Sygn. akt I C 1856/13 POSTANOWIENIE Dnia 25 kwietnia 2014 roku Sąd Rejonowy w Kłodzku Wydział I Cywilny w składzie: Przewodniczący: SSR Eliza Skotnicka Protokolant: Małgorzata Schick po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2014 roku w Kłodzku sprawy z powództwa M. D. i E. D. przeciwko B. Ć. i K. Ć. o zapłatę postanawia: umorzyć postępowanie. Sygnatura akt I C 1856/13 UZASADNIENIE Powodowie M. D. i E. D. domagali się zasądzenia solidarnie od pozwanych kwoty 29956,60 zł z ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia pozwu oraz kosztami postępowania. W uzasadnieniu powodowie podali, że pozwani na podstawie umowy zawartej na piśmie z podpisami notarialnie poświadczonymi przyjęli do osobistej odpowiedzialności obowiązek spłaty dwóch kredytów zaciągniętych przez powodów. Mimo tego pozwani nie zapłacili ani powodom, ani wierzycielowi żadnej kwoty z tytułu powyższego zobowiązania. Obecnie wierzytelności z tytułu przedmiotowych kredytów zostały zbyte na inne podmioty, które uzyskały przeciwko powodom tytuły wykonawcze i prowadzą postępowanie egzekucyjne. Pozwani B. Ć. i K. Ć. wnieśli o oddalenie powództwa, zarzucając, że przyczyną niespełnienia obowiązku było zdarzenie losowe – utrata pracy. Na rozprawie w dniu19 kwietnia 2014 r. pozwani przyznali, że spoczywa na nich obowiązek zapłaty zadłużenia wobec powodów. Powodowe zaś oświadczyli, że do chwili obecnej nie spłacili zadłużenia objętego umową przejęcia długu w żadnej mierze. Sąd pouczył strony, że zgodnie z treścią umowy o zwolnienie dłużnika przez osobę trzecią z długu (art. 392 k.c. i art. 521 § 2 k.c.) obowiązek naprawienia szkody przez osobę trzecią powstanie dopiero wówczas, gdy dłużnik spełni należne wierzycielowi świadczenie, wtedy bowiem nastąpi po jego stronie szkoda, a nie w czasie, jak zdaje się sugerować redakcja przepisu – gdy wierzyciel zażąda spełnienia świadczenia od dłużnika. Z tego też względu powództwo w niniejszej sprawie było przedwczesne. W związku z powyższym powodowie złożyli oświadczenie o cofnięciu pozwu, a pozwani wyrazili zgodę na cofnięcie. Natomiast Sąd zgodnie z art. 203 § 1 i 4 k.p.c. zobligowany był czuwać, by cofnięcie pozwu nie było sprzeczne z prawem i zasadami współżycia społecznego, bądź też by nie zmierzało do obejścia prawa. Zdaniem Sądu w niniejszej sprawie nie zachodziły przeszkody do skutecznego cofnięcia pozwu. Podkreślić należy, że według art. 392 k.c. przesłanki obowiązku świadczenia przez osobę trzecią (pozwanych) są następujące: – spełnienie przez dłużnika świadczenia na rzecz wierzyciela (ewentualnie świadczenia odszkodowawczego za niewykonanie zobowiązania), – powstanie po stronie dłużnika szkody, – związek przyczynowy pomiędzy wskazanymi powyżej okolicznościami. Skoro powodowie dotychczas nie dokonali spłaty długu na rzecz swoich wierzycieli roszczenie wobec pozwanych na obecnym etapie było przedwczesne. Zatem słuszna była decyzja powodów o cofnięciu pozwu w niniejszej sprawie. W związku z powyższy, Sąd uznał cofnięcie pozwu za dopuszczalne i zgodnie z art. 355 kpc umorzył postępowanie w sprawie. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 355 k.c. orzekł jak w postanowieniu. (...)
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.