzedaży na ustalonych w niej warunkach nie może być zawarta i od niej odstępuje. Powodowie załączyli także ich pismo do pozwanego z dnia 5 kwietnia 2012 r., w którym oni odstępują od umowy. W § 11 ust. 2 umowy przedwstępnej strony przewidziały możliwość żądania w takiej sytuacji przez powodów zwrotu zadatku w podwójnej wysokości. Trafnie przyjął Sąd Okręgowy, że ustanowiona dotychczas hipoteka przymusowa nie jest wystarczająca dla zabezpieczenia należności dochodzonej pozwem, która nie obejmuje już tylko zadatku, ale jego podwójną wysokość. Dochodzona w pozwie należność jest wysoka, uczestnicy nie mają wiedzy co do innych składników majątku spółki i ich wartości, poza nieruchomością wskazaną we wniosku o zabezpieczenie, a w tej sytuacji brak zabezpieczenia mógłby poważnie utrudnić ewentualną egzekucję. Końcowo należy podkreślić, że zakres badania przez sąd wniosku o udzielenie zabezpieczenia jest ograniczony, rozstrzygnięcie zaś ma charakter tymczasowy i nie przesądza o zasadności powództwa. Sąd Okręgowy formułując sentencję postanowienia w przedmiocie zabezpieczenia w sposób określony przez pełnomocnika powodów we wniosku o zmianę zabezpieczenia roszczenia z dnia 19.03.2013 r. (k.121) przeoczył, że w świetle przepisów Kodeksu postępowania cywilnego uprawniony (powodowie) nie może występować o zmianę zabezpieczenia. Legitymacja do wystąpienia z takim wnioskiem została przyznana wyłącznie obowiązanemu (art. 742 § 1 k.p.c.). Utrwalone jest w orzecznictwie stanowisko, że domaganie się przez uprawnionego szerszego zabezpieczenia w istocie stanowi wniosek o dokonanie dalszego, dodatkowego zabezpieczenia, który podlega rozpoznaniu na takich samych zasadach, jak wniosek o udzielenie zabezpieczenia (vide orzeczenie SN z dnia 29 lipca 1954 r., II C 757/53, OSNCK 1955 nr 2 poz. 36). Sąd Apelacyjny przyznając rację Sądowi Okręgowemu, że istnieją przesłanki z art.
do udzielenia zabezpieczenia roszczeń powodów w większym zakresie, z urzędu skorygował brzmienie sentencji postanowienia przedmiocie udzielenia zabezpieczenia, działając w oparciu o art. 386 § 1 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. (...) 1) (...), 2) (...) R., (...) Bk/
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.