IV Ka 88/13

(1)oskarżonego o przestępstwa z art. 12 a ust. 2 i art. 14 Ustawy z dnia 2 marca 2001r. o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych (Dz.U. Nr 31 z 2001 roku; poz. 353 z późn. zm.) i art. 305 ust. 1 i ust. 3 Ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku prawo własności przemysłowej (Dz.U. Nr 119 z 2003 roku poz. 1117 z późn. zm.) w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 12 kk w zw. z art. 65 § 1 kk Z. P. oskarżonego o przestępstwa z art. 258 § 1 kk; art. 12 a ust. 2 i art. 14 Ustawy z dnia 2 marca 2001r. o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych (Dz.U. Nr 31 z 2001 roku; poz. 353 z późn. zm.) i art. 305 ust. 1 i ust. 3 Ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku prawo własności przemysłowej (Dz.U. Nr 119 z 2003 roku poz. 1117 z późn. zm.) w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 12 kk w zw. z art. 65 § 1 kk K. S. oskarżonego o przestępstwa z art. 258 § 1 kk; art. 12 a ust. 2 i art. 14 Ustawy z dnia 2 marca 2001r. o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych (Dz.U. Nr 31 z 2001 roku; poz. 353 z późn. zm.) i art. 305 ust. 1 i ust. 3 Ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku prawo własności przemysłowej (Dz.U. Nr 119 z 2003 roku poz. 1117 z późn. zm.) w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 12 kk w zw. z art. 65 § 1 kk K. L. oskarżonego o przestępstwa z art. 258 § 1 kk; art. 12 a ust. 2 i art. 14 Ustawy z dnia 2 marca 2001r. o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych (Dz.U. Nr 31 z 2001 roku; poz. 353 z późn. zm.) i art. 305 ust. 1 i ust. 3 Ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku prawo własności przemysłowej (Dz.U. Nr 119 z 2003 roku poz. 1117 z późn. zm.) w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 12 kk w zw. z art. 65 § 1 kk W. G. oskarżonego o przestępstwa z art. 258 § 1 kk; art. 12 a ust. 2 i art. 14 Ustawy z dnia 2 marca 2001r. o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych (Dz.U. Nr 31 z 2001 roku; poz. 353 z późn. zm.) i art. 305 ust. 1 i ust. 3 Ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku prawo własności przemysłowej (Dz.U. Nr 119 z 2003 roku poz. 1117 z późn. zm.) w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 12 kk w zw. z art. 65 § 1 kk Z. K. oskarżonego o przestępstwo z art. 18 § 3 kk w zw. z art. 12 a ust. 2 i art. 14 Ustawy z dnia 2 marca 2001r. o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych (Dz.U. Nr 31 z 2001 roku; poz. 353 z późn. zm.) i art. 305 ust. 1 i ust. 3 Ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku prawo własności przemysłowej (Dz.U. Nr 119 z 2003 roku poz. 1117 z późn. zm.) w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 12 kk B. C. oskarżonego o przestępstwo z art. 18 § 3 kk w zw. z art. 12 a ust. 2 i art. 14 Ustawy z dnia 2 marca 2001r. o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych (Dz.U. Nr 31 z 2001 roku; poz. 353 z późn. zm.) i art. 305 ust. 1 i ust. 3 Ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku prawo własności przemysłowej (Dz.U. Nr 119 z 2003 roku poz. 1117 z późn. zm.) w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 12 kk na skutek apelacji wniesionych przez obrońców oskarżonych R. W.

(1), K. S., K. L., B. C., pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego (...) S.A., od wyroku Sądu Rejonowego dla Krakowa - Śródmieścia w Krakowie z dnia 4 lipca 2012r. sygn. akt XIV K 789/07/S I. zaskarżony wyrok zmienia w ten sposób, że:

1. uchyla zaskarżony wyrok w odniesieniu do oskarżonych Z. P., W. G., Z. K., B. C. i w tym zakresie sprawę przekazuje Sądowi Okręgowemu w Krakowie Wydział (...)do ponownego rozpoznania,
2. w punkcie VIII poprawia błędną kwalifikację prawną czynu przypisanego oskarżonemu R. W.

(1)w ten sposób, że kwalifikuje go jako występek z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 12a ust. 1 ustawy z dnia 2 marca 2001r. o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 31 poz. 353 z późniejszymi zmianami) i art. 305 ust. 1 ustawy z dnia 30 czerwca 2000r. Prawo własności przemysłowej (tekst jednolity Dz. U. z 2013r. poz. 1410) w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k., jako podstawę prawną wymiaru kary przyjmuje art. 305 ust. 1 ustawy Prawo własności przemysłowej w zw. z art. 11 § 3 k.k. przy zastosowaniu art. 19 § 1 k.k., nadto obniża wymierzoną temu oskarżonemu karę do 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz do 90 (dziewięćdziesięciu) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 (dziesięć) złotych, 3. rozstrzygnięcie zawarte w pkt XV w zakresie dotyczącym oskarżonego R. W.

(1)odnosi do kary pozbawienia wolności w wymiarze określonym w pkt I.

1. niniejszego wyroku,
2. zmienia w odniesieniu do oskarżonego R. W.

(1)rozstrzygnięcie zawarte w pkt XVI w ten sposób, że zalicza mu na poczet wymierzonej mu grzywny w wysokości 90 stawek dziennych, część okresu rzeczywistego pozbawienia wolności od dnia 7 kwietnia 2005 roku do dnia 21 maja 2005 roku, przy czym jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności równa się dwóm dziennym stawkom grzywny, 5. zmienia pkt XXV w ten sposób, że na zasadzie art. 627 k.p.k. zasądza od oskarżonego R. W.

(1)na rzecz Skarbu Państwa kwotę 90 (dziewięćdziesiąt) złotych tytułem częściowych wydatków za postępowanie przed Sądem I Instancji, zaś w pozostałym zakresie na zasadzie art. 624 § 1 k.p.k. zwalnia oskarżonego od ich ponoszenia, 6. uchyla punkt XXI, II. w pozostałym zaskarżonym zakresie przedmiotowy wyrok utrzymuje w mocy, III. zasądza od oskarżonego R. W.

(1)na rzecz Skarbu Państwa kwotę 120 zł (sto dwadzieścia złotych) tytułem wydatków za postępowanie odwoławcze oraz kwotę 300 zł (trzysta złotych) tytułem opłaty za obie instancje, IV. zasądza od oskarżonych K. S. i K. L. na rzecz Skarbu Państwa kwoty po 760 zł (siedemset sześćdziesiąt złotych) tytułem kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, V. zasądza od oskarżonych R. W.

(1), K. S. i K. L. na rzecz oskarżyciela posiłkowego (...) S.A. kwoty po 72 zł (siedemdziesiąt dwa złote) tytułem wydatków związanych z udziałem jego pełnomocnika w postępowaniu przed Sądem II instancji. SSO Urszula Gubernat SSO Jadwiga Żmudzka SSO Sławomir Noga Sygn. akt IV Ka 88/13 UZASADNIENIE wyroku Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 30 maja 2014 roku R. W.

(1), A. W. i Z. P. zostali oskarżeni o to, że: punkt I aktu oskarżenia ze sprawy do sygn. akt VI Ds 26/05/S od bliżej nieustalonego dnia marca 2003 roku do 7 kwietnia 2004 roku, przy czym A. W., P. P., R. W.

(1)i W. T. od września 2004 roku do dnia 7 kwietnia 2005 roku, a L. K. i P. Ż. od bliżej nieustalonego dnia marca 2003 do 1 lipca 2004 roku; w K. oraz na terenie innych miejscowości całego Kraju, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej oraz czyniąc sobie z tego stałe źródło dochodu wzięli udział w zorganizowanej grupie przestępczej kierowanej przez inną ustaloną osobę, odnośnie której materiały wyłączono do odrębnego postępowania, w skład, której wchodzili ponadto K. B., P. W., J. S., W. K., E. K. - wobec których postępowanie karne zostało prawomocnie zakończone - oraz inne dotychczas ustalone i nieustalone osoby, wobec których materiały wyłączono do odrębnego postępowania, mającej na celu popełnianie przestępstw polegających na nielegalnej produkcji wyrobów tytoniowych w postaci papierosów różnych marek, oznaczonych podrobionymi znakami towarowymi w znacznych ilościach, a następnie wprowadzeniu ich do obrotu gospodarczego, przy czym w ramach założonego planu działania, zakładającego podział ról i korzyści uzyskanych z przestępstwa, inna ustalona osoba, odnośnie której materiały wyłączono do odrębnego postępowania kierowała grupą przestępczą planowała jej działalność, zajmowała się dystrybucją wyprodukowanych nielegalnie papierosów, a także poprzez przekazanie technologii, środków technicznych i urządzeń do ich produkcji, zwerbowała pozostałych członków grupy, R. W.

(2)i P. P., L. K. i P. Ż. bezpośrednio nadzorowali oraz organizowali produkcję i dystrybucję gotowych wyrobów, pośredniczyli w kontaktach pomiędzy członkami grupy a jej kierownikiem, dzielili korzyści uzyskane z przestępstwa pomiędzy członków grupy oraz udostępniali pomieszczenia służące do produkcji i magazynowania maszyn i gotowych wyrobów, R. W.

(1), W. K., K. B., P. W., S. P., J. S., W. T., A. K., E. K., M. M.

(1), A. W. i inne dotychczas ustalone i nieustalone osoby brały udział w bezpośredniej nielegalnej produkcji papierosów ich konfekcjonowaniu, przechowywaniu i załadunku, transporcie gotowych wyrobów oraz wyładunku niezbędnych komponentów do ich produkcji, a następnie dystrybucji gotowych wyrobów, a Z. P. produkował i dostarczał na potrzeby grupy podrobione opakowania na papierosy z zastrzeżonymi znakami towarowymi „M." i „P.", tj. o przestępstwo z art. 258 § 1 kk punkt II aktu oskarżenia ze sprawy do sygn. akt VI Ds 26/05/S od bliżej nieustalonego dnia marca 2003 roku do 7 kwietnia 2004 roku, przy czym A. W., P. P., R. W.

(1)i W. T. od września 2004 roku do dnia 7 kwietnia 2005 roku, a L. K. i P. Ż. od bliżej nieustalonego dnia marca 2003 do 1 lipca 2004 roku; w K., G., P. oraz na terenie innych miejscowości, działając w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, czyniąc sobie z tego stałe źródło dochodu, w ramach zorganizowanej grupy przestępczej mającej na celu popełnianie przestępstw polegających na nielegalnej produkcji wyrobów tytoniowych w postaci papierosów różnych marek w znacznych ilościach, oznaczonych podrobionymi znakami towarowymi, a następnie wprowadzeniu ich do obrotu gospodarczego, działając wspólnie i w porozumieniu z K. B., P. W., J. S., W. K., E. K. - wobec których postępowanie karne zostało prawomocnie zakończone - oraz innymi ustalonymi i nieustalonymi osobami, wobec których materiały wyłączono do odrębnego postępowania, nie posiadając wymaganego wpisu do rejestrów urzędowych wzięli udział w wytworzeniu wielkich ilości wyrobów tytoniowych w postaci papierosów z podrobionymi znakami towarowymi „M.", „M. (...)" na szkodę (...) SA, oraz „P." na szkodę (...) S.A. w ilości: - od marca 2003 roku do 1 lipca 2004 roku nie mniejszej niż 35.000.000 sztuk, tj. stanowiącej co najmniej 1.750.000 paczek, - od września 2004 roku do 7 kwietnia 2005 roku nie mniejszej niż 50.000.000 papierosów, tj. stanowiącej co najmniej 2.500.000 paczek, - od marca 2003 roku do 7 kwietnia 2005 roku łącznie nie mniejszej niż 85.000.000 sztuk papierosów, tj. stanowiącej co najmniej 4.250.000 paczek, o wartości rynkowej nie mniejszej niż : - od marca 2003 roku do 1 lipca 2004 roku 11.987.500 złotych, - od września 2004 roku do 7 kwietnia 2005 roku 17.125.000 złotych, - od marca 2003 roku do 7 kwietnia 2005 roku łącznie 29 112 500 złotych, tj. o przestępstwo z art. 12a ust. 2 i art. 14 Ustawy z dn. 2 marca 2001 roku o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych (Dz.U. nr 31 z 2001 roku, poz. 353 z późn. zm.) i art. 305 ust. 1 i ust. 3 Ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku prawo własności przemysłowej (Dz.U. nr 119 z 2003r. poz. 1117 z póżn. zm) w zw. art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. K. S., K. L. i W. G. zostali oskarżeni o to, że: pkt. I aktu oskarżenia ze sprawy do sygn. akt VI Ds 9/06/S od bliżej nieustalonego dnia 2000 roku, przy czym W. G. od bliżej nieustalonego dnia marca 2003 roku - do 7 kwietnia 2005 roku, przy czym K. S. i K. L. do 1 lipca 2004 roku, w K. oraz na terenie innych miejscowości całego Kraju a K. S., K. L., D. D. i D. K. także w nieustalonej miejscowości Republiki Czeskiej, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej oraz czyniąc sobie z tego stałe źródło dochodu wzięli udział w zorganizowanej grupie przestępczej kierowanej przez inną ustaloną osobę, odnośnie której materiały wyłączono do odrębnego postępowania, w skład, której wchodzili ponadto K. B., P. W., J. S., W. K., E. K., L. K., W. T., M. M.

(1)- wobec których postępowanie karne zostało prawomocnie zakończone - oraz inne dotychczas ustalone i nieustalone osoby, wobec których materiały wyłączono do odrębnego postępowania, mającej na celu popełnianie przestępstw polegających na nielegalnej produkcji wyrobów tytoniowych w postaci papierosów różnych marek, oznaczonych podrobionymi znakami towarowymi w znacznych ilościach, a następnie wprowadzeniu ich do obrotu gospodarczego, przy czym w ramach założonego planu działania, zakładającego podział ról i korzyści uzyskanych z przestępstwa, inna ustalona osoba, odnośnie której materiały wyłączono do odrębnego postępowania kierowała grupą przestępczą planowała jej działalność, zajmowała się dystrybucją wyprodukowanych nielegalnie papierosów, a także poprzez przekazanie technologii, środków technicznych i urządzeń do ich produkcji, zwerbowała pozostałych członków grupy, inne ustalone osoby, odnośnie których wyłączono materiały do odrębnego postępowania bezpośrednio nadzorowały oraz organizowały produkcję i dystrybucję gotowych wyrobów, pośredniczyły w kontaktach pomiędzy członkami grupy a jej kierownikiem, dzieliły korzyści uzyskane z przestępstwa pomiędzy członków grupy oraz udostępniały pomieszczenia służące do produkcji i magazynowania maszyn i gotowych wyrobów, D. K., D. D., K. L., K. S., W. K., K. B., P. W., J. S., W. T., E. K., M. M.

(1)i inne dotychczas ustalone i nieustalone osoby brali udział w bezpośredniej nielegalnej produkcji papierosów ich konfekcjonowaniu, przechowywaniu i załadunku, transporcie gotowych wyrobów oraz wyładunku niezbędnych komponentów do ich produkcji, a następnie dystrybucji gotowych wyrobów, inna osoba, wobec której materiały wyłączono do odrębnego postępowania produkowała i dostarczała na potrzeby grupy podrobione opakowania na papierosy z zastrzeżonymi znakami towarowymi „M." i „P.", a W. G. dostarczał tytoń dla potrzeb nielegalnej produkcji papierosów, a także pośredniczył w dystrybucji gotowych wyrobów, w tym także poza granice kraju, tj. o przestępstwo z art. 258 § 1 kk pkt. II aktu oskarżenia ze sprawy do sygn. akt VI Ds 9/06/S od bliżej nieustalonego dnia 2000 roku, przy czym W. G. od bliżej nieustalonego dnia marca 2003 roku do 7 kwietnia 2005 roku, przy czym K. S. i K. L. do 1 lipca 2004 roku, w K. oraz na terenie innych miejscowości całego Kraju a K. S., K. L., D. D. i D. K. także w nieustalonej miejscowości Republiki Czeskiej, działając w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, czyniąc sobie z tego stałe źródło dochodu, w ramach zorganizowanej grupy przestępczej mającej na celu popełnianie przestępstw polegających na nielegalnej produkcji wyrobów tytoniowych w postaci papierosów różnych marek w znacznych ilościach, oznaczonych podrobionymi znakami towarowymi, a następnie wprowadzeniu ich do obrotu gospodarczego, działając wspólnie i w porozumieniu z K. B., P. W., J. S., W. K., E. K., L. K., W. T., M. M.

(1)- wobec których postępowanie karne zostało prawomocnie zakończone - oraz innymi ustalonymi i nieustalonymi osobami, wobec których materiały wyłączono do odrębnego postępowania, nie posiadając wymaganego wpisu do rejestrów urzędowych wzięli udział w wytworzeniu wielkich ilości wyrobów tytoniowych w postaci papierosów z podrobionymi znakami towarowymi „M.", „M. (...)" na szkodę (...) SA, oraz „P." na szkodę (...) S.A. w ilości: - od marca 2003 roku do 1 lipca 2004 roku nie mniejszej niż 35.000.000 sztuk, tj. stanowiącej co najmniej 1.750.000 paczek, - od września 2004 roku do 7 kwietnia 2005 roku nie mniejszej niż 50.000.000 papierosów, tj. stanowiącej co najmniej 2.500.000 paczek, - od marca 2003 roku do 7 kwietnia 2005 roku łącznie nie mniejszej niż 85.000.000 sztuk papierosów, tj. stanowiącej co najmniej 4.250.000 paczek, o wartości rynkowej nie mniejszej niż : - od marca 2003 roku do 1 lipca 2004 roku 11.987.500 złotych, - od września 2004 roku do 7 kwietnia 2005 roku 17.125.000 złotych, - od marca 2003 roku do 7 kwietnia 2005 roku łącznie 29 112 500 złotych, tj. o przestępstwo z art. 12a ust. 2 i art. 14 Ustawy z dn. 2 marca 2001 roku o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych (Dz.U. nr 31 z 2001 roku, poz. 353 z późn. zm.) i art. 305 ust. 1 i ust. 3 Ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku prawo własności przemysłowej (Dz.U. nr 119 z 2003r. poz. 1117 z póżn.

