(1)i A. K., że zatwierdzają wszystkie czynności podjęte przez Zarząd Wspólnoty w wykonaniu uchwały (...),

(1)i A. K., iż umowa o nadzór inwestorski zawarta w dniu 8 lipca 2013 r. z A. Z. prowadzącym działalność gospodarczą pod firmą (...) w B. została zawarta zgodnie z ich wolą i wiedzą; - w § 7 wykonanie uchwały powierzyli Zarządowi Wspólnoty; - w § 8 postanowili, że uchwała wchodzi w życie w dniu podjęcia. Uchwałą (...)właściciele lokali: - w § 1 uchylili uchwałę (...) - w § 2 postanowili dokonać wyboru podmiotu, który będzie realizował roboty budowlane z zakresu odbudowy części wspólnych budynku powierzając te roboty Firmie Budowlanej (...) M. M.

(1)sp. j. w R.; - w § 3 upoważnili Zarząd Wspólnoty do zawarcia stosownej umowy o wykonanie prac remontowych za wynagrodzeniem zleceniobiorcy w wysokości wynikającej ze wstępnych ustaleń kosztów przeprowadzenia prac budowlanych w wysokości netto 772.700 zł, z zastrzeżeniem dokonania ostatecznych rozliczeń kosztów zleconych prac na podstawie kosztorysu powykonawczego, zgodnie z projektem umowy, będącym załącznikiem do uchwały; - w § 4 zatwierdzili, z wyjątkiem N. K.

(1)i A. K., wszystkie czynności podjęte przez Zarząd Wspólnoty w wykonaniu uchwały (...),

(1)i A. K., że umowa o realizację robót budowlanych w zakresie odbudowy części wspólnych budynku zawarta w dniu 1 lipca 2013 r. z Firmą Budowlaną (...) M. M.

(1)sp. j. w R. została zawarta zgodnie z ich wolą i wiedzą; - w § 5 wykonanie uchwały powierzyli Zarządowi Wspólnoty; - w § 6 postanowili, że uchwała wchodzi w życie w dniu podjęcia. Uchwałą (...)właściciele lokali: - w § 1 uchylili uchwałę (...) - w § 2 postanowili dokonać jednorazowej wpłaty na pokrycie: kosztów związanych z obsługą prawną, kosztów sądowych i kosztów związanych z reprezentacją Wspólnoty w przyszłych sprawach sądowych oraz przed organami administracji samorządowej i państwowej w łącznej kwocie 8.000 zł; - w § 3 postanowili, że każdy właściciel zobowiązuje się dokonać wpłat na rachunek bankowy Wspólnoty zgodnie z posiadanym udziałem w nieruchomości wspólnej, tj. odpowiednio w kwotach: A.W. I. – 1.322,76 zł, M.S. N. – 614,28 zł, M. M. – 680,82 zł, A.P. S. – 999,24 zł, K.W. W. – 683,90 zł, A.N. K. – 1.489,64 zł, A.P. S. – 684,92 zł, I. S. – 659,32 zł i E.E. M. – 865,12 zł; - w § 4 postanowili, że wpłaty zostaną dokonane do 14 sierpnia 2013 r.; - w § 5 postanowili, że dotychczas uiszczone przez właścicieli lokali kwoty na poczet pokrycia: kosztów związanych z obsługą prawną, kosztów sądowych oraz kosztów związanych z reprezentacją Wspólnoty w przyszłych sprawach sądowych przed organami administracji samorządowej oraz państwowej w myśl uchwały nr 11/2013,

(2)(udział w nieruchomości wspólnej – (...)), lokal nr (...) – S. i M. N. (udział w nieruchomości wspólnej – (...)), lokal nr (...) – M. M.

(3)(udział w nieruchomości wspólnej – (...)), lokal nr (...) – A. i P. S.

(2)(udział w nieruchomości wspólnej – (...)), lokal nr (...) – K. i W. W.

(2)(udział w nieruchomości wspólnej – (...)), lokal nr (...) – powodowie na prawach wspólności ustawowej majątkowej małżeńskiej (udział w nieruchomości wspólnej – (...)), lokal nr (...) – P. i A. S.

(1)(udział w nieruchomości wspólnej – (...)), lokal nr (...) – I. S.

(2)(udział w nieruchomości wspólnej – (...)) oraz lokal nr (...) – E. i E. M.

