Sygn. akt VII U 68/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 31 marca 2015 r. Sąd Okręgowy w Gdańsku VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSO Bożenna Zalewska Protokolant: st. sekr. sądowy Adrianna Mikulska po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2015 r. w Gdańsku sprawy E. W. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w G. o prawo do świadczenia przedemerytalnego na skutek odwołania E. W. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w G. z dnia 09 października 2014r. nr (...)- (...) Zmienia zaskarżoną decyzję i przyznaje wnioskodawczyni E. W. prawo do świadczenia przedemerytalnego od dnia 26 sierpnia 2014roku. Sygn. akt VII U 68/15 UZASADNIENIE Decyzją z dnia 09 października 2014 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w G. odmówił ubezpieczonej E. W. prawa do świadczenia przedemerytalnego na podstawie przepisu art. 2 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o świadczeniach przedemerytalnych (Dz. U. z 2013 poz. 170 j.t. ze zm.), dalej: ustawa przedemerytalna, w związku z brakiem uprawnień – bowiem do dnia rozwiązania stosunku pracy udowodniła 34 lata, 11 miesięcy i 21 dni okresów składkowych i nieskładkowych, zatem poniżej wymaganych 35 lat. Do łącznego stażu pracy pozwany nie zaliczył okresu zatrudnienia od dnia 01 stycznia 1980 r. do dnia 06 maja 1980 r. w (...) Spółdzielni (...) w P. z powodu braku dniówek obrachunkowych (k. 24 akt rentowych). Odwołanie z dnia 30 października 2014 r. od powyższej decyzji wniosła ubezpieczona E. W., powołując się na pisemne wyjaśnienie pojęcia dniówek obrachunkowych przez likwidatora zakładu pracy (k. 2 akt sprawy). W odpowiedzi z dnia 02 stycznia 2015 r. na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji (k. 4-5 akt sprawy). Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny: Ubezpieczona E. W. zd. P., urodzona w dniu (...), w dniu 25 sierpnia 2014 r. złożyła do pozwanego organu rentowego wniosek o przyznanie świadczenia przedemerytalnego. dowód: wniosek o świadczenie przedemerytalne z dnia dniu 25 sierpnia 2014 r. – k. 1-2 akt rentowych W okresie od dnia 06 lipca 1978 r. do dnia 06 maja 1980 r. w (...) Spółdzielni (...) w P. (obecnie w likwidacji) w pełnym wymiarze czasu pracy na stanowisku obsługi produkcji pieczarek. Okres od dnia 06 lipca 1978 r. do dnia 01 stycznia 1980 r. nie był kwestionowany przez pozwany organ rentowy. W poszczególnych latach ubezpieczona przepracowała w spółdzielni: ⚫ 1978 rok – 148 dni ⚫ 1979 rok – 277 dni ⚫ 1980 rok – brak danych. Wnioskodawczyni, zgodnie z dokumentacją, zatrudniona była przy hodowli i produkcji pieczarek w pieczarkarni, wynagradzana stawką godzinową. Zakład pracy świadczył pracę przez wszystkie ustawowo robocze dni roku – ubezpieczona świadczyła pracę od pierwszego do ostatniego dnia zatrudnienia de facto w pełnym wymiarze czasu pracy. Praca w spółdzielni odbywała się w systemie zmianowym. W ramach rolniczej spółdzielni produkcyjnej osoba po rocznym okresie kandydatury stawała się członkiem spółdzielni. Tytułem wynagrodzenia z pracy w spółdzielni skarżąca osiągnęła dochód: ⚫ 1978 rok – 18.981 zł ⚫ 1979 rok – 45.520 zł ⚫ 1980 rok – brak danych i było to wynagrodzenie odpowiadające wynagrodzeniu pełnoetatowego pracownika. Pojęcie „dniówki obrachunkowej” stanowiło wskaźnik, brany pod uwagę przy ustaleniu wysokości stawki wynagrodzeń – nie stanowiło zaś określenia dnia pracy. Był to wyznacznik, szczególny miernik nakładu pracy. Ogólna ilość dniówek obrachunkowych stanowiła podstawę wyliczania wynagrodzenia członka za dany rok, płatnego zaliczkowo i wyrównywanego po sporządzeniu i zatwierdzeniu bilansu. Dochód zaś członka spółdzielni stanowił podstawę składki na ubezpieczenie społeczne. Świadek P. D. – będący obecnie likwidatorem zakładu – pracował w (...) Spółdzielni (...) w P. od 1983 r. Likwidator (...) Spółdzielni (...) w P. nie dysponuje innymi dokumentami, potwierdzającymi przepracowany czas, lub dotyczącymi kwestii płacowych – zgodnie z ówczesnymi przepisami wymagane było ich przechowywanie wyłącznie przez okres 12 lat. Listy płac za 1980 rok nie zachowały się nie tylko w zakresie ubezpieczonej, ale żadnego z pracowników. dowód: świadectwo pracy z dnia 06 maja 1980 r. – k. 6 akt kapitałowych, zaświadczenie o pracy i dochodach ubezpieczonego spółdzielcy z dnia 23 stycznia 2001 r. – k. 11 akt kapitałowych, książeczka ubezpieczeniowa i 2 dokumenty – koperta na k. 25 akt sprawy, załącznik do zaświadczenia RP-70 z dnia 29 października 2014 r. – k. 3 akt sprawy, pismo procesowe likwidatora spółdzielni z dnia 01 grudnia 2014 r. – k. 20-21 akt sprawy, zeznania świadka P. D. – protokół skrócony k. 31-32 akt sprawy, protokół elektroniczny k. 33 akt sprawy Ubezpieczona po raz ostatni pozostawała zatrudniona na podstawie umowy o pracę w (...) S.A. w G. w wymiarze pełnego etatu na stanowisku referenta ds. administracyjnych, inspektora ds. administracyjnych, specjalisty ds. administracyjnych