IV U 678/12

Sygn. akt IVU 678/12 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 16 stycznia 2013r. Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Śródmieścia IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSR Grażyna Szlufik Protokolant: Dorota Węgrzyn po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2013r. w. Wrocławiu odwołania P. B. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w. W. z dnia 19.10.2012r. Nr (...) w sprawie P. B. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w. W. o zasiłek chorobowy zmienia zaskarżoną decyzję strony pozwanej i przyznaje powodowi prawo do zasiłku chorobowego z ubezpieczenia wypadkowego za okres od dnia 1 sierpnia 2012r. do dnia 30 września 2012r. i nadal. UZASADNIENIE Powód P. B. wniósł odwołanie od decyzji strony pozwanej z dnia 19 października 2012r. odmawiającej jemu prawa do zasiłku chorobowego z ubezpieczenia wypadkowego za okres od dnia 03 września 2012r. do dnia 30 września 2012r. i nadal. W uzasadnieniu powód podniósł, że nie zgadza się ze stanowiskiem strony pozwanej ponieważ modernizacja i zakładanie nowych instalacji antenowych, internetowych i alarmowych wchodzi w zakres codziennych prac wykonywanych w zakładzie pracy. Strona pozwana – Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w. W. w odpowiedzi na odwołanie wniosła o jego oddalenie z uwagi na brak podstaw prawnych do jego uwzględnienia. W uzasadnieniu swojego stanowiska organ rentowy podniósł, iż w przedmiotowej sprawie ustalono, że w dniu 31 lipca 2012r. powód uległ wypadkowi i przebywał na zwolnieniu lekarskim od dnia 01 sierpnia 2012r. do dnia 30 września 2012r. Strona pozwana podniosła, że zgodnie z opinią z dnia 15.10.2012r. zdarzenie, które miało miejsce w dniu 31.07.2012r. nie zostało uznane za wypadek przy pracy ponieważ protokół powypadkowy zawiera stwierdzenia bezpodstawne. W uzasadnieniu opinii stwierdzono, że związek z pracą został przerwany pomimo, iż pracownik działał na polecenie przełożonego. Polecenie to przekraczało zakres prawidłowego polecenia służbowego określonego w art. 100 Kodeksu pracy. Polecenie służbowe winno dotyczyć pracy, a więc dotyczyć sfery działalności zakładu, który będąc przedsiębiorcą zmierza do osiągnięcia zysku. Strona pozwana podniosła, że polecenie wydane powodowi służyło zaspokojeniu prywatnych potrzeb jego pracodawcy nie związanych z działalnością gospodarczą. Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny: Powód jest zatrudniony od dnia 01 września 2010r. w firmie (...) z siedzibą w S. – H. P. na umowie o pracę w celu przygotowania zawodowego na instalatora elektrycznego i pracuje na stanowisku elektryka w pełnym wymiarze czasu pracy. Pracodawca powoda w ramach prowadzonej działalności gospodarczej wykonuje instalacje elektryczne, zakłada instalacje antenowe – telewizyjne, satelitarne, internetowe, alarmowe. W dniu 31 lipca 2012r. powód przystąpił do pracy o godz. 7.00 i wraz z właścicielem firmy i innymi pracownikami udał się celem zamontowania instalacji elektrycznej na budowie u klienta. Prace na budowie zakończyli około godz. 13.00 i wrócili na teren siedziby firmy. Pracodawca wraz ze swoim synem, który jest u niego zatrudniony, przystąpili do zakładania anteny telewizyjnej na budynku siedziby firmy. Budynek ten jest również miejscem zamieszkania pracodawcy powoda. Powód otrzymał polecenie udziału w tym montażu. Stał on na balkonie i podawał im narzędzia i materiały do montażu anteny. Po pewnym czasie powód otrzymał od nich przewód antenowy. Odnosząc go na miejsce powód schodził po drabinie, która była oparta o balkon. W trakcie schodzenia potknął się na 4-5 szczeblu, stracił równowagę i upadł do tyłu na obie ręce. Poczuł bardzo silny ból w prawej ręce, która od razu spuchła. Powód wstał i zawołał pracodawcę, który zawiózł go do szpitala w O.. W szpitalu stwierdzono złamanie kości łódeczkowatej prawej ręki. Powód przebywał na zwolnieniach lekarskich od dnia 01 sierpnia 2012r. do dnia 30 września 2012r. Pracodawca sporządził protokół powypadkowy, w którym uznał zdarzenie z dnia 31 lipca 2012r. za wypadek przy pracy. Strona pozwana decyzją z dnia 19 października 2012r. odmówiła powodowi prawa do zasiłku chorobowego z ubezpieczenia wypadkowego za okres z od dnia 03 września 2012r. do dnia 30 września 2012r. i nadal, uzasadniając ją tym, że zdarzenie z dnia 31 lipca 2012r. nie jest wypadkiem przy pracy ponieważ został zerwany związek z pracą, a polecenie służbowe przekraczało zakres prawidłowego polecenia służbowego określonego w art. 100 Kodeksu pracy. Dowód: - dokumentacja w aktach ZUS-u; - zeznania świadka H. P. k. 13, 14; - przesłuchanie powoda k. 14. W oparciu o powyższe ustalenia faktyczne, Sąd zważył co następuje: Odwołanie zasługiwało na uwzględnienie. Zgodnie z treścią przepisu art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 30 października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych (tekst jednolity: Dz. U. z 2009 r. Nr 167 poz. 1322 ze zmianami), za wypadek przy pracy uważa się nagłe zdarzenie wywołane przyczyną zewnętrzną powodujące uraz lub śmierć, które nastąpiło w związku z pracą: