Sygn. akt I C 910/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 24 marca 2015 r. Sąd Rejonowy w Kłodzku, I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Ewa Karp Protokolant: Ewelin

§ 1k.p.c.

udzielenia zabezpieczenia może żądać każda strona lub uczestnik postępowania, jeżeli uprawdopodobni roszczenie oraz interes prawny zaś przepis art. 10 Ustawy z 6 lipca 1982 o księgach wieczystych i hipotece stanowi, że roszczenie o usunięcie niezgodności może być ujawnione przez ostrzeżenie. Sąd wskazał, że wniosek o dalsze zabezpieczenie powództwa w niniejszej sprawie, przez ustanowienie zakazu zbywania nieruchomości nie jest uzasadniony, gdyż wnioskodawca dokonał wpisu udzielonego zabezpieczenia już po dwóch kolejnych sprzedażach nieruchomości, a nowi nabywcy nie są w sprawie stronami i przymiot taki mogą uzyskać po ich wezwaniu do udziału w co może nastąpić jedynie na rozprawie. Po rozprawie wyznaczonej na 31 lipca 2014 roku powód w dniu 4 sierpnia 2014 roku cofnął zażalenie na wydane postanowienie z dnia 10 lipca 2014 roku i złożył kolejny wniosek o udzielenie zabezpieczenia w dniu 4 sierpnia 2014 roku. Pismem z 7 sierpnia 2014 roku strona pozwana Spółka (...) ustosunkowała się do pisma powoda z 1 lipca 2014 roku i podtrzymała swoje stanowisko wskazując, że pozwany nie posiada legitymacji procesowej i powództwo w stosunku do niej już tylko z tego względu podlega oddaleniu, a nadto wskazała, że skutki procesowe wyartykułowane przez ustawodawcę w przepisie art. 192 pkt. 3 k.p.c. powstają tylko i wyłącznie z chwilą doręczenia pozwu, a przeniesienie własności przedmiotowej nieruchomości zresztą od dłuższego czasu planowane przez pozwanego, nie nastąpiło w toku niniejszej sprawy bowiem zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Sądu Najwyższego zawisłość sporu nie powstaje z chwilą doręczenia ani wniesienia pozwu, a stosowanie analogii jest niedopuszczalne ze względu na przeszkody natury prawnej i dodała, że pozwany przed momentem doręczenia pozwu nie tylko nie miał, ale nawet nie mógł mieć wiedzy o wytoczonym przeciwko niemu powództwie, a pozwanemu nie zostało prawidłowo doręczone postanowienie, a wynika to z dokumentów - przesyłka bowiem nie dotarła do osoby uprawnionej do reprezentowania spółki. Nadto strona pozwana wskazała, że wbrew twierdzeniom powoda, pożyczka została Spółce udzielona i wynika to wprost z treści aktów notarialnych oraz składanych oświadczeń, a to, żeJ. G.z jakichś stwierdzonych przez niego względów nie otrzymał od swojego wspólnika tej pożyczki, w żadnej mierze nie może obciążyć pozwanego. Dodała, że zupełnie niezrozumiałe jest żądanie, by pozwany przedstawił dowód przelewu kwot pożyczki na konto spółki z jednoczesnym przyznaniem, że spółka nie miała żadnego rachunku bankowego. Pozwany zakwestionował i nazwał błędnymi, nie odpowiadającymi rzeczywistości twierdzenia powoda, jakoby pozwany prowadził aktualnie na przedmiotowej nieruchomości prace budowlane, których prowadzić nie może aktualnie, albowiem zostały zakończone w grudniu 2013 roku. Pozwana (...) wskazała, że zbycie przedmiotowej nieruchomości 19 maja 2014 roku, od dawna planowane przez pozwanego, miało charakter odpłatnej czynności na dowód czego pozwany przedłożył do akt w niniejszej sprawie dowód uiszczenia ceny sprzedaży nieruchomości, składając wyciąg z rachunku bankowego pozwanej spółki, a wszystkie czynności prawne dotyczące przedmiotowej nieruchomości były ważne i skuteczne a stan w aktach księgi wieczystej jest i był zgodny z rzeczywistym stanem prawnym. Postanowieniem z 13 sierpnia 2014 roku Sąd udzielił zabezpieczenia roszczeniu J. G.przeciwko stronom pozwanym T.spółka zoo we (...) Spółka z o.ow K.o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym, poprzez ustanowienie zakazu zbywania nieruchomości położonej w P.przy ulicy (...)oznaczonej w ewidencji nieruchomości jako działka (...)i w uzasadnieniu. Zażalenie na to postanowienie wniosły obie strony pozwane, a powód odpowiedź na zażalenie. Zażalenie zostało rozpoznane przez Sąd Okręgowy w Świdnicy, który Postanowieniem z dnia 27 października 2014 roku oddalił zażalenia pozwanych. Sąd Okręgowy wskazał, że w zakresie zażalenia pozwanego N. spółka zoo z siedzibą w K., zgodnie z art.