1. zm)w zw. art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. Z. K. został oskarżony o to, że: punkt III aktu oskarżenia ze sprawy do sygn. akt VI Ds 9/06/S od bliżej nieustalonego dnia marca 2003 roku do dnia 7 kwietnia 2005 roku w K. oraz innych miejscowościach na terenie całego kraju , działając w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, czyniąc sobie z tego stałe źródło dochodu, w zamiarze aby inne ustalone osoby, wobec których materiały wyłączono do odrębnego postępowania popełniły przestępstwo, polegające na nielegalnej produkcji wyrobów tytoniowych w postaci papierosów w znacznych ilościach, oznaczonych podrobionymi znakami towarowymi „M." i „P.", a następnie wprowadzeniu ich do obrotu gospodarczego ułatwił im jego popełnienie w ten sposób, że mając świadomość nielegalnego charakteru wymienionej produkcji, w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej wyprodukował, a następnie dostarczył innej ustalonej osobie, wobec której materiały wyłączono do odrębnego postępowania i osobom z nią współdziałającym komponenty niezbędne do produkcji papierosów w postaci filtrów, folii, bibuły i innych w ilości wystarczającej do wyprodukowania wyrobów tytoniowych w postaci papierosów z podrobionymi znakami towarowymi „M.", „M. (...)" na szkodę (...) S.A., oraz „P." na szkodę (...) S.A. w ilości łącznej nie mniejszej niż 85 000 000 sztuk, tj. stanowiącej co najmniej 4 250 000 paczek o wartości rynkowej nie mniejszej niż 29 112 500 złotych, tj. o przestępstwo z art. 18 § 3 kk w zw. z art. 12a ust. 2 I art. 14 Ustawy z dn. 2 marca 2001 roku o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych (Dz.U. nr 31 z 2001 roku, poz. 353 z późn. zm.) i art. 305 ust. 1 i ust. 3 Ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku prawo własności przemysłowej (Dz.U. nr 119 z 2003r. poz. 1117 z późn.
2. zm)w zw. art. 11 § 2 kk w zw. z art. 12 k.k. B. C. został oskarżony o to, że: punkt IV aktu oskarżenia ze sprawy do sygn. akt VI Ds 9/06/S w okresie od 1 listopada 2000 roku do dnia 7 kwietnia 2005 roku w K. oraz innych miejscowościach na terenie całego kraju, działając w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, czyniąc sobie z tego stałe źródło dochodu, w zamiarze aby inne ustalone osoby, wobec których materiały wyłączono do odrębnego postępowania popełniły przestępstwo polegające na nielegalnej produkcji wyrobów tytoniowych w postaci papierosów w znacznych ilościach, oznaczonych podrobionymi znakami towarowymi „M." i „P.", a następnie wprowadzeniu ich do obrotu gospodarczego ułatwił im jego popełnienie w ten sposób, że mając świadomość nielegalnego charakteru wymienionej produkcji: - sprowadził z terenu Wielkiej Brytanii, a następnie przekazał innej ustalonej osobie, wobec której materiały wyłączono do odrębnego postępowania maszynę do produkcji papierosów marki H. seria nr (...) oraz celofoniarkę M. nr (...), która posłużyła do nielegalnej produkcji papierosów z podrobionymi znakami towarowymi, - w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej wyprodukował, a następnie dostarczył innej ustalonej osobie, wobec której materiały wyłączono do odrębnego postępowania i osobom z nią współdziałającym komponenty niezbędne do produkcji papierosów w postaci krajanki tytoniowej w ilości wystarczającej do wyprodukowania wyrobów tytoniowych w postaci papierosów z podrobionymi znakami towarowymi „M.", „M. (...)" na szkodę (...) SA, oraz „P." na szkodę (...) S.A. w ilości łącznej nie mniejszej niż 85 000 000 sztuk, tj. stanowiącej co najmniej 4 250 000 paczek o wartości rynkowej nie mniejszej niż 29 112 500 złotych, tj. o przestępstwo z art. 18 § 3 kk w zw. z art. 12a ust. 2 i art. 14 Ustawy z dn. 2 marca 2001 roku o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych (Dz.U. nr 31 z 2001 roku, poz. 353 z późn. zm.) i art. 305 ust. 1 i ust. 3 Ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku prawo własności przemysłowej (Dz.U. nr 119 z 2003r. poz. 1117 z póżn.
3. zm)w zw. art. 11 § 2 kk w zw. z art. 12 k.k. C. B.została oskarżona o to, że: punkt VI aktu oskarżenia ze sprawy do sygn. akt VI Ds 9/06/S w okresie od 1 stycznia 2002 roku do 13 kwietnia 2005 roku w K. działając wspólnie i w porozumieniu z inna osobą wobec której materiały wyłączono do odrębnego postępowania, a nadto w dniu 13 kwietnia 2005 roku wspólnie i w porozumieniu z K. N. w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru udostępniła założone na swoje nazwisko rachunki bankowe w celu udaremnienia lub znacznego utrudnienia stwierdzenia przestępczego pochodzenia, miejsca przechowywania, wykrycia, zajęcia albo orzeczenia przepadku - wpłacanych na nie środków płatniczych pochodzących z przestępstw popełnionych przez członków zorganizowanej grupy przestępczej polegających na nielegalnej produkcji wyrobów tytoniowych w postaci papierosów różnych marek, oznaczonych podrobionymi znakami towarowymi w znacznych ilościach, a następnie wprowadzeniu ich do obrotu gospodarczego, w szczególności w ten sposób, że : w okresie od 26 lutego 2002 roku do 17 czerwca 2005 roku przyjęła na posiadane przez siebie rachunki bankowe : 1. W dniu 26.02.2002 roku C. B. wpłaciła na swoje konto nr (...) kwotę 900 złotych 2. W dniu 02.04.2002 roku C. B. wpłaciła na swoje konto nr (...) kwotę 1 131,80 złotych 3. W dniu 25.04.2002 roku C. B. wpłaciła na swoje konto nr (...) kwotę 900 złotych 4. W dniu 30.04.2002 roku C. B. wpłaciła na swoje konto nr (...) kwotę 1 131,80 złotych 5. W dniu 24.05.2002 roku C. B. wpłaciła na swoje konto nr (...) kwotę 900 złotych 6. W dniu 26.06.2002 roku C. B. wpłaciła na swoje konto nr (...) kwotę 900 złotych 7. W dniu 04.07.2002 roku C. B. wpłaciła na swoje konto nr (...) kwotę 30 000 złotych 8. W dniu 05.07.2002 roku C. B. wpłaciła na swoje konto nr (...) kwotę 30 000 złotych 9. W dniu 06.07.2002 roku C. B. wpłaciła na swoje konto nr (...) kwotę 30 000 złotych 10. W dniu 08.07.2002 roku C. B. wpłaciła na swoje konto nr (...) kwotę 30 000 złotych 11. W dniu 09.07.2002 roku C. B. wpłaciła na swoje konto nr (...) kwotę 30 000 złotych 12. W dniu 10.07.2002 roku C. B. wpłaciła na swoje konto nr (...) kwotę 1 1750 złotych 13. W dniu 30.09.2002 roku C. B. wpłaciła na swoje konto nr (...) kwotę 106,16 złotych 14. W dniu 04.12.2002 roku C. B. wpłaciła na swoje konto nr (...) kwotę 800 złotych 15. W dniu 19.02.2003 roku inna ustalona osoba, wobec której materiały wyłączono do odrębnego postępowania wpłaciła na konto C. B. nr (...) kwotę 4 557,65 złotych 16. W dniu 14.03.2003 roku inna ustalona osoba, wobec której materiały wyłączono do odrębnego postępowania wpłaciła na konto C. B. nr (...) kwotę 57 344,25 złotych 17. W dniu 10.04.2003 roku C. B. wpłaciła na swoje konto nr (...) kwotę 35 000 złotych 18. W dniu 23.04.2003 roku inna ustalona osoba, wobec której materiały wyłączono do odrębnego postępowania wpłaciła wpłacił na konto C. B. nr (...) kwotę 35 000 złotych 19. W dniu 23.04.2003 roku C. B. wpłaciła na swoje konto nr (...) kwotę 35 000 złotych 20. W dniu 25.04.2003 roku C. B. wpłaciła na swoje konto nr (...) kwotę 36 000 złotych 21. W dniu 25.04.2003 roku inna ustalona osoba, wobec której materiały wyłączono do odrębnego postępowania wpłaciła na konto C. B. nr (...) kwotę 37 000 złotych 22. W dniu 25.04.2003 roku C. B. wpłaciła na swoje konto nr (...) kwotę 31 000 złotych 23. W dniu 09.05.2003 roku inna ustalona osoba, wobec której materiały wyłączono do odrębnego postępowania wpłaciła na konto C. B. nr (...) kwotę 36 000 złotych 24. W dniu 14.05.2003 roku inna ustalona osoba, wobec której materiały wyłączono do odrębnego postępowania wpłaciła na konto C. B. nr (...) kwotę 35 000 złotych 25. W dniu 14.05.2003 roku C. B. wpłaciła na swoje konto nr (...) kwotę 20 000 złotych 26. W dniu 26.05.2003 roku inna ustalona osoba, wobec której materiały wyłączono do odrębnego postępowania wpłaciła na konto C. B. nr (...) kwotę 30 000 złotych 27. W dniu 04.06.2003 roku inna ustalona osoba, wobec której materiały wyłączono do odrębnego postępowania wpłaciła na konto C. B. nr (...) kwotę 30 000 złotych 28. W dniu 05.06.2003 roku inna ustalona osoba, wobec której materiały wyłączono do odrębnego postępowania wpłaciła na konto C. B. nr (...) kwotę 34 000 złotych 29. W dniu 05.06.2003 roku C. B. wpłaciła na swoje konto nr (...) kwotę 24 500 złotych 30. W dniu 12.06.2003 roku C. B. wpłaciła na swoje konto nr (...) kwotę 35 000 złotych 31. W dniu 20.06.2003 roku inna ustalona osoba, wobec której materiały wyłączono do odrębnego postępowania wpłaciła na konto C. B. nr (...) kwotę 40 000 złotych 32. W dniu 23.06.2003 roku C. B. wpłaciła na swoje konto nr (...) kwotę 40 000 złotych 33. W dniu 23.06.2003 roku inna ustalona osoba, wobec której materiały wyłączono do odrębnego postępowania wpłaciła na konto C. B. nr (...) kwotę 35 000 złotych 34. W dniu 25.06.2003 roku inna ustalona osoba, wobec której materiały wyłączono do odrębnego postępowania wpłaciła na konto C. B. nr (...) kwotę 40 000 złotych 35. W dniu 17.09.2003 roku C. B. wpłaciła na swoje konto nr (...) kwotę 40 000 złotych 36. W dniu 17.09.2003 roku C. B. wpłaciła na swoje konto nr (...) kwotę 30 000 złotych 37. W dniu 26.09.2003 roku C. B. wpłaciła na swoje konto nr (...) kwotę 39 800 złotych 38. W dniu 26.09.2003 roku C. B. wpłaciła na swoje konto nr (...) kwotę 30 200 złotych 39. W dniu 27.09.2003 roku inna ustalona osoba, wobec której materiały wyłączono do odrębnego postępowania wpłaciła na konto C. B. nr (...) kwotę 30 000 złotych 40. W dniu 27.09.2003 roku C. B. wpłaciła na swoje konto nr (...) kwotę 40 000 złotych 41. W dniu 29.09.2003 roku C. B. wpłaciła na swoje konto nr (...) kwotę 20 000 złotych 42. W dniu 29.09.2003 roku inna ustalona osoba, wobec której materiały wyłączono do odrębnego postępowania wpłaciła na konto C. B. nr (...) kwotę 20 000 złotych 43. W dniu 29.09.2003 roku C. B. wpłaciła na swoje konto nr (...) kwotę 22 500 złotych 44. W dniu 02.10.2003 roku C. B. wpłaciła na swoje konto nr (...) kwotę 29 800 złotych 45. W dniu 02.10.2003 roku C. B. wpłaciła na swoje konto nr (...) kwotę 30 000 złotych 46. W dniu 21.10.2003 roku C. B. wpłaciła na swoje konto nr (...) kwotę 30 200 złotych 47. W dniu 03.11.2003 roku C. B. wpłaciła na swoje konto nr (...) kwotę 10.450 złotych 48. W dniu 17.11.2003 roku C. B. wpłaciła na swoje konto nr (...) kwotę 35.800 złotych 49. W dniu 28.04.2004 roku C. B. wpłaciła na swoje konto nr (...) kwotę 20.000 złotych 50. W dniu 28.04.2004 roku inna ustalona osoba, wobec której materiały wyłączono do odrębnego postępowania wpłaciła na konto C. B. nr (...) kwotę 11.800 złotych 51. W dniu 29.04.2004 roku C. B. wpłaciła na swoje konto nr (...) kwotę 31 000 złotych 52. W dniu 29.04.2004 roku inna ustalona osoba, wobec której materiały wyłączono do odrębnego postępowania wpłaciła na konto C. B. nr (...) kwotę 34.800 złotych 53. W dniu 30.04.2004 roku inna ustalona osoba, wobec której materiały wyłączono do odrębnego postępowania wpłaciła na konto C. B. nr (...) kwotę 30.100 złotych 54. W dniu 30.04.2004 roku C. B. wpłaciła na swoje konto nr (...) kwotę 35.600 złotych 55. W dniu 30.04.2004 roku inna ustalona osoba, wobec której materiały wyłączono do odrębnego postępowania wpłaciła na konto C. B. nr (...) kwotę 35.000 złotych 56. W dniu 12.05.2004 roku inna ustalona osoba, wobec której materiały wyłączono do odrębnego postępowania wpłaciła na konto C. B. nr (...) kwotę 20.000 złotych 57. W dniu 26.05.2004 roku C. B. wpłaciła na swoje konto nr (...) kwotę 2.000 złotych 58. W dniu 29.06.2004 roku C. B. wpłaciła na swoje konto nr (...) kwotę 3.500 złotych 59. W dniu 05.07.2004 roku C. B. wpłaciła na swoje konto nr (...) kwotę 400 złotych 60. W dniu 27.09.2004 roku inna ustalona osoba, wobec której materiały wyłączono do odrębnego postępowania wpłaciła na konto C. B. nr (...) kwotę 32.600 złotych 61. W dniu 28.09.2004 roku C. B. wpłaciła z konta nr (...) na swoje konto nr (...) kwotę 100 złotych 62. W dniu 28.09.2004 roku C. B. wpłaciła na swoje konto nr (...) kwotę 8.500 złotych 63. W dniu 30.09.2004 roku inna ustalona osoba, wobec której materiały wyłączono do odrębnego postępowania wpłaciła na konto C. B. nr (...) kwotę 30 250 złotych 64. W dniu 01.10.2004 roku C. B. wpłaciła na swoje konto nr (...) kwotę 32.500 złotych 65. W dniu 01.10.2004 roku C. B. wpłaciła na swoje konto nr (...) kwotę 30 400 złotych 66. W dniu 04.10.2004 roku C. B. wpłaciła z konta nr (...) na swoje konto nr (...) kwotę 50.000 złotych 67. W dniu 05.10.2004 roku C. B. wpłaciła na swoje konto nr (...) kwotę 34 000 złotych 68. W dniu 06.10.2004 roku C. B. wpłaciła na swoje konto nr (...) kwotę 36.000 złotych 69. W dniu 08.10.2004 roku inna ustalona osoba, wobec której materiały wyłączono do odrębnego postępowania wpłaciła na konto C. B. nr (...) kwotę 14.683,80 złotych 70. W dniu 08.10.2004 roku C. B. wpłaciła z konta nr (...) na swoje konto nr (...) kwotę 240.000 złotych 71. W dniu 16.02.2005 roku C. B. wpłaciła na swoje konto nr (...) kwotę 200 złotych 72. W dniu 12.04.2005 roku C. B. wpłaciła z konta nr (...) na swoje konto nr (...) kwotę 7.390 złotych a nadto w okresie od 07 stycznia 2002 roku do 13 kwietnia 2005 roku wydała z posiadanych przez siebie rachunków bankowych : 1. W dniu 07.01.2002 roku C. B. wypłaciła ze swojego konta nr (...) kwotę 500 złotych 2. W dniu 22.01.2002 roku C. B. wypłaciła ze swojego konta nr (...) kwotę 200 złotych 3. W dniu 02.02.2002 roku C. B. wypłaciła ze swojego konta nr (...) kwotę 600 złotych 4. W dniu 08.02.2002 roku C. B. wypłaciła ze swojego konta nr (...) kwotę 500 złotych 5. W dniu 08.02.2002 roku C. B. wypłaciła ze swojego konta nr (...) kwotę 460 złotych 6. W dniu 25.02.2002 roku C. B. wypłaciła ze swojego konta nr (...) kwotę 200 złotych 7. W dniu 04.03.2002 roku C. B. wypłaciła ze swojego konta nr (...) kwotę 737 złotych 8. W dniu 11.03.2002 roku C. B. wypłaciła ze swojego konta nr (...) kwotę 500 złotych 9. W dniu 21.03.2002 roku C. B. wypłaciła ze swojego konta nr (...) kwotę 300 złotych 10. W dniu 21.03.2002 roku inna ustalona osoba, wobec której materiały wyłączono do odrębnego postępowania wypłaciła z konta nr (...) należącego do C. B. kwotę 8 000 złotych 11. W dniu 23.03.2002 roku C. B. wypłaciła ze swojego konta nr (...) kwotę 400 złotych 12. W dniu 03.04.2002 roku C. B. wypłaciła ze swojego konta nr (...) kwotę 900 złotych 13. W dniu 26.04.2002 roku inna ustalona osoba, wobec której materiały wyłączono do odrębnego postępowania wypłaciła z konta nr (...) należącego do C. B. kwotę 1 000 złotych 14. W dniu 26.04.2002 roku C. B. wypłaciła ze swojego konta nr (...) kwotę 900 złotych 15. W dniu 04.05.2002 roku C. B. wypłaciła ze swojego konta nr (...) kwotę 800 złotych 16. W dniu 10.05.2002 roku inna ustalona osoba, wobec