(2)(udział w nieruchomości wspólnej – (...)). Dla nieruchomości wspólnej prowadzona jest księga wieczysta nr (...), w której ujawnieni są wszyscy ww. właściciele. Dowód: - informacja z księgi wieczystej nr (...) (k. 36-42) - informacja z księgi wieczystej nr (...) (k. 43-58) - informacja z księgi wieczystej nr (...) (k. 59-65) - informacja z księgi wieczystej nr (...) (k. 66-72) - informacja z księgi wieczystej nr (...) (k. 73-80) - informacja z księgi wieczystej nr (...) (k. 81-87) - informacja z księgi wieczystej nr (...) (k. 88-94) - informacja z księgi wieczystej nr (...) (k. 95-101) - informacja z księgi wieczystej nr (...) (k. 102-108) - informacja z księgi wieczystej nr (...) (k. 109-115) - dokumentacja wyodrębnienia lokali (k. 137-143) Po rozpatrzeniu wniosków powodów złożonych w lipcu 2013 r. Starosta (...) na podstawie przedłożonej przez powodów dokumentacji odmówił wydania zaświadczeń o samodzielności każdego lokalu w budynku pozwanej Wspólnoty stwierdzając, że lokale te usytuowane są w budynku niedopuszczonym do użytkowania i stwarzającym zagrożenie dla zdrowia i życia mieszkańców, a tym samym nie mogą one służyć do zaspokajania potrzeb mieszkaniowych. Co do lokali nr (...) Starosta stwierdził, że nie są one wydzielone trwałymi ścianami i nie mogą być przeznaczone na stały pobyt ludzi, a odnośnie pozostałych lokali powołał się na brak dokumentu potwierdzającego dopuszczenie do użytkowania i wskazał, że lokale nie mogą być przeznaczone na stały pobyt ludzi. Postanowieniami z dnia 25 listopada 2013 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. stwierdziło nieważność ww. postanowień Starosty (...) wskazując, że powodowie nie mieli interesu prawnego w uzyskaniu zaświadczeń dotyczących lokali niebędących ich własnością, księgi wieczyste dla tych lokali były założone i wszelkie niezbędne wpisy dla powstania odrębnej własności lokali zostały dokonane. Starosta nie wyjaśnił również sprzeczności pomiędzy żądaniem wniosków powodów (potwierdzenie samodzielności lokali) a jego uzasadnieniem (potwierdzenie utraty tej samodzielności) i nie objaśnił, na jakich dokumentach oparł swoje stanowisko. Nadto Kolegium stwierdziło, że sam fakt uszkodzenia lokali wskutek zdarzenia losowego nie dawał podstawy do przyjęcia, że lokale te, uznane niegdyś za samodzielne, utraciły ten status, skoro możliwe jest przywrócenie stanu poprzedniego. Oparcie odmowy wydania zaświadczenia na dokumentach pochodzących sprzed kilku lat i obrazujących stan nieruchomości bezpośrednio po pożarze bez ustalenia stanu faktycznego na dzień wydania postanowienia stanowiło rażące naruszenie prawa. Dowód: - postanowienie Starosty (...) z dnia 4.07.2013 r. (k. 128) - postanowienia Starosty (...) z dnia 19.07.2013 r. (k. 129-136) - skarga z dnia 29.08.2013 r. (k. 578-587) - wnioski z dnia 26.08.2013 r. i 27.08.2013 r. (k. 588-651) - postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 25.11.2013 r. (k. 720-755) Postanowieniami z dnia 12, 20, 23, 27 i 28 sierpnia 2013 r. i z dnia 3 i 23 września 2013 r. Sąd Rejonowy dla Krakowa-Podgórza w Krakowie