V ACz 252/15

Sygn. akt V ACz 252/15 POSTANOWIENIE Dnia 21 kwietnia 2015r. Sąd Apelacyjny w Katowicach Wydział V Cywilny w składzie: Przewodniczący: SSA Barbara Kurzeja Sędziowie: SA Olga Gornowicz - Owczarek SA Aleksandra Janas (spr.) po rozpoznaniu w dniu 21 kwietnia 2015r. w Katowicach na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. C. na czynności Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w T. w przedmiocie wniosku M. C. o wyłączenie sędziów Sądu Rejonowego w T. na skutek zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Okręgowego w Gliwicach z dnia 23 grudnia 2014r., sygn. akt XII Co 105/14 postanawia: oddalić zażalenie. Sygn. akt V ACz 252/15 UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w Gliwicach oddalił wniosek M. C. o wyłączenie sędziów Sądu Rejonowego w T. od rozpoznania jego sprawy egzekucyjnej, toczącej się pod sygnaturą I Co 1997/

1. Sąd Okręgowy uznał, że w sprawie nie wystąpiły przesłanki z art.48 k.p.c., a wnioskujący o wyłączenie sędziów nie wykazał by łączył go z sędziami jakikolwiek stosunek osobisty, co także znalazło odzwierciedlenie w złożonych przez sędziów oświadczeniach. Wskazał także Sąd, iż samo niezadowolenie strony ze sposobu prowadzenia sprawy przez sędziego nie jest podstawą jego wyłączenia i może być poddane jedynie kontroli instancyjnej. Rozstrzygnięcie zapadło na podstawie wymienionych wyżej przepisów oraz art.52 k.p.c. W zażaleniu na powyższe postanowienie wnioskodawca domagał się jego uchylenia oraz wezwanie go na posiedzenie w celu prezentacji dodatkowego uzasadnienia wniosku. Podał też, że zaskarżone postanowienie uważa za stronnicze oraz zarzucił, że postępowanie odbyło się z wyłączeniem obecności stron, a zatem z naruszeniem jego prawa do bronienia się osobiście lub przez ustanowionego obrońcę. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie jest zasadne. Wyłączenie sędziego regulują art.48 i 49 k.p.c. Pierwszy z powołanych przepisów wymienia wypadki, kiedy sędzia jest z mocy ustawy wyłączony od rozpoznania sprawy, natomiast drugi dotyczy wyłączenia sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony. Okoliczności, o jakich mowa w art.48 k.p.c. w niniejszej sprawie nie wystąpiły (nie wskazuje na nie ani sam skarżący, ani sędziowie, których wniosek dotyczy). Jeśli natomiast idzie o wyłączenie na wniosek trzeba wskazać, że instytucja wyłączenia sędziego na wniosek ( iudex suspectus) związana jest z ujawnieniem się uzasadnionych wątpliwości co do bezstronności sędziego. Zatem o możliwości wyłączenia sędziego od rozpoznania sprawy nie decyduje samo subiektywne przekonanie strony, ale wystąpienie okoliczności uzasadniających to odczucie w okolicznościach danej sprawy. Ciężar uprawdopodobnienia wystąpienia takich okoliczności spoczywa na stronie wnoszącej o wyłączenie sędziego (postanowienie Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z dnia 7 lutego 2014r., I Acz 130/14). Poza sformułowaniami ogólnej natury odnoszącymi się do sposobu funkcjonowania wymiaru sprawiedliwości skarżący nie wskazał żadnych faktów, które poddawałyby w wątpliwość zachowanie bezstronności przez wymienionych we wniosku sędziów Sądu Rejonowego w T. przy rozpoznaniu jego sprawy, ani nie podważył w żadnym stopniu wiarygodności złożonych przez nich oświadczeń o braku podstaw do wyłączenia sędziów na podstawie art.49 k.p.c. Jeśli natomiast idzie o żądanie wnioskodawcy zmierzające do zapewnienia mu osobistego udziału w posiedzeniu, podkreślić trzeba, że udział ten realizuje się poprzez możliwość przedstawienia swego stanowiska na piśmie skoro w art.52 § 2 k.p.c. ustawodawca zezwala na rozpoznanie wniosku o wyłączenie sędziów na posiedzeniu niejawnym. W tych okolicznościach niewyznaczenie posiedzenia jawnego czy tym bardziej rozprawy nie stanowi naruszenia prawa procesowego. Przywołany przez skarżącego art.6 ust.3 pkt c Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności nie ma natomiast w niniejszej sprawie zastosowania ponieważ dotyczy on postępowań w sprawie osób oskarżonych popełnienie czynu zagrożonego karą, a zatem postępowań karnych, podczas gdy przedmiotem rozpoznania jest sprawa cywilna. Z podanych wyżej przyczyn zażalenie podlegało oddaleniu, o czym Sąd Apelacyjny orzekł po myśli art.385 k.p.c. w związku z art.397 § 2 k.p.c. i art.13 § 2 k.p.c. (...)
2. (...)
3. (...) (...)