§ 12 k.p.c.

udzielenia zabezpieczenia może żądać każda strona lub uczestnik postępowania, jeżeli uprawdopodobni roszczenie oraz interes prawny, a interes prawny w udzieleniu zabezpieczenia istnieje wtedy, gdy brak zabezpieczenia uniemożliwi lub poważnie utrudni wykonanie zapadłego orzeczenia lub w inny sposób uniemożliwi lub poważnie utrudni osiągnięcie celu postępowania w sprawie. Sąd Okręgowy wskazał, że roszczenie jest wiarygodne, jeżeli uprawniony przedstawił i należycie uzasadnił twierdzenia, które stanowią podstawę dochodzonego roszczenia i dotyczy to zarówno okoliczności faktycznych, na których opiera się roszczenie, a których istnienie winno zostać uprawdopodobnione w świetle dowodów przedstawionych przez żądającego zabezpieczenia, jak również podstawy prawnej roszczenia, a warunkiem jest istnienie łącznie przesłanek wymienionych w art.

§ 1k.p.c.

Sąd Okręgowy wskazał, że na obecnym etapie postępowania powód w sposób prawidłowy uprawdopodobnił swoje roszczenie oraz interes prawny, szczególnie w świetle okoliczności kilkukrotnej sprzedaży nieruchomości w toku postępowania o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym, a jak słusznie wskazał powód istnieje duże prawdopodobieństwo, że kolejny nabywca dokona zbycia nieruchomości co znacznie utrudni i wydłuży postępowanie sądowe. Sąd Okręgowy wskazał, że postanowienie sądu pierwszej instancji w zakresie wezwania do udziału w sprawie Spółki (...), z 31 lipca 2014 roku, należy uznać za prawidłowe, bo bezspornym jest, że aktualnie właścicielem nieruchomości, której dotyczy spór, jest (...), zatem zgodnie z wnioskiem powoda Sąd Rejonowy wezwał przedmiotową spółkę do udziału w sprawie, a zgodnie z art. 198 § 1 k.p.c. wezwanie do wzięcia udziału w sprawie o charakterze pozwanego zastępuje pozwanie, a brak doręczenia odpisu pozwu powoduje, że wezwanie jest nieskuteczne, gdyż doręczenie pozwu wiąże się z zawisłością sporu a nie z określeniem stron procesu i nie było zatem przeszkody by pozwany, jeżeli nie otrzymał odpisu pozwu zwrócił się do Sądu o jego doręczenie. Odnośnie zażalenia pozwanego T.spółka z siedzibą we W.i zarzutu w zakresie nieważności postępowania należy uznać go za chybiony. Ponowny wniosek powoda o udzielenie zabezpieczenia nie został pozwanemu doręczony, gdyż nie przewidują tego przepis prawa, natomiast postanowienie o udzieleniu zabezpieczenia zostało doręczone pełnomocnikowi pozwanego 13 sierpnia 2014 roku zatem pozwany w żaden sposób nie został w pozwie pozbawiony swoich praw w postępowaniu zabezpieczającym, a strona pozwana nie wskazała także jakie braki formalne zawierał wniosek o udzielenie zabezpieczenia. Teza pozwanego o niedopuszczalności orzekania przez Sąd o udzieleniu powodowi zabezpieczenia mimo uprzedniego oddaleniem wniosku w tym przedmiocie nie jest zasadna bowiem znajduje zastosowanie art. 359 § 1 k.p.c. zgodnie, z którym postanowienia nie kończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne i nie było przeszkód, by sąd zmienił swoje postanowienie i udzielił zabezpieczenia, szczególnie w świetle zmiany okoliczności, a co za tym idzie zarzut naruszenia art. 358 k.p.c. w związku z art. 361 k.p.c. jest bezpodstawny. W dniu 23 lutego 2015 roku , strona pozwana (...) Spółka z o.o. z siedziba K. złożyła odpowiedź na pozew, wnosząc o oddalenie powództwa w całości W uzasadnieniu swojego stanowiska Spółka (...) wskazała, że jako pozwany ad 2 popiera i podtrzymuje dotychczasowe stanowisko pozwanego ad. 1, w tym wyrażane w jego odpowiedzi te na pozew i dalszych pismach przygotowawczych oraz zaprzecza twierdzeniom powoda co do okoliczności faktycznych oraz jego ocenom prawnym, o ile ich wyraźnie nie przyznaje. Pozwana S. N. podniosła, że zaprzeczenia będące formą obrony przybrać mogą powstać negacji prostej jak i umotywowanej. Powództwo, zdaniem pozwanej spółki, w żadnej mierze nie zasługuje na uwzględnienie. Niezależnie bowiem od braku jakichkolwiek podstaw do korygowania treści księgi wieczystej w trybie przepisu art. 10 ustawy o księgach wieczystych i hipotece – na co szczegółowo wskazywał już pozwany ad 1, i co pozwany ad. 2 podtrzymuje, powództwo nie może odnieść zamierzonego skutku również z wielu innych względów. Pozwany wskazał, że legitymację czynną w postępowaniu przy zaistnieniu przesłanek prawem wymagalnych, a których to przesłanek powód absolutnie nie udowodnił, może mieć jedynie spółka cywilna ( naturalnie w osobach jej wspólników) albowiem własność nieruchomości została przeniesiona z