oddalił wnioski powodów o wykreślenie z działu II ww. księgi wieczystej prowadzonej dla nieruchomości wspólnej udziałów przynależnych do poszczególnych lokali oraz o wykreślenie praw własności z działów II ww. ksiąg wieczystych prowadzonych dla poszczególnych lokali. Podstawą oddalenia wniosków było stwierdzenie braku legitymacji czynnej po stronie powodów lub ocena, że okoliczność faktycznego zniszczenia niektórych lokali nie pozbawiła tych lokali przymiotu samodzielnych lokali, stanowiących odrębne nieruchomości w znaczeniu prawnym, albowiem dopóki nie zostaną na podstawie odpowiednich dokumentów wykreślone wpisy dotyczące odrębnej własności lokali, dopóty lokale te będą istnieć w znaczeniu prawnym, a sąd wieczystoksięgowy w ramach ograniczonej kognicji nie może na podstawie złożonych dokumentów (w tym ww. postanowień o odmowie wydania zaświadczeń o samodzielności lokali) dokonać ustaleń dotyczących fizycznego nieistnienia lokali. Dowód: - wnioski powodów o wpis w księdze wieczystej (k. 116-127, 514-560) - postanowienia Sądu Rejonowego dla Krakowa-Podgórza w Krakowie Wydziału IV Ksiąg Wieczystych z dnia 12.08.2013 r., 20.08.2013 r., 23.08.2013 r., 27.08.2013 r., 28.08.2013 r., 3.09.2013 r. i 23.09.2013 r. (k. 561-577) Prawomocnym wyrokiem z dnia 14 marca 2013 r. Sąd Rejonowy dla Krakowa-Podgórza w Krakowie zasądził solidarnie od powodów na rzecz pozwanej Wspólnoty kwotę 13.317,93 zł z ustawowymi odsetkami tytułem zwrotu kosztów bieżącego utrzymania nieruchomości wspólnej (sygn. akt I C 1753/12/P). Sąd nie podzielił zarzutów powodów o braku zdolności procesowej pozwanej Wspólnoty i konieczności stosowania przez nią przepisów kodeksu cywilnego o współwłasności w zakresie zarządu nieruchomością wspólną. Dowód: - wyrok Sądu Rejonowego dla Krakowa-Podgórza w Krakowie z dnia 14.03.2013 r., sygn. akt I C 1753/12/P (k. 269, 274-278 akt I C 1753/12/P) Niezaskarżonym wyrokiem z dnia 14 maja 2013 r. Sąd Okręgowy w Krakowie oddalił powództwo powodów przeciwko pozwanej Wspólnocie o uchylenie uchwały (...)wyrażającej zgodę na wystąpienie przez Wspólnotę z powództwem w trybie art. 16 ust. 1 ustawy o własności lokali o nakazanie sprzedaży lokalu powodów (sygn. akt I C 1513/12). W sprawie powodowie podnosili, że uchwała została podjęta przez nieistniejącą Wspólnotę i że nie została przyjęta jednogłośnie zgodnie z art. 199 k.c. Dowód: - pozew powodów z dnia 9.08.2012 r. (k. 2-9 akt I C 1513/12) - wyrok Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 14.05.2013 r., sygn. akt I C 1513/12 (k. 213 akt I C 1513/12) Aktualnie pozwana Wspólnota prowadzi prace budowlane związane z odbudową ww. budynku. Dowód: - dokumentacja fotograficzna (k. 652-658) Przy ustalaniu stanu faktycznego oparł się Sąd na dowodach z dokumentów publicznych, które nie budziły wątpliwości i stanowiły dowód na okoliczności urzędowo w nich stwierdzone oraz na dokumentach prywatnych, które stanowiły dowód na okoliczności treści oświadczeń woli w nich stwierdzonych. Treści tych dokumentów strony nie kwestionowały. Oddalono wniosek powodów o przesłuchanie świadków A. S.

