kc. Wskazał, że w świetle ustalonych faktów istnieją podstawy do uznania, że powód – jako podwykonawca - zawarł ważną umowę z generalnym wykonawcą, a na zawarcie tej umowy i wykonanie prac przez powoda wyraził zgodę inwestor – pozwana spółka. Tym samym zachodzą przesłanki uzasadniające przyjęcie odpowiedzialności inwestora za zapłatę wynagrodzenia na rzecz podwykonawcy. Odnosząc się do zarzutów strony pozwanej, Sąd I instancji wskazał, że nie jest uzasadniona ocena umowy zawartej pomiędzy powodem a generalnym wykonawcą jako nieważnej. Jakkolwiek bowiem M.S. nie był osobą upoważnioną do reprezentacji spółki (...), to występował on jako pełnomocnik tej spółki. Przy przyjęciu, że działał on bez umocowania bądź z jego przekroczeniem, zastosowanie w sprawie znajduje przepis art. 103 kc, a ustalenie, że spółka (...) zapłaciła na rzecz powoda część wynagrodzenia umownego, w oczywisty sposób daje podstawy do oceny, że spółka ta potwierdziła zawartą z powodem umowę. W ocenie Sądu, bez znaczenia dla odpowiedzialności strony pozwanej pozostaje fakt odstąpienia ze skutkiem ex tunc od umowy o generalne wykonawstwo zawartej ze spółką (...). Umowa pomiędzy pozwaną a spółka czeską została bowiem w sposób ważny zawarta, a późniejsze odstąpienie od umowy nie ma znaczenia dla odpowiedzialności za prace podwykonawcy wykonane przed odstąpieniem od umowy. Za niezasadny Sad uznał zarzut przedawnienia zgłoszonego w sprawie roszczenia wskazując, że bieg terminu przedawnienia został przerwany w wyniku skutecznego zawezwania strony pozwanej do prób ugodowej. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 98 § 1 kpc. Od powyższego orzeczenia apelację wniosła strona pozwana, zarzucając:naruszenie przepisów prawa materialnego tj.: - art. 647 kc i art.
, 4 i 5 kc poprzez ich nieprawidłowe zastosowanie, polegające na uznaniu, iż umowa zawarta przez powoda z generalnym wykonawcą jest ważną umowa o roboty budowlane, wobec czego pozwany może ponosić odpowiedzialność solidarną z generalnym wykonawcą co do wynagrodzenia za wykonanie przez powoda tej umowy, a także co do zapłaty odsetek, podczas gdy: umowę zawartą przez powoda z generalnym wykonawcą należy zakwalifikować jako umowę o świadczenie usług, a to z uwagi na nieprecyzyjne określenie jej przedmiotu oraz sposobu ustalenia wynagrodzenia, a także nieustalenie terminów wykonania prac; powód rozpoczął wykonywanie prac jeszcze przed zawarciem umowy, podczas gdy umowa o roboty budowlane powinna pod rygorem nieważności zostać zawarta w formie pisemnej; umowa została podpisana ze strony generalnego wykonawcy przez osobę do tego nieuprawnioną; umowę należy uznać za sprzeczną z zasadami współżycia społecznego, a wobec tego nieważną na mocy art. 353 1 kc w zw. z art. 58 § 2 kc – wobec czego nie mogło dojść do powstania z mocy prawa odpowiedzialności solidarnej po stronie pozwanego; - art.
kc przez błędną wykładnię i w konsekwencji przyjęcie, że inwestor może wyrazić zgodę na zawarcie umowy z podwykonawcą w dowolnej formie i zgoda ta nie jest obwarowana żadnymi dodatkowymi obowiązkami, a w szczególności nie są potrzebne dodatkowe akty staranności, podczas gdy właściwa wykładnia tego przepisu prowadzi do wniosku, że zgoda na zatrudnienie podwykonawcy może być udzielona wyłącznie, jeżeli inwestor uzyskał wcześniej informacje dotyczące okoliczności, które wyznaczają zakres jego odpowiedzialności solidarnej; - art.
