z art. 34 § 1 i 2 kk i art. 35 § 1 kk skazuje go na karę 10 (dziesięć) miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 24 ( dwadzieścia cztery) godzin w stosunku miesięcznym.
k. Zdaniem Sądu wina oraz społeczna szkodliwość przypisanego oskarżonemu czynu są znaczne. Wskazuje na to analiza tak strony podmiotowej, jak i przedmiotowej tego czynu. Mowa zatem o takich okolicznościach jak czas, miejsce, sposób jego popełnienia, pobudki, motywy, jakimi kierował się oskarżony, wagę naruszonych przez oskarżonego obowiązków, postać zamiaru. Omawiany występek ma charakter umyślny i może być popełniony w zamiarze bezpośrednim albo ewentualnym. Analiza elementów strony podmiotowej pozwala stwierdzić, że oskarżony popełnił zarzucany mu czyn w warunkach zamiaru, co najmniej ewentualnego, godząc się na możliwość popełnienia przestępstwa. Jednocześnie na dezaprobatę zasługuje motywacja oskarżonego, który prowadził pojazd z błahych pobudek. Sam oskarżony nie potrafił tak naprawdę wskazać, dlaczego wsiadł na motorower i jechał w kierunku K.. Sąd uwzględnił też tę okoliczność, że podróż odbywała się w porze dziennej, gdy natężenie ruchu było duże, a odległość jaką planował przebyć znaczna. Sąd w pełni zaakceptował wniosek oskarżonego i prokuratora o wymierzenie oskarżonemu kary bez przeprowadzenia rozprawy w trybie tzw. dobrowolnego poddania się odpowiedzialności karnej ( art. 335 § 1 kpk) jak wskazano bowiem wyżej okoliczności popełnienia przez oskarżonego czynu nie budzą wątpliwości, brak było też dowodów przeciwnych, które by w jakimkolwiek stopniu podważały możliwość popełnienia przez D. R. zarzucanego mu czynu. W tym celu skierował wniosek prokuratora na posiedzenie by orzec karę i środek karny w wymiarze uzgodnionym wcześniej między stronami. Uznając oskarżonego za winnego Sąd na postawie art.
z art. 34 § 1 i 2 kk, 35 § 1 kk skazał go na karę ograniczenia wolności w wymiarze 10 miesięcy z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 24 godziny w stosunku miesięcznym. Nadto na podstawie art. 42 § 2 kk, który to przepis ma charakter obligatoryjny, mając na uwadze znaczny stan nietrzeźwości oskarżonego i związane z tym zagrożenie jakie stworzył w ruchu drogowym, Sąd orzekł środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres lat 2, przy czym intencją Sądu- jak wskazano wyżej- było uwzględnienie wniosku w całości, a więc również w tym zakresie, że orzeczony zakaz miał dotyczyć wyłącznie ruchu lądowego. Wskutek oczywistej omyłki pisarskiej (podobnie jak we wskazaniu daty czynu) ten zapis nie znalazł się w zredagowanym i ogłoszonym orzeczeniu. Orzekając powyższą karę oraz środek karny Sąd miał na uwadze jako okoliczności obciążające znaczną społeczną szkodliwość wyrażającą się w rodzaju i charakterze naruszonego dobra, jakim jest bezpieczeństwo w komunikacji, sposobie i okolicznościach jego popełnienia oraz rodzaju naruszonych reguł ostrożności obowiązujących w ruchu lądowym, a także stopień ich naruszenia wynikający ze znacznego stanu nietrzeźwości. Na korzyść oskarżonego Sąd uwzględnił jego dotychczasową niekaralność . Zdaniem Sądu tak wymierzona kara ograniczenia wolności oraz orzeczony środek karny zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych są współmierne do stopnia zawinienia oskarżonego, szkodliwości społecznej czynu jakiego dopuścił się, a nadto winny osiągnąć cele w zakresie wychowawczego i zapobiegawczego oddziaływania na jego osobę jako sprawcy. Kierując się celami, o których mowa wyżej, dla wzmocnienia funkcji kary, Sąd na podstawie art. 49 § 2 kk orzekł od oskarżonego na rzecz wskazanego w pkt 3 wyroku funduszu świadczenie pieniężne w kwocie 200 zł. O opłacie i kosztach sądowych w pozostałym zakres orzeczono jak w pkt 4 wyroku nie znajdując podstaw do zwolnienia oskarżonego od obowiązku uiszczenia powyższych należności na rzecz Skarbu Państwa, zwłaszcza w świetle deklarowanych przez oskarżonego miesięcznych dochodów.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.