(2)i P. S.

(3)na okoliczność, że zarząd dokonał wyboru wykonawcy jeszcze przed podjęciem zaskarżonych uchwał oraz że poprzedzająca ją uchwała w tym przedmiocie, uchylona § 1 zaskarżonej uchwały nie została podjęta albowiem okoliczność ta nie miała znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy skoro z faktu podjęcia uchwały przez właścicieli o wyborze wykonawcy wynika, że wykonawca został wybrany uchwałą przez właścicieli, zaś to jakie stanowisko w tym przedmiocie zajmował zarząd i czy wykonawca jeszcze przed podjęciem zaskarżonych uchwał wykonał jakieś prace nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia, albowiem właściciele są kompetentni do zatwierdzenia post factum działań podjętych przez zarząd przekraczających bez uchwały zakres zwykłego zarządu i podjęcie takiej uchwały – wbrew stanowisku powodów – nie świadczy ani o nieprawidłowości ani o nierzetelności podjętej uchwały. Nie ma również znaczenia dla prawidłowości podjęcia zaskarżonej uchwały okoliczność, kiedy świadkowie dowiedzieli się o kosztorysach i o wyborze firmy wykonawczej (oświadczenie pełnomocnika powódki, czas rozprawy 00:34:04 i nast.). Oddalono wniosek o przesłuchanie stron na okoliczność jaką wiedzę powodowie mieli w chwili doręczania im uchwał, czy zarząd wybrał wykonawcę bez konsultacji z właścicielami, że trwa postępowanie dotyczące pozwolenia na budowę i o zatwierdzenie projektu zastępczego, że powodowie zostali zobowiązani do zapłaty zaliczek bez prawomocnej decyzji o pozwoleniu na budowę, i że nie istnieje w nieruchomości przy ul (...) przynajmniej 5 lokali samodzielnych. Kwestia wiedzy powodów w chwili doręczania uchwał nie ma dla rozstrzygnięcia znaczenia. Kwestia czy zarząd wybrał wykonawcę bez konsultacji z właścicielami nie ma znaczenia skoro z treści uchwały o wyborze zarządu wynika, że większość właścicieli za tą uchwałą pomimo tego zagłosowała i prawną podstawą wyboru wykonawcy jest właśnie ta uchwała, a nie ewentualne wcześniejsze działania podejmowane w tym przedmiocie przez zarząd. Kwestia trwania postępowań administracyjnych o pozwoleniu na budowę i zatwierdzeniu projektu zastępczego nie ma żadnego wpływu na prawidłowość zaskarżonych uchwał. Natomiast kwalifikacja samodzielności lokali w nieruchomości – o ile miałaby znaczenie dla rozstrzygnięcia - wymagałaby przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego, a przesłuchanie stron jest dla ustalenia tej okoliczności dowodem nieprzydatnym. Oddalono wnioski powodów o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłych i oględziny nieruchomości zawnioskowane przez powodów. Kwestia samodzielności lokali, której dotyczył wniosek o opinię biegłych i oględziny, z przyczyn wskazanych w rozważaniach prawnych, nie miała znaczenia dla rozstrzygnięcia, albowiem nawet utrata samodzielności przez lokale wskazywane przez powodów ani nie skutkowała wygaśnięciem praw własności tych lokali ani nie skutkowała utratą zdolności sądowej przez stronę pozwaną. Co do wniosku o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego na okoliczność czy prawidłowy był kosztorys ofertowy stanowiący podstawę ustalenia kosztów przyjętych w zaskarżonych uchwałach i czy uwzględniono w nim prawidłowe ilości robót do wykonania, zaproponowano rynkowe ceny i narzuty należy zauważyć, że przeprowadzenie tego dowodu było nieprzydatne dla ustalenia okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia. Nie jest bowiem istotne czy kosztorys, będący podstawą zaskarżonych uchwał był in abstracto prawidłowy (a tylko taką abstrakcyjną relację mogłaby wykazać opinia biegłego), ale to, czy istniały konkretne możliwości wykonania prac objętych kosztorysem kosztem niższym aniżeli wskazane w kwestionowanym kosztorysie. Sąd zważył, co następuje: Zgodnie z art.