oraz specjalisty ds. obsługi obiegu dokumentów od dnia 01 lutego 2005 r. do dnia 31 października 2013 r. Do rozwiązania stosunku pracy doszło w drodze porozumienia stron (art. 30 § 1 pkt 1 k.p.) z przyczyn niedotyczących pracownika, w trybie art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 13 marca 2003 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników (Dz. U. z 2003 r. nr 90 poz. 844). dowód: świadectwo pracy z dnia 04 listopada 2013 r. – k. 8 akt rentowych, pismo (...) S.A. z dnia 15 września 2014 r. – k. 17 akt rentowych Od dnia 03 stycznia 2014 r. wnioskodawczyni jest zarejestrowana w Powiatowym Urzędzie Pracy w G. jako bezrobotna, z prawem do zasiłku od dnia 11 stycznia 2014 r. do dnia 01 stycznia 2015 r. 6 miesiąc pobierania zasiłku upłynął w dniu 10 lipca 2014 r. Do dnia 21 sierpnia 2014 r. ubezpieczona nie odmówiła bez uzasadnionej przyczyny przyjęcia propozycji odpowiedniego zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, w rozumieniu ustawy o promocji zatrudnienia, albo zatrudnienia w ramach prac interwencyjnych lub robót publicznych. dowód: zaświadczenie z Powiatowego Urzędu Prawy w G. z dnia 21 sierpnia 2014 r. – k. 9 akt rentowych W toku postępowania przed organem rentowym ubezpieczona udowodniła staż sumaryczny w wymiarze pierwotnie 34 lat, 11 miesięcy i 21 dni. Na skutek przeprowadzonego przez Sąd postępowania dowodowego uznać należało jednak, iż ubezpieczona łącznie udowodniła przeszło 35 lat okresów składkowych i nieskładkowych – z uwzględnieniem okresu od dnia 01 stycznia 1980 r. do dnia 06 maja 1980 r. w (...) Spółdzielni (...) w P.. dowód: raporty ustalania uprawnień do świadczenia – k. 21-23 akt rentowych Zaskarżoną w sprawie decyzją z dnia 09 października 2014 r. pozwany organ rentowy odmówił ubezpieczonej E. W. prawa do świadczenia przedemerytalnego na podstawie przepisu art. 2 ust. 1 pkt 5 ustawy przedemerytalnej, w związku z brakiem uprawnień – bowiem do dnia rozwiązania stosunku pracy udowodniła 34 lata, 11 miesięcy i 21 dni okresów składkowych i nieskładkowych, zatem poniżej wymaganych 35 lat. Do łącznego stażu pracy pozwany nie zaliczył okresu zatrudnienia od dnia 01 stycznia 1980 r. do dnia 06 maja 1980 r. w (...) Spółdzielni (...) w P. z powodu braku dniówek obrachunkowych. dowód: decyzja pozwanego o odmowie przyznania świadczenia przedemerytalnego z dnia 09 października 2014 r. – k. 24 akt rentowych Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie dokumentów zgromadzonych w aktach rentowych oraz w aktach sprawy, których prawdziwość nie była przez żadną ze stron kwestionowana. Sąd również nie znalazł podstaw do kwestionowania ich wiarygodności z urzędu. Ustalenia faktyczne Sąd poczynił w oparciu o dokumentację dostarczoną przez strony. Dowód z dokumentów zgromadzonych w sprawie w zakresie w jakim posłużyły do ustalenia stanu faktycznego Sąd uznał za w pełni wiarygodny, gdyż dokumenty te nie budziły żadnych wątpliwości i nie były przez strony kwestionowane. Dowody w postaci dokumentów urzędowych Sąd ocenił na podstawie art. 244 § 1 k.p.c. ustalając, że skoro w toku procesu nie zostały skutecznie podważone, stanowią świadectwo tego, co zostało w nich urzędowo poświadczone. Powyższe dowody układają się zdaniem Sądu w spójną całość, wzajemnie się potwierdzając lub uzupełniając. Nie były też kwestionowane przez strony i Sąd dał im wiarę w całej rozciągłości. Podstawę ustaleń stanu faktycznego stanowiły także zeznania świadka P. D. (likwidatora (...) Spółdzielni (...) w P.) , bowiem w ocenie Sądu zasługują na walor wiarygodności, tym bardziej, że ich zeznania razem z pozostałym zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym tworzą zwartą, spójną i logiczną całość. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Odwołanie ubezpieczonej E. W. jest zasadne i jako takie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o świadczeniach przedemerytalnych (Dz. U. z 2013 poz. 170 j.t. ze zm.), dalej: ustawa przedemerytalna, prawo do świadczenia przedemerytalnego przysługuje osobie, która do dnia rozwiązania stosunku pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy, w rozumieniu przepisów ustawy o promocji zatrudnienia, w którym była zatrudniona przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy, posiada okres uprawniający do emerytury, wynoszący co najmniej 35 lat dla kobiet i 40 lat dla mężczyzn. W powyższym zakresie pozwany odmówił przyznania wnioskowanego świadczenia wskazując, iż skarżąca udowodniła łącznie 34 lat, 11 miesięcy i 21 dni okresów składkowych i nieskładkowych (k. 23 akt sprawy) zamiast wymaganych 35 lat okresów składkowych i nieskładkowych. W myśl ustępu 3 wskazanego przepisu, świadczenie przedemerytalne przysługuje osobie określonej w ust. 1 po upływie co najmniej 6 miesięcy pobierania zasiłku dla bezrobotnych, o którym mowa w ustawie o promocji zatrudnienia, jeżeli osoba ta spełnia łącznie następujące warunki:
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.