I C 1127/13

Sygnatura akt I C 1127/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Wrocław, dnia 25 marca 2014 r. Sąd Okręgowy we Wrocławiu I Wydział Cywilny w następującym składzie: Przewodniczący:SSO Sławomir Urbaniak Protokolant:Irmina Szawica po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2014 r. we Wrocławiu sprawy z powództwa J. B. przeciwko Spółdzielni Mieszkaniowej (...) we W. o ustalenie nieważności ewentualnie uchylenie uchwały I. ustala nieważność uchwały Rady Nadzorczej Spółdzielni Mieszkaniowej (...)we W.o numerze (...) z dnia 27 czerwca 2013 r. o wykreśleniu powoda z grona członków strony pozwanej; II. zasądza od strony pozwanej na rzecz powoda kwotę 397 zł tytułem zwrotu kosztów procesu. Sygn. akt I C 1127/13 UZASADNIENIE Powód J. B.domagał się w pozwie ustalenia nieważności, ewentualnie uchylenia uchwały nr (...) z dnia 27.06.2013 r. Rady Nadzorczej Spółdzielni Mieszkaniowej (...)o wykreśleniu powoda z grona członków pozwanej. W uzasadnieniu żądania powód podał, że na wniosek zarządu strony pozwanej z 9.05.2013 r. Rada Nadzorcza strony pozwanej podjęła uchwałę nr (...) z 27.06.2013 r. w sprawie wykreślenia z rejestru członków „właściciela segmentu przy ul. (...)”. Rada Nadzorcza postanowiła wykreślić z rejestru członków powoda, opierając się na par.8 ust. 2 pkt 9 Statutu Spółdzielni i w uzasadnieniu wskazała, że oparła się na zmienionej treści Statutu, którą „Sąd Rejestrowy zarejestrował 17.07.2013 r.” o treści: „nie przysługuje mu żadne prawo do lokalu/domu jednorodzinnego w zasobach Spółdzielni. Przez zasoby Spółdzielni rozumie się nieruchomości pozostające własnością lub współwłasnością Spółdzielni”. Ponadto Rada Nadzorcza odniosła się do wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z 9.04.2013 r. wydanego w sprawie I ACa 112/13 o podział strony pozwanej i do komentarza do ustawy prawo spółdzielcze. Prawomocnym wyrokiem z 14.05.2009 r. wydanym w sprawie o sygn. akt I C 1165/08 Sąd Okręgowy we Wrocławiu nakazał pozwanej złożenie oświadczenia woli, iż przenosi na rzecz powoda prawo użytkowania wieczystego gruntu- działki położonej we W.przy ul. (...), oznaczonej geodezyjnie nr (...), o powierzchni 0,041 ha wraz z prawem własności domu jednorodzinnego na tej działce posadowionego. Powód został wpisany przez Sąd Rejonowy dla Wrocławia- Krzyków jako użytkownik wieczysty gruntu i właściciel nieruchomości; sąd wieczystoksięgowy założył nową księgę wieczystą (...). Następnie powód przekształcił prawo użytkowania wieczystego w prawo własności. Strona pozwana podejmowała już na tej podstawie próby wykreślenia powoda i innych członków, lecz uchwały te zostały prawomocnie uchylone przez Sąd Okręgowy we Wrocławiu. Strona pozwana nadal zarządza nieruchomością powoda, w tym pobiera opłaty za wodę, opłatę za drogi wewnętrzne przy ul. (...), opłatę za tereny spółdzielni, opłatę z tytułu konserwacji i remontów części wspólnych w Spółdzielni, opłatę za oświetlenie osiedla. Strona pozwana wskazywała, iż podstawą poboru tych opłat jest art. 4 ust. 2 usm. Prawo własności wyżej opisanej nieruchomości, na której posadowiony jest trwale z gruntem związany budynek –dom jednorodzinny w zabudowie szeregowej –wywodzi się wprost z prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej (dawny art. 244 par. 1 kc do 19.08.2004 r.). Powodowi nie przysługuje i