której materiały wyłączono do odrębnego postępowania wypłaciła z konta nr (...) należącego do C. B. kwotę 18 000 złotych 17. W dniu 15.05.2002 roku inna ustalona osoba, wobec której materiały wyłączono do odrębnego postępowania wypłaciła z konta nr (...) należącego do C. B. kwotę 6 000 złotych 18. W dniu 20.05.2002 roku inna ustalona osoba, wobec której materiały wyłączono do odrębnego postępowania wypłaciła z konta nr (...) należącego do C. B. kwotę 11 000 złotych 19. W dniu 25.05.2002 roku C. B. wypłaciła ze swojego konta nr (...) kwotę 900 złotych 20. W dniu 24.06.2002 roku C. B. wypłaciła ze swojego konta nr (...) kwotę 300 złotych 21. W dniu 25.06.2002 roku inna ustalona osoba, wobec której materiały wyłączono do odrębnego postępowania wypłaciła z konta nr (...) należącego do C. B. kwotę 4 000 złotych 22. W dniu 27.06.2002 roku C. B. wypłaciła ze swojego konta nr (...) kwotę 800 złotych 23. W dniu 04.07.2002 roku C. B. wypłaciła ze swojego konta nr (...) kwotę 1 100 złotych 24. W dniu 05.08.2002 roku C. B. wypłaciła ze swojego konta nr (...) kwotę 1 137 złotych 25. W dniu 27.08.2002 roku C. B. wypłaciła ze swojego konta nr (...) kwotę 300 złotych 26. W dniu 03.09.2002 roku C. B. wypłaciła ze swojego konta nr (...) kwotę 161 750 złotych 27. W dniu 16.09.2002 roku inna ustalona osoba, wobec której materiały wyłączono do odrębnego postępowania wypłaciła z konta nr (...) należącego do C. B. kwotę 25 000 złotych 28. W dniu 04.10.2002 roku C. B. wypłaciła ze swojego konta nr (...) kwotę 1 100 złotych 29. W dniu 17.10.2002 roku C. B. wypłaciła ze swojego konta nr (...) kwotę 300 złotych 30. W dniu 18.10.2002 roku C. B. wypłaciła ze swojego konta nr (...) kwotę 200 złotych 31. W dniu 13.11.2002 roku C. B. wypłaciła ze swojego konta nr (...) kwotę 250 złotych 32. W dniu 27.11.2002 roku C. B. wypłaciła ze swojego konta nr (...) kwotę 470 złotych 33. W dniu 29.11.2002 roku inna ustalona osoba, wobec której materiały wyłączono do odrębnego postępowania wypłaciła z konta nr (...) należącego do C. B. kwotę 15 000 złotych 34. W dniu 04.12.2002 roku C. B. wypłaciła ze swojego konta nr (...) kwotę 1 100 złotych 35. W dniu 04.12.2002 roku inna ustalona osoba, wobec której materiały wyłączono do odrębnego postępowania wypłaciła z konta nr (...) należącego do C. B. kwotę 8 000 złotych 36. W dniu 12.12.2002 roku inna ustafona osoba, wobec której materiały wyłączono do odrębnego postępowania wypłaciła z konta nr (...) należącego do C. B. kwotę 3 000 złotych 37. W dniu 16.12.2002 roku C. B. wypłaciła ze swojego konta nr (...) kwotę 1 000 złotych 38. W dniu 18.12.2002 roku C. B. wypłaciła ze swojego konta nr (...) kwotę 600 złotych 39. W dniu 19.12.2002 roku C. B. wypłaciła ze swojego konta nr (...) kwotę 3 860 złotych 40. W dniu 27.01.2003 roku inna ustalona osoba, wobec której materiały wyłączono do odrębnego postępowania wypłaciła z konta nr (...) należącego do C. B. kwotę 2 000 złotych na konto nr (...) 41. W dniu 27.01.2003 roku inna ustalona osoba, wobec której materiały wyłączono do odrębnego postępowania wypłaciła z konta nr (...) należącego do C. B. kwotę 15 000 złotych 42. W dniu 05.02.2003 roku C. B. wypłaciła ze swojego konta nr (...) kwotę 500 złotych 43. W dniu 12.02.2003 roku inna ustalona osoba, wobec której materiały wyłączono do odrębnego postępowania wypłaciła z konta nr (...) należącego do C. B. kwotę 4 000 złotych 44. W dniu 13.02.2003 roku C. B. wypłaciła ze swojego konta nr (...) kwotę 200 złotych 45. W dniu 24.02.2003 roku C. B. wypłaciła ze swojego konta nr (...) kwotę 200 złotych 46. W dniu 26.02.2003 roku inna ustalona osoba, wobec której materiały wyłączono do odrębnego postępowania wypłaciła z konta nr (...) należącego do C. B. kwotę 5 500 złotych 47. W dniu 04.03.2003 roku C. B. wypłaciła ze swojego konta nr (...) kwotę 874 złotych 48. W dniu 07.03.2003 roku inna ustalona osoba, wobec której materiały wyłączono do odrębnego postępowania wypłaciła z konta nr (...) należącego do C. B. kwotę 1 000 złotych 49. W dniu 14.03.2003 roku inna ustalona osoba, wobec której materiały wyłączono do odrębnego postępowania wypłaciła z konta nr (...) należącego do C. B. kwotę 20 000 złotych 50. W dniu 18.03.2003 roku inna ustalona osoba, wobec której materiały wyłączono do odrębnego postępowania wypłaciła z konta nr (...) należącego do C. B. kwotę 8 000 złotych 51. W dniu 20.03.2003 roku C. B. wypłaciła ze swojego konta nr (...) kwotę 400 złotych 52. W dniu 21.03.2003 roku inna ustalona osoba, wobec której materiały wyłączono do odrębnego postępowania wypłaciła z konta nr (...) należącego do C. B. kwotę 20 000 złotych 53. W dniu 24.03.2003 roku inna ustalona osoba, wobec której materiały wyłączono do odrębnego postępowania wypłaciła z konta nr (...) należącego do C. B. kwotę 5 000 złotych 54. W dniu 04.04.2003 roku C. B. wypłaciła ze swojego konta nr (...) kwotę 772 złotych 55. W dniu 18.04.2003 roku inna ustalona osoba, wobec której materiały wyłączono do odrębnego postępowania wypłaciła z konta nr (...) należącego do C. B. kwotę 20 000 złotych 56. W dniu 18.04.2003 roku inna ustalona osoba, wobec której materiały wyłączono do odrębnego postępowania wypłaciła z konta nr (...) należącego do C. B. kwotę 5 000 złotych 57. W dniu 12.02.2004 roku inna ustalona osoba, wobec której materiały wyłączono do odrębnego postępowania wypłaciła z konta nr (...) należącego do C. B. kwotę 12 000 złotych 58. W dniu 17.02.2004 roku inna ustalona osoba, wobec której materiały wyłączono do odrębnego postępowania wpłaciła z konta nr (...) należącego do C. B. kwotę 4.000 złotych 59. W dniu 23.02.2004 roku inna ustalona osoba, wobec której materiały wyłączono do odrębnego postępowania wypłaciła z konta nr (...) należącego do C. B. kwotę 5 000 złotych 60. W dniu 05.03.2004 roku C. B. wypłaciła ze swojego konta nr (...) kwotę 789 złotych 61. W dniu 11.03.2004 roku inna ustalona osoba, wobec której materiały wyłączono do odrębnego postępowania wypłaciła z konta nr (...) należącego do C. B. kwotę 8 000 złotych 62. W dniu 05.04.2004 roku C. B. wypłaciła ze swojego konta nr (...) kwotę 788 złotych 63. W dniu 24.04.2004 roku inna ustalona osoba, wobec której materiały wyłączono do odrębnego postępowania wypłaciła z konta nr (...) należącego do C. B. kwotę 20.000 złotych 64. W dniu 05.05.2004 roku C. B. wypłaciła ze swojego konta nr (...) kwotę 1 000 złotych 65. W dniu 10.05.2004 roku inna ustalona osoba, wobec której materiały wyłączono do odrębnego postępowania wypłaciła z konta nr (...) należącego do C. B. kwotę 80 000 złotych 66. W dniu 04.06.2004 roku C. B. wypłaciła ze swojego konta nr (...) kwotą 1 076 złotych 67. W dniu 18.06.2004 roku inna ustalona osoba, wobec której materiały wyłączono do odrębnego postępowania wypłaciła z konta nr (...) należącego do C. B. kwotę 20 000 złotych 68. dniu 18.06.2004 roku inna ustalona osoba, wobec której materiały wyłączono do odrębnego postępowania wypłaciła z konta nr (...) należącego do C. B. kwotę 20.000 złotych 69. W dniu 18.06.2004 roku inna ustalona osoba, wobec której materiały wyłączono do odrębnego postępowania wypłaciła z konta nr (...) należącego do C. B. kwotę 30 000 złotych 70. W dniu 23.06.2004 roku inna ustalona osoba, wobec której materiały wyłączono do odrębnego postępowania wypłaciła z konta nr (...) należącego do C. B. kwotę 30 000 złotych 71. W dniu 24.06.2004 roku C. B. wypłaciła ze swojego konta nr (...) kwotę 300 złotych 72. W dniu 24.06.2004 roku C. B. wypłaciła ze swojego konta nr (...) kwotę 2.800 złotych 73. W dniu 24.06.2004 roku inna ustalona osoba, wobec której materiały wyłączono do odrębnego postępowania wypłaciła z konta nr (...) należącego do C. B. kwotę 10.000 złotych 74. W dniu 29.06.2004 roku C. B. wypłaciła ze swojego konta nr (...) kwotę 3.500 złotych 75. W dniu 05.07.2004 roku C. B. wypłaciła ze swojego konta nr (...) kwotę 888 złotych 76. W dniu 05.08.2004 roku C. B. wypłaciła ze swojego konta nr (...) kwotę 1 000 złotych 77. W dniu 27.08.2004 roku C. B. wypłaciła ze swojego konta nr (...) kwotę 1 500 złotych 78. W dniu 03.09.2004 roku C. B. wypłaciła ze swojego konta nr (...) kwotę 1 000 złotych 79. W dniu 21.09.2004 roku inna ustalona osoba, wobec której materiały wyłączono do odrębnego postępowania wypłaciła z konta nr (...) należącego do C. B. kwotę 25 000 złotych 80. W dniu 04.10.2004 roku inna ustalona osoba, wobec której materiały wyłączono do odrębnego postępowania wypłaciła z konta nr (...) należącego do C. B. kwotą 114 600 złotych 81. W dniu 08.10.2004 roku C. B. przelała ze swojego konta nr (...) kwotę 240.000 złotych na konto nr (...) 82. W dniu 05.11.2004 roku C. B. wypłaciła ze swojego konta nr (...) kwotę 1 050 złotych 83. W dniu 24.11.2004 roku C. B. wypłaciła ze swojego konta nr (...) kwotę 100 złotych 84. W dniu 07.12.2004 roku C. B. wypłaciła ze swojego konta nr (...) kwotę 890,70 złotych 85. W dniu 05.01.2005 roku C. B. wypłaciła ze swojego konta nr (...) kwotę 984 złotych 86. W dniu 27.01.2005 roku inna ustalona osoba, wobec której materiały wyłączono do odrębnego postępowania wypłaciła z konta nr (...) należącego do C. B. kwotę 40 000 złotych 87. W dniu 04.02.2005 roku C. B. wypłaciła ze swojego konta nr (...) kwotę 200 złotych 88. W dniu 04.02.2005 roku C. B. wypłaciła ze swojego konta nr (...) kwotę 984 złotych 89. W dniu 07.03.2005 roku C. B. wypłaciła ze swojego konta nr (...) kwotę 1 000 złotych 90. W dniu 05.04.2005 roku C. B. wypłaciła ze swojego konta nr (...) kwotę 1 000 złotych 91. W dniu 07.04.2005 roku inna ustalona osoba, wobec której materiały wyłączono do odrębnego postępowania wypłaciła z konta nr (...) należącego do C. B. kwotę 25 000 złotych 92. W dniu 11.04.2005 roku inna ustalona osoba, wobec której materiały wyłączono do odrębnego postępowania wypłaciła z konta nr (...) należącego do C. B. kwotę 30 000 złotych 93. W dniu 13.04.2005 roku C. B. wypłaciła ze swojego konta nr (...) kwotę 170 236 złotych, które ukryła następnie w założonej w tym celu skrytce bankowej nr (...) w banku (...) S.A. Oddział (...) w K. - w dniach od 15 do 29 września 2003 roku w K. z rachunku bankowego o nr (...) przekazała łącznie kwotę 465.330, 86 złotych na rzecz firmy (...) Sp. z o.o. z siedzibą w K. jako zapłatę za samochód marki B. model (...) o nr rej. (...), nr silnika (...), nr nadwozia (...), który następnie został zarejestrowany na nazwiska C. B. i innej ustalonej osoby, wobec której materiały wyłączono do odrębnego postępowania, którym to działaniem osiągnęła znaczną korzyść majątkową, - w dniu 13 kwietnia 2005 roku w K. działając wspólnie i w porozumieniu z K. N. oraz inną ustaloną osobą wobec której materiały wyłączono do odrębnego postępowania poprzez złożenie w Banku (...) S.A. w K. przy Al. (...) na podstawie posiadanego pełnomocnictwa do rachunku bankowego innej ustalonej osoby, wobec której materiały wyłączono do odrębnego postępowania, ustanego polecenia przelewu, a następnie wypłaty w gotówce znajdujących się na w/w rachunku bankowym środków pieniężnych w kwocie 1.500.000 złotych podjęła czynności, które mogły udaremnić lub znacznie utrudnić stwierdzenie przestępczego pochodzenia tych środków finansowych, miejsca ich przechowywania, ich wykrycia, zajęcia albo orzeczenia przepadku, a tym samym wspólnie z K. N. w celu pomocy sprawcom przestępstwa w uniknięciu odpowiedzialności karnej utrudniła postępowanie karne prowadzone przez Prokuraturę Okręgową wK.pod sygn. akt. VI Ds. 26/05/S (a następnie VI Ds. 9/06/S ) przeciwko innym ustalonym osobom, wobec których materiały wyłączono do odrębnego postępowania, tj. o przestępstwo z art. 299 § 1 i § 5 i § 6 kk i art. 239 § 1 kk w zw. z 11 § 2 kk w zw. z art. 12 kk K. N. została oskarżona o to, że: punkt VII aktu oskarżenia ze sprawy do sygn. akt VI Ds 9/06/S w dniu 13 kwietnia 2005 roku w K. działając wspólnie i w porozumieniu z C. B. oraz inną ustaloną osobą, wobec której materiały wyłączono do odrębnego postępowania poprzez złożenie w Banku (...) S.A. Oddział w K. przy al. (...) na podstawie posiadanego pełnomocnictwa do rachunku bankowego innej ustalonej osoby, wobec której materiały wyłączono do odrębnego postępowania, ustnego polecenia przelewu a następnie wypłaty w gotówce znajdujących się na w/w rachunku bankowym środków pieniężnych w kwocie 1.500.000 złotych, pochodzących z korzyści związanych z popełnieniem przez inne ustalone osoby, wobec których materiały wyłączono do odrębnego postępowania, czynu zabronionego polegającego na nielegalnej produkcji i dystrybucji wyrobów tytoniowych z podrobionymi znakami towarowymi, podjęła czynności, które mogły udaremnić lub znacznie utrudnić stwierdzenie przestępczego pochodzenia tych środków finansowych, miejsca ich umieszczenia, ich wykrycia, zajęcia albo orzeczenia przepadku, a tym samym wspólnie z C. B. w celu pomocy sprawcom przestępstwa w uniknięciu odpowiedzialności karnej utrudniła postępowanie karne prowadzone przez Prokuraturę Okręgową w K. pod sygn. akt. VI Ds. 26/05/S przeciwko innym ustalonym osobom, wobec których materiały wyłączono do odrębnego postępowania, tj. o przestępstwo z art. 299 § 1 i § 5 kk i art. 239 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk Wyrokiem Sądu Rejonowego (...)w Krakowie Wydział (...)z dnia 4 lipca 2012r. orzeczono w tym przedmiocie następująco, uwzględniając treść sprostowania tego wyroku dokonaną przez Sąd Okręgowy w K. Wydział (...) postanowieniem z dnia 30 maja 2014 r. sygn. IV Ka 88/13: I. na zasadzie art. 414 § 1 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt. 1 k.p.k. oskarżonego Z. P. uniewinnia od popełnienia czynów zarzucanych mu w punktach I i II aktu oskarżenia ze sprawy do sygn. akt VI Ds 26/05/S i na zasadzie art. 632 pkt 2 k.p.k. stwierdza, że koszty procesu ponosi Skarb Państwa; II. na zasadzie art. 414 § 1 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt. 1 k.p.k. oskarżonego W. G. uniewinnia od popełnienia czynów zarzucanych mu w punktach I i II aktu oskarżenia ze sprawy do sygn. akt VI Ds 9/06/S i na zasadzie art. 632 pkt 2 k.p.k. stwierdza, że koszty procesu ponosi Skarb Państwa; III. na zasadzie art. 414 § 1 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt. 1 k.p.k. oskarżonego Z. K. uniewinnia od popełnienia czynu zarzucanego mu w punkcie III aktu oskarżenia ze sprawy do sygn. akt VI Ds 9/06/S i na zasadzie art. 632 pkt 2 k.p.k. stwierdza, że koszty procesu ponosi Skarb Państwa; IV. na zasadzie art. 414§ 1 k.p.k. w zw. z art. 17§ 1 pkt. 1 i 2 k.p.k. oskarżonego B. C. uniewinnia od popełnienia czynu zarzucanego mu w punkcie IV aktu oskarżenia ze sprawy do sygn. akt VI Ds 9/06/S i na zasadzie art. 632 pkt 2 k.p.k. stwierdza, że koszty procesu ponosi Skarb Państwa; V. na zasadzie art. 414§ 1 k.p.k. w zw. z art. 17§ 1 pkt. 1 i 2 k.p.k. oskarżoną C. B.