1. ust.
2. i ust. 1a ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (tj. Dz. U. z 2000 r. Nr 80, poz. 903 ze zm., dalej cytowana jako u.w.l.) właściciel lokalu może zaskarżyć uchwałę do sądu z powodu jej niezgodności z przepisami prawa lub z umową właścicieli lokali albo jeśli narusza ona zasady prawidłowego zarządzania nieruchomością wspólną lub w inny sposób narusza jego interesy. Powództwo, o którym mowa w ust. 1, może być wytoczone przeciwko wspólnocie mieszkaniowej w terminie 6 tygodni od dnia podjęcia uchwały na zebraniu ogółu właścicieli albo od dnia powiadomienia wytaczającego powództwo o treści uchwały podjętej w trybie indywidualnego zbierania głosów. Jak wynika z ustalonego stanu faktycznego zaskarżone uchwały została podjęte na zebraniu właścicieli lokali w dniu 31 lipca 2013 r. Ponieważ powództwo wytoczone zostało w dniu 11 września 2013 r. uznać należy, ze powódka dochowała sześciotygodniowego terminu do jego wytoczenia. Powodowie jako podniesiony w pierwszej kolejności zarzut w stosunku do zaskarżonych uchwał wskazali, że wskutek utraty samodzielności przez trzy lokale mieszkalne (w tym lokal nr (...), co do którego w księdze wieczystej powodowie są ujawnieni jako właściciele) prawo własności co najmniej tych lokali w chwili obecnej nie istnieje. Zaakceptowanie poglądu prezentowanego przez powodów prowadziłoby do paradoksalnego skutku polegającego na tym, że - gdyby uznać, że wspólnota mieszkaniowa w ogóle nie istnieje - pozew należałoby odrzucić z uwagi na brak strony pozwanej (art. 199 par. 1 pkt 3 k.p.c.) albo – gdyby przyjąć, że wspólnota nadaj istnieje, ale w jej skład wchodzą właściciele lokali nieuszkodzonych – powództwo podlegać musiałoby oddaleniu z uwagi na brak czynnej legitymacji po stronie powodów gdyż art. 25 ust. 1 u.w.l. przyznaje taką legitymację tylko właścicielom lokali. Zaprezentowane w pozwie poglądy co do skutków prawnych uszkodzeń, które powstały w substancji lokali w budynku ul. (...) w T. na aprobatę nie zasługują. Prawdą jest, że ustawa o własności lokali – w przeciwieństwie do rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 24 października 1934 r. o własności lokali (Dz. U. R. P. Nr 94, poz. 848 – por. art. 18) - nie reguluje wprost zagadnienia jakie skutki prawne wywołuje faktyczne zniszczenie lub uszkodzenie niektórych lub wszystkich lokali będących przedmiotem odrębnej własności. Zgodnie z art. 2 ust. 1 u.w.l. odrębną nieruchomość może wprawdzie stanowić tylko lokal samodzielny w rozumieniu art. 2 ust. 2 u.w.l. a wymogami samodzielności jest wyodrębnienie trwałymi ścianami w obrębie budynku i przeznaczenie na stały pobyt ludzi lub na cele inne niż mieszkalne. Tym niemniej nie sposób uznać, że w sytuacji gdy po skutecznym ustanowieniu odrębnej własności lokalu lokal będący przedmiotem własności ulegnie uszkodzeniu powodującym utratę cech trwałego wyodrębnienia lub przeznaczenia na stały pobyt ludzi lub na cele inne niż mieszkalne, dochodzi do wygaśnięcia prawa odrębnej własności tego lokalu. Przeciwko takiej wykładni przemawia w szczególności wątpliwość, jak takie wygaśnięcie prawa własności lokalu skutkowałoby w odniesieniu do udziału w nieruchomości wspólnej, który z własnością tego lokalu był związany i w odniesieniu do udziałów w nieruchomości wspólnej związanych z własnością pozostałych lokali. Przemawia przeciwko temu również wzgląd na ochronę pewności obrotu, uwzględniając okoliczność, że pomimo uszkodzenia lokalu prawo własności nadal pozostaje ujawnione w księdze wieczystej i jako takie mogłoby by być przedmiotem obrotu. Prowadzi to do wniosku, że uszkodzenie, a nawet zniszczenie lokalu będącego przedmiotem odrębnej własności nie jest zdarzeniem skutkującym automatycznym wygaśnięciem prawa własności tego lokalu. Właściciel lokalu z przyczyn faktycznych nie jest wprawdzie w stanie wykonywać niektórych uprawnień objętych treścią prawa własności, w szczególności korzystać z lokalu. Samo prawo własności pozostaje jednak w mocy, w szczególności w mocy pozostają wszystkie uprawnienia właściciela z tytułu członkowstwa we wspólnocie mieszkaniowej, z uprawnieniem do zaskarżania uchwał właścicieli lokali włącznie. Uszkodzenie lub zniszczenie lokalu będącego przedmiotem odrębnej własności nie powoduje zatem utraty tego prawa przez właściciela, a zatem pomimo