II Ca 155/15

Sygn. akt II Ca 155/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 2 kwietnia 2015 r. Sąd Okręgowy w Kielcach II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący: SSO Sławomir Buras (spr.) Sędziowie: SSO Barbara Dziewięcka SSO Teresa Strojnowska Protokolant: starszy sekretarz sądowy Urszula Zielińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 marca 2015 r. w Kielcach sprawy z powództwa P. S. przeciwko Towarzystwu (...) S.A. w W. o zapłatę na skutek apelacji pozwanego od wyroku Sądu Rejonowego w Starachowicach z dnia 28 listopada 2014 r., sygn. I C 1197/13 I. zmienia zaskarżony wyrok: 1) w punkcie 1 (pierwszym) w ten sposób, że zasądza kwotę 26.861,33 (dwadzieścia sześć tysięcy osiemset sześćdziesiąt jeden 33/100) złotych, zamiast kwoty 51.362,93 złotych i oddala powództwo w pozostałej części, 2) w punkcie 3 (trzecim) w ten sposób, że tytułem zwrotu kosztów procesu zasądza kwotę 1.248 (jeden tysiąc dwieście czterdzieści osiem) złotych, zamiast kwoty 5.812 złotych, 3) w punkcie 4 (czwartym) w ten sposób, że tytułem nieuiszczonych kosztów sądowych ściąga kwotę 597,50 (pięćset dziewięćdziesiąt siedem 50/100) złotych, zamiast kwoty 1.061 złotych tytułem nieuiszczonych kosztów procesu; II. oddala apelację w pozostałym zakresie; III. zasądza od P. S. na rzecz Towarzystwa (...) S.A. w W. kwotę 2.426 (dwa tysiące czterysta dwadzieścia sześć) złotych tytułem kosztów postępowania apelacyjnego. Sygn. akt II Ca 155/15 UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 28 listopada 2014 r. Sąd Rejonowy w Starachowicach zasądził od Towarzystwa (...) S.A. w W. na rzecz P. S. kwotę 51.362, 93 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 1 maja 2013 r. do dnia zapłaty oraz kwotę 5812 zł tytułem kosztów procesu i orzekł o nieuiszczonych kosztach sądowych. Sąd Rejonowy ustalił, że w dniu 29 marca 2013r. w okolicach S. doszło do zdarzenia drogowego, w wyniku którego uszkodzeniu uległ samochód powoda – B. (...). Pojazd sprawcy zdarzenia objęty był ochroną ubezpieczeniową o.c. posiadacza mechanicznego pojazdu udzieloną przez pozwane Towarzystwo. Uszkodzony samochód powoda po zdarzeniu został odholowany do pobliskiego warsztatu samochodowego prowadzonego przez G. P., gdzie stoi do chwili obecnej. Koszty tego holowania w wysokości 231,24 zł poniósł powód. Pozwany dokonał oględzin samochodu i w dniu 30 kwietnia 2013 r. wypłacił powodowi kwotę 14.832,57 zł. Powód nie mogąc naprawić samochodu za kwotę wypłaconą mu przez ubezpieczyciela wynajął samochód zastępczy m-ki A. (...) , odpowiadający klasą i wielkością uszkodzonego pojazdu za kwotę 120 zł plus 23 % VAT za dobę, będącą ceną znacznie poniżej średniej ceny najmu takiego samochodu w okolicach miejsca zamieszkania powoda. Za okres od 29 marca do 7 maja 2013 r. powód zapłacił 5.904 zł, za okres od 15 maja do 31 sierpnia 2013 r. kwotę 11.365,20 zł, a za okres od 1 września do 15 listopada 2013 r. kwotę 11.217,60 zł. Konieczność wynajmu samochodu wynikała z potrzeb życia codziennego a także prowadzonej wówczas działalności gospodarczej, do której częściowo był wykorzystywany uszkodzony samochód. Według opinii biegłego J. C., z której płynące wnioski Sąd Rejonowy podzielił w całości, technologicznie uzasadniona naprawa samochodu przy zastosowaniu części oryginalnych kategorii „o” i „Q „ stanowi