(1)uniewinnia od popełnienia czynu zarzucanego jej w punkcie VI aktu oskarżenia ze sprawy do sygn. akt VI Ds 9/06/S i na zasadzie art. 632 pkt 2 k.p.k. stwierdza, że koszty procesu ponosi Skarb Państwa; VI. na zasadzie art. 414§ 1 k.p.k. w zw. z art. 17§ 1 pkt. 2 k.p.k. oskarżoną K. N. uniewinnia od popełnienia czynu zarzucanego jej w punkcie VII aktu oskarżenia ze sprawy do sygn. akt VI Ds 9/06/S i na zasadzie art. 632 pkt 2 k.p.k. stwierdza, że koszty procesu ponosi Skarb Państwa; VII. na zasadzie art. 414§ 1 k.p.k. w zw. z art. 17§ 1 pkt. 1 k.p.k. oskarżonego R. W.

(1)uniewinnia od popełnienia czynu zarzucanego mu w punkcie I aktu oskarżenia ze sprawy do sygn. akt VI Ds. 26/05/S i na zasadzie art. 632 pkt 2 k.p.k. stwierdza, że koszty procesu ponosi Skarb Państwa; VIII. w zakresie czynu zarzucanego oskarżonemu R. W.

(1)w punkcie II aktu oskarżenia ze sprawy do sygn. akt VI Ds. 26/05/S uznaje go za winnego tego, że w okresie od września 2004 roku do dnia 7 kwietnia 2005 roku w K. i w innych miejscowościach na terenie całego kraju, działając w krótkich odstępach czasu i wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w zamiarze aby inne ustalone osoby, wobec których materiały wyłączono do odrębnego postępowania, popełniły przestępstwo polegające na nielegalnej produkcji wyrobów tytoniowych w postaci papierosów w znacznych ilościach, oznaczonych podrobionymi znakami towarowymi M. i P., a następnie wprowadzeniu ich do obrotu gospodarczego ułatwił im jego popełnienie w ten sposób, że mając świadomość nielegalnego charakteru wymienionej produkcji, w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej w zakresie transportu drogowego, przewoził krajankę tytoniową oraz nielegalnie wyprodukowane wyroby tytoniowe w postaci papierosów z podrobionymi znakami towarowymi „M.", „M. (...) i „P.”, czym działał na szkodę (...) S.A. oraz na szkodę (...) S.A., to jest przestępstwa stanowiącego występek z art. 18§ 3 k.k. w zw. z art. 12a ust. 2 i art. 14 ustawy z dnia 2 marca 2001 roku o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych (Dz.U. nr 31 z 2001 roku, poz. 353 z późn. zm.) i art. 305 ust. 1 i ust. 3 Ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku prawo własności przemysłowej (Dz.U. nr 119 z 2003r. poz. 1117 z póżn. zm) w zw. art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i za to na mocy art. 305 ust. 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku prawo własności przemysłowej przy zastosowaniu art. 11 § 3 k.k. wymierza mu karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz na mocy art. 33 § 2 k.k. karę grzywny w wymiarze 130 (stu trzydziestu) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 (dziesięciu) złotych, IX. oskarżonego A. W. uznaje za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w punkcie I aktu oskarżenia ze sprawy do sygn. akt VI Ds 26/05/S, stanowiącego występek z art. 258§ 1 k.k. i za to na mocy art. 258§ 1 k.k. wymierza oskarżonemu A. W. karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności oraz na mocy art. 33§ 2 k.k. karę grzywny w wymiarze 190 (stu dziewięćdziesięciu) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 (dziesięciu) złotych; X. oskarżonego A. W. uznaje za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w punkcie II aktu oskarżenia ze sprawy do sygn. akt VI Ds 26/05/S, stanowiącego występek z art. 12a ust. 2 i art. 14 ustawy z dnia 2 marca 2001 roku o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych i art. 305 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku prawo własności przemysłowej w zw. z art. 11§ 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 65§ 1 k.k. i za to na mocy art. 305 ust. 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku prawo własności przemysłowej przy zastosowaniu art. 11§ 3 k.k. wymierza oskarżonemu A. W. karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności oraz na mocy art. 33§ 2 k.k. karę grzywny w wymiarze 140 (stu czterdziestu) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 (dziesięciu) złotych; XI. na mocy art. 85 k.k. i art. 86 § 1 i 2 k.k. w miejsce jednostkowych kar pozbawienia wolności oraz jednostkowych kar grzywien orzeczonych wobec oskarżonego A. W. w punktach IX i X wyroku wymierza oskarżonemu A. W. karę łączną 1 (jednego) roku i 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności oraz karę łączną grzywny w wymiarze 260 (dwustu sześćdziesięciu) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 (dziesięciu) złotych; XII. oskarżonych K. S. i K. L. uznaje za winnych popełnienia czynu zarzucanego im w punkcie I aktu oskarżenia ze sprawy do sygn. akt VI Ds 9/06/S, a stanowiącego występek z art. 258 § 1 k.k., przy czym przyjmuje, że czynu tego dopuścili się w okresie od marca 2003 roku do 1 lipca 2004 roku, działając na terenie K. oraz na terenie innych miejscowości całego Kraju i za to na mocy art. 258 § 1 k.k. wymierza: - oskarżonemu K. S. karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz na mocy art. 33 § 2 k.k. karę grzywny w wymiarze 100 (stu) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 (dziesięciu) złotych, - oskarżonemu K. L. karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz na mocy art. 33 § 2 k.k. karę grzywny w wymiarze 100 (stu) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 (dziesięciu) złotych; XIII. oskarżonych K. S. i K. L. uznaje za winnych popełnienia czynu zarzucanego im w punkcie II aktu oskarżenia ze sprawy do sygn. akt VI Ds 9/06/S, a stanowiącego występek z art. 12a ust. 2 i art. 14 ustawy z dnia 2 marca 2001 roku o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych i art. 305 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku prawo własności przemysłowej w zw. z art. 11§ 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 65§ 1 k.k., przy czym przyjmuje, że czynu tego dopuścili się w okresie od marca 2003 roku do 1 lipca 2004 roku, działając na terenie K. oraz na terenie innych miejscowości całego Kraju i za to na mocy art. 305 ust. 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku prawo własności przemysłowej przy zastosowaniu art. 11§ 3 k.k. wymierza: - oskarżonemu K. S. karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz na mocy art. 33 § 2 k.k. karę grzywny w wymiarze 120 (stu dwudziestu) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 (dziesięciu) złotych, - oskarżonemu K. L. karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz na mocy art. 33 § 2 k.k. karę grzywny w wymiarze 120 (stu dwudziestu) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 (dziesięciu) złotych; XIV. na mocy art. 85 k.k. i art. 86§ 1 i 2 k.k. w miejsce jednostkowych kar pozbawienia wolności oraz jednostkowych kar grzywien orzeczonych wobec oskarżonych K. S. i K. L. w punktach XII i XIII wyroku wymierza: - oskarżonemu K. S. karę łączną 1 (jednego) roku i 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności oraz karę łączną grzywny w wymiarze 170 (stu siedemdziesięciu) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 (dziesięciu) złotych, - oskarżonemu K. L. karę łączną 1 (jednego) roku i 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności oraz karę łączną grzywny w wymiarze 170 (stu siedemdziesięciu) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 (dziesięciu) złotych; XV. na mocy art. 69§ 1 i 2 k.k. i art. 70§ 1 pkt. 1 k.k. wykonanie orzeczonej wobec oskarżonego R. W.

(1)w punkcie VIII wyroku kary pozbawienia wolności oraz orzeczonych wobec oskarżonego A. W. w punkcie XI wyroku oraz wobec oskarżonych K. S. i K. L. w punkcie XIV wyroku kar łącznych pozbawienia wolności warunkowo zawiesza: - wobec oskarżonego R. W.

(1)na okres 3 (trzech) lat próby, - wobec oskarżonego A. W. na okres 5 (pięciu) lat próby, - wobec oskarżonego K. S. na okres 5 (pięciu) lat próby, - wobec oskarżonego K. L. na okres 4 (czterech) lat próby; XVI. na mocy art. 63 § 1 k.k. na poczet orzeczonej wobec oskarżonego R. W.

(1)w punkcie VIII wyroku kary grzywny i orzeczonych wobec oskarżonego A. W. w punkcie XI wyroku oraz wobec oskarżonego K. L. w punkcie XIV wyroku kar łącznych grzywny zalicza okresy rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie związane z zatrzymaniem i tymczasowym aresztowaniem: - oskarżonemu R. W.

(1)od dnia 7 kwietnia 2005 roku do dnia 10 czerwca 2005 roku, - oskarżonemu A. W. od dnia 23 maja 2005 roku do dnia 11 sierpnia 2005 roku, - oskarżonemu K. L. w dniu 4 sierpnia 2004 roku, przy czym jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności jest równoważny dwóm stawkom dziennym grzywny; XVII. na mocy art. 46 § 1 k.k. oskarżonego R. W.

(1)zobowiązuje do naprawienia szkody w części poprzez zapłatę kwoty 5000 (pięciu tysięcy) złotych na rzecz pokrzywdzonego (...) S.A.; XVIII. na mocy art. 46 § 1 k.k. oskarżonego A. W. zobowiązuje do naprawienia szkody w części poprzez zapłatę kwoty 5000 (pięciu tysięcy) złotych na rzecz pokrzywdzonego (...) S.A.; XIX. na mocy art. 46 § 1 k.k. oskarżonego K. S. zobowiązuje do naprawienia szkody w części poprzez zapłatę kwoty 5000 (pięciu tysięcy) złotych na rzecz pokrzywdzonego (...) S.A.; XX. na mocy art. 46 § 1 k.k. oskarżonego K. L. zobowiązuje do naprawienia szkody w części poprzez zapłatę kwoty 5000 (pięciu tysięcy) złotych na rzecz pokrzywdzonego (...) S.A.; XXI. na mocy art. 306 ust. 1 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2001 r., Nr 119, poz. 1117, z późn. zm.) orzeka przepadek na rzecz Skarbu Państwa dowodów rzeczowych wyszczególnionych i opisanych w postanowieniu w przedmiocie dowodów rzeczowych z dnia 6 maja 2005 r. pod pozycjami 1-8, 9-13, 15, 17-69, s. 165-166 t. II akt prokuratora, przechowywanych w Magazynie (...) w W., Oddział Terenowy w K., Składnica w Z., a także dowodów rzeczowych wyszczególnionych i opisanych w postanowieniu w przedmiocie dowodów rzeczowych z dnia 1 sierpnia 2005 r. pod pozycjami 1-17, k. 145 t. XXIXA akt prokuratora, przechowywanych w Magazynie (...)w W., Oddział Terenowy w K., Składnica w Z. oraz dowodów rzeczowych wyszczególnionych i opisanych w postanowieniu w przedmiocie dowodów rzeczowych z dnia 19 kwietnia 2005 r. pod pozycjami 2-8, k. 61 t. XIII akt prokuratora, przechowywanych w Magazynie (...) w W., Oddział Terenowy w K., Składnica w Z., jak również dowodów rzeczowych wyszczególnionych i opisanych w postanowieniu w przedmiocie dowodów rzeczowych z dnia 22 września 2005 r. pod pozycją 1-3, k. 242 t. VB akt prokuratora, przechowywanych w Magazynie (...)w W., Oddział Terenowy w K., Składnica w Z., a także dowodów rzeczowych wyszczególnionych i opisanych w postanowieniu w przedmiocie dowodów rzeczowych z dnia 12 maja 2005 r. pod pozycjami 1-3, k. 100-101 t. XIV akt prokuratora, przechowywanych w Magazynie (...) w W., Oddział Terenowy w K., Składnica w Z.; XXII. na zasadzie art. 627 k.p.k. zasądza od oskarżonych R. W.

(1), A. W., K. S., K. L. solidarnie na rzecz oskarżyciela posiłkowego (...) S.A. kwotę 2066 zł 40 gr (dwóch tysięcy sześćdziesięciu sześciu złotych czterdziestu groszy) z VAT tytułem zwrotu poniesionych wydatków; XXIII. na zasadzie art. 632 pkt. 2 k.p.k. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz oskarżonego B. C. kwotę 2642 zł 04 gr (dwóch tysięcy sześciuset czterdziestu dwóch złotych czterech groszy) z VAT tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego; XXIV. na zasadzie art. 632 pkt. 2 k.p.k. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz oskarżonej K. N. kwotę 2590 zł 38 gr (dwóch tysięcy pięciuset dziewięćdziesięciu złotych trzydziestu ośmiu groszy) z VAT tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego; XXV. na zasadzie art. 627 k.p.k. zasądza od oskarżonego R. W.

(1)na rzecz Skarbu Państwa kwotę 530 (pięciuset trzydziestu) złotych tytułem kosztów sądowych, w tym tytułem wydatków kwotę 90 (dziewięćdziesięciu) złotych oraz kwotę 440 (czterystu czterdziestu) złotych tytułem opłaty, zaś na zasadzie art. 624§ 1 k.p.k. zwalnia oskarżonego R. W.

(1)od zapłaty kosztów sądowych na rzecz Skarbu Państwa w pozostałej części; XXVI. na zasadzie art. 627 k.p.k. zasądza od oskarżonego A. W. na rzecz Skarbu Państwa kwotę 910 (dziewięćset dziesięciu) złotych tytułem kosztów sądowych, w tym tytułem wydatków kwotę 90 (dziewięćdziesięciu) złotych oraz kwotę 820 (ośmiuset dwudziestu) złotych tytułem opłaty, zaś na zasadzie art. 624§ 1 k.p.k. zwalnia oskarżonego A. W. od zapłaty kosztów sądowych na rzecz Skarbu Państwa w pozostałej części; XXVII. na zasadzie art. 627 k.p.k. zasądza od oskarżonego K. S. na rzecz Skarbu Państwa kwotę 300 (trzystu) złotych tytułem opłaty, zaś na zasadzie art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych zwalnia oskarżonego K. S. od zapłaty kosztów sądowych na rzecz Skarbu Państwa w pozostałej części; XXVIII. na zasadzie art. 627 k.p.k. zasądza od oskarżonego K. L. na rzecz Skarbu Państwa kwotę 390 (trzysta dziewięćdziesiąt) złotych tytułem kosztów sądowych, w tym tytułem wydatków kwotę 90 (dziewięćdziesięciu) złotych oraz kwotę 300 (trzysta) złotych tytułem opłaty, zaś na zasadzie art. 624§ 1 k.p.k. zwalnia oskarżonego K. L. od zapłaty kosztów sądowych na rzecz Skarbu Państwa w pozostałej części; Apelacje od powyższego wyroku wnieśli: pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego (...) S.A., obrońca oskarżonego B. C., obrońca oskarżonych K. S. i K. L. oraz obrońca oskarżonego R. W.