nie jest ustanowiona na jego rzecz bądź też na rzecz każdoczesnego właściciela nieruchomości żadna służebność drogi koniecznej na nieruchomości pozwanej stanowiącej drogę dojazdową. W ocenie powoda z zaskarżoną uchwałą nie sposób było się zgodzić. Niezależnie bowiem od oparcia jej na postanowieniach Statutu, które same w sobie mogą być sprzeczne z ustawą – niezależnie od zarejestrowania Statutu – to sama uchwała jest sprzeczna z ustawą i jako taka nieważna (art. 42 par.2 ustawy prawo spółdzielcze). Po drugie, gdyby uznać, iż uchwała Rady Nadzorczej jest jednak ważna, to wówczas należałoby przyjąć, iż jest sprzeczna z dobrymi obyczajami i ma na celu pokrzywdzenie członka, a wówczas na podstawie art. 24 par. 6 pkt 2 ustawy prawo spółdzielcze może być zaskarżona do sądu i podlega uchyleniu (art. 42 par. 3 i 4 w zw. z art. 24 par. 6 pkt 2 pr. spółdzielczego). Stąd powód w pierwszej kolejności wniósł o ustalenie nieważności przedmiotowej uchwały, a na wypadek nieuwzględnienia tego żądania o jej uchylenie. Żądanie ustalenia nieważności jest bowiem dalej idące. Powoda wykreślono z powołaniem się na następujący zapis statutu: „Za powody wystarczające do wykreślenia ze Spółdzielni należy uznać, gdy członek m.in.: (…) 9) nie przysługuje mu żadne prawo do lokalu/domu jednorodzinnego w zasobach Spółdzielni. Przez zasoby Spółdzielni rozumie się nieruchomości pozostające własnością lub współwłasnością Spółdzielni”. Zdaniem powoda treść tego postanowienia statutu i jednocześnie zaskarżona uchwała są sprzeczne z ustawą prawo spółdzielcze, a także – zwłaszcza- z ustawą o spółdzielniach mieszkaniowych i z tego powodu nieważne. Mianowicie, są one sprzeczne z przepisami art. 1, art. 1 ust. 2, art. 1 ust. 3, art. 3 ust. 2 w zw. z art. 2 ust. 3 zdanie drugie, art. 23 ust. 2, art. 26 ust. 1 i art. 52 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych, z których treści (i łącznej interpretacji) wynika, iż żadna spółdzielnia nie może wykreślić członka z tego powodu, że przysługuje mu prawo własności nieruchomości zabudowanej domem jednorodzinnym, które wywodzi się wprost od przysługującego wcześniej temu członkowi wcześniejszego spółdzielczego prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, do którego to prawa stosuje się na mocy art. 2 ust. 3 usm przepisy dotyczące lokali mieszkalnych stanowiących odrębną własność. Sama strona pozwana przyznała, iż do domu jednorodzinnego powoda mają zastosowanie przepisy o lokalach, bo jako podstawę poboru comiesięcznych opłat na rzecz strony pozwanej wskazała art. 4 ust. 2 usm, który przecież wprost dotyczy tylko właścicieli lokali. Odwołanie z art. 2 ust. 3 usm pozwala ten przepis stosować do domu jednorodzinnego powoda. Stwierdzenie powyższego- że na skutek wskazanego odesłania zastosowanie mają przepisy dotyczące samodzielnych lokali, stanowiących własność członków –pozwala zauważyć, iż usm w szerokiej gamie wyżej wskazanych przepisów akceptuje i dopuszcza, aby członkiem spółdzielni była osoba, która jest właścicielem nieruchomości, w tym lokalu stanowiącego odrębną własność. Ustawa nawet daje właścicielowi lokalu roszczenie o nabycie członkostwa. Z art. 23 ust. 2 usm wynika, że spółdzielnia nie może odmówić przyjęcia w poczet członków niebędącego jej członkiem właściciela lokalu podlegającego przepisom ustawy, w tym także nabywcy prawa odrębnej