koszt rzędu 37.477,46 zł. Czas technologicznie niezbędny do tej naprawy wynosi 10 dni, a uzasadniony procesem likwidacji szkody i czasem naprawy samochodu, maksymalny okres najmu samochodu zastępczego nie powinien przekraczać 27 dni. W tych okolicznościach faktycznych Sąd Rejonowy uznał powództwo za zasadne w świetle art. 34 ust. 1 i art. 36 ust. 1 ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych w zw. z art. 361§1 k.c. Sąd uznał, że do przywrócenia pojazdu do stanu poprzedniego w rozumieniu art.363 k.c. uzasadniona jest naprawa przy użyciu części oryginalnych, stanowiąca wydatek rzędu 37.477,46 zł. Sąd przyjął, że w ramach naprawienia szkody mieści się obowiązek zwrotu poniesionych wydatków za najem pojazdu zastępczego przez cały okres wskazany w pozwie, bowiem wypłacona powodowi w toku postępowania likwidacyjnego kwota na naprawę uszkodzonego samochodu była niewystarczająca i okres likwidacji szkody wydłużał się bez winy powoda. Na zasądzoną przez Sąd Rejonowy na rzecz powoda kwotę 51.362,93 zł złożyły się kwoty: 22.644,89 zł tytułem różnicy pomiędzy kwotą wypłaconą przez ubezpieczyciela a wyliczoną przez biegłego jako uzasadniony koszt naprawy ( 37.477,46 zł- 14.832,57 zł) oraz wynikające z faktur kwoty z tytułu najmu samochodu i jego holowania: 5904 zł, 11.365,20 zł, 11.217,60 zł i 231,24 zł. O odsetkach ustawowych Sąd orzekł na podstawie art.481 k.c. przyjmując, ze pozwany pozostawał w zwłoce najdalej od dnia 1 maja 2013 roku, bowiem powód już w trakcie postępowania likwidacyjnego wielokrotnie domagał się od pozwanego likwidacji szkody poprzez pokrycie kosztów najmu samochodu zastępczego . O kosztach procesu Sąd Rejonowy orzekł na podstawie art.98 k.p.c., przyjmując, iż powód wygrał sprawę w 95 % i w takiej proporcji należy mu się zwrot kosztów procesu t.j. w kwocie 5.812 zł. Nieuiszczonymi kosztami sądowymi stanowiącymi nieuiszczoną opłatę od pozwu, od której był w części zwolniony powód, Sąd obciążył pozwanego uwzględniwszy, że pozwany przegrał sprawę w 95 % a powód z tego tytułu uiścił kwotę 1500 zł ( 95% z 2695 zł =2561-1500=1061 zł) . Apelację od tego wyroku wniósł pozwany zaskarżając go w pkt 1) w części zasądzającej od pozwanego na rzecz powoda kwotę 51.362,93 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 1 maja 2013 r. do dnia zapłaty, ponad kwotę 26.861,33 zł oraz datę początkową naliczania odsetek od zaskarżonej kwoty, w pkt 3) w części zasądzającej od pozwanego na rzecz powoda kwotę 5.812 zł tytułem częściowego zwrotu kosztów procesu, w pkt 4) w części obciążającej pozwanego kwotą 1061 zł tytułem nieuiszczonych kosztów sądowych. Zarzucił : 1) naruszenie prawa materialnego t.j.: -art. 361 § 1 i § 2 k.c. w zw. z art. 6 k.c. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie, że najem pojazdu przez powoda od 29 marca 2013r. do 7 maja 2013r., od 15 maja 2013r. do 31 sierpnia 2013r. i od dna 1 września 2013r do 15 listopada 2013r. pozostaje w normalnym związku przyczynowym ze zdarzeniem z dnia 29 marca 2013r. i tym samym błędne uznanie, że powód w związku z wynajęciem samochodu zastępczego poniósł szkodę w kwocie 28.486,80zł, którą pozwany winien naprawić poprzez wypłatę na rzecz powoda odszkodowania w tej kwocie, zamiast w kwocie 3.985,20 zł, - art. 354 § 2 k.c. w zw. z art. 361 § 1 k.c. poprzez jego niezastosowanie co w konsekwencji