uszkodzenia lokalu nr (...) powodom nadal przysługuje uprawnienie do zaskarżenia uchwał właścicieli lokali we wspólnocie, a zatem przysługuje im czynna legitymacja procesowa w niniejszej sprawie. Uszkodzenie lub zniszczenie lokalu będącego przedmiotem odrębnej własności nie powoduje również żadnych zmian jeżeli chodzi o byt samej wspólnoty mieszkaniowej. W konsekwencji uznać należy, że strona pozwana, pomimo uszkodzenia lokali wskazanych w pozwie nadal, zgodnie z art. 6 u.w.l. może pozywać i być pozywana, a zatem ma zdolność sądową. Odnosząc się merytorycznie do żądań pozwu należy na wstępie zauważyć, że powodowie wnieśli o uchylenie nie całych zaskarżonych uchwał ale jedynie części ich postanowień, to jest wszystkich za wyjątkiem punktów pierwszych, przewidujących uchylenie wcześniej podjętych uchwał w tym samym przedmiocie i o takiej samej treści jaką zawierają zaskarżone postanowienia. Ustawa o własności lokali nie zawiera wyraźnych uregulowań dotyczących częściowego uchylenia uchwał wspólnoty mieszkaniowej. Mieć nadto należy na uwadze, że przewidziana w art. 25 u.w.l. kompetencja sądu do uchylania uchwał wspólnoty mieszkaniowej tym się charakteryzuje, że sąd może jedynie zniweczyć rozstrzygnięcie zawarte w uchwale właściciel lokali, ale nie może orzeczeniem swoim narzucić właścicielom lokali uregulowań o treści odmiennej od tych, które podjęli, w szczególności zmieniać treści zaskarżonej uchwały tak, aby doprowadzić ją do zgodności z kryteriami określonym w art. 25 u.w.l. Konsekwencją powyższego powinno być wykluczenie dopuszczalności uchylenia przez sąd jedynie części postanowień uchwały. Tak radykalne stanowisko nie wydaje się jednak uzasadnione. Możliwe są bowiem sytuacje, gdy uchylenie konsekwentne uchylenie całej uchwały jawi się jako zupełnie nieracjonalne, a nawet wiązać mogłoby się z niebezpieczeństwami dla mniejszościowych właściciel lokali. Właściciele stanowiący większość mogliby bowiem np. objąć jedną uchwałą rozstrzygnięcia w przedmiocie szeregu zupełnie niepowiązanych zagadnień, tak aby właściciel, którego interesy naruszają tylko niektóre z tych rozstrzygnięć, a pozostałe były dla niego korzystne, musiał dokonać nierzadko trudnego wyboru pomiędzy zaskarżeniem uchwały w całości (co skutkować musiałoby również uchyleniem rozstrzygnięć dla niego korzystnych) a zaniechaniem zaskarżenia uchwały w ogóle. Powyższe przemawia silnie za dopuszczalnością zaskarżenia i uchylenia uchwały wspólnoty mieszkaniowej w części, z tym zastrzeżeniem, że rozstrzygnięcie takie nie może prowadzić do nadania uchwale wspólnoty mieszkaniowej treści niezgodnej z wolą osób, które za uchwałą oddały głosy. Wydaje się, że adekwatnego kryterium, które pozwala na wskazanie sytuacji, w których częściowe zaskarżenie lub uchylenie uchwały wspólnoty mieszkaniowej jest dopuszczalne można poszukiwać w analogicznym zastosowaniu art. 58 par. 3 k.c., zgodnie z którym jeżeli nieważnością jest dotknięta tylko część czynności prawnej, czynność pozostaje w mocy co do pozostałych części, chyba że z okoliczności wynika, iż bez postanowień dotkniętych nieważnością czynność nie zostałaby dokonana. Stosując odpowiednio powyższe uregulowanie do uchwał wspólnoty mieszkaniowej uznać należy, że dopuszczalne jest uchylenie wyrokiem sądowym części postanowień zawartych w zaskarżonej uchwale o ile z okoliczności wynika, że właściciele lokali podjęliby uchwałę o treści nie obejmującej tych postanowień, które zostały uchylone. Jeżeli powód zaskarżył tylko część uchwały, sąd jest tak sformułowanym żądaniem związany zgodnie z art. 321 par. 1 k.p.c. Jeżeli sąd dojdzie do przekonania, że właściciele lokali nie podjęliby uchwały o treści nie obejmującej zaskarżonych postanowień, to powództwo musi oddalić, chociażby zachodziły podstawy do uchylenia uchwały w całości. Zgodnie bowiem z art. 321 par. 1 k.p.c. sąd nie może wyjść poza granice żądania pozwu, a zatem nie może uchylić całej uchwały wspólnoty mieszkaniowej w wypadku gdy powód wnosił o uchylenie jedynie części jej postanowień. Odnosząc powyższe do realiów niniejszej sprawy należy zauważyć, że powód objął żądaniem pozwu jedynie te postanowienia zaskarżonych uchwał, które zawierały uregulowania zagadnień będących przedmiotem uchwał. Pominął natomiast w żądaniu pozwu postanowienia par. par. 1 uchwał, które