Sygn. akt. I C 1442/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 31 marca 2014r. Sąd Okręgowy we Wrocławiu Wydział I Cywilny w składzie: Przewodniczący: SSO Izabela Baca Protokolant: Aneta Łokaj po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2014r. we Wrocławiu na rozprawie sprawy z powództwa (...) S.A. z siedzibą we W. przeciwko R. Z. o ustalenie I. ustala, że strona powodowa (...) S.A. z siedzibą we W. nie jest obowiązana do zapłaty na rzecz pozwanego R. Z. kwoty 251014zł 25gr, ustalonej niezaskarżalną decyzją Marszałka Województwa (...) z dnia 10 września 2013r. (nr: (...)), tytułem odszkodowania za szkody poniesione w związku z wejściem w życie Rozporządzenia z dnia 4 lutego 2013r. nr (...) Dyrektora Regionalnego (...) we W. w sprawie ustanowienia strefy ochronnej ujęcia wody powierzchniowej dla miasta W. zlokalizowanej na terenie m. W. oraz powiatów: (...), (...) w województwie (...) oraz powiatu (...) w województwie (...) (Dz.U. Woj. (...) z dnia 8 lutego 2013r, poz. 918); II. zasądza od pozwanego na rzecz strony powodowej kwotę 12551zł tytułem kosztów procesu, obejmujących opłatę od pozwu; III. nie obciąża pozwanego kosztami procesu, obejmującymi koszty zastępstwa procesowego strony powodowej. Sygn. akt I C 1442/13 UZASADNIENIE Strona powodowa (...) S.A. we W. wniosła o ustalenie na podstawie art.189 kpc, iż nie jest obowiązana do zapłaty na rzecz pozwanego R. Z. kwoty 251014zł 25gr, ustalonej niezaskarżalną decyzją Marszałka Województwa (...) z dnia 10 września 2013 r. (nr: (...)), tytułem odszkodowania za szkody poniesione w związku z wejściem w życie Rozporządzenia z dnia 4 lutego 2013 r. Nr (...) Dyrektora Regionalnego (...) we W. w sprawie ustanowienia strefy ochronnej ujęcia wody powierzchniowej dla miasta W. zlokalizowanej na terenie m. W. oraz powiatów: (...), (...) w województwie (...) oraz powiatu (...) w województwie (...) (Dz. U. Woj. (...) z dnia 08 lutego 2013 r, poz. 918). Nadto strona powodowa wniosła o zasądzenie od pozwanego na jej rzecz kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego. W uzasadnieniu pozwu strona powodowa wskazała, że w dniu 4 lutego 2013r. Dyrektor Regionalnego (...) we W. wydał rozporządzenie Nr (...) w sprawie ustanowienia strefy ochronnej ujęcia wody powierzchniowej dla miasta W. zlokalizowanej na terenie m. W. oraz powiatów: (...), (...) w województwie (...) oraz powiatu (...) w województwie (...). Powyższe rozporządzenie wydane zostało na wniosek strony powodowej. Strona powodowa podała, że pozwany wnioskiem złożonym dnia 15 kwietnia 2013r. zwrócił się do Marszałka Województwa (...) o ustalenie odszkodowania za szkodę poniesioną w związku z wejściem w życie powołanego rozporządzenia, wskazując, że szkoda po jego stronie spowodowana jest różnicą pomiędzy wartością należącej do niego nieruchomości sprzed wejścia w życie ww rozporządzenia, a jej wartością po wprowadzeniu zakazów w nim przewidzianych. Strona powodowa stwierdziła, że decyzją z dnia 10 września 2013r. Marszałek Województwa (...) przychylił się do wniosku pozwanego i ustalił na jego rzecz odszkodowanie w kwocie 251014zł 25gr, wskazując jako podmiot obowiązany do wypłaty odszkodowanie stronę powodową. Oświadczyła przy tym, że kierując się oczekiwaniami mieszkańców M., których nieruchomości znalazły się w strefie ochrony pośredniej ujęcia wody, a także w celu zaniechania zaburzenia istniejącego dotychczas porządku zagospodarowania przestrzennego, złożyła w dniu 30 kwietnia 2013r. wniosek do Dyrektora Regionalnego (...) o zmianę powołanego rozporządzenia przez zniesienie zakazu lokalizowania budownictwa mieszkaniowego w strefie ochrony pośredniej ujęcia wody. Wskazała, że po uzyskanej akceptacji ze strony Wojewody (...), Dyrektor Regionalnego (...) we W. wydał w dniu 18 września 2013r. Rozporządzenie nr (...) zmieniające ww rozporządzenie z dnia 4 lutego 2013r, wykreślono nim bowiem zapis dotyczący zakazu lokalizowania budownictwa mieszkalnego w strefie ochrony pośredniej ujęcia wody. Strona powodowa podniosła, że w związku z wydaniem Rozporządzenia nr (...) odpadła jedyna przesłanka, na podstawie której pozwany dochodził od niej na drodze administracyjnej odszkodowania. Z ostrożności procesowej strona powodowa zarzuciła nadto, że decyzja z dnia 10 września 2013r. została wydana bez jakiegokolwiek postępowania dowodowego, którego celem byłoby ustalenie podmiotu obowiązanego do zapłaty odszkodowania. Podniosła, że kierując się swoimi zadaniami statutowymi zobowiązującymi ją do poboru, uzdatniania i dostarczania wody, wykonywała pewne czynności, które jak wynika z Prawa wodnego zastrzeżone zostały dla właściciela ujęcia wody. Strona powodowa zarzuciła nadto, że ww strefa ochronna była kontynuacją strefy ochronnej ustanowionej decyzją Prezydenta Miasta W. z dnia 31 marca 1974r, a konieczność wydania rozporządzenia w sprawie ustanowienia strefy ochronnej ujęcia wody dla miasta W. podyktowana była wygaśnięciem strefy ochronnej ustalonej tą decyzją i była niezbędna dla ochrony należytej jakości wody dostarczanej dla miasta W.. Strona powodowa zarzuciła nadto, że opinia prywatna przedłożona przez pozwanego w toku postępowania administracyjnego nie mogła stanowić podstawy do ustalenia odszkodowania. W odpowiedzi na pozew pozwany R. Z. uznał powództwo i wniósł o zasądzenie od strony powodowej na jego rzecz kosztów procesu. Pozwany stwierdził, że nie można czynić mu zarzutu, że korzystał ze swoich uprawnień do dochodzenia odszkodowania za szkodę wyrządzoną wydaniem przepisów prawa miejscowego, wprowadzających strefy ochronne ujęcia wody. Podniósł, że wprowadzony zakaz lokalizowania na jego nieruchomości budownictwa mieszkaniowego oraz turystycznego spowodował, że korzystanie z nieruchomości w sposób zgodny z dotychczasowym przeznaczeniem stało się niemożliwe. Stwierdził, że wejście w życie rozporządzenia nr (...) z dniem 4 października 2013r. oraz doręczenie mu postanowienia Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 20 września 2013 r. o zabezpieczeniu powództwa m.in. poprzez zakaz podejmowania czynności zmierzających do wyegzekwowania odszkodowania ustalonego przedmiotową decyzją, spowodowało, że cofnął wniosek o nadanie decyzji Marszałka Województwa (...) z dnia 10 września 2013r. klauzuli wykonalności. Ustosunkowując się do zarzutów strony powodowej odnośnie decyzji z dnia 10 września 2013r, pozwany stwierdził, że podmiotem zobowiązanym do wypłaty odszkodowania na podstawie art. 187 ust. 2 Prawa wodnego jest właściciel ujęcia wody i jedynie on w myśl art. 58 ust. 1 powołanej ustawy uprawniony jest do wnioskowania o wydanie przepisów ustanawiających strefę ochronną ujęcia wody. Wskazał, że wniosek o wydanie stosownego rozporządzenia złożyła właśnie strona powodowa, a zatem to ją należy uznać za właściciela ujęcia wody. Pozwany stwierdził nadto, że postępowanie administracyjne rządzi się innymi prawami niż postępowanie cywilne, co oznacza, iż w przeciwieństwie do kontradyktoryjnego postępowania cywilnego, w postępowaniu administracyjnym to na organie ciąży obowiązek wyjaśnienia wszystkich okoliczności faktycznych sprawy. Zarzucił, że gdyby organ powziął jakąkolwiek wątpliwość co do przesłanek ustalenia odszkodowania na rzecz pozwanego, to należy założyć, że prowadziłby postępowanie dowodowe, zmierzające do rozwiania wszelkich wątpliwości. W zakresie zarzutów strony powodowej, dotyczących ustalenia odszkodowania na podstawie opinii przedłożonej przez pozwanego, stwierdził, że opinię taką przedłożył na wezwanie organu ustalającego odszkodowanie, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Pozwany