(1). Wyrok w odniesieniu do oskarżonych A. W., C. B. i K. N. uprawomocnił się. Apelacja pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego (...) S.A., zaskarża wyrok na niekorzyść oskarżonych Z. K., Z. P., B. C. i W. G., w części obejmującej pkt od I do IV sentencji orzeczenia tj. co do winy oskarżonych Z. K., Z. P., B. C. i W. G., z tym, że w przypadku osk. B. C., jedynie w zakresie dostarczenia komponentów w postaci krajanki tytoniowej (zarzut IV aktu oskarżenia ze sprawy o sygn. akt VI Ds. 9/06/S tiret drugi). Zaskarżonemu wyrokowi, na podstawie art. 427 § 2 k.p.k. w zw. z art. 438 pkt 1, 2 i 3 k.p.k. zarzucił: 1) obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść orzeczenia tj. obrazę przepisu 410 k.p.k. w zw. z art. 7, art. 5 § 2 i art. 167 k.p.k., poprzez: a. oparcie orzeczenia jedynie na części zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, przede wszystkim wyjaśnieniach uniewinnionych oskarżonych z pominięciem - pomimo częściowego powołania się na wymienione środki dowodowe w uzasadnieniu - przy dokonywaniu ustaleń faktycznych, (

1. i)obszernych fragmentów zeznań świadków i wyjaśnień oskarżonych dotyczących faktu, skali i świadomości zaangażowania oskarżonych Z. K., Z. P., B. C. i W. G. w działalność przestępczą, tj. w szczególności obszernych fragmentów wyjaśnień i zeznań następujących osób- D. K., A. W., S. P., L. K., P. P. i P. W.; (
2. ii)analiz połączeń telefonicznych między oskarżonymi; ( (...)) treści materiałów niejawnych zgromadzonych w Kancelarii Tajnej Sądu, w zakresie, w jakim dotyczą one informacji o oskarżonych, których dotyczy niniejsza apelacja (nie zaś części uznanej przez Sąd za niebędącą podstawą orzeczenia w sprawie); b. poczynienie ustaleń faktycznych w zasadniczych dla rozstrzygnięcia sprawy obszarach w oparciu o niepełny materiał dowodowy, przy możliwości uzupełnienia go poprzez dodatkową aktywność dowodową Sądu, w szczególności w zakresie uzyskania informacji o wzorach pieczęci stosowanych przez firmę (...) (ustalenia w zakresie dostaw tytoniu z tej firmy), jak też uzyskania dokumentacji księgowej firmy (...) i przedsiębiorstwa osk. K. (na okoliczność weryfikacji twierdzenia osk. P. i Z. K., co do ewidencjonowania, przychodów z dostaw komponentów na rzecz Z. B.), c. dokonanie oceny materiału dowodowego będącego podstawą orzeczenia w sposób sprzeczny z zasadą swobodnej oceny dowodów, wbrew zasadom prawidłowego rozumowania, wskazaniom wiedzy oraz doświadczenia życiowego, w szczególności w zakresie oceny wiarygodności i interpretacji treści osobowych źródeł dowodowych, zwłaszcza poprzez: (
3. i)uznanie wiarygodności wyjaśnień oskarżonych Z. K., Z. P., B. C. i W. G., pomimo, iż oskarżeni zmieniali z biegiem postępowania przedstawiane wersje wydarzeń i uzasadniali swoje działania w sposób nielogiczny, sprzeczny z praktyką obrotu handlowego; (
4. ii)odrzucenia, jako podstawy ustaleń w zakresie faktu, skali i zaangażowania oskarżonych Z. K., Z. P., B. C. i W. G. w nielegalną działalność, obszernych fragmentów zeznań i wyjaśnień świadków i współoskarżonych, w szczególności D. K., A. W., S. P., L. K.. P. P. i P. W., z błędnym wskazaniem, iż niemożność przyjęcia powołanych dowodów w tym zakresie wynika z faktu, jakoby ich treść była wyrazem domysłów tych osób, opisem informacji ,,zasłyszanych“, a tym samym ze swej natury (bez wskazania przyczyn) niewiarygodnych w sytuacji, gdy z ich treści w przeważającej mierze wynika wprost, iż przekazane informacje zostały pozyskane w drodze kompleksowych obserwacji powołanych osób, uczestnictwa lub przysłuchiwania się rozmowom, lub zostały uzyskane od osób trzecich w okolicznościach wskazujących na ich wiarygodność, ewentualnie – w niewielkim zakresie - wynikają z prawidłowego wnioskowania opartego na solidnych przesłankach; ( (...)) bezkrytycznego przyjęcia w toku dokonywania ustaleń faktycznych szeregu tez nie znajdujących uzasadnienia w zasadach prawidłowego wnioskowania i sprzecznych z ustalonymi przez Sąd lub łatwo Sądowi dostępnymi faktami, w szczególności dotyczących niemożności wykorzystania w nielegalnej produkcji tytoniu o niskiej (w porównaniu z oryginalnym tytoniem papierosów M. i ,,P."), wykluczenia z grona uczestników grupy przestępczej osób nie znających prawdziwego nazwiska jej przywódcy, objęcia form kontaktów pomiędzy Z. B.a osk. K. i osk. P. konwencją ,,normalnych kontaktów handlowych“, rzekomo błędnego określenia przez osk. W. w miejscowości zamieszkania osk. C. lokalizacji miejsca, skąd odebrał tytoń, możliwości wykorzystania wszystkich komponentów dostarczanych przez osk. K. w innych niż tytoniowa branżach wytwórstwa; d. a w konsekwencji, zastosowanie zasady in dubio pro reo co do oskarżonych Z. K., Z. P., B. C. i W. G., w sytuacji, gdy materiał dowodowy (zarówno zgromadzony, jak też możliwy do zgromadzenia w sprawie) pozwalał na rozwianie wątpliwości, i to w sposób odmienny, niż poczyniony przez Sąd Rejonowy, 2). obrazę przepisów prawa materialnego tj. przepisów art. 153 ust. 1, 154, 288 ust. 3 i 4. 296 ust. 2 w zw. z art. 305 ust. 1 i art. 120 ust. 3 pkt 2 ustawy Prawo własności przemysłowej (dalej „PWP“) poprzez błędną wykładnię obejmującą niezasadne przyjęcie, iż w świetle powołanych przepisów samo produkowanie opakowań z zastrzeżonymi znakami towarowymi nie jest zabronione ustawowo, a ustawa penalizuje jedynie oznaczaniem znakiem towarowym towarów, a nie ich opakowań, gdyż ustawowa definicja pojęcia ,,towar” nie obejmuje jego opakowań , w sytuacji, gdy powołane przepisy przy prawidłowej dominującej w piśmiennictwie i orzecznictwie wykładni wykluczają oznaczanie przez osobę nieuprawnioną, w tym wypadku osk. P., opakowań cudzym znakiem towarowym, a sytuacja taka jest penalizowana na gruncie art. 305 ust. 1 PWP w konsekwencji: 3). błąd w ustaleniach faktycznych mających wpływ na treść orzeczenia poprzez:  błędne przyjęcie, iż oskarżeni W. G. i B. C. nie dostarczali Z. B.tytoniu wykorzystywanego do nielegalnej produkcji papierosów, w sytuacji, gdy materiał dowodowy wskazuje, iż sytuacja taka miała miejsce, oraz  błędne przyjęcie braku u oskarżonych Z. K., Z. P., B. C. i W. G. świadomości, iż ich współdziałanie ze Z. B.miało miejsce w związku i w ramach procederu nielegalnej produkcji papierosów, a w przypadku oskarżonych W. G. i Z. P., w ramach uczestnictwa w zorganizowanej grupie przestępczej, gdy materiał dowodowy wskazuje, iż świadomość taka musiała mieć miejsce. Podnosząc powyższe zarzuty pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w zakresie jego pkt I-IV, tj. co do zarzutów oskarżonych Z. K., Z. P., B. C. i W. G., z tym, że w przypadku osk. B. C., jedynie w zakresie dostarczenia komponentów w postaci krajanki tytoniowej (zarzut IV aktu oskarżenia ze sprawy o sygn. akt VI Ds. 9/06/S tiret drugi), i o przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania z uwzględnieniem zwrotu oskarżycielowi posiłkowemu kosztów postępowania. Apelacja obrońcy oskarżonego B. C. zaskarża powyższy wyrok w części odnoszącej się do punktu XXI, co do przepadku dowodów rzeczowych w postaci tabliczek znamionowych przymocowanych do maszyn M.o numerze (...) oraz celofoniarki M. o numerze (...) (wyszczególnione i opisane wśród innych dowodów w postanowieniu w przedmiocie dowodów rzeczowych z dnia 6.05.2005r., pod pozycjami 8, 15, 44-64, 66-69, s. 166 t. II akt prokuratora, przechowywanych w Magazynie (...)w W., Oddział Terenowy w K., Składnica w Z. ul. (...) Z. (...) J.) Powołując się na art. 427 § 2 k.p.k. w zw. z art. 438 pkt 1 k.p.k. zaskarżonemu wyrokowi zarzucił obrazę przepisów prawa materialnego, tj.: 1. art. 306 ust. 1 ustawy z dnia 30.06.2000 r. Prawo własności przemysłowej (Dz. U. 2003 r. Nr 119, poz. 1117) w zw. z art. 31 ust. 3 Konstytucji RP i art. 64 ust. 3 Konstytucji RP, poprzez niewłaściwe zastosowanie i orzeczenie przepadku dowodów rzeczowych w postaci tabliczek znamionowych przymocowanych do maszyn M.o numerze (...) oraz celofoniarki M. o numerze (...); 2. art. 44 § 5 kk poprzez jego niezastosowanie i w konsekwencji niewydanie orzeczenia o zwrocie tychże tabliczek znamionowych na rzecz E. C. W oparciu o tak sprecyzowany zarzut, mając na uwadze brzmienie art. 427 § 1 kpk apelujący wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i o zmianę wyroku w tymże zakresie poprzez orzeczenie zwrotu w/w tabliczek znamionowych na rzecz E. C.. Apelacja obrońcy oskarżonych K. S. i K. L. zaskarża powyższy wyrok w stosunku do tych oskarżonych - w całości i zarzuca: 1/ obrazę prawa materialnego, art. 4 par 1 kk w zw. z art. 12a ustawy z dnia 2 III 2001 r. o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych /Dz. U. nr 31, poz. 353/, poprzez przyjęcie, że obaj oskarżeni mieli dopuścić się przest. z art. 12a wymienionej ustawy, w okresie od marca 2003r. mimo, że przepis ten wszedł w życie w dniu 8 kwietnia 2003r. 2/ błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mający wpływ na jego treść poprzez: a/ nietrafne ustalenie, że obaj oskarżeni świadomie działali w grupie przestępczej mającej na celu nielegalną produkcję wyrobów tytoniowych oraz świadomie uczestniczyli w nielegalnej produkcji tych wyrobów. b/ niedostrzeżenie, że działanie oskarżonych polegające na uruchomieniu maszyn do produkcji wyrobów tytoniowych, nie stanowiło sprawstwa lub usiłowania nielegalnej produkcji tych wyrobów, ale niekaralne przygotowanie do tego przestępstwa. Podnosząc powyższe zarzuty apelujący obrońca wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie obu oskarżonych od obu zarzucanych im czynów. Apelacja obrońcy oskarżonego R. W.

(1)zaskarża wyrok w całości na korzyść oskarżonego R. W.

(1)w zakresie dotyczącym tegoż oskarżonego, poza pkt. VII wyroku - uniewinniającym oskarżonego od zarzutu popełnienia przestępstwa z art. 258 § 1 k.k. Opierając się na przepisie art. 438 pkt 4 k.p.k. apelujący zarzucił :

1. obrazę prawa materialnego, a to: - art. 14 Ustawy z dnia 2 marca 2001r. o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych (Dz. U. 2001.31.353 z późniejszymi zmianami) oraz art. 305 ust. 3 Ustawy z dnia 30 czerwca 2000r. prawo własności przemysłowej (Dz. U. 2003.119.1117 z późniejszymi zmianami), poprzez ich błędne zastosowanie, w sytuacji kiedy w opisie czynu przypisanego oskarżonemu brak stwierdzenia, jakoby oskarżony uczynił sobie stałe źródło dochodu z przestępstwa bądź pomagał sprawcom, którzy sobie uczynili stałe źródło dochodu z przestępstwa; - art. 18 § 3 k.k.
2. Obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść wyroku (art. 438 pkt. 2 k.p.k.), a w szczególności: 1) art. 7 k.p.k. poprzez dowolną ocenę materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, a w szczególności:  wyjaśnień oskarżonego, które Sąd I instancji ocenił jako kłamliwe w zakresie negowania świadomości pomagania w nielegalnej produkcji papierosów, wprowadzania ich do obrotu, przy pominięciu istotnych okoliczności sprawy; 2) art. 410 k.p.k. oparcie wyroku nie na całokształcie okoliczności ujawnionych w toku rozprawy głównej, w szczególności: - pominięcie, że oskarżony R. W.

(1)otrzymywał wynagrodzenie za zlecony transport w kwocie nie odbiegającej od stawek rynkowych, co ma zasadnicze znaczenie dla oceny wiarygodności oskarżonego, który gdyby świadomie angażował się we współpracę z grupą przestępczą zapewne oczekiwałby dodatkowych korzyści; - pominięcie w kontekście oceny zachowań oskarżonego R. W.

(1)okoliczności, iż jego zleceniodawcy działali w ramach grupy przestępczej ściśle zakonspirowanej, która dbała o nie ujawnianie swojego procederu; 3) art. 424 § 1 pkt 1 k.p.k. przez: - sprzeczność wewnętrzną polegającą na nie wyjaśnieniu dlaczego kara dziesięciu miesięcy pozbawienia wolności orzeczona wobec oskarżonego R. W.

(1)jest równie adekwatna jak kara w taki samym wymiarze (poza okresem próby) dla tych oskarżonych, którym Sąd I instancji przypisał aktywne działanie w grupie przestępczej i pełnienie istotnych funkcji; 4) art. 424 § 1 pkt 2 k.p.k. poprzez nie wyjaśnienie zastosowania art. 14 Ustawy o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzania wyrobów tytoniowych oraz art. 305 ust. 3 ustawy Prawo własności przemysłowej wobec oskarżonego R. W.

(1).

1. Błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, który miał wpływ na treść wyroku (art. 438 pkt 3 k.p.k.) polegający na: - przyjęciu, że oskarżony miał świadomość, iż pomaga grupie przestępczej w nielegalnej produkcji i dystrybucji papierosów przy nielegalnym wykorzystaniu znaków towarowych M. i P.. W konsekwencji powyższych zarzutów apelujący wniósł o:
2. zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie w całości oskarżonego R. W.

(1)od stawianych mu zarzutów; 2. zasądzenie kosztów zastępstwa adwokackiego na rzecz oskarżonego R. W.

(1)według norm prawem przepisanych ewentualnie

1. uchylenie wyroku Sądu Rejonowego (...)w Krakowie z dnia 4 lipca 2012r. w sprawie sygn. akt XIV K 789/07/S w pkt VIII, XV, XVI, XVII, XXII, XXV. ewentualnie w razie nie uwzględnienia pkt.
2. -3., wniósł o:
3. wyeliminowanie z kwalifikacji prawnej przypisanego oskarżonemu czynu art. 14 Ustawy o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych i art. 305 ust. 1 i 3 Ustawy prawo własności przemysłowej i orzeczenie łagodniejszej kary wobec oskarżonego oraz nie orzekanie obowiązku naprawienia szkody na rzecz oskarżycieli posiłkowych oraz kosztów na ich rzecz. Sąd Odwoławczy rozważył, co następuje: Część zarzutów podniesionych w apelacji obrońcy oskarżonego R. W.

(1)było trafnych, skutkując zmianą zaskarżonego wyroku, natomiast apelacja obrońcy oskarżonych K. L. i K. S. była bezzasadna. Nie są trafne zarzuty nieprawidłowej oceny dowodów, dokonanej przez Sąd Rejonowy, nietrafnych wniosków wyciągniętych z przeprowadzonych dowodów i naruszenia art. 7 k.p.k., w zakresie odnoszącym się do czynów zarzucanych oskarżonym R. W.

(1), K. L. i K. S.. Choć obrońca oskarżonych K. L. i K. S. wprost nie formułuje zarzutu naruszenia art. 7 k.p.k., niemniej uzasadnienie apelacji wskazuje, iż w istocie zarzuca on nieprawidłową ocenę dowodów, dokonaną przez Sąd Rejonowy. Kontrola odwoławcza przeprowadzona przez Sąd Okręgowy prowadzi do wniosku, że Sąd Rejonowy, dokonując oceny dowodów w zakresie odnoszącym się do czynów zarzucanych oskarżonym R. W.

(1), K. L. i K. S. nie naruszył art. 7 k.p.k. Kontrola instancyjna stwierdza bowiem, że Sąd Rejonowy przeprowadził obszerne postępowanie dowodowe i dokonał w tym zakresie szczegółowej i wnikliwej oceny zebranego materiału dowodowego. Ocena wszystkich dowodów w tym zakresie jest oceną swobodną, pozbawioną cech dowolności. W pisemnym uzasadnieniu, dotyczącym tej części wyroku Sąd I Instancji odniósł się do wszystkich przeprowadzonych dowodów, wskazując, którym dowodom i w jakiej części dał wiarę, a którym wiary odmówił, argumentując przyczyny takiego postąpienia. Rozumowanie Sądu w kwestii dokonanej oceny wszystkich dowodów – we wskazanym powyżej zakresie - pozbawione jest cech dowolności, sprzeczności, niejasności. W omawianym zakresie wszystkie dowody ocenione zostały z zachowaniem zasad logicznego rozumowania, doświadczenia życiowego oraz wskazań wiedzy. Tym samym ocena dowodów, w zakresie dotyczącym tej części wyroku, jako zgodna z art. 7 k.p.k., z ochrony tego przepisu korzysta. Opierając się na takiej ocenie dowodów Sąd Rejonowy prawidłowo ustalił stan faktyczny w zakresie dotyczącym oskarżonych R. W.