majątku spółki cywilnej, mającego charakter współwłasności łącznej, a skoro tak to teoretycznie rzecz ujmując legitymację do zabiegania o ponowne wpisanie do księgi wieczystej jako właściciela osoby lub osób, które przenosiły własność, może mieć tylko taka osoba lub osoby, czyli w niniejszej sprawie spółka cywilna, a nie jej jeden wspólnik. Tym bardziej, ze nie zabiega on o wpis współwłaściciela jako wspólnika spółki, tylko o wpis siebie samego jako wyłącznego właściciela rzeczy. Tak więc nie tylko ze względów merytorycznych powództwo podlega oddaleniu, ale również ze względów czysto procesowych, chodzi o to, że nawet, gdyby były podstawy merytoryczne ( w niniejszej sprawie, o czym wyżej ich nie ma), do kwestionowania podstawy prawnej, na mocy której własność rzeczy wyszła z majątku spółki cywilnej, która była wpisana do księgi wieczystej jako właściciel, to z powództwem mogłaby wystąpić ta spółka, czyli jej wspólnicy, a nie powód w niniejszej sprawie. Pozwana N. wskazała, ze powództwo nie może być uwzględnione i to nie tylko dlatego, że powód nie udowodnił swoich twierdzeń. Nie bez znaczenia przy tym pozostaje stanowisko Sądu Najwyższego, zgodnie z którym w sprawie o usunięcie niezgodności między stanem prawnym nieruchomości ujawnionym w księdze wieczystej, a rzeczywistym stanem prawnym Sąd jest związany żądaniem pozwu. ( porównaj uchwała Sądu Najwyższego z 18 maja 2010 sygn. III CZP 134/09 OSNC 2010/10/131.Pozwana podkreśliła, że nabyła przedmiotową nieruchomość w dobrej wierze i wystarczy przywołać domniemanie istnienia dobrej wiary z art. 5 Ustawy o księgach wieczystych i hipotece. Jest ono co prawda do obalenia jednak na gruncie niniejszego postępowania powód w żadnej mierze tego domniemania nie obalił. 24 marca 2015 roku został złożony przez pozwanego (...) spółka zoo w K. załącznik tego pozwanego do protokołu rozprawy z dnia 24 marca 2015, w którym pozwany podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i zaprzeczył twierdzeniom i ocenom prawnym powoda, wskazując, że powód podkreśla, że w sytuacji, gdy w dalszej części procesu przedstawiać będzie własną wersję okoliczności faktycznych czy też podnosić ewentualne zarzuty, to postępowanie to nie będzie w żadnym wypadku oznaczać przyznania faktów podawanych przez powoda lecz stanowi ono dopuszczalne na gruncie obowiązujących przepisów procedury formę ewentualnej obrony strony, która mimo, iż kwestionuje stan faktyczny podnosi ewentualne zarzuty merytoryczne do niego się odnoszące się, a powództwo w niniejszej sprawie podlega oddaleniu z bardzo wielu przyczyn i w zasadzie każda z tych przyczyn z osobna uzasadnia oddalenie powództwa. Wśród nich wymienić należy i tą, o której mowa w komentarzu do Kodeksu Cywilnego, pod redakcja F. B.. W komentarzu tym stwierdzono w umowa zobowiązująca do przeniesienia tytułem wkładu własności nieruchomości powinna być ( art. 158 k.c) zawarta w formie aktu notarialnego. W razie nie zachowania tej formy zobowiązanie wspólnika było nieważne, a więc w sytuacji, gdy spółkę zawierają tylko 2 osoby, umowa spółki nie mogłaby dojść do skutku. Umowa spółki zostanie jednak wyraźnie zawarta, jeżeli co do przeniesienia własności nieruchomości zostanie zawarty odrębny akt notarialny, a taki właśnie 20 lutego 2008 roku został zawarty w Kancelarii Notarialnej w K., co oznacza, że powód w ważny i skuteczny sposób przeniósł własność nieruchomości na rzecz spółki cywilnej. Tym samym choćby z tego względu powód nie może domagać się w trybie przepisu art. 10 Ustawy o księgach wieczystych i hipotece wpisania siebie jako wyłącznego właściciela nieruchomości, a ponieważ powództwo w trybie tego przepisu albo się uwzględnia w całości albo oddala, powództwo w obecnym kształcie może być tylko oddalone, a pozwany nadal podtrzymuje całe swoje stanowisko, a zatem i to, ze jeżeli jeden ze wspólników spółki cywilnej skutecznie przeniósł własność nieruchomości na rzecz nabywcy, a doszło do dalszego skutecznego przenoszenia własności i to nie tylko dlatego, że nabywców chroni w żaden sposób nie obalone domniemanie dobrej wiary. Pozwany dlatego przywołał powyższy komentarz by wykazać, iż nawet, gdyby chcieć kwestionować skuteczność nabywania nieruchomości przez pozwanych to i tak kwestionowanie nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy (art. 227 k.p.c.) skoro powództwo podlega oddaleniu niezależnie od tegoż kwestionowania. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Umową z dnia 18 lutego 2008 roku M. L.i J. G.