i 2 kpc, po czyim wyjaśnił przesłanki warunkujące udzielenie zabezpieczenia roszczenia. Uwzględniając powyższe Sąd uznał, że choć samo roszczenie wnioskodawczyni jest uprawdopodobnione, to w sprawie brak jest pozostałych podstaw udzielenia zabezpieczenia, albowiem wnioskodawczyni nie posiada interesu prawnego w tym przedmiocie. Sąd zaznaczył, że wnioskodawczyni w sprawie prowadzonej przez tenże Sąd pod sygn. I C 221/08 udzielono już zabezpieczenia poprzez nakazanie wpisania w działach III ksiąg wieczystych (...) ostrzeżenia o toczącym się postępowaniu. Sąd Rejonowy podkreślił, że w tamtej sprawie z dniem 23 kwietnia 2014 r. uprawomocnił się wyrok będący podstawą ujawnienia wnioskodawczyni w wyżej wymienionych księgach wieczystych. W ocenie Sądu z uwagi na posiadane przez wnioskodawczynię w tychże księgach zabezpieczenie jest ona chroniona przed zbyciem nieruchomości, jakie księgi te obejmują. Co więcej, Sąd podkreślił, że wraz z ujawnieniem wnioskodawczyni jako współwłaściciela nieruchomości obrót tymi nieruchomościami bez jej zgody stanie się niemożliwy. Zdaniem Sądu udzielanie zabezpieczenia w tym zakresie stało się więc bezprzedmiotowe. Oceniając zaś wniosek o przyznanie jej prawa do wyłącznego użytkowania i zarządzania wskazanymi przez nią składnikami majątku wspólnego Sąd uznał, iż udzielenie zabezpieczenia o takiej treści stało w sprzeczności z treścią art. 731 kpc, gdyż prowadziłoby do zaspokojenia roszczeń wnioskodawczyni, co do tych przedmiotów. Uwzględniając powyższe, na zasadzie art.
kpc w zw. z art. 13 § 2 kpc, Sąd Rejonowy oddalił wnioski. Postanowienie Sądu Rejonowego zostało zaskarżone w całości zażaleniem przez wnioskodawczynię, która zarzuciła temu rozstrzygnięciu naruszenie: - art.
z art. 233 § 1 kpc poprzez niewłaściwe zastosowanie tych przepisów i w konsekwencji ustalenie, że wnioskodawczyni nie ma interesu prawnego w żądaniu zabezpieczenia; - art. 731 kpc w zw. z art. 233 § 1 kpc poprzez uznanie, że żądanie ustanowienia zabezpieczenia prowadzić będzie do zaspokojenia roszczeń wnioskodawczyni. Uczestnik postępowania wniósł o oddalenie tego zażalenie zgadzając się z rozstrzygnięciem Sądu Rejonowego. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne. Przystępując do jego rozpoznania Sąd Okręgowy zwraca uwagę, że w każdej sprawie cywilnej podlegającej rozpoznaniu przez Sąd można żądać zabezpieczenia (art. 730 § 1 kpc). Zgodnie z treścią art.
i 2 kpc udzielenia zabezpieczenia może żądać każda strona postępowania, jeżeli uprawdopodobni roszczenie oraz interes prawny w udzieleniu zabezpieczenia, który istnieje wówczas, gdy brak zabezpieczenia uniemożliwi lub poważnie utrudni wykonanie zapadłego w sprawie orzeczenia lub osiągnięcie celu postępowania. Stosownie zaś do treści art. 731 kpc zabezpieczenie co do zasady nie może zmierzać do zaspokojenia roszczenia. Uwzględniając powyższe, Sąd Okręgowy w pełni podziela stanowisko Sądu Rejonowego odnośnie braku zaistnienia w niniejszej sprawie drugiej przesłanki warunkującej udzielenie zabezpieczenia, a mianowicie interesu prawnego. Słusznie Sąd pierwszej instancji wskazał, że w obecnej sytuacji prawnej nie jest możliwym zbycie wskazywanych przez wnioskodawczynię nieruchomości bez uprzedniego uzyskania jej zgody. Z punktu widzenia toczącego się postępowania nie zachodzi, więc ryzyko uniemożliwienia, bądź utrudnienia wykonania orzeczenia poprzez zbycie tychże nieruchomości, a zatem udzielenie wnioskodawczyni zabezpieczenia w tym zakresie w istocie rzeczy w żaden sposób tej sytuacji nie zmienia. Tym samym żądane przez wnioskodawczynię zabezpieczenie byłoby całkowicie bezprzedmiotowe. Okoliczność ta dezaktualizuje przesłankę interesu prawnego wnioskodawczyni w uzyskaniu takiego zabezpieczenia. Jego brak z uwagi na treść art.
-3 kpc nie pozwala zaś na przyjęcie, iż wniosek o udzielenie zabezpieczenia jest zasadny. Sąd Rejonowy prawidłowo też stwierdził, że udzielenie wnioskodawczyni zabezpieczenia poprzez przyznanie jej wyłącznego prawa użytkowania i zarządzania wskazywanymi przez nią składnikami majątku skutkowałoby zaspokojeniem dochodzonych przez nią roszczeń. Wnioskodawczyni domaga się bowiem przyznania jej tych przedmiotów na własność. Wykonywanie prawa własności polega zaś właśnie na wyłącznym korzystaniu z rzeczy, a także pobieraniu z niej pożytków, dochodów (por. art. 140 kc). Tym samym więc żądany przez wnioskodawczynię sposób zabezpieczenia w konsekwencji doprowadziłby do sytuacji, w której faktycznie wykonywałaby uprawnienia, których przyznania domaga się w niniejszym postępowaniu. To z kolei oznaczałoby, że Sąd udzielając jej takiego zabezpieczenia praktycznie zaspokoiłby jej roszczenie, co stałoby w sprzeczności z regulacją zawartą w art. 731 kpc. Mając powyższe na uwadze, Sąd Okręgowy na podstawie art. 385 kpc w zw. z art. 397 § kpc w zw. z art. 13 § 2 kpc oddalił zażalenie wnioskodawczyni.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.