(1), K. L. i K. S. i trafnie przypisał oskarżonym sprawstwo i winę. Kontrola instancyjna oceny dowodów z natury nie obejmuje sfery przekonania sędziowskiego, jaka wiąże się z bezpośredniością przesłuchania, sprowadza się natomiast do sprawdzenia, czy ocena ta nie wykazuje błędów natury faktycznej (niezgodność z treścią dowodu, pominięcie pewnych dowodów), lub logicznej (błędnego rozumowania i wnioskowania), albo czy nie jest sprzeczna z doświadczeniem życiowym lub wskazaniami wiedzy. Ocena dowodów przeprowadzona przez Sąd Rejonowy, w zakresie odnoszącym się do zarzutów przedstawionych oskarżonym R. W.

(1), K. L. i K. S. nie wykazuje tego rodzaju błędów. Apelujący obrońcy tych oskarżonych nie wykazali, ażeby ocena dowodów w tym zakresie przedstawiona przez Sąd Rejonowy sprzeczna była z zasadami logiki, doświadczenia życiowego, czy wskazaniami wiedzy. Sąd Rejonowy badał okoliczności korzystne, jak i niekorzystne, zgodnie z wymogiem art. 4 k.p.k., przeprowadził bowiem dowody przemawiające zarówno na korzyść, jak i niekorzyść oskarżonych R. W.

(1), K. L. i K. S.. Sąd Rejonowy uwzględnił przy wyrokowaniu całokształt materiału dowodowego dotyczącego wymienionych oskarżonych, ujawnionego na rozprawie. Podstawę ustaleń faktycznych w tym zakresie stanowiły natomiast tylko te dowody, które Sąd uznał za wartościowe i wiarygodne. Żaden przepis procedury karnej nie nakłada na Sąd orzekający obowiązku czynienia ustaleń faktycznych w oparciu o wszystkie przeprowadzone dowody. Nie jest to bowiem możliwe w sytuacji, gdy przeprowadzone dowody są ze sobą sprzeczne, a tak było w niniejszej sprawie. Wówczas Sąd I instancji obowiązany jest jednym z nich dać wiarę, a innym waloru wiarygodności odmówić, zaś ocenę swoją uzasadnić, zgodnie z wymogami art. 7 k.p.k., co też, zgodnie z rozważaniami zawartymi powyżej, uczynił. Dowody przeprowadzone przez Sąd Odwoławczy, w postaci pozwu wniesionego przez E. C. i załącznika do tego pozwu (faktura) i opinii wydanych przez biegłego Z. S. w ramach innego postepowania (cywilnego sygn. I C 395/11), nie dają podstawy do podważenia ustaleń faktycznych w zakresie odnoszącym się do oskarżonych K. L., K. S. i R. W.

(1)oraz dokonanej w tym zakresie oceny dowodów. Sporządzone uzasadnienie zaskarżonego wyroku pozwala na pełną, nieutrudnioną kontrolę odwoławczą wyroku w odniesieniu do tych trzech oskarżonych. Zgodnie z treścią art. 424 § 1 pkt 1 k.p.k. uzasadnienie powinno zawierać wskazanie, jakie fakty Sąd uznał za udowodnione, lub nie udowodnione, na jakich w tej mierze oparł się dowodach i dlaczego nie uznał dowodów przeciwnych, zaś w myśl pkt 2 tego przepisu, uzasadnienie powinno także zawierać wyjaśnienie podstawy prawnej wyroku. Paragraf 2 stanowi zaś, że należy przytoczyć okoliczności, które Sąd miał na względzie przy wymiarze kary, a także przy innych rozstrzygnięciach zawartych w wyroku. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem uzasadnienie wyroku powinno wskazywać logiczny proces, który doprowadził Sąd do wniosku o winie lub niewinności oskarżonego. Sąd więc powinien wskazać w uzasadnieniu, jakie fakty uznaje za ustalone, na czym opiera poszczególne ustalenia i dlaczego nie uznaje dowodów przeciwnych, a następnie jakie wnioski wyprowadza z dokonanych ustaleń. W uzasadnieniu wyroku musi być przedstawiony tok rozumowania Sądu i to w taki sposób, żeby można było skontrolować słuszność tego rozumowania i jego zgodność z materiałem dowodowym (por. wyrok SN z dnia 29.09.1973r. IIKR 105/73, OSNPG 1974, nr 3-4, poz. 47; wyrok SN z dnia 18.01.1980r. IIIR 424/79, OSNPG 1980 nr 7 poz. 98; wyrok SN z dnia 14.06.1984r. IKR 120/84 OSNPG 1984 nr 12 poz. 115). Sąd Rejonowy w pisemnym uzasadnieniu wyroku, w zakresie odnoszących się do oskarżonych R. W.

(1), K. L. i K. S. wskazał, jakie fakty uznał za udowodnione, jakie za nieudowodnione, jak ocenił poszczególne dowody i dlaczego oparł się na jednych dowodach, odrzucając inne. W uzasadnieniu wyroku, gdy idzie o oskarżonych K. S. i K. L. Sąd wskazał i wyjaśnił w pełni podstawę prawną wyroku. W odniesieniu do tych dwóch oskarżonych, nie doszło do naruszenia art. 424 k.p.k. Sąd Odwoławczy stwierdził wady uzasadnienia wyroku w odniesieniu do oskarżonego R. W.

(1), o których mowa poniżej, jednakże podkreślić należy, że skoro do sporządzenia uzasadnienia doszło już po wydaniu zaskarżonego wyroku, stąd naruszenie art. 424 k.p.k. nie mogło mieć wpływu na treść wyroku. Sporządzone uzasadnienie wyroku w odniesieniu do tego oskarżonego pozwala na pełną, nieutrudnioną kontrolę odwoławczą. Stwierdzone wady nie dają żadnej podstawy do uchylenia wyroku. Obrońca oskarżonego R. W.

(1)zarzuca sprzeczność wewnętrzną uzasadnienia, polegającą na niewyjaśnieniu, dlaczego kara dziesięciu miesięcy pozbawienia wolności orzeczona wobec tego oskarżonego jest równie adekwatna, jak kara w taki samym wymiarze (poza okresem próby) dla tych oskarżonych, którym Sąd I instancji przypisał aktywne działanie w grupie przestępczej i pełnienie istotnych funkcji. Zarzut ten jest niezasadny, jako że Sąd nie ma obowiązku wyjaśniania w uzasadnieniu, dlaczego orzekł taki sam wymiar kary zasadniczej, jak innym oskarżonym, w sytuacji, gdy zarzuty im stawiane są różne i na czym innym polegały przedsiębrane przez poszczególnych oskarżonych czynności wykonawcze. W zakresie dotyczącym oskarżonych R. W.

(1), K. L. i K. S., nie doszło do naruszenia art. 410 k.p.k. Obraza art. 410 k.p.k. zachodzi tylko wówczas, gdy Sąd orzekający opiera swoje orzeczenie na materiale nieujawnionym na rozprawie głównej, bądź opiera się tylko na części materiału ujawnionego, a zatem, gdy jego rozstrzygnięcie nie jest wynikiem analizy całokształtu ujawnionych okoliczności, a więc także i tych, które je podważają. Taka natomiast sytuacja w przedmiotowej sprawie, w odniesieniu do oskarżonych R. W.

(1), K. L. i K. S. nie zachodzi. Każdy z dowodów został przeprowadzony na rozprawie, a następnie – niezależnie od jego wartości procesowej w kontekście interesu oskarżonych – poddany analizie i ocenie. Chybiony jest zarzut błędu w ustaleniach faktycznych, podniesiony w apelacjach obrońców oskarżonych R. W.

(1), K. L. i K. S.. Zgodnie z utrwalonym już poglądem wyrażonym w orzecznictwie i podzielonym przez Sąd Odwoławczy, błąd ustaleń faktycznych istotnych w orzekaniu zachodzi, gdy treść dokonanych ocen i wniosków wyprowadzonych przez Sąd nie odpowiada zasadom logiki, doświadczenia życiowego i wskazaniom wiedzy, kłóci się z zasadami rozumowania, a błąd ten mógł mieć wpływ na treść orzeczenia. Zarzut takiego błędu nie jest zasadny, gdy sprowadza się do samego zakwestionowania stanowiska Sądu czy do polemiki z ustaleniami Sądu. Sama możliwość przeciwstawienia ustaleniom Sądu odmiennego poglądu nie wystarcza zatem do wniosku o popełnieniu przez Sąd błędu ustaleń. Zarzut taki bowiem powinien wskazywać nieprawidłowości w rozumowaniu Sądu w zakresie istotnych ustaleń (vide: wyrok S.A. w Krakowie z dnia 14.05.2008r., sygn. akt II AKa 50/08, KZS 2008/7-8/64). Autorzy tych skarg apelacyjnych we wniesionym przez siebie środku odwoławczym upatrują dokonania przez Sąd I Instancji błędnych ustaleń faktycznych, powołując się na wybrane przez siebie dowody i dokonaną przez siebie ocenę materiału dowodowego, z którego wyciągnęli własne wnioski, pomijając te dowody (fragmenty dowodów), które przekonały Sąd Rejonowy o sprawstwie i winie oskarżonych R. W.

(1), K. L. i K. S.. Taka krytyka odwoławcza odnosząca się tylko do części materiału dowodowego, potraktowanego wybiórczo, z pominięciem tych dowodów (fragmentów dowodów), które obciążają oskarżonych, a także nie wykazująca jednocześnie, aby Sąd I instancji którąkolwiek regułę swobodnej oceny dowodów naruszył, nie może skutecznie uzasadniać podniesionego w obu apelacjach zarzutu błędu w ustaleniach faktycznych. Sąd I Instancji, w zakresie odnoszącym się do oskarżonych R. W.

(1), K. L. i K. S., nie naruszył reguły określonej w art. 5 § 2 k.p.k. Zastosowanie reguły in dubio pro reo wchodzi w grę dopiero wówczas, gdy wątpliwości powzięte przez organ procesowy co do sposobu rozstrzygnięcia określonej kwestii nie dadzą się usunąć, pomimo podjęcia wszelkich dostępnych działań zmierzających do dokonania jednoznacznych ustaleń faktycznych. Nie są miarodajne wątpliwości w tej mierze podnoszone przez skarżącego. Dlatego dla oceny, czy został naruszony zakaz wynikający z art. 5 § 2 k.p.k., nie są istotne wątpliwości tego rodzaju zgłaszane w apelacji, ale wyłącznie to, czy sąd meriti rzeczywiście podjął wątpliwość co do treści ustaleń faktycznych i wobec braku możliwości jej usunięcia rozstrzygnął ją na niekorzyść oskarżonego albo też czy w świetle materiału dowodowego danej sprawy wątpliwość taką powinien powziąć (vide: postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23.02.2006r. IIIKK 335/05, Lex nr 180797). Wspomniana zasada określona w art. 5 § 2 k.p.k. nakazuje rozstrzygać na korzyść oskarżonego jedynie te wątpliwości, których nie da się usunąć, nie oznacza ona obowiązku czynienia ustaleń w oparciu o dowody, które Sąd uznaje za niewiarygodne. Rozmaitość wersji przebiegu zdarzenia nie oznacza, że Sąd ma ustalać stan faktyczny w oparciu o nie zasługujące na wiarę dowody, w sytuacji, gdy rzecz sprowadza się do odmówienia wiary niektórym dowodom służącym obronie oskarżonego (zob. wyrok Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 24.03.2004r. II AKa 55/04, KZS 2004/6/27). W analizowanej sprawie Sąd Rejonowy wszystkie zgromadzone dowody, w zakresie odnoszącym się do przedstawionych oskarżonym R. W.

(1), K. L. i K. S. zarzutów, sprawdził i poddał logicznej ocenie, ustalając na podstawie obdarzonych wiarygodnością dowodów fakty. Wbrew odmiennej treści zarzutu, podniesionego w apelacji obrońcy oskarżonego R. W.

(1), Sąd Rejonowy nie pominął, że oskarżony R. W.

(1)otrzymywał wynagrodzenie za zlecony transport w kwocie nie odbiegającej od stawek rynkowych, co – wedle obrońcy - ma mieć zasadnicze znaczenie dla oceny wiarygodności oskarżonego, który gdyby świadomie angażował się we współpracę z grupą przestępczą zapewne oczekiwałby dodatkowych korzyści. Zarzut ten jest nietrafny. Zauważyć należy, że obrońca sam nie wyraża pewności w tym względzie, używając sformułowania „zapewne”, niezależnie od tego wskazać należy, że Sąd Rejonowy nie pominął, że oskarżony pobierał należności za zlecony i wykonany każdorazowo transport w kwotach nie odbiegających od stawek rynkowych. Oskarżony w swoich wyjaśnieniach, które Sąd Rejonowy przytacza w pisemnych motywach wyroku podawał, jakie były jego propozycje i oczekiwania co do wynagrodzenia za umawiany transport oraz że faktycznie pobierane wynagrodzenie nie odbiegało znacząco od jego pierwotnych propozycji. Apelujący pomija przy tym, że poszczególne transporty, co dotyczy zwłaszcza przewozu krajanki tytoniowej, były dla oskarżonego korzystne, jako że sam wskazywał w swoich wyjaśnieniach, że prowadził działalność gospodarczą polegającą na przewozie towarów na terenie Polski, w 2004 roku jeździł ze stalą dla firmy (...) i woził ją z K. do W., trudno było natomiast o ładunki na drogę powrotną. Załadunek krajanki tytoniowej celem przewiezienia jej do K. odbywał się właśnie w okolicach W.. Okoliczność, że oskarżony nie pobierał wynagrodzenia za poszczególne transporty w kwotach zdecydowanie wyższych niż ceny rynkowe, w żadnej mierze nie daje podstawy do wyłączenia odpowiedzialności karnej tego oskarżonego. Odrzucić należy także jako nietrafny zarzut pominięcia przez Sąd Rejonowy, że zleceniodawcy działali w ramach grupy przestępczej ściśle zakonspirowanej, która dbała o nieujawnianie swojego procederu. Apelujący obrońca oskarżonego R. W.

(1), podnosząc ten i poprzedni zarzut wskazuje wyłącznie na wybrane przez siebie okoliczności, pomijając inne, na uzasadnienie swoich twierdzeń o niepopełnieniu przez oskarżonego przypisanego mu przestępstwa i wyciąga własne wnioski z wybranych przez siebie okoliczności, pomijając pozostałe okoliczności, a tylko uwzględnienie całokształtu okoliczności daje podstawę do formułowania wniosków w przedmiocie odpowiedzialności karnej oskarżonego. Apelujący pomija np. że krajanka tytoniowa była ładowana na parkingu w znacznej ilości (do samochodu ciężarowego oskarżonego R. W.

(1)). Zasady doświadczenia życiowego i logiki wskazują, że już sam załadunek na parkingu, towaru w tak znacznej ilości wskazuje na nielegalne przeznaczenie załadunku. Sam oskarżony w swoich wyjaśnieniach wskazywał, że z reguły nie jest normalne, że ładuje się towar na parkingu. Do tego dochodzi okoliczność, że oskarżony otrzymywał dokumenty przewozowe nie odpowiadające prawdzie, czego miał pełną świadomość, np. według dokumentów transport krajanki tytoniowej miał być zawieziony i rozładowany w J., a w rzeczywistości było to w K., co do części transportu w ogóle nie dysponował dokumentami przewozowymi. Apelujący obrońca tego oskarżonego podnosi, że zleceniodawcy działali w ramach grupy przestępczej ściśle zakonspirowanej, która dbała o nieujawnianie swojego procederu, z czego wywodzi wniosek o braku winy oskarżonego R. W.

(1). Jednakże jest dokładnie na odwrót, otóż miejsce załadunku krajanki, okoliczności odbioru wyprodukowanych papierosów czyli nie z oznakowanej fabryki, wskazuje, że kamuflowanie i konspiracja miały służyć ukrywaniu przed osobami postronnymi, innymi niż członkowie grupy przestępczej i pomocnik dokonujący transportu - nielegalnego procederu produkcji papierosów. Obrońca oskarżonego R. W.

(1)zarzuca m.in. obrazę prawa materialnego, a to: art. 14 ustawy z dnia 2 marca 2001r. o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych (Dz.U. 2001.31.353 z późniejszymi zmianami) oraz art. 305 ust. 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000r. Prawo własności przemysłowej (Dz.U. 2003.119.1117 z późniejszymi zmianami), poprzez ich błędne zastosowanie, w sytuacji, kiedy w opisie czynu przypisanego oskarżonemu brak stwierdzenia, jakoby oskarżony uczynił sobie stałe źródło dochodu z przestępstwa bądź pomagał sprawcom, którzy sobie uczynili stałe źródło dochodu z przestępstwa. Sąd Rejonowy, w zakresie czynu zarzucanego oskarżonemu R. W.