własności lokalu. Współczesna spółdzielnia to bowiem coś więcej, niż budynki wielorodzinne z lokalami, do których członkom przysługują tzw. prawa spółdzielcze, lokatorskie czy własnościowe. Z art. 1 i art. 4 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych wynika wprost, iż członkom spółdzielni mieszkaniowej może być osoba fizyczna, której zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych następuje właśnie poprzez dostarczenie samodzielnego lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego- na własność, czyli poza majątkiem spółdzielni (art. 1 ust. 2 pkt 3 usm). Przedmiotem działalności spółdzielni może być budowanie lub nabywanie domów jednorodzinnych w celu przeniesienia na rzecz członków własności tych domów. W ocenie powoda w tym kontekście trudno zatem zrozumieć i zaakceptować jako zgodne z prawem przedmiotowe postanowienie statutu, a w konsekwencji zaskarżoną uchwałę. Jest ono bowiem wyraźnie sprzeczne z całością niemal postanowień ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych, które dla członkostwa nie wymagają już –jak było przed zmianami prawa spółdzielczości mieszkaniowej –przysługiwania członkowi prawa do lokalu w zasobach spółdzielni. Powyższe argumenty prawne były w ocenie powoda wystarczające dla ustalenia nieważności przedmiotowej uchwały, jednak powód przedstawił dodatkową argumentację. Art. 4 ust. 2 usm stanowi, że członkowie, którym przysługuje prawo własności lokalu (odpowiednio domu, por. art. 2 ust. 3 usm) są obowiązani uczestniczyć w pokrywaniu kosztów związanych z eksploatacją i utrzymaniem ich lokali, eksploatacją i utrzymaniem nieruchomości wspólnych, eksploatacją i utrzymaniem nieruchomości stanowiących mienie spółdzielni przez uiszczenie opłat zgodnie z postanowieniami statutu. Strona pozwana nadal wykonuje powyższe obowiązki, co wynika z obowiązującego u strony pozwanej regulaminu rozliczeń kosztów i przychodów w odniesieniu do poszczególnych nieruchomości w spółdzielni, kalkulacji dla opłaty za drogi wewnętrzne przy ul. (...), a także z kalkulacji opłat pobieranych od powoda na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych (wymiaru opłat pobieranych od powoda). W dokumentach tych wskazano odpowiednie pozycje odwołujące się do art. 4 ust. 2 usm. Z art. 1 ust. 3 usm wynika, że spółdzielnia ma obowiązek zarządzania nieruchomościami stanowiącymi mienie jej członków, które ci nabyli na podstawie ustawy, a właśnie na podstawie ustawy powód nabył swoją nieruchomość, gdyż strona pozwana przeniosła przedmiotowe prawo w wykonaniu obowiązku ustawowego spółdzielni; stanowiło ono wcześniej mienie spółdzielni. Należy bowiem uwzględnić specyfikę osiedla przy ul. (...), które od samego początku było budowane jako inwestycja spółdzielcza. Ustanawiano wówczas (lata 80-te i początek 90-tych) spółdzielcze własnościowe prawa do domów jednorodzinnych, które z założenia miały charakter tymczasowy (art. 235 ustawy w ówczesnym brzmieniu). Ostatecznie, po zakończeniu budowy, spółdzielnia była zobowiązana do przeniesienia (już wówczas- niezależnie od zmian w prawie spółdzielczym, które nastąpiły później) na członków prawa własności domów wraz z prawami do działek. Obowiązek ten wynikał właśnie z ustawy (art. 235 prawa spółdzielczego w zw. z art. 1 ust. 3 usm, a obecnie art. 52 usm). Taki charakter praw (reżim prawny domów