zarzucił nadto, że niniejsze postępowanie byłoby bezprzedmiotowe, nie doszłoby bowiem do wydania ww decyzji przed dniem wejścia w życie zmiany rozporządzenia, gdyby strona powodowa wzięła czynny udział w postępowaniu przed Marszałkiem Województwa (...). Wskazał, że strona powodowa była zawiadomiona tak o wszczęciu postępowania w sprawie ustalenia odszkodowania, jak i o zakończeniu postępowania dowodowego, nie wzięła jednak w nim czynnego udziału, a uprzednio już w dniu 30.04.2013r. złożyła wniosek o zmianę rozporządzenia poprzez zniesienie zakazu zabudowy mieszkaniowej w strefie ochrony pośredniej ujęcia wody. Pozwany stwierdził, że wszystkie zarzuty dotyczące ewentualnego naruszenia przepisów w trakcie postępowania administracyjnego strona powodowa mogła zgłosić już na etapie tegoż postępowania. Według pozwanego powyższe okoliczności jednoznacznie wskazują, że nie dał on podstaw do wytoczenia niniejszego powództwa, a jest ono wynikiem bierności spółki w postępowaniu przed Marszałkiem Województwa (...), co uzasadnia zastosowanie w sprawie przepisu art. 101 kpc. Z ostrożności procesowej pozwany wniósł o nieobciążanie go kosztami postępowania na podstawie art. 102 kpc. Stwierdził, że nie powinien ponosić dodatkowych kosztów związanych z dochodzeniem ustawowo przysługujących mu roszczeń odszkodowawczych, których powstanie spowodowane zostało działaniami strony powodowej. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Rozporządzenie nr (...). Dyrektora Regionalnego (...) we W. w sprawie ustanowienia strefy ochronnej ujęcia wody powierzchniowej dla miasta W. zlokalizowanej na terenie m. W. oraz powiatów: (...), (...) w województwie (...) oraz powiatu (...) w województwie (...) (Dz. U. Woj. (...) z dnia 08 lutego 2013 r, poz. 918) wydane zostało na wniosek strony powodowej (...) S.A. we W., złożony w dniu 27 kwietnia 2013r. - okoliczność niesporna. Następnie w dniu 30 kwietnia 2013 r. strona powodowa zwróciła się do Dyrektora Regionalnego (...) we W. o zmianę zapisów powyższego rozporządzenia, wskazując, że w granicach strefy bezpośredniej znalazły się tereny zamieszkałe, dla których wprowadzono w rozporządzeniu zapisy o zakazie budownictwa mieszkaniowego, które mogą zaburzyć istniejący porządek zagospodarowania przestrzennego. W związku z tym strona powodowa zawnioskowała o wykreślenie w §3 ust. 1 pkt 19 wyrażenia: „mieszkalnego oraz”. Dyrektor Regionalnego (...) w dniu 2 sierpnia 2013r. celem uzgodnienia przesłał projekt nowego aktu prawnego do (...) Urzędu Wojewódzkiego. - okoliczności niesporne (k. 16, 17). Uprzednio w dniu 17 kwietnia 2013r. pozwany R. Z. zwrócił się do Marszałka Województwa (...) z wnioskiem o ustalenie odszkodowania za poniesioną szkodę w związku z wejściem w życie aktu prawa miejscowego, tj. Rozporządzenia nr (...) Dyrektora Regionalnego (...) we W. z dnia 4 lutego 2013r. Wskazał, że jest współwłaścicielem nieruchomości, obejmującej działki nr (...), obręb M., która znalazła się w strefie ochrony pośredniej ujęcia wody, w związku z czym korzystanie z niej w sposób zgodny z dotychczasowym przeznaczeniem stało się niemożliwe. Pozwany we wniosku stwierdził, że poniesiona przez niego z tego tytułu szkoda wyraża się różnicą pomiędzy wartością nieruchomości przed wejściem w życie powołanego rozporządzenia, a jej wartością po wprowadzeniu ww zakazów. - okoliczność niesporna (k. 20 - 22). Zawiadomieniem o wszczęciu postępowania z dnia 14 lipca 2013r. Marszałek Województwa (...) zawiadomił tak pełnomocnika pozwanego jak i stronę powodową o wszczęciu postępowania na podstawie art. 187 ust. 1 i 2 Prawa wodnego o ustalenie wysokości odszkodowania z tytułu powyższych szkód. Dowód: zawiadomienie z dnia 15.07.2013r. - k.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.