(1)w punkcie II aktu oskarżenia ze sprawy do sygn. akt VI Ds 26/05/S uznał go za winnego tego, że w okresie od września 2004 roku do dnia 7 kwietnia 2005 roku w K. i w innych miejscowościach na terenie całego kraju, działając w krótkich odstępach czasu i wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w zamiarze aby inne ustalone osoby, wobec których materiały wyłączono do odrębnego postępowania, popełniły przestępstwo polegające na nielegalnej produkcji wyrobów tytoniowych w postaci papierosów w znacznych ilościach, oznaczonych podrobionymi znakami towarowymi "M." i "P.", a następnie wprowadzeniu ich do obrotu gospodarczego ułatwił im jego popełnienie w ten sposób, że mając świadomość nielegalnego charakteru wymienionej produkcji, w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej w zakresie transportu drogowego, przewoził krajankę tytoniową oraz nielegalnie wyprodukowane wyroby tytoniowe w postaci papierosów z podrobionymi znakami towarowymi "M.", "M. (...)" i "P.”, czym działał na szkodę (...) S.A. oraz na szkodę (...) S.A., to jest przestępstwa stanowiącego występek z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 12a ust. 2 i art. 14 ustawy z dnia 2 marca 2001 roku o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych (Dz. U. nr 31 z 2001 roku, poz. 353 z późn. zm.) i art. 305 ust. 1 i ust. 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz. U. nr 119 z 2003r. poz. 1117 z późn. zm.) w zw. art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. Trafnie obrońca oskarżonego R. W.

(1)zarzuca, że Sąd zastosował art. 14 ustawy z dnia 2 marca 2001r. o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych i art. 305 ust. 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000r. Prawo własności przemysłowej, w sytuacji kiedy w opisie czynu przypisanego oskarżonemu brak stwierdzenia, ażeby oskarżony uczynił sobie stałe źródło dochodu z przestępstwa bądź pomagał sprawcom, którzy sobie uczynili stałe źródło dochodu z przestępstwa. Opis tego znamienia został pominięty w opisie czynu przypisanego temu oskarżonemu w zaskarżonym wyroku, a mimo tego oskarżonemu przypisano realizację znamion z art. 14 ustawy o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych oraz art. 305 ust. 3 ustawy Prawo własności przemysłowej. Jak wynika z treści przepisu art. 413 § 2 pkt 1 k.p.k., wyrok skazujący powinien zawierać "dokładne określenie przypisanego oskarżonemu czynu". Nie ulega wątpliwości, że chodzi o opis czynu odpowiadający ustawowym znamionom przestępstwa. W myśl art. 14 ustawy z dnia 2 marca 2001 roku o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych (Dz. U. nr 31 z 2001 roku, poz. 353 z późn. zm.), jeżeli z popełniania przestępstw określonych w art. 12, art. 12a lub art. 13 sprawca uczynił sobie stałe źródło dochodu, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3. Natomiast zgodnie z art. 305 ust. 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000r. Prawo własności przemysłowej, jeżeli sprawca uczynił sobie z popełnienia przestępstwa określonego w ust. 1 stałe źródło dochodu albo dopuszcza się tego przestępstwa w stosunku do towaru o znacznej wartości, podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 5. W niniejszej sprawie Sąd meriti nie zawarł w zaskarżonym wyroku, w opisie czynu przypisanego oskarżonemu R. W.

(1)w pkt VIII zaskarżonego wyroku, żadnych określeń odnoszących się do znamienia uczynienia sobie stałego źródła dochodu z popełniania przestępstwa określonego w art. 12a tejże ustawy, ani też nie zawarł żadnych określeń odnoszących się do tego, że inne ustalone osoby, którym dopomagał, uczyniły sobie z popełniania przestępstwa z art. 12a tej ustawy, stałe źródło dochodu. Art. 305 ustawy Prawo własności przemysłowej ma brzmienie: Art.

2. Kto, w celu wprowadzenia do obrotu, oznacza towary podrobionym znakiem towarowym, zarejestrowanym znakiem towarowym, którego nie ma prawa używać lub dokonuje obrotu towarami oznaczonymi takimi znakami, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat
4. W wypadku mniejszej wagi, sprawca przestępstwa określonego w ust. 1 podlega grzywnie.
5. Jeżeli sprawca uczynił sobie z popełnienia przestępstwa określonego w ust. 1 stałe źródło dochodu albo dopuszcza się tego przestępstwa w stosunku do towaru o znacznej wartości, podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat
6. Art. 12a ustawy z dnia 2 marca 2001 r. o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych (Dz. U. z 2001 Nr 31 poz. 353) ma następujące brzmienie: Art. 12a.
7. Kto bez wymaganego wpisu do rejestrów, o których mowa w art. 3 ust. 1 i 2, wyrabia, skaża, oczyszcza lub odwadnia alkohol etylowy albo wytwarza wyroby tytoniowe - podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.
8. Kto dopuszcza się czynu określonego w ust. 1, jeżeli czyn ten dotyczy alkoholu etylowego lub wyrobów tytoniowych znacznej wartości - podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat
9. Wskazać nadto należy, że Sąd Rejonowy nie zawarł w wyroku, w opisie czynu przypisanego oskarżonemu R. W.

(1)w pkt VIII zaskarżonego wyroku, żadnych określeń odnoszących się do znamion uczynienia sobie z popełnienia przestępstwa określonego w ust. 1 art. 305 ustawy Prawo własności przemysłowej, stałego źródła dochodu albo dopuszczenia się tego przestępstwa w stosunku do towaru o znacznej wartości. Zabrakło również w pkt VIII przedmiotowego wyroku określeń odnoszących się do tego, że inne ustalone osoby, którym wymieniony oskarżony dopomagał, uczyniły sobie z popełniania przestępstwa z art. art. 305 ust. 1, stałe źródło dochodu albo że osoby te dopuściły się tego przestępstwa w stosunku do towaru o znacznej wartości, jak wymaga tego przepis art. 305 ust. 3 ustawy Prawo własności przemysłowej. W opisie przypisanego czynu jest znamię "w celu osiągnięcia korzyści majątkowej", jednakże nie jest to równoznaczne z uczynieniem sobie z popełnienia przestępstwa stałego źródła dochodu. Wskazać też należy, że w opisie przypisanego czynu (pkt VIII wyroku), jest sformułowanie, że oskarżony działał w zamiarze, aby inne ustalone osoby popełniły przestępstwo polegające na nielegalnej produkcji wyrobów tytoniowych w postaci papierosów w znacznych ilościach, niemniej określenie "znaczne ilości papierosów" w żadnej mierze nie jest równoznaczne ze znamieniem "towaru o znacznej wartości". Gdyby Sąd Rejonowy chociaż wskazał w wyroku, jakie dokładnie ilości krajanki tytoniowej oraz nielegalnie wyprodukowane wyroby tytoniowe w postaci papierosów z podrobionymi znakami towarowymi "M.", "M. (...)" i "P." oskarżony przewoził, to przeliczenie tej ilości dałoby podstawę do przyjęcia określonej wartości transportowanego towaru, ale i tego w wyroku zabrakło, a zatem przyjąć trzeba, że brak jest w przypisanym oskarżonemu czynie znamienia "towaru znacznej wartości", co determinuje niemożność przyjęcia kwalifikacji z art. 12a ust. 2 i art. 14 ustawy o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych oraz z art. 305 ust. 3 ustawy Prawo własności przemysłowej. W orzecznictwie sądów powszechnych i Sądu Najwyższego z dawna dominuje pogląd, podzielony przez Sąd Odwoławczy, iż nawet wskazanie w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku wszystkich znamion przypisanego oskarżonemu czynu, wymaganych przez dane przepisy ustaw karnych, nie jest wystarczające, w sytuacji gdy tego znamienia brak jest w zaskarżonym wyroku. Brak w wyroku skazującym znamion przestępstwa w opisie czynu nie może być uzupełniony dopiero w uzasadnieniu tego wyroku bowiem to opis czynu, wskazany w wyroku, winien odpowiadać wszystkim znamionom przypisanego sprawcy przestępstwa. W niniejszej sprawie apelacja została wniesiona wyłącznie na korzyść oskarżonego R. W.

(1), a w tej sytuacji Sąd Odwoławczy nie mógł orzekać na jego niekorzyść, poprzez uzupełnienie brakujących znamion w opisie przypisanego mu czynu. Możliwości takiej nie miałby również - w sytuacji orzeczenia kasatoryjnego - Sąd I instancji, gdyż w realiach niniejszej sprawy nie może on czynić niekorzystnych dla oskarżonego ustaleń faktycznych. Zakaz orzekania na niekorzyść oskarżonego (art. 434 § 1 k.p.k.) oznacza, że w wypadku braku środka odwoławczego wniesionego na niekorzyść oskarżonego sytuacja jego w postępowaniu odwoławczym nie może ulec pogorszeniu w jakimkolwiek zakresie - w tym również w sferze ustaleń faktycznych (por. wyrok SN z dnia 4 lutego 2000 r. V KKN 137/99, OSNKW 2000, z. 3-4, poz. 31, postanowienie SN z dnia 26 maja 2004 r. V KK 4/04, OSNKW 2004, z. 6, poz. 66, postanowienie, SN z dnia 20 lipca 2005 r. I KZP 20/05, OSNKW 2005, z. 9, poz. 76, T. Grzegorczyk: Kodeks postępowania karnego. Komentarz, Kraków 2003, s. 1112, J. Grajewski /w:/ J. Grajewski, L.K. Paprzycki, S. Steinborn: Kodeks postępowania karnego. Komentarz, t. II, Kraków 2006, s. 53-54, W. Kociubiński: Glosa do postanowienia SN z dnia 20 lipca 2005 r. I KZP 20/05, PS 2006, z. 4, s. 138 i n.). Określony w art. 443 k.p.k. tzw. pośredni zakaz reformationis in peius oznacza, że w toku ponownego postępowania można wydać (z wyjątkiem sytuacji wskazanych w art. 434 § 3 i 4 k.p.k. oraz orzekania o środkach wymienionych w art. 93 i 94 k.k.) "orzeczenie surowsze niż uchylone" tylko wtedy, gdy orzeczenie było zaskarżone na niekorzyść oskarżonego. Przedmiotowo zakaz orzekania na niekorzyść oskarżonego w postępowaniu ponownym (identycznie jak w postępowaniu odwoławczym) został ujęty szeroko, obejmując swoim zakresem każde pogorszenie sytuacji procesowej oskarżonego. W zakresie surowości orzeczenia, które może być wydane w postępowaniu ponownym, należy brać pod uwagę ustalenia faktyczne, kwalifikację prawną czynu, orzeczoną karę oraz zastosowane środki karne, a także wszystkie możliwe następstwa tych rozstrzygnięć dla sytuacji prawnej oskarżonego. W razie uchylenia wyroku, zaskarżonego nawet na niekorzyść oskarżonego (tylko co do kary) i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania, wyrażony w art. 443 k.p.k. tzw. pośredni zakaz reformationis in peius stoi na przeszkodzie - w dalszym postępowaniu - uzupełnieniu opisu czynu przypisanego oskarżonemu o nową, niekorzystną dla oceny tego czynu okoliczność, choćby wynikała ona z przyjętych w uzasadnieniu uchylonego wyroku ustaleń faktycznych./por. wyrok SN z dnia 10.02.2009 r., KK 243/08, Prok. i Pr.-wkł. 2009/9/25/. W realiach rozpoznawanej sprawy z uwagi na kierunek wniesionej apelacji - jedynie na korzyść oskarżonego R. W.

(1), w ramach postępowania odwoławczego nie było możliwe uzupełnienie brakujących znamion w opisie czynu przypisanego temu oskarżonemu, wymaganych przez art. 12a ust. 2 i art. 14 ustawy o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych i art. 305 ust. 3 ustawy Prawo własności przemysłowej. Pamiętać bowiem należy, iż jak trafnie wskazał Sąd Najwyższy „znamiona przestępstwa muszą być zamieszczone w sentencji wyroku, w opisie przypisanego czynu, a nie tylko w uzasadnieniu wyroku” (wyrok SN z dnia 23 czerwca 2010 r. III KK 373/09 LEX nr 598844). „Zakaz reformationis in peius obejmuje także ustalenia faktyczne. Nie może więc sąd odwoławczy, w przypadku braku środka odwoławczego wniesionego na niekorzyść oskarżonego, dokonać zmiany wyroku przez wprowadzenie do niego nowych, niekorzystnych dla oskarżonych ustaleń. Bez znaczenia jest przy tym to, że materiał dowodowy w sposób oczywisty pozwala na dokonanie takich ustaleń, a ich pominięcie było wynikiem rażącego błędu” (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 czerwca 2006 r. IV KK 108/06OSNwSK 2006/1/1266). „Wyrokowe ustalenie czynu przypisanego powinno obejmować wszystkie elementy czynu mające znaczenie dla prawidłowej kwalifikacji prawnej, zatem powinno zawierać wskazanie czasu i miejsca jego popełnienia oraz wszystkie elementy zachowania sprawcy wypełniające ustawowe znamiona czynu zabronionego (z uwzględnieniem także okoliczności kształtujących zakres odpowiedzialności karnej, określonych w części ogólnej Kodeksu karnego), nadto takie istotne elementy, które bliżej charakteryzują (konkretyzują) czyn popełniony przez oskarżonego”. (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 4 lutego 2008 r. V KK 245/07, LEX nr 361543, Prok. i Pr.-wkł. 2008/10/21, Biul.PK 2008/7/32). „Warunkiem skazania osoby postawionej w stan oskarżenia jest wykazanie, iż jej zachowanie wyczerpywało znamiona czynu określonego w przepisie ustawy karnej, przyjętym za podstawę skazania. Znamiona te powinny być opisane w części dyspozytywnej rozstrzygnięcia oraz rozwinięte w jego uzasadnieniu poprzez wskazanie, jakie zachowanie in concreto zostało uznane za przestępne” (II AKa 78/09 wyrok Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z dnia 2009-06-04, OSAB 2009/2-3/54-62). „Wydanie wyroku uniewinniającego w razie stwierdzenia, że czyn zarzucony oskarżonemu nie zawiera znamion czynu zabronionego jest powinnością sądu, także i w stadium postępowania kasacyjnego, jeśli tylko przypisanie popełnienia czynu zawierającego znamiona czynu zabronionego (w formie wyroku skazującego, orzeczenia umarzającego postępowanie na podstawie przepisów ustawy o amnestii, orzeczenia warunkowo umarzającego postępowanie, itp.) nastąpiło po rozpoczęciu przewodu sądowego przed sądem pierwszej instancji, zaś sąd kasacyjny dokona odmiennej oceny prawnej, stwierdzającej oczywistą niesłuszność tak poczynionego ustalenia (art. 414 § 1 zd. 2 w zw. z art. 458 i art. 518 k.p.k. oraz art. 537 § 1 i 2 k.p.k.)” /V KK 101/04, wyrok Sądu Najwyższego z 2004-06-25 OSNKW 2004/7-8/80/. Sąd Odwoławczy w pełni podziela poglądy wyrażone w cytowanych judykatach. Powyższe wywody uzupełnić należy tym, że również w uzasadnieniu wyroku Sąd Rejonowy nie odniósł się co tego, czy oskarżony R. W.

(1)uczynił sobie z popełnienia przestępstwa stałe źródło dochodu, albo dopuścił się tego przestępstwa w stosunku do towaru o znacznej wartości i dlaczego przyjął surowszą kwalifikację z art. 12a ust 2 i art. 14 ustawy o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych oraz art. 305 ust. 3 ustawy Prawo własności przemysłowej, a nie typy podstawowe. Z uzasadnienia wyroku wynika natomiast, jakie ilości i o jakiej wartości papierosy oskarżony przewoził, a wyprodukowane w hali przy ul. (...) w K., co wszak nie jest wystarczające, jako że – co powyżej szeroko omówiono - znamiona przestępstwa muszą być zamieszczone w sentencji wyroku, w opisie przypisanego czynu, a nie tylko w uzasadnieniu wyroku. W tej sytuacji, stwierdzając naruszenie prawa materialnego, Sąd Odwoławczy w punkcie VIII zaskarżonego wyroku, poprawił błędną kwalifikację prawną czynu przypisanego oskarżonemu R. W.

(1)w ten sposób, że zakwalifikował go jako występek z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 12a ust. 1 ustawy z dnia 2 marca 2001r. o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 31 poz. 353 z późniejszymi zmianami) i art. 305 ust. 1 ustawy z dnia 30 czerwca 2000r. Prawo własności przemysłowej (tekst jednolity Dz. U. z 2013r. poz. 1410) w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k., zaś jako podstawę prawną wymiaru kary przyjął art. 305 ust. 1 ustawy Prawo własności przemysłowej w zw. z art. 11 § 3 k.k. przy zastosowaniu art. 19 § 1 k.k. Pokrzywdzeni złożyli wnioski o ściganie sprawców, o jakich mowa w art. 310 ustawy Prawo własności przemysłowej. Wskazać należy, że apelujący obrońca oskarżonego R. W.

(1)nie zarzucił w apelacji, iż Sąd Rejonowy błędnie zakwalifikował czyn oskarżonego także z art. 12a ust. 2 ustawy z dnia 2 marca 2001 roku o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych, niemniej konieczność przyjęcia typu podstawowego z ust. 1 art. 12a powołanej ustawy, a nie typu kwalifikowanego określonego w ust. 2 art. 12a tejże ustawy wynikała z sięgnięcia przez Sąd Odwoławczy po regulację określoną w art. 440 k.p.k., jako że utrzymanie orzeczenia w mocy byłoby rażąco niesprawiedliwe. W tej sytuacji wyrok podlegał zmianie i w tym zakresie niezależnie od granic zaskarżenia i podniesionych zarzutów. Rację ma obrońca oskarżonego R. W.

(1), iż Sąd Rejonowy w wyroku przyjął, iż oskarżony R. W.