i inwestycji) potwierdził już Sąd Najwyższy w wyroku z 22.09.2011 r. wydanym w sprawie o sygn. akt V CSK 403/10. Wyrok Sądu Najwyższego dotyczył właśnie osiedla przy ul. (...) i wydany został w innej sprawie powoda J. B.. Sąd Najwyższy stwierdził, podzielając zresztą argumenty powoda J. B. przedstawione w odpowiedzi na skargę kasacyjną, iż „wbrew treści przydziału, jego skutkiem było ustanowienie nie własnościowego prawa do lokalu, lecz prawa do domu jednorodzinnego, podlegającego art. 232-235 prawa spółdzielczego”. Ustawa prawo spółdzielcze wówczas (do 2001 r., a od 24.04.2001 r. w art. 52 usm) stanowiła, że członkiem spółdzielni ma być osoba, która w określonej perspektywie czasowej i tak zostanie właścicielem domu jednorodzinnego. Już bowiem ówczesny ustawodawca zakładał, iż członkowie spółdzielni nabędą własność domów jednorodzinnych. M.in. art. 235 par. 3 ustawy stanowił, że „członkowie, poza wkładem budowlanym, obowiązani są pokryć koszty przeniesienia własności domu, a także udział w kosztach likwidacji spółdzielni, gdy przeniesienie własności następuje w ramach postępowania likwidacyjnego”. Odpowiednikiem tego przepisu jest obecnie obowiązujący art. 52 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych. W konsekwencji, przepis art. 52 usm ani przepisy ustawy prawo spółdzielcze jednak nie przewidują ani nie przewidywały, aby po przeniesieniu własności domów jednorodzinnych na rzecz członków następowała utrata członkostwa albo zachodziła podstawa do wykreślenia członków, czy też obligatoryjna likwidacja spółdzielni. Stanowi to dodatkową argumentację przemawiającą za tym, że nabycie prawa własności domu jednorodzinnego (ściślej, prawa użytkowania wieczystego gruntu i prawa własności budynku trwale z tym gruntem związanego), do którego wcześniej członkowi przysługiwało w/w prawo spółdzielcze, nie może uzasadniać wykreślenia członka ze Spółdzielni, mimo takiego brzmienia Statutu, który jest sprzeczny w tym zakresie z ustawą. Stąd nigdy nie było podstaw wykreślenia powoda i innych członków „z ulicy (...)” z grona członków. Powód podnosił również – co potwierdzać miały pozycje w wymiarze opłat- że korzysta z jedynej drogi dojazdowej do nieruchomości, do której prawo użytkowania wieczystego przysługuje tylko i wyłącznie stronie pozwanej, właśnie jako członek strony pozwanej. Powodowi nie przysługuje żadne prawo do tej drogi, w tym służebność. Z racji członkostwa powód korzysta więc z majątku pozwanej i właśnie za to ponosi opłaty, o których mowa w art. 4 ust. 2 usm (opłaty osoby, członka któremu przysługuje własność na pokrycie kosztów związanych z eksploatacją i utrzymaniem nieruchomości należącej właśnie tylko i wyłącznie do spółdzielni, w tym np. drogi). Podsumowując powód stwierdził, że obecnie członkostwo nie musi być koniecznie związane z posiadaniem jakiegoś typu spółdzielczego prawa do lokalu. Wystarczy, że prawo które przysługuje członkowi wywodzi się z takiego prawa, jest jego następstwem bądź też stanowi wynik umowy zawartej ze spółdzielnią. W innym bowiem wypadku powołane przepisy nie byłyby racjonalne, a przy wykładni prawa zakładać należy racjonalność ustawodawcy. Czym innym jest bowiem sytuacja w której członek zbywa określone prawo spółdzielcze osobie trzeciej, nie występując ze spółdzielni, a mieszkając np. w domu wybudowanym na własnej działce lub