zawierały postanowienie o uchyleniu wcześniej podjętych przez właścicieli uchwał (...). Zarazem merytoryczny sens uchylonych uchwał była tożsamy z sensem uregulowań przewidzianych w zaskarżonych uchwałach. Nie ma zatem podstaw do oceny, że motywem uchylenia uchwał (...) (...)była wola jakiejkolwiek merytorycznej zmiany sensu rozstrzygnięć w tych uchwałach zawartych. Wykładnia treści zaskarżonych uchwał oraz uchwał (...) (...)prowadzi do jedynego możliwego wniosku, że podejmując zaskarżone uchwały głosujący właściciele lokali nie zmierzali do uchylenia uregulowań zawartych w uchwała nr (...) (...), lecz aby uregulowania te podtrzymać i uchylić ewentualne wątpliwości co do ich obowiązywania. Uchylenie w takiej sytuacji tylko tych postanowień zawartych w zaskarżonych uchwałach, które zostały wskazane w pozwie, z pozostawieniem tych uchwał w mocy jedynie w zakresie par. 1, które przewidywały uchylenie uchwał (...), (...) byłoby w swych skutkach oczywiście sprzeczne z wolą właścicieli głosujących za zaskarżonymi uchwałami. Takie rozstrzygnięcie sądowe skutkowałoby powstaniem uchwał o treści całkowicie sprzecznej z tym, za jaką głosowali właściciele, którzy oddali głosy „za” zaskarżonymi uchwałami. Brak jest zatem jakichkolwiek podstaw do hipotezy, że właściciele lokali oddaliby głosy za uchwałami obejmującymi wyłącznie par. 1 zaskarżonych uchwał. Pomiędzy wszystkimi postanowieniami zawartymi w tych uchwałach, w szczególności pomiędzy paragrafami 1 i paragrafami zaskarżonymi przez powodów, zachodzi nierozerwalny związek. Ocena powyższa prowadzi do wniosku, że zaskarżone uchwały mogłyby – gdyby powodowie wykazali podstawy uchylenia z art. 25 ust. 1 u.w.l. - podlegać uchyleniu jedynie w całości, a w żadnym wypadku nie mogą być uchylone tylko w zakresie objętym żądaniem pozwu. Nie ma również możliwości uchylenia tylko niektórych spośród postanowień uchwał, które zostały objęte żądaniem pozwu. Co do uchwały (...)należy zauważyć, że związek taki istnieje pomiędzy postanowieniem § 2 zawierającego decyzję właścicieli lokali co do przystąpienia do odbudowy a będącymi jej konsekwencją (a zarazem warunkiem koniecznym jej podjęcia) decyzjami właścicieli zawartymi w § 3-5 co do sposobu zgromadzenia funduszy na odbudowę i § 6 o powierzeniu wykonania uchwały zarządowi. Co do uchwały (...) należy zauważyć, że zwarte w § 3-6 rozstrzygnięcia właścicieli co do zastrzeżenia kompetencji do akceptacji osoby wykonującej nadzór inwestycyjny, co do udzielenia upoważnienia dla zarządu do udzielenie dalszych pełnomocnictw oraz zatwierdzenia czynności wcześniej podjętych przez zarząd, pozostają w nierozerwalnym związku z decyzją właścicieli o udzieleniu zarządowi pełnomocnictwa do podjęcia czynności faktycznych i prawnych zmierzających do odbudowy budynku zawartej w § 2 uchwały. Podobnie należy ocenić związek pomiędzy zaskarżonymi postanowieniami zawartymi w uchwale (...) Ocena powyższa wyklucza możliwość uwzględnienia powództwa w niniejszej sprawie, albowiem sąd, nawet gdyby powodowie wykazali podstawy uchylenia z art. 25 ust. 1 u.w.l., i tak nie mógłby uchylić tych uchwał w zakresie objętym żądaniem pozwu, a zgodnie z art. 321 par. 1 k.c. nie mógłby uchylić tych uchwał w całości. Zaznaczyć w końcu należy, że merytoryczne zarzuty podniesione przez powodów w odniesieniu do zaskarżonych części uchwał nie zasługują na uwzględnienie. Powodowie zarzucili, że zaskarżone uchwały naruszają interesy powodów. Co do uchwały (...)zarzucili, że określona w tej uchwale wysokość zaliczki od powodów jest ustalona w sposób arbitralny. Sami powodowie wskazali jednak w pozwie, że wysokość wpłat ustalono w oparciu o kosztorys ofertowy od wybranego wykonawcy robót budowlanych, a zatem nie można twierdzić, że wysokość tej kwoty została ustalona w sposób całkowicie arbitralny. Powodowie nie powołali natomiast żadnych konkretnych okoliczności mogących wskazywać na to, że kosztorys ten został sporządzony w sposób nierzetelny i że w konsekwencji ustalona w oparciu o niego wysokość wpłaty od powodów jest dla powodów krzywdząca. W szczególności pełnomocnik powódki przyznał, że powódka nie wskazuje żadnych oferentów, którzy zaoferowali wykonanie prac za kosztem niższym od tego, który założono w zaskarżonej uchwale (rozprawa: 00:21:13). Nie jest natomiast istotne dla oceny prawidłowości