(1)działał z zamiarem bezpośrednim, natomiast w jednym fragmencie uzasadnienia wskazał, że działał w zamiarze ewentualnym (k. 91). W orzecznictwie wyrażane są trafne poglądy, iż „Nawet w razie wystąpienia sprzeczności miedzy wyrokiem a jego uzasadnieniem, decydujące znaczenie ma stanowisko sądu wyrażone w orzeczeniu. Nie musi też zawsze zachodzić konieczność jego uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania, skoro zebrany materiał pozwala w sposób jednoznaczny na rozstrzygnięcie, że stanowisko sądu zawarte w wyroku zasługuje na akceptację”. ( II AKa 110/13 wyrok Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z dnia 2013-07-17, LEX nr 1363379). Sąd Odwoławczy poglądy te podziela. Analizując cały zgromadzony materiał dowodowy Sąd Okręgowy doszedł do przekonania, że stanowisko Sądu I Instancji, wyrażone w wyroku, iż oskarżony działał z zamiarem bezpośrednim, jest prawidłowe. Wbrew temu, co uważa apelujący obrońca oskarżonego R. W.

(1), nie jest tak, iż zasadniczym dowodem w zakresie jego sprawstwa i winy są jego wyjaśnienia. Ustalenia Sądu Rejonowego, iż przewozem krajanki tytoniowej, jak również gotowych produktów tytoniowych w postaci papierosów wyprodukowanych w hali przy ul. (...) w K. zajmował się R. W.

(1), wykonując siedem transportów wyrobów tytoniowych w okresie od września 2004 roku do 7 kwietnia 2005 roku oraz ustalenia co do winy oskarżonego, oparte zostały na szeregu dowodach, uznanych za wiarygodne, a to m.in. wyjaśnieniach oskarżonego A. W. (k. 985-986 t. V akt sądowych, akta śledztwa: k. 61-63 t. XVIII, k. 65-71 – t. XVIII, k. 93-98 – t. XVIII, 101-110 – t. XVIII, k. 114-118 – t. XVIII; k. k. 169 – t. I akt sądowych), częściowych wyjaśnieniach oskarżonego R. W.

(1)(k. 897-899 t. V akt sądowych, akta śledztwa: k. 53-60 t. V A, 61-65 t. V A, k. 70-72 t. V A, k. 73 t. V A, k. 110-113 t. V A, k. 114-117 t. V A, k. 185-190 t. V B, k. 275-278 t. V B, k. 285-286 t. V B; k. 168-169 t. I akt sądowych); zeznaniach świadka S. P. (k. 1872 t. X akt sądowych, akta śledztwa: k. 12-17, t. VII, k. 47-52 t. VII, k. 65-69 t. VII), zeznaniach świadka D. K. (k. 1698-1701 t. IX akt sądowych, akta śledztwa: k. 32-36 t. X, 40-42 t. X, k. 64-69 t. X, 80-85 t. X); zeznaniach świadka J. S. (k. 1448 t. VIII akt sądowych, akta śledztwa: k. 27-34 t. XI, k. 38-43 t. XI, k. 59-61 t. XI, k. 89-92 t. XI); zeznaniach świadka P. P. (k. 1547-1548 t. VIII akt sądowych, akta śledztwa k. 91-93 t. IV A, k. 127-131 t. IVA, 139-145 t. IV A, k. 146-160 t. IV A, 238-240 t. IV B, k. 91-95 t. XXXIV, k. 91-95 t. IV); protokole zatrzymania R. W.

(1)(k. 1 t. VA), zeznaniach świadka A. C. (k. 1550 t. VIII akt sądowych, akta śledztwa: k. 47-48 t. XXXV, k. 72-76 t. XXXV); zeznaniach świadkaK. K.(k. 1704-1705 t. IX akt sądowych, akta śledztwa k. 18-19 t. XXXV, k. 65-68 t. XXXV); protokole oględzin naczepy samochodu ciężarowego (k. 120-121 t. II). Sąd Rejonowy, sporządzając pisemne uzasadnienie wyroku, w ogóle nie miał obowiązku przytaczania treści poszczególnych dowodów, w tym wyjaśnień oskarżonego. Żaden przepis procedury karnej, w tym art. 424 k.p.k., nie daje podstaw do takiego żądania. Mimo to Sąd Rejonowy w znacznej części przytoczył treść wyjaśnień poszczególnych oskarżonych, w tym wyjaśnień oskarżonego R. W.

(1). Nie ma racji obrońca tego oskarżonego, krytykując nieprzytoczenie w uzasadnieniu skarżonego wyroku treści zeznań świadka P. P.. Sąd I Instancji dokonał oceny jego zeznań i te zeznania (wyjaśnienia) stały się podstawą do czynienia ustaleń faktycznych w odniesieniu do oskarżonego R. W.

(1)i ich treść znajduje się w szeregu protokołach jego przesłuchań. Wbrew zarzutom obrońcy oskarżonego R. W.

(1), Sąd Rejonowy dokonał oceny całości wyjaśnień tego oskarżonego, w tym wyjaśnień składanych na rozprawie w dniu 9 czerwca 2008r. (k. 168-169). Sąd Rejonowy odmówił wiary wyjaśnieniom tego oskarżonego w zakresie, w jakim kwestionował swoją wiedzę na temat nielegalnego charakteru działania fabryki, do której dowoził tytoń i odbierał wyprodukowane papierosy i swojego pomocnictwa. Mimo odmiennych twierdzeń apelującego, Sąd Rejonowy miał na względzie, że oskarżony przyznał, iż wykonywał transporty do (...) w okresie poprzedzającym okres objęty przedstawionymi mu zarzutami. Nie daje to jednak podstawy do wysnucia wniosku, analogicznego, jak apelujący, iż całość jego wyjaśnień, w tym kwestionujących jego sprawstwo i winę, jest wiarygodna. Wyjaśnienia oskarżonego ewaluowały, by ostatecznie przed Sądem Rejonowym obrać formę zaprzeczenia tym fragmentom jego wyjaśnień ze śledztwa, w których uznawał swoją odpowiedzialność karną. Apelujący obrońca oskarżonego R. W.

(1)zbudował stan faktyczny w zakresie jego dotyczącym głównie w oparciu o wyjaśnienia oskarżonego, które przytacza wybiórczo i fragmentarycznie i te fragmenty uznaje za wiarygodne, pomijając pozostałe fragmenty wyjaśnień oskarżonego, niekorzystne z punktu widzenia żądania apelacji i inne dowody oraz inne okoliczności wynikające z innych, niż wyjaśnienia oskarżonego dowodów, a dokonana przez skarżącego ocena wyjaśnień oskarżonego kłoci się z zasadami logiki i doświadczenia życiowego. Wbrew odmiennym twierdzeniom apelującego, oskarżony R. W.

(1)w wyjaśnieniach z dnia 9 kwietnia 2005 roku (k. 61-65 tom V A akta śledztwa VI Ds 26/05/S) używał sformułowań: „odebrałem tytoń”, „tą partię tytoniu mam złożyć u siebie”, „tytoń dostarczyłem”, „złożyłem transport papierosów”, „papierosy leżą tam cały czas”, „oni mieli mnie w „szachu”, gdyż miałem u siebie złożone nielegalnie wyprodukowane papierosy, których nikt nie chciał ode mnie odebrać”, „miał ode mnie odebrać te papierosy”, „czekałem na odbiór ode mnie tych papierosów”. Prawidłowo Sąd Rejonowy przyjął, że bez pomocy oskarżonego R. W.

(1)zrealizowanie procesu produkcji nie byłoby możliwe. Wobec zmiany kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu R. W.

(1)w pkt VIII zaskarżonego wyroku i przyjęcia łagodniejszej kwalifikacji - zaszła konieczność zmiany podstawy prawnej kary i jej obniżenia. Jako podstawę prawną wymiaru kary Sąd Odwoławczy przyjął art. 305 ust. 1 ustawy Prawo własności przemysłowej w zw. z art. 11 § 3 k.k. przy zastosowaniu art. 19 § 1 k.k., nadto obniżył wymierzoną temu oskarżonemu karę do 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz do 90 stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 złotych. Sąd Odwoławczy uznał, iż tak wymierzona kara jest adekwatna do stopnia winy oskarżonego i stopnia społecznej szkodliwości czynu, uwzględnia cele zapobiegawcze i wychowawcze w odniesieniu do niego, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Środki karne w postaci obowiązku naprawienia w części szkody na rzecz pokrzywdzonych zostały poprawnie orzeczone. W konsekwencji zmiany orzeczenia o karze, rozstrzygnięcie zawarte w pkt XV zaskarżonego wyroku w zakresie dotyczącym oskarżonego R. W.

(1)Sąd Okręgowy odniósł do kary pozbawienia wolności w wymiarze określonym w pkt I.2. wyroku tut. Sądu. Z kolei, skoro obniżono grzywnę, a cały okres zatrzymania i tymczasowego aresztowania oskarżonego R. W.

(1)przekracza okres potrzebny do zaliczenia na poczet 90 stawek dziennych grzywny, zmieniono w odniesieniu do tego oskarżonego rozstrzygnięcie zawarte w pkt XVI w ten sposób, że zaliczono mu na poczet wymierzonej mu grzywny w wysokości 90 stawek dziennych, część okresu rzeczywistego pozbawienia wolności od dnia 7 kwietnia 2005 roku do dnia 21 maja 2005 roku, przy czym jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności równa się dwóm dziennym stawkom grzywny. Nadto zmieniono pkt XXV zaskarżonego wyroku w ten sposób, że na zasadzie art. 627 k.p.k. zasądzono od oskarżonego R. W.

(1)na rzecz Skarbu Państwa kwotę 90 złotych tytułem częściowych wydatków za postępowanie przed Sądem I Instancji, zaś w pozostałym zakresie na zasadzie art. 624 § 1 k.p.k. zwolniono oskarżonego od ich ponoszenia. Ponieważ Sąd Odwoławczy obniżył oskarżonemu R. W.

(1)karę pozbawienia wolności i grzywny, nie mogło ostać się rozstrzygnięcie o opłacie zasądzonej od niego, co skutkowało zmianą pkt XXV. Apelujący obrońca oskarżonych K. S. i K. L., na potwierdzenie swojej argumentacji, iż obaj oskarżeni nie działali świadomie w zorganizowanej grupie przestępczej oraz nie mieli świadomości uczestnictwa w nielegalnej produkcji wyrobów tytoniowych, przytacza w środku odwoławczym kilka wybranych przez siebie dowodów, i to nie całych dowodów, ale fragmenty poszczególnych dowodów (wyjaśnień, zeznań), dochodząc do swoich wniosków w oparciu o wybrane przez siebie fragmenty tych dowodów. Ponadto apelujący w znacznej mierze opiera się na dowodach (fragmentach dowodów), które uznaje za wiarygodne, głównie wyjaśnieniach oskarżonych, które przytacza tylko we fragmentach potwierdzających tezy apelacji, a które zostały w znacznej części odrzucone przez Sąd Rejonowy jako niewiarygodne. Taka krytyka odwoławcza nie może odnieść oczekiwanego przez apelującego skutku, jako że apelujący pomija inne dowody (fragmenty dowodów), wskazujące na winę oskarżonych, nie wykazując przy tym, ażeby dokonana w tym zakresie ocena dowodów przez Sąd Rejonowy sprzeczna była z regułami określonymi przez art. 7 k.p.k. Nie ma sprzeczności w argumentacji Sądu Rejonowego w zakresie świadomości obu wymienionych oskarżonych, iż przedmiotowa produkcja papierosów na terenie Polski ma charakter nielegalny. Takie twierdzenia apelującego są wynikiem niedokładnej analizy uzasadnienia wyroku Sądu Rejonowego. Apelujący obrońca tych oskarżonych pomija, że oskarżeni K. L. i K. S. poprzednio pracowali w (...) Zakładach (...), skąd mieli wiedzę, jak wygląda legalna produkcja papierosów. Obaj oskarżeni widzieli, że papierosy produkowane w przedmiotowej fabryce nie są oznakowane znakami akcyzy, produkowano papierosy oznaczając je powszechnie znanymi na rynku znakami towarowymi. Apelujący pomija, że oskarżeni, tak jak inne osoby pracujące w nielegalnej wytwórni papierosów posługiwały się konspiracyjnym słownictwem, przywożone były do wytwórni w sposób zakonspirowany, za nieprzestrzeganie zasad konspiracji stosowane były kary, fabryka nie była oznaczona na zewnątrz w sposób jawny, wskazujący na produkcję papierosów znanych marek M., (...) i P.. Hale produkcyjne były urządzone w sposób nie ujawniający nielegalnej produkcji papierosów. Oskarżeni nie mieli podpisanej umowy o pracę, stałego wynagrodzenia, a ich zarobki zależne były od efektu pracy. W pracy fabryki były przestoje. Oskarżony K. S. pracował w fabryce przy ul. (...) w K. przez cały okres produkcji, jego rola polegała na ustawieniu maszyn do produkcji papierosów, ich uruchomieniu a następnie bieżącej konserwacji. Rodzaj jego obowiązków był taki, że nie wymagał jego codziennej obecności w hali produkcyjnej. Brał on udział nie tylko w uruchomieniu maszyn, jak podawał w wyjaśnieniach, które Sąd Rejonowy trafnie odrzucił w tym zakresie jako niewiarygodne, ale i w produkcji papierosów, przez cały okres produkcji przy ul. (...) w K.. Oskarżony K. L. zajmował się konserwacją i naprawą maszyn do nielegalnej produkcji papierosów, niszczeniem odpadów pozostających po procesie wytwórczym papierosów, obsługując zniszczarkę. Apelujący pomija, że oskarżony K. L. poza zajęciem polegającym na ustawieniu i rozruchu maszyn służących do produkcji papierosów, brał udział w bezpośredniej produkcji papierosów. Mianowicie oskarżony zajmował się konserwacją i naprawą maszyn, pracował na wspomnianej już zniszczarce, sam przyznał to, że kilka razy pomagał przy załadunku gotowych papierosów oraz przy rozładunku składników do ich produkcji. Apelujący, podnosząc, że działanie obu oskarżonych stanowiło niekaralne przygotowanie, opiera się na dokonanych przez siebie ustaleniach, że ich zachowanie polegało tylko na uruchomieniu maszyn do produkcji wyrobów tytoniowych, co nie polega na prawdzie. Sąd Rejonowy prawidłowo ustalił stan faktyczny, gdy idzie o zachowanie oskarżonych K. L. i K. S., trafnie przypisując im sprawstwo i winę. Argumentacja Sądu Rejonowego w tym zakresie została w pełni podzielona przez Sąd Odwoławczy. Obrońca oskarżonych K. S. i K. L. zarzuca obrazę prawa materialnego, a to art. 4 § 1 kk w zw. z art. 12a ustawy z dnia 2.03.2001 r. o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych /Dz.U. Nr 31, poz. 353/, poprzez przyjęcie, że obaj oskarżeni mieli dopuścić się przestępstwa z art. 12a wymienionej ustawy, w okresie od marca 2003r. mimo, że przepis ten wszedł w życie w 2003 r. - w dniu 8 kwietnia 2003r. Apelujący ma rację, iż art. 12a ustawy z dnia 2.03.2001 r. o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych, wszedł w życie w dniu 8 kwietnia 2003r., jednakże pomija, że przed tym dniem przestępstwo przypisane oskarżonym K. L. i K. S. było penalizowane, choć innym przepisem tej samej ustawy – a mianowicie art. 12 tejże ustawy. Tekst pierwotny tego przepisu, wprowadzony ustawą opublikowaną w Dzienniku Ustaw z 2001 Nr 31 poz. 353 miał brzmienie: Art. 12. 1. Kto bez wymaganego zezwolenia wyrabia, skaża, oczyszcza lub odwadnia spirytus albo wyrabia lub rozlewa wyroby spirytusowe lub wyrabia wyroby tytoniowe, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku. 2. Kto dopuszcza się czynu określonego w ust. 1, jeżeli czyn ten dotyczy spirytusu, wyrobów spirytusowych lub wyrobów tytoniowych znacznej wartości, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2. Z dniem 8 kwietnia 2003 wprowadzona została zmiana powołanej ustawy, ustawą opublikowaną w Dzienniku Ustaw z 2002 roku Nr 166 poz. 1362 (art. 34). W wyniku tej nowelizacji art. 12 otrzymał brzmienie Art. 12.Kto posiadając zezwolenie na wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie wyrobu, oczyszczania, skażania lub odwadniania alkoholu etylowego albo wytwarzania wyrobów tytoniowych: 1)nie wdrożył systemu kontroli wewnętrznej, nie dysponuje planem zakładu lub nie wyznaczył osoby odpowiedzialnej za kontrolę jakości, 2)nie zawiadomił organu zezwalającego o zakończeniu działalności gospodarczej określonej w zezwoleniu w terminie 14 dni od dnia zakończenia tej działalności - podlega grzywnie Tą samą nowelizacją (Dz.U. 2002. 166. 1362 - art. 34), z dniem 2003-04-08 dodano art. 12a w brzmieniu: Art. 12a. 1.Kto bez wymaganego zezwolenia wyrabia, skaża, oczyszcza lub odwadnia alkohol etylowy albo wytwarza wyroby tytoniowe - podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku. 2. Kto dopuszcza się czynu określonego w ust. 1, jeżeli czyn ten dotyczy 4. alkoholu etylowego lub wyrobów tytoniowych znacznej wartości - podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2. Przepis art. 12a ustawy z dnia 2 marca 2001 r. o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych został zmieniony z dniem 21 sierpnia 2004 roku ustawą z dnia 2 lipca 2004 r. Przepisy wprowadzające ustawę