z art. 60 kc w zw. z art.
kc przez ich nieprawidłowe zastosowanie i zakwalifikowanie zachowania pozwanego jako zgody dorozumianej czynnej, podczas gdy w przedmiotowym stanie faktycznym nie mogło dojść do uzewnętrznienia przez pozwanego woli zaakceptowania powoda jako podwykonawcy, a to ze względu na istotne braki informacyjne oraz ze względu na wyraźne wyrażenie przez pozwanego sprzeciwu w tym zakresie. Apelująca spół łka zarzuciła także błąd w ustaleniach faktycznych, polegający na uznaniu, że: - pozwany wyraził zgodę na zawarcie przez generalnego wykonawcę umowy z powodem, w tym, że pozwany miał pełną świadomość tego, że powód jest podwykonawcą na budowie, znał zakres powierzonych mu prac oraz wysokość i sposób ustalenia należnego wynagrodzenia, a także podejmował inne aktywne działania potwierdzające, że pozwany akceptuje powoda jako podwykonawcę, za którego zobowiązania ponosić będzie solidarną odpowiedzialność, podczas gdy przeprowadzone postępowanie dowodowe potwierdziło, iż pełną wiedzę w tym zakresie pozwany uzyskał dopiero po zapoznaniu się z projektem umowy, po czym niezwłocznie wyraził swój sprzeciw; - powód wykazał, iż zrealizował prace objęte umową zawartą z generalnym wykonawcą, że wykonał je w sposób należyty oraz, że wykonane przez niego prace były objęte zakresem prac wskazanym jako przedmiot umowy z generalnym wykonawcą. Wreszcie pozwana zarzuciła naruszenie przepisów postępowania tj. art. 233 kpc w zw. z art. 328 § 2 kpc poprzez czynienie dowolnych ustaleń faktycznych, w sprzeczności z zasadami logiki oraz doświadczenia życiowego. W konsekwencji podniesionych zrzutów strona pozwana wniosła o zmianę zaskarżonego wyroku w całości poprzez oddalenie powództwa i zasądzenie kosztów postępowania za obie instancje. Powód wniósł o oddalenie apelacji i zasądzenie kosztów postępowania apelacyjnego. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje. Apelacja strony pozwanej nie może odnieść zamierzonego skutku. Oczywiście chybiony, jako bezprzedmiotowy, jest zarzut odwołujący się do art. 328 § 2 kpc. Skuteczność zarzutu odwołującego się do wad uzasadnienia skarżonego wyroku ograniczona jest do sytuacji, w której treść uzasadnienia uniemożliwia kontrolę instancyjną. W systemie apelacyjnym, w którym Sąd II instancji jest sądem merytorycznym a postępowanie odwoławcze jest kontynuacją postępowania przed sądem pierwszoinstancyjnym, uchybienia w formie uzasadnienia, nieprowadzące do trudności w identyfikacji motywów rozstrzygnięcia sprawy, nie mają znaczenia dla rozpoznania apelacji. W tym kontekście wskazać należy, że z treści uzasadnienia Sądu Okręgowego w oczywisty sposób wynika treść dokonanych ustaleń oraz motywy, którymi kierował się Sąd przy dokonaniu oceny prawnej. Wskazać także należy, że zarzut nawiązujący do treści wskazanego wyżej przepisu prawa procesowego, powiązany z rzekomym naruszeniem art. 233 kpc, w rzeczywistości kwestionuje ustalenia faktyczne Sądu oraz dokonaną przez ten Sąd ocenę dowodów. Ustalenia Sądu I instancji są prawidłowe i Sąd Apelacyjny przyjmuje je za własne. Zostały dokonane w oparciu o wszystkie zaoferowane dowody, których ocena mieści się w granicach wyznaczonych art. 233 § 1 kpc. Podkreślenia wymaga, że ocena dowodów - zgodnie z regułami wyznaczonymi wyżej powołanym przepisem - odnosi się do wszystkich przeprowadzonych dowodów, a zasady logicznego rozumowania i doświadczenia życiowego, przy uwzględnieniu okoliczności towarzyszących danemu środkowi dowodowemu, decydują o selekcji dowodów tj. wyborze tych, na których Sąd się oparł i ewentualnie – odrzuceniu innych. Ocena wiarygodności dowodu zależy przy tym od środka dowodowego. Sąd, oceniając wiarygodność, decyduje o tym, czy określony środek dowodowy, ze względu na jego indywidualne cechy i obiektywne okoliczności, zasługuje na wiarę, czy nie. Uwzględniając powyższe, zasadna jest konkluzja, iż – w świetle treści uzyskanych w sprawie dowodów – ich ocena, będąca podstawą dokonanych ustaleń, odpowiada wskazanym kryteriom. W szczególności Sąd I instancji miał wszelkie podstawy do odmowy wiarygodności zeznań C. T.