podjętej uchwały to, czy wskazana w niej wysokość środków gromadzonych na koszty odbudowy została in abstracto prawidłowo określona, lecz znaczenie miałoby wykazanie przez powodów, że istnieją realne, konkretne możliwości wykonania przedmiotowej odbudowy niższym kosztem, tj. konkretne oferty konkretnych wykonawców, z których wynika możliwość wykonania tych prac taniej. Ani dowodów na istnienie takich możliwości, ani nawet twierdzeń w tym przedmiocie, powodowie nie zgłosili. Co do uchwały (...) powodowie zarzucili nadmiernie ogólnikowe sformułowanie zawartego w niej pełnomocnictwa dla zarządu wspólnoty. W konfrontacji z treścią zaskarżonej uchwały zarzut ten ocenić należy jako chybiony. Wbrew twierdzeniom powodów zakres umocowania zarządu został dostatecznie szczegółowo określony żadną miarą nie można ocenić go jako blankietowego. Nie sposób zresztą sobie wyobrazić enumeratywnego wyliczenia w uchwale wszystkich konkretnych czynności związanych z odbudową budynku, do których podjęcia byłby upoważniony zarząd. Co do uchwały (...) zarzucili powodowie, że wybór inspektora w niej przewidziany nie został poprzedzony żadną „formalną procedurą”. W pierwszej kolejności należy zauważyć, że ustawa o własności lokali nie przewiduje wymogu przeprowadzenia żadnej „formalnej procedury” przy dokonywaniu wyboru osoby, która ma wykonać prace zlecone przez wspólnotę. Podejmując zaskarżoną uchwałę właściciele lokali nie naruszyli zatem żadnego obowiązku. Powodowie nie powołali natomiast żadnych konkretnych okoliczności przemawiających za tym, że osoba wybrana uchwałą nie ma kwalifikacji potrzebnych do wykonania czynności, które mają być jej zlecone. W szczególności nie powołali żadnych faktów mogących wskazywać na nierzetelność lub niekompetencję tej osoby ani nie twierdzili, że postulowali dokonanie wyboru innej osoby, która miała kwalifikacje lepsze od osoby wybranej zaskarżoną uchwałą. W tym stanie rzeczy zarzut należy ocenić jako gołosłowny i instrumentalny. Podobnie należy ocenić podniesiony w stosunku do uchwały (...)zarzut, że wybór wykonawcy stanowił li tylko „fikcję prawną” bez przeprowadzenia rzetelnej procedury ustalenia rzeczywistego kosztu prac. Powodowie nie powołali żadnych konkretnych okoliczności mogących wskazywać, że dokonany tą uchwałą wybór oferty wykonawcy nie był właściwy. W szczególności nie twierdzili, że pominięto korzystniejsze oferty ani nie wskazali aby realna możliwość uzyskania istotnie korzystniejszych ofert w ogóle istniała. W przypadku uchwały (...)należy natomiast zauważyć, że co do zasady racjonalnym jest, że wspólnota mieszkaniowa gromadzi środki na obsługą prawną i uczestniczenie w postępowaniach sądowych i administracyjnych. Obiektywna potrzeba uczestnictwa w takich postępowaniach w sytuacji gdy wspólnota zamierza przystąpić do odbudowy zniszczonego budynku, raczej nie budzi wątpliwości, zaś zgromadzone dokumenty jednoznacznie wykazują, że w postępowaniach takich (w szczególności wszczynanych z inicjatywy powodów) wspólnota aktywnie uczestniczy. Środki na pokrycie kosztów tych postępowań strona pozwana może zgromadzić w zasadzie jedynie w drodze zbierania zaliczek od właścicieli lokali. To, że w interesie powodów leżeć może utrudnienie podejmowania takich działań, albowiem – jak sami przyznają – występują w tych postępowaniach jako strona przeciwna w stosunku do wspólnoty, nie stanowi dostatecznego interesu prawnego w rozumieniu art. 25 ust. 1 u.w.l. w uchyleniu zaskarżonej uchwały. Nie może być również argumentem za uchyleniem zaskarżonej uchwały okoliczność, że działania podejmowane przez stronę pozwaną były oczywiście bezzasadne lub zmierzały do szykanowania powodów, gdyż taka ocena czynności podejmowanych przez stronę pozwaną nie znajduje potwierdzenia w materiale dowodowym. Powyższe oznacza, że brak jest podstaw do uchylenia zaskarżonych części uchwał. Mając to na uwadze powództwo podlegało oddaleniu w całości o czym na podstawie wyżej powołanych przepisów orzeczono w pkt II sentencji. O kosztach procesu, na które złożyło się wynagrodzenie pełnomocnika strony pozwanej i opłata skarbowa od pełnomocnictwa, orzeczono w pkt II sentencji na zasadzie art. 98 § 1 i 3 k.p.c. oraz § 10 ust. 1 pkt 1 w zw. z § 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (t.j.: Dz. U. z 2013 r., poz. 490).