skutkowało uznaniem przez Sąd, że okres naprawienia szkody wydłużył się z wyłącznej winy pozwanego, że to wyłącznie pozwany ponosi odpowiedzialność za skutki nienależytego wykonania zobowiązania, gdy ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika, że powód dopiero na skutek pisma pozwanego z dnia 7 maja 2013r. zgłosił pozwanemu w dniu 8 maja 2013r. szkodę z żądaniem zwrotu kosztów najmu pojazdu zastępczego oraz zakwestionował sporządzony przez pozwanego kosztorys naprawy uszkodzonego pojazdu, żądał wypłaty odszkodowania zgodnie z tym kosztorysem, -art. 481 k.c. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie, że pozwany pozostaje w zwłoce z zapłatą powodowi odszkodowania w kwocie 28.486 80 zł tytułem zwrotu kosztów najmu pojazdu zastępczego, gdy w rzeczywistości powód dopiero w dniu 8 maja 2013r. zgłosił pozwanemu szkodę z żądaniem zwrotu kosztów najmu pojazdu zastępczego w kwocie 5 904 zł, 2) naruszenie prawa procesowego : -art.233 k.p.c. poprzez nierozważenie wszechstronnie zgromadzonego materiału dowodowego co doprowadziło Sąd Rejonowy do wysnucia błędnego wniosku, że: koniecznym i ekonomicznie uzasadnionym okresem najmu pojazdu był najem samochodu zastępczego w dniach: od 29 marca 2013r. do 7 maja 2013 r., od 15 maja do 31 sierpnia 2013 r., od 1 września 2013 r. do 15 listopada 2013 r. i powód poniósł z tego tytułu szkodę w kwocie 28.486,80 zł z tytułu najmu pojazdu zastępczego, którą pozwany winien naprawić, -sprzeczność istotnych ustaleń Sądu Rejonowego z treścią zgromadzonego materiału dowodowego i przyjęcie, że powód zapłacił na rzecz wynajmującego pojazd zastępczy czynsz za najem pojazdu w kwocie 28.486,30 zł, że koniecznym i ekonomicznie uzasadnionym okresem najmu pojazdu zastępczego przez powoda był najem w okresie: od 29 marca 2013r. do 7 maja 2013r., od 15 maja 2013r. do 31 sierpnia 2013r., od 1 września 2013r. do 15 listopada 2013r. W oparciu o powyższe zarzuty wniósł o zaskarżonego wyroku i oddalenie powództwa w zaskarżonej części, zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego za obie instancje według norm przepisanych. Sąd Okręgowy zważył, co następuje. Apelacja zasługuje na częściowe uwzględnienie. Zgodzić sie należy ze skarżącym, że Sąd Rejonowy poczynił nieprawidłowe ustalenia faktyczne co do rozmiaru szkody jaką poniósł powód w wyniku zdarzenia z dnia 29 marca 2013 r., przyjmując, że obejmuje ona także koszty najmu pojazdu zastępczego za okres przekraczający 27 dni. Skarżący nie podważa tego, że jego odpowiedzialność z tytułu obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych obejmuje również celowe i ekonomicznie uzasadnione wydatki na najem pojazdu zastępczego ( vide: uchwała Sądu Najwyższego z dnia 17 listopada 2011r., sygn. akt III CZP 5/11, OSNC z 2012r., Nr 3, poz. 28). Nie kwestionuje również wysokości przyjętej stawki dobowej za najem pojazdu zastępczego ( 120 zł + VAT), a jedynie uważa, że okres najmu pojazdu zastępczego przekraczający 27 dni został niezasadnie wydłużony. Wymaga podniesienia, ze koszty najmu samochodu zastępczego obejmować mogą tylko okres konieczny i niezbędny do naprawy pojazdu i nie można rozciągać ich na cały faktyczny okres naprawy samochodu (por. wyr. SN z dnia 5 listopada 2004 r., sygn. akt II CK 494/03, Lex nr 155121). W okolicznościach niniejszej sprawy z opinii biegłego J. C.