kc i zastosowania tego przepisu w niniejszej sprawie. Trafnie Sąd I instancji identyfikuje, że przyjęcie ustawowej odpowiedzialności inwestora wobec podwykonawcy wymaga zgody inwestora na zawarcie umowy z podwykonawcą, która może mieć charakter bierny (poprzez brak sprzeciwu) bądź czynny (poprzez pozytywne wyrażenia zgody), jak też, że zgoda czynna może być wyrażona w sposób dorozumiany. Zasadnie także wskazuje Sąd Okręgowy, że przy wyrażaniu zgody w sposób czynny, dla przyjęcia spełnienia przesłanek z art.
kc nie jest wymagane zapoznanie się przez inwestora z treścią umowy bądź projektu umowy. Wystarczająca w tym zakresie jest wiedza inwestora co do podstawowych postanowień umowy podwykonawczej, dotyczących jej przedmiotu oraz wynagrodzenia. Na aprobatę zasługuje ocena, że w okolicznościach faktycznych niniejszej sprawy spełnione zostały przesłanki wskazane w art.
kc. Zasadnie wskazuje Sąd Okręgowy, że pozwana spółka, w sposób co najmniej dorozumiany, wyraziła zgodę (czynną) na wykonanie prac przez powoda. Łącznie takie okoliczności jak: posiadanie wiedzy o tym, że powód wykonuje roboty, widywanie powoda na placu robót, tolerowanie jego obecności tak przez członków zarządu jak i osoby, które z ramienia pozwanej wykonywały czynności w ramach procesu inwestycyjnego, wymaganie od powoda zawarcia umowy o podwykonawstwo ze spółką czeską i zapewnianie go o zapłacie na jego rzecz wynagrodzenia – w oczywisty sposób wskazują, że strona pozwana akceptowała fakt wykonywania prac przez powoda i wyraziła na to zgodę. Stronie pozwanej znany był także zakres wykonywanych robót, który przecież dotyczył – w pewnym okresie czasu - całości wykonywanych prac. Tym samym strona pozwana musiała mieć także wiedzę co do zakresu wynagrodzenia, który z tymi pracami się łączy. Przy treści dokonanych w sprawie ustaleń faktycznych, bez znaczenia pozostaje okoliczność, że pozwana spółka w piśmie z grudnia 2007 r. wyraziła brak akceptacji dla zawarcia umowy z powodem Jej zgoda była bowiem uprzednia i nie mogło jej zniweczyć późniejsze oświadczenie wydane już po zakończeniu wykonywania prac przez powoda. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd Apelacyjny, na podstawie art. 385 kpc, orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowania apelacyjnego Sąd orzekł zgodnie z zasadą odpowiedzialności za jego wynik (art. 98 § 1 kpc w zw. z art. 391 § 1 kpc), a na zasądzone koszty składa się opłata wynagrodzenia pełnomocnika zawodowego, ustalona zgodnie z § 6 pkt 6 w zw. z § 13 ust.1 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1348 z późn. zm).
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.