lokalu wchodzącym w skład wspólnoty mieszkaniowej, które to nieruchomości były zawsze poza majątkiem spółdzielni, co uzasadnia oczywiście wykreślenie, skoro członek sam nie wystąpił ze spółdzielni, a czym innym jest gdy to spółdzielcze prawo zmienia status i członek nadal tam zamieszkuje, korzystając np. ze wspólnej przestrzeni spółdzielni (drogi, place zabaw itp., do których nawiązuje art. 4 ust. 2 usm). Zaś dom w którym zamieszkuje powód został przecież bezspornie zbudowany przez Spółdzielnię Mieszkaniową (...) za wkład budowlany wniesiony przez powodów, co uzasadnia związek powodów ze spółdzielnią. Powód z ostrożności procesowej wskazał na wyrok Sądu Najwyższego z 14.07.2006 r. z tezą, że dopuszczalne jest powództwo o ustalenie nieważności uchwały rady nadzorczej o wykluczeniu członka ze spółdzielni jako sprzecznej z ustawą (art. 189 kpc w zw. z art. 24 par. 6 i art. 42 par. 2 prawa spółdzielczego). Ewentualnie, na wypadek nie podzielenia zasadności żądania stwierdzenia nieważności, powód podnosił, iż przedmiotowa uchwała podlega uchyleniu z wyżej wskazanych względów. Innymi słowy, jeżeli Sąd przyjmie, że podniesione wyżej argumenty nie przemawiają za nieważnością uchwały Rady Nadzorczej, to powód wnosił o uchylenie uchwały z tych powodów. Powód dodatkowo podkreślił, że uchwała rady nadzorczej jest przy tym sprzeczna z dobrymi obyczajami i ma na celu pokrzywdzenie jej członka. Wykreślenie z grona członków stanowi bowiem par excellence pokrzywdzenie członka, a powołanie jako argumentu nabycia własności domu jednorodzinnego, który był właśnie budowany przez stronę pozwaną w celu przeniesienia jego własności na członka, który wniósł wkład budowlany kłóci się z dobrymi obyczajami. Strona pozwana wykorzystuje bowiem nałożone nań obowiązki i efekty wykonania tych obowiązków do represji przeciwko własnemu członkowi. Powołane zaś przez stronę pozwaną argumenty odwołujące się do wyroków tut. Sądu w sprawie I C 29/06 i następnie I ACa 112/13 Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu nie mają znaczenia, gdyż sprawa ta- obecnie na etapie postępowania kasacyjnego –dotyczy przymusowego podziału strony pozwanej. Działanie strony pozwanej jest właśnie obliczone na to, aby poprzez wykreślenie członków z ul. (...) uniemożliwić im popieranie sprawy o podział spółdzielni. Wskazuje na to fakt, że Statut strony pozwanej został celowo zmieniony w czerwcu 2012 r., poprzez dodanie właśnie punktu 9 do par. 8 ust. 2, aby wykreślić członków, którym przysługuje prawo własności lub użytkowania wieczystego do nieruchomości, którą na mocy ustawy i w wykonaniu obowiązku ustawowego strony pozwanej (art. 52 usm) nabyli od niej. Wcześniej w 2011 r. strona pozwana podejmowała bowiem próby wykreślenia tych członków, m.in. powoda, lecz sprawy te (m.in. I C 905/11 tut. Sądu, I C 1640/11 z powództwa J. B.) zakończyły się uwzględnieniem powództw członków i uznawaniem powództwa. Spowodowało to konieczność zmiany Statutu – intencjonalnie, aby pokrzywdzić m.in. powoda. Intencjonalność działań strony pozwanej, sprzeczność uchwały z dobrymi obyczajami i działanie tylko i wyłącznie w celu pokrzywdzenia członka potwierdza to, iż strona pozwana nie wykreśla innych członków zamieszkałych w innych osiedlach strony pozwanej, to jest z wyłączeniem osiedla przy ul. (...), którym przysługuje odrębna własność lokalu, a więc którym nie przysługuje prawo do lokalu w zasobach strony pozwanej. Przecież członkowie ci także zaspokajają potrzeby mieszkaniowe w lokalach, które stanowią ich wyłączną własność, a nie własność spółdzielni. W odpowiedzi na pozew strona pozwana Spółdzielnia Mieszkaniowa (...) we W. wniosła o oddalenie powództwa w całości. Na wstępie pozwana przedstawiając swoje stanowisko zaprzeczyła w całości twierdzeniom pozwu, z wyjątkiem tych wyraźnie przyznanych w dalszej części uzasadnienia. Odnosząc się do meritum sprawy pozwana podniosła co następuje: powód zamieszkuje w domu jednorodzinnym przy ul. (...) w budynku stanowiącym jeden z kilkudziesięciu domów w zabudowie szeregowej, do którego prawo własności nabył na mocy wyroku Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 14.05.2009 r. (sprawa o sygn. akt I C 1165/08). Budynek mieszkalny powoda o pow. 106,2 m kw. wraz z gruntem na którym został posadowiony stanowi jego wyłączną własność. Podobnie pozostali mieszkańcy osiedla domów jednorodzinnych przy ul. (...) we W. stali się na mocy aktów notarialnych lub wyroków sądowych właścicielami tych nieruchomości. Szczególna sytuacja w/w nieruchomości i jej podobnych położonych przy ul. (...) wynika z faktu, iż na skutek uwłaszczenia tj. przekształcenia spółdzielczego własnościowego prawa w prawo własności powodowi nie przysługuje żaden udział w częściach wspólnych nieruchomości, czy to budynku czy gruntu (jak to ma miejsce w budynkach wielorodzinnych), a tylko w takiej sytuacji istnieje majątek, którym można i trzeba zarządzać w trybie art. 1 ust. 3 ustawy z dnia 15.12.2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych. Opłaty, które powód aktualnie ponosi są konsekwencją ciągle istniejącego stosunku członkostwa, a ich podstawę prawną stanowi przepis art. 4 ust. 2 w/w ustawy oraz 26 ust. 2 w/w ustawy. Innymi słowy z chwilą ustania stosunku członkostwa obowiązek uiszczania opłat z nim związanych odpadnie. Tym samym trudno w tej sytuacji podzielić argumenty strony przeciwnej, iż wykreślenie powoda z grona członków jest działaniem mającym na celu jego pokrzywdzenie, czy też kłóci się z dobrymi obyczajami. Nie polegają na prawdzie również twierdzenia powoda jakoby strona pozwana w ten sposób szykanowała członków zamieszkujących przy ul. (...), albowiem wbrew twierdzeniom strony przeciwnej uchwały o wykreśleniach są podejmowane w przypadku innych osób w analogicznych stanach faktycznych tj. gdy wskutek uwłaszczeń powstały z mocy prawa tzw. małe wspólnoty. Działania strony pozwanej zmierzające do wygaszenia stosunku członkostwa osób zamieszkujących przy ul. (...) mają na celu jedynie wyeliminowanie pozornie istniejących związków ze spółdzielnią, które de facto ustały i obecnie jedynym jego przejawem jest stosunek członkostwa. Powód może bowiem zupełnie samodzielnie zarządzać swoją nieruchomością, tj. z wyłączeniem innych osób. Jednocześnie będąc członkiem spółdzielni i wykonując prawo głosu na walnym zgromadzeniu członków ma wpływ na decyzje dotyczące mienia pozostałych członków spółdzielni, którym analogiczne prawo w stosunku do mienia powoda nie przysługuje. Z tych przyczyn w Statucie Spółdzielni, który ma charakter umowy pomiędzy członkami spółdzielni określającej zasady jej funkcjonowania, możliwe było, przy zgodzie kwalifikowanej większości 2/3 głosów (art. 12a ustawy prawo spółdzielcze), wprowadzenie zapisu stanowiącego podstawę prawną wykreślania członka spółdzielni z tej przyczyny, iż „nie przysługuje mu żadne prawo do lokalu/domu jednorodzinnego w zasobach Spółdzielni. Przez zasoby spółdzielni rozumie się nieruchomości pozostające własnością lub współwłasnością Spółdzielni”. Przedmiotowy zapis nie jest sprzeczny z obowiązującymi przepisami prawa, co usiłuje wykazać strona przeciwna. Pozwana zwróciła jednocześnie uwagę, że większość wskazywanych przez powoda przepisów nie odnosi się w sposób bezpośredni do sytuacji, która ma miejsce w tej sprawie: - art. 1 ust.1 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych określa cel działania tego rodzaju spółdzielni –nadmieniono dodatkowo, że wskutek przekształcenia cel zdefiniowany w powołanym przepisie został wobec powoda całkowicie zrealizowany; - art. 1 ust. 2 w/w ustawy określa przedmiot działalności spółdzielni; -art. 1 ust. 3 w/w ustawy nakłada ex lege na spółdzielnię obowiązek sprawowania zarządu nieruchomościami stanowiącymi jej mienie oraz nabyte na podstawie ustawy mienie jej członków, przy czym obowiązek ten dotyczy wyłącznie nieruchomości wspólnych, tj. będących przedmiotem współwłasności lub w praktyce równie często współużytkowania wieczystego jej członków; -art. 3 ust. 2 w/w ustawy dopuszcza członkostwo w spółdzielni obojga małżonków, choćby spółdzielcze prawo do lokalu albo prawo odrębnej własności lokalu przysługiwało tylko jednemu z nich; strona powodowa przywołuje ten przepis w związku z art. 2 ust. 3 zd. drugie w brzmieniu „do domów jednorodzinnych stosuje się przepisy ustawy dotyczące lokali”; -art. 23 ust. 2 w/w ustawy stanowi, iż nie można odmówić przyjęcia w poczet członków niebędącego jej członkiem właściciela lokalu podlegającego przepisom ustawy, w tym także nabywcy odrębnej własności lokalu, spadkobiercy, zapisobiercy i licytanta; -art. 26 ust. 1 w/w ustawy stanowi, że „jeżeli w określonym budynku lub budynkach położonych w obrębie danej nieruchomości została wyodrębniona własność wszystkich lokali, po wyodrębnieniu własności ostatniego lokalu stosuje się przepisy ustawy z dnia 24.06.1994 r. o własności lokali, niezależnie od pozostawania przez właścicieli członkami spółdzielni”; -art. 52 w/w ustawy jest przepisem przejściowym. Strona przeciwna z w/w przepisów wywodzi, że spółdzielnia nie może wykreślić członka z tego powodu, iż przysługuje mu prawo własności nieruchomości zabudowanej domem jednorodzinnym, które wywodzi wprost od przysługującego mu wcześniej spółdzielczego prawa do domu jednorodzinnego w tejże spółdzielni mieszkaniowej. Z takim stanowiskiem pozwana nie mogła się zgodzić. Ustawodawca przewidując możliwość przekształcenia spółdzielczych praw do lokali stworzył możliwość wyboru pomiędzy reżimem ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych a reżimem ustawy o własności lokali. Decydując się na skorzystanie z tej możliwości członkowie musieli się zatem liczyć z wszystkimi konsekwencjami podjętych decyzji. Założenie ustawodawcy było bowiem takie, że podjęcie decyzji o przekształceniu przez większość osób uprawnionych, których lokale znajdują się w obrębie danej nieruchomości, skutkuje co najmniej możliwością przejścia w zakresie prawa i obowiązków oraz zarządu nieruchomością pod reżim